MotoGP: Ο Hugh Anderson μπήκε στο Hall of Fame και έγινε MotoGP Legend

Τέσσερις Παγκόσμιοι Τίτλοι στις μικρές κατηγορίες τη δεκαετία του 1960
Από το

motomag

11/10/2022

Το Σάββατο 8/10/2022 , ο τέσσερις φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής GP τη δεκαετία του 1960 στις κατηγορίες 50 και 125 κυβικών εκατοστών, Hugh Anderson, εισήχθη στο MotoGP Hall of Fame.

Σε μία τελετή που έγινε στην πίστα Hampton Downs Circuit στη Νέα Ζηλανδία, απονεμήθηκε στον Hugh Anderson η τιμητική πλακέτα για την είσοδο του στο Hall of Fame.

Μέσω video ο CEO της Dorna, Carmelo Ezpeleta καλωσόρισε τον Hugh Anderson στη λίστα του MotoGP Hall of Fame. Στην ομιλία του έκανε λόγο και στον, πρόσφατα εκλιπόντα, Phil Read, ενώ τόνισε τη σημαντικότητα των αναβατών που η καριέρα τους βοήθησε το MotoGP να φτάσει στο σημερινό του επίπεδο.

Ο Hugh Robertson Anderson, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 18 Ιανουαρίου του 1936. Μεγάλωσε στο Huntly, στο βόρειο νησί της Νέας Ζηλανδίας. Εκεί ξεκίνησε την ενασχόληση του με το rugby, παίζοντας στην Rugby League με την ομάδα Huntly United. Συναθλητής του υπήρξε ο μετέπειτα οδηγός αγώνων ταχύτητας με μοτοσυκλέτα, Ginger Molloy.

Η πρώτη του επαφή με μοτοσυκλέτα ήταν στην ηλικία των 9 ετών στη φάρμα που διατηρούσε η μητέρα του. Στην ηλικία των 17 έτρεξε για πρώτη φορά αγώνες motocross, με αυτοσχέδια μοτοσυκλέτα. Κατάφερε να κερδίσει κάθε αγώνα που έτρεξε εκείνη τη χρονιά.

Οι νίκες αυτές τον οδήγησαν στους αγώνες ταχύτητας. Το 1960 είχε την πρώτη του επαφή με τα GP στα 350 και 500 κ.εκ. Την ίδια χρονιά, με τη μοτοσυκλέτα των 350 κ.εκ. είχε το πρώτο του βάθρο, στον αγώνα Isle of Man TT, οπού και ήταν συνολικά δύο φορές νικητής της διαδρομής το 1963 και 1964 στα 125 και 50 κυβικά αντίστοιχα.

Το 1962 είχε την πρώτη του επαφή με τις κατηγορίες των 50 και 125 κυβικών, με την ομάδα της Suzuki, καταφέρνοντας να διεκδικήσει πρώτες θέσεις και στις δύο κατηγορίες.

Το 1963 ήταν η χρονιά που ο Anderson πήρε τους 2 πρώτους Παγκόσμιους Τίτλους του, στα 50 και στα 125 κυβικά, ενώ το 1964 κατάφερε να κερδίσει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά τον τίτλο στα 50 κυβικά ενώ ολοκλήρωσε το Πρωτάθλημα στην τρίτη θέση στην κατηγορία των 125 κυβικών. Ακριβώς την ανάποδη σειρά ακολούθησε το 1965, κατακτώντας τον τίτλο στα 125 κυβικά, και τερματίζοντας τρίτος στα 50 κυβικά.

Τον Οκτώβριο του 1966, έδωσε τον τελευταίο αγώνα της καριέρας του στα GP, στο ιαπωνικό Grand Prix του Fisco, κλείνοντας την καριέρα του με την ομάδα που ξεκίνησε. Μία καριέρα που αποτελείται από 4 Παγκόσμια Πρωταθλήματα, 25 νίκες Grand Prix και και 48 βάθρα, σε ένα διάστημα έξι ετών.

Εκτός από τους τίτλους στα GP, ο Anderson, έχει στεφθεί 19 φορές πρωταθλητής στο Εθνικό Πρωτάθλημα της Νέας Ζηλανδίας.

Το 1994, ο Anderson, διορίστηκε ως μέλος του Τάγματος των Ιπποτών (MBE), για την προσφορά του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ενώ το 1995, εισήχθη στο Sports Hall of Fame της Νέας Ζηλανδίας και το 2014 εξέδωσε την αυτοβιογραφία του με τίτλο “Being There”.

Με την είσοδο του στο MotoGP Hall of Fame, o Anderson, εντάσσεται στον κατάλογο των ελίτ αθλητών του αθλήματος μαζί με τους: Giacomo Agostini, Mick Doohan, Geoff Duke, Wayne Gardner, Mike Hailwood, Daijiro Kato, Eddie Lawson, Anton Mang, Angel Nieto, Wayne Rainey, Phil Read, Jim Redman, Kenny Roberts, Kenny Roberts Jr, Jarno Saarinen, Kevin Schwantz, Barry Sheene, Marco Simoncelli, Freddie Spencer, Casey Stoner, John Surtees, Carlo Ubbiali, Alex Crivillé, Franco Uncini, Marco Lucchinelli, Randy Mamola, Kork Ballington, Dani Pedrosa, Stefan Dörflinger, Jorge Martinez, Valentino Rossi, Jorge Lorenzo, Max Biaggi, Luigi Taveri και Nicky Hayden.

Jorge Viegas για τέλος συνεργασίας με Phillip Island: “Δέκα χρόνια τους ζητούσαμε…”

Ο πρόεδρος της FIM εξηγεί πώς ήρθε η ρήξη με το Phillip Island, το μέλλον του αγώνα WSBK, την επόμενη μέρα της ιστορικής πίστας και τί περιμένει από τη μετακόμιση του MotoGP στην Αδελαΐδα
Jorge Viegas FIM
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

25/2/2026

Μια μεγάλη είδηση των τελευταίων ημερών για το MotoGP είναι δίχως άλλο το τέλος της συνεργασίας με την ιστορική πίστα Phillip Island της Αυστραλίας, κίνηση που έχει ξεσηκώσει αντιδράσεις τόσο λόγω της πολύχρονης ιστορίας της πίστας, όσο και εξαιτίας της επιλογής για την αντικατάστασή της.

Η μεταφορά του αγώνα MotoGP σε μια πίστα που θα δημιουργηθεί σε δημόσιους δρόμους στην πόλη της Αδελαΐδας έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα του πρωταθλήματος, θέτοντας αρκετά ερωτήματα σχετικά με την ασφάλεια των αναβατών και φέρνοντας στο επίκεντρο της δημοσιότητας τη νέα λογική μάρκετινγκ που κομίζει η Liberty Media στην προσπάθειά της να διευρύνει τη δημοτικότητα του αθλήματος.

Ο πρόεδρος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετισμού (FIM) Jorge Viegas μίλησε σε αυστραλιανό μέσο και ήταν αρκετά αποκαλυπτικός για το υπόβαθρο της ρήξης με τη διοίκηση του Phillip Island, το ενδεχόμενο μέλλον της πίστας αυτής σε θεσμούς της FIM, αλλά και τη μετάβαση στην Adelaide Street Circuit.

Adelaide Street Circuit

Ο πρόεδρος επιβεβαιώνει την αιτία που επέφερε το διαζύγιο, όπως την είχαμε μεταφέρει πριν καν επισημοποιηθεί η είδηση:

“Ήταν προφανές πως θα συνέβαινε αργά ή γρήγορα, ειδικά όταν η συζήτηση αφορά την προώθηση του αγώνα και τις συνθήκες στο Phillip Island. Εδώ και δέκα χρόνια τους ζητούσαμε να βελτιώσουν τις εγκαταστάσεις και κάθε χρόνο μας  έλεγαν ‘ναι, ναι, θα το κάνουμε’.

“Αυτό όμως δεν συνέβη ποτέ, έτσι τώρα τέλειωσε το θέμα καθώς η Αδελαΐδα μας έκανε μια καλή πρόταση. Δεν είναι πια η Dorna, είναι ένας διοργανωτής που θέλει να στήσει μια καλή γιορτή εκεί και ξέρουμε πως πρόθεσή του MotoGP είναι να μεγαλώσει. Η εξαγορά από τη Liberty Media έγινε γιατί πραγματικά ενδιαφέρονται να μεγαλώσουν το άθλημα, θέλουμε να κατακτήσουμε νέο κοινό, νέους θεατές.

“Όσο για το Phillip Island, όλοι αγαπούν αυτήν την πίστα. Λατρεύω να έρχομαι εδώ, αλλά αν θέλει καλείς να καλέσει κόσμο, αν θες να κάνεις κάτι διαφορετικό, δεν υπάρχουν ξενοδοχεία, δεν υπάρχει τίποτα.

“Νομίζω λοιπόν πως είναι μια εμπορική απόφαση την οποία καταλαβαίνουμε. Όλοι λυπόμαστε που χάνουμε το Phillip Island από το πρόγραμμα, αλλά στην τελευταία συζήτηση των κυρίων Ezpeleta και Fox [σ.σ. Lindsay Fox, ιδιοκτήτης της πίστας] η κατάληξη ήταν πως πρώτα θα γίνουν οι εγκαταστάσεις και μετά θα μιλήσουμε για επιστροφή. Δεν είναι οριστικό το αντίο.

motogp Phillip Island

Ο Viega ερωτήθηκε και για το θέμα του WSBK, το οποίο επίσης ενδέχεται να διακόψει τη σχέση του με την πίστα αυτή, με μια ασαφώς διφορούμενη απάντηση:

“Δεν μπορώ να σας πω όλη την ιστορία γι’ αυτό γιατί είναι ακόμη εμπιστευτική, πάντως θα ήθελα τα Superbikes να παραμείνουν εδώ, αλλά ίσως και όχι.”

Ακούγεται ως μια ακόμη επιβεβαίωση του σχετικού ρεπορτάζ για το τέλος και του WSBK στο Phillip Island από το 2028, αφότου δηλαδή λήξει το τρέχον συμβόλαιο με την πίστα.

Αναφορικά με τη νέα πίστα στην πόλη της Αδελαΐδας και τα ζητήματα ασφαλείας που εγείρονται, ο Πορτογάλος πρόεδρος της FIM ήταν πιο απόλυτος:

“Δεν έχω πάει εκεί, αλλά θα μιλήσω με τον υπεύθυνο ασφαλείας μας, Alfonso Ezpeleta, καθώς αυτός θα πρέπει να κάνει την πιστοποίηση. Δεν πρόκειται να δώσουμε έγκριση [ομολογκασιόν] στην πίστα αν δεν είναι απολύτως ασφαλής, αυτό είναι σίγουρο. Μου είπαν πως θα δημιουργηθεί στο κέντρο της Αδελαΐδας, στο πάρκο και όχι στην παλιάς λογικής διαδρομή της F1 σε δρόμους. Αν έχει όλες τις προϋποθέσεις ασφαλείας, είμαι ικανοποιημένος με αυτό.”

Phillip Island aerial

Οπότε τέλος η σχέση της FIM με το Phillip Island; Όχι ακριβώς, καθώς ο πρόεδρος Viega αναζητεί τρόπους να συνεχίσει αυτή τη συνεργασία και μάλιστα έχει στο μυαλό του μια πρωτοποριακή ιδέα.

Σκοπεύουμε να φέρουμε στο Phillip Island τα FIM Intercontinental Games του 2028, είμαστε αποφασισμένοι μάλιστα να συμπεριλάβουμε και το motocross. Έχει μια πολύ ωραία πίστα MX όχι μακριά από δω (Wonthaggi), αλλά ιδανικά θα ήθελα να το κάνουμε μέσα στο Phillip Island αν είναι εφικτό, να είναι όλοι οι αναβάτες μαζί στο ίδιο paddock. Θα ήταν υπέροχο να γίνει και αυτή είναι η ελπίδα μου.

“Εξετάζω επίσης το σκέψη να φέρουμε το FIM Awards Gala στη Victoria κάποια στιγμή στο όχι πολύ μακρινό μέλλον, ίσως σε συνδυασμό με τα Intercontinental Games.

“Επίσης το παγκόσμιο πρωτάθλημα Endurance ψάχνει νέες πίστες, γιατί να μη φέρουμε αγώνα αντοχής εδώ; Θα ήταν υπέροχο, έναν οκτάωρο αγώνα, γιατί όχι;”