MotoGP - Ο Simon Crafar νέος Πρόεδρος της Επιτροπής Αγωνοδικών

Αφήνει τα μικρόφωνα και αναλαμβάνει το δύσκολο έργο της επιτήρησης των κανόνων στο MotoGP
motomag MotoGP – Ο Simon Crafar νέος Πρόεδρος της Επιτροπής Αγωνοδικών
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

25/7/2024

O πρώην αγωνιζόμενος και νυν ρεπόρτερ του MotoGP Simon Crafar θα αναλάβει από την επόμενη χρονιά τον ρόλο του Προέδρου της Επιτροπής Αγωνοδικών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών διαδεχόμενος τον Freddie Spencer -για τον οποίο είχαν υπάρξει πολλά παράπονα σχετικά με τις αποφάσεις του- ο οποίος θα αποχωρήσει από αυτή την θέση στο τέλος του 2024.

Ο Νεοζηλανδός ο οποίος είναι νικητής Grand Prix την εποχή των 500 κυβικών του MotoGP, προτάθηκε από την ένωση ομάδων (IRTA), από τη FIM και από το Μόνιμο Συμβούλιο ενώ δίπλα στον Crafar θα βρεθούν οι μέχρι πρότινος αγωνοδίκες Andrés Somolinos και Tamara Matko. Να θυμήσουμε πως ο Freddie “Fast” Spencer βρίσκεται στην θέση του Προέδρου της Επιτροπής Αγωνοδικών από το 2019 όταν η εν λόγω θέση έγινε αυτόνομη. Ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός πως η Επιτροπή Αγωνοδικών συστάθηκε μετά το γνωστό συμβάν μεταξύ Valentino Rossi και Marc Marquez στη Sepang το 2015 όταν ο manager της Dorna, Javier Alonso κατηγορήθηκε πως επηρέασε τις αποφάσεις του Διευθυντή Αγώνα Mike Webb για εμπορικούς λόγους, ώστε το Πρωτάθλημα να κριθεί στο φινάλε της Valencia. Θυμίζουμε πως τότε ο Rossi είχε πάρει ποινή για το συμβάν με τον Marquez, και ξεκίνησε από την τελευταία θέση στον αγώνα της Valenica, ενώ ο Marquez δεν είχε δεχθεί καμία ποινή. Κάπως έτσι, ο Lorenzo ανακηρύχθηκε Πρωταθλητής με 330 βαθμούς, με τον Rossi να "μένει" στα 9 Πρωταθλήματα, τερματίζοντας 2ος με 325 βαθμούς.

MotoGP – Ο Simon Crafar νέος Πρόεδρος της Επιτροπής Αγωνοδικών

Ο Simon Crafar ανέφερε μετά την ανακοίνωση πως θα αναλάβει τη θέση του Προέδρου της Επιτροπής Αγωνοδικών: “Ανυπομονώ πραγματικά να αναλάβω αυτή τη νέα πρόκληση. Ήταν δύσκολο να αποφασίσω αυτή την αλλαγή και να αποδεχτώ αυτή τη νέα θέση, καθώς σημαίνει ότι αφήνω έναν ρόλο που μου άρεσε πολύ, αλλά μετά από επτά χρόνια στο MotoGP ως ρεπόρτερ είμαι έτοιμος για κάτι νέο. Θα προσεγγίσω αυτή τη νέα θέση αξιοποιώντας την εμπειρία μου εντός και εκτός της μοτοσυκλέτας, ως αναβάτης, τεχνικός, προπονητής και δημοσιογράφος, αλλά κυρίως με την αγάπη μου για το άθλημά μας και τον σεβασμό για τους ανταγωνιστές του. Αισθάνομαι μεγάλη τιμή που μου εμπιστεύονται αυτή την ευθύνη”.

O Freddie Spencer δήλωσε με τη σειρά του: “Ήταν χαρά μου που ήμουν ο πρώτος Πρόεδρος της Eπιτροπής και που εργάστηκα για να θέσουμε σε εφαρμογή τις διαδικασίες που έχουμε τώρα. Όταν μου ζητήθηκε να γίνω πρόεδρος, δέχτηκα καθώς ήθελα να συνεισφέρω στο άθλημα και είμαι περήφανος για τη θητεία μου. Ανυπομονώ για το τι θα φέρει το μέλλον και ξέρω ότι η ομάδα θα είναι σε καλά χέρια με τον Simon”.

Για να δούμε αν θα τα καταφέρει στο νέο του έργο ο Simon Crafar.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.