MotoGP: Πώς βοήθησαν ο Rossi και ο Stoner τον Pecco Bagnaia να κερδίσει στο Silverstone

Ο Bagnaia στις πρώτες δηλώσεις του ευχαρίστησε τον Stoner και ιδιαίτερα τον Rossi
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

8/8/2022

Στους αγώνες μοτοσυκλέτας οι πρώτες νίκες, αν όχι όλες, πηγαίνουν στον δάσκαλο που είχες και η ελληνική παροιμία "μ' όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις", αποκτά ευθεία αναφορά και για τις πίστες.

Αν τώρα είσαι αρκετά τυχερός να έχεις δάσκαλο τον Stoner και τον Rossi μαζί, τότε τα πράγματα πρέπει σχεδόν αναγκαστικά να οδηγήσουν σε νίκη και οφείλεις, επίσης αναγκαστικά, να τους ευχαριστήσεις αμέσως μόλις την πετύχεις.

Αυτό ακριβώς έγινε αμέσως μετά τον χθεσινό αγώνα των MotoGP, όταν ο Pecco Bagnaia ευχαρίστησε και τους δύο, επαναλαμβάνοντας το όνομα του Rossi λέγοντας και αργότερα πως είναι πολύ τυχερός που έχει και τους δύο μαζί του.

Η αμεσότητα με τον Valentino Rossi πρέπει να είναι ξεκάθαρη σε όλους, μιας και ο Bagnaia είναι παιδί της VR46 και ο Rossi έχει ξεκαθαρίσει πως όχι μόνο θα παρακολουθεί πάντα τους αναβάτες της ακαδημίας, αλλά ιδιαίτερα για τον Bagnaia θα έχει πάντα ένα μάτι να τον παρακολουθεί.

Ο σύνδεσμος του Bagnaia με τον Casey Stoner είναι ο Cristian Gabbarini, ο καλύτερος άνθρωπος για κάτι τέτοιο. Ο Gabbarini ήταν διευθυντής προσωπικού της ομάδας του Stoner στην Ducati και τον είχε ακολουθήσει στην Honda ενώ συνέχισε και με το HRC για μεγάλο διάστημα μετά την αποχώρηση του Stoner από τα MotoGP. Ο Gabbarini ήταν μαζί με τον Stoner στον τίτλο του 2007 και δεν έχουν σταματήσει ποτέ την μεταξύ τους επικοινωνία.

«Αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα εκτενώς με τον Vale και με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα την κατάσταση. Αντιμετώπιζα ποικίλα προβλήματα στην διάρκεια του Σαββατοκύριακου και με βοήθησε να καταλάβω την χρήση των ελαστικών σε αυτή την πίστα και σε αυτές τις θερμοκρασίες» διευκρίνισε ο Bagnaia που πράγματι αντιμετώπιζε πρόβλημα προσαρμογής στις δοκιμές, χωρίς να ξεχωρίζει σε χρόνους, όπως αντίστοιχα ο Zarco αλλά και ο Miller.

Όταν όμως πρόκειται να πιέσει κανείς μία MotoGP Ducati στο όριο τότε τον λόγο παίρνει ο Stoner με τον οποίο ο Bagnaia εξήγησε αργότερα πως κατάφεραν να μιλήσουν παρά την διαφορά ώρας με τον Stoner να του στέλνει μήνυμα το πρωί της Κυριακής. Σύμφωνα με τον Bagnaia τον βοήθησε να βρει πρόσφυση στην έξοδο των στροφών και να καθυστερήσει να ανοίξει το γκάζι διατηρώντας την πρόσφυση για όσο το δυνατόν περισσότερο, όπως και δοκίμασε. Το πρόβλημα ήταν στους πέντε τελευταίους γύρους που η πρόσφυση του πίσω ελαστικού εξαντλήθηκε και εκεί έπρεπε να προτάξει το δικό του στιλ και να εκμεταλλευτεί τα φρένα και την εμπιστοσύνη στο μπροστινό.

Ταυτόχρονα κατάφερε να παλέψει με τον ανανεωμένο Vinales και να μείνει στην κορυφή, σε έναν αγώνα βέβαια που ξεκίνησε, για να μην ξεχνιόμαστε, με τον Zarco και μία άλλη Ducati να είναι το μεγάλο φαβορί. Τα στατιστικά πάντως αυτή την στιγμή δείχνουν πως ο Bagnaia έχει τις περισσότερες νίκες, μία περισσότερη από τον Quartararo φέτος, σε ένα όμως πρωτάθλημα που από την αρχή έχουμε επισημάνει πως θα χαρακτηριστεί από λίγους βαθμούς για αυτόν που θα το κερδίσει μιας και υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί στο βάθρο με ρεκόρ φέτος επισκεψιμότητας του, από διαφορετικά ονόματα!

Ετικέτες

MotoGP: Τίτλοι με δύο κατασκευαστές - Ο Marc Marquez σε ένα ακόμη κλειστό κλαμπ εκλεκτών

Ο M.Marquez και άλλοι 5 έχουν κερδίσει πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία με διαφορετικούς κατασκευαστές
Marquez Two manufacturers
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

8/12/2025

Ο Πρωταθλητής του 2025 έγινε μέλος μιας ακόμη μικρής λίστας, εκείνων που κατέκτησαν τίτλους MotoGP με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές.

Η ιστορία του #93 είναι πλέον θρύλος. Ο συνδυασμός αγωνιστικής ιδιοφυΐας, αντοχής απέναντι σε σοβαρούς τραυματισμούς και ακατάβλητης θέλησης τον έφερε ξανά στην κορυφή. Και μαζί με αυτήν την επική επιστροφή, ήρθαν και σημαντικά στατιστικά ορόσημα.

Ένα από τα κατορθώματα του Marquez το 2025 ήταν ότι έγινε ο πιο πρόσφατος αναβάτης, και ένας από τους ελάχιστους στην ιστορία, που κατακτά τίτλους με δύο κατασκευαστές. Ο Geoff Duke ήταν ο πρώτος που το πέτυχε, με τις Norton και Gilera. Ακολούθησε ο Giacomo Agostini, που μετά την κυριαρχία του με την MV Agusta πήρε τίτλο και με Yamaha το 1975.

Πιο πρόσφατα, ο Eddie Lawson κατέκτησε διαδοχικούς τίτλους το 1988 και 1989 με Yamaha και Honda. Ο Valentino Rossi συνέχισε την παράδοση, κερδίζοντας τρεις σερί τίτλους (2001-2003) με Honda πριν κάνει το ιστορικό πέρασμα στη Yamaha το 2004.

Ο Rossi, ο Stoner και η εποχή της αλλαγής

Ο Rossi επανέφερε τη Yamaha στους τίτλους το 2004 και 2005, πριν ο Nicky Hayden και ο Casey Stoner διακόψουν την κυριαρχία του. Ο Stoner, ειδικά, έγραψε το δικό του κεφάλαιο, πρώτα με την Ducati το 2007 και έπειτα με τη Honda το 2011, όπου κέρδισε 10 από τα 17 Grand Prix της χρονιάς.

Η πρόωρη αποχώρηση του Stoner άνοιξε τον δρόμο για την άφιξη ενός εκρηκτικού ταλέντου στη Repsol Honda. Το όνομα ήταν Marc Marquez.

Η αυτοκρατορία του Marquez και η πτώση

Ακολούθησαν έξι τίτλοι: 2013, 2014, 2016, 2017, 2018, 2019. Ο Marquez ήταν ασταμάτητος, μέχρι τη μοιραία πτώση στη Jerez. Τέσσερις χειρουργικές επεμβάσεις στο δεξί βραχίονα, αμέτρητες πτώσεις, στιγμές που η ιδέα της απόσυρσης έμοιαζε πολύ κοντά

Η αναγέννηση με Ducati

Τότε ήρθε η μεγάλη αλλαγή. Το πέρασμα στην Ducati αναζωπύρωσε τον μύθο του Marquez. Μετά την πρώτη νίκη του σε 1043 ημέρες με τα χρώματα της Gresini, ακολούθησε μια εκπληκτική πρώτη χρονιά με την εργοστασιακή Ducati. Ο τίτλος του 2025 κερδήθηκε στην Ιαπωνία με πέντε αγώνες να απομένουν.

Με αυτόν τον τίτλο, ο Marquez μπήκε στο πάνθεον αναβατών όπως οι Stoner, Rossi, Lawson, Agostini και Duke, που κατέκτησαν τίτλους με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Ένα επίτευγμα που έχει το δικό του ειδικό βάρος και είναι κάτι που το έχουν καταφέρει μόνο μια χούφτα ανθρώπων στην κορυφαία κατηγορία.

Μια ακόμη περιπέτεια τραυματισμού ήρθε στην Ινδονησία πριν το τέλος της σεζόν, αλλά κανείς δεν αμφιβάλλει πως ο Marquez θα επιστρέψει για την ερχόμενη σεζόν που θα έχει εξίσου μεγάλο ενδιαφέρον πρώτα από όλα για να δούμε αν ο Καταλανός εξακολουθεί να έχει το ίδιο ισχυρό κίνητρο έπειτα από την τιτάνια και μακροχρόνια προσπάθεια που κατέβαλλε για να επιστρέψει. Ο εννέα φορές Παγκόσμιος Πρωταθλητής, δείχνει πάντως ότι έχει ακόμα πολλά να γράψει στο δικό του κεφάλαιο της ιστορίας του MotoGP.