MotoGP: Πώς βοήθησαν ο Rossi και ο Stoner τον Pecco Bagnaia να κερδίσει στο Silverstone
Ο Bagnaia στις πρώτες δηλώσεις του ευχαρίστησε τον Stoner και ιδιαίτερα τον Rossi
Από τον
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
8/8/2022
Στους αγώνες μοτοσυκλέτας οι πρώτες νίκες, αν όχι όλες, πηγαίνουν στον δάσκαλο που είχες και η ελληνική παροιμία "μ' όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις", αποκτά ευθεία αναφορά και για τις πίστες.
Αν τώρα είσαι αρκετά τυχερός να έχεις δάσκαλο τον Stoner και τον Rossi μαζί, τότε τα πράγματα πρέπει σχεδόν αναγκαστικά να οδηγήσουν σε νίκη και οφείλεις, επίσης αναγκαστικά, να τους ευχαριστήσεις αμέσως μόλις την πετύχεις.
Αυτό ακριβώς έγινε αμέσως μετά τον χθεσινό αγώνα των MotoGP, όταν ο Pecco Bagnaia ευχαρίστησε και τους δύο, επαναλαμβάνοντας το όνομα του Rossi λέγοντας και αργότερα πως είναι πολύ τυχερός που έχει και τους δύο μαζί του.
Η αμεσότητα με τον Valentino Rossi πρέπει να είναι ξεκάθαρη σε όλους, μιας και ο Bagnaia είναι παιδί της VR46 και ο Rossi έχει ξεκαθαρίσει πως όχι μόνο θα παρακολουθεί πάντα τους αναβάτες της ακαδημίας, αλλά ιδιαίτερα για τον Bagnaia θα έχει πάντα ένα μάτι να τον παρακολουθεί.
Ο σύνδεσμος του Bagnaia με τον Casey Stoner είναι ο Cristian Gabbarini, ο καλύτερος άνθρωπος για κάτι τέτοιο. Ο Gabbarini ήταν διευθυντής προσωπικού της ομάδας του Stoner στην Ducati και τον είχε ακολουθήσει στην Honda ενώ συνέχισε και με το HRC για μεγάλο διάστημα μετά την αποχώρηση του Stoner από τα MotoGP. Ο Gabbarini ήταν μαζί με τον Stoner στον τίτλο του 2007 και δεν έχουν σταματήσει ποτέ την μεταξύ τους επικοινωνία.
«Αυτό το Σαββατοκύριακο μίλησα εκτενώς με τον Vale και με βοήθησε να κατανοήσω καλύτερα την κατάσταση. Αντιμετώπιζα ποικίλα προβλήματα στην διάρκεια του Σαββατοκύριακου και με βοήθησε να καταλάβω την χρήση των ελαστικών σε αυτή την πίστα και σε αυτές τις θερμοκρασίες» διευκρίνισε ο Bagnaia που πράγματι αντιμετώπιζε πρόβλημα προσαρμογής στις δοκιμές, χωρίς να ξεχωρίζει σε χρόνους, όπως αντίστοιχα ο Zarco αλλά και ο Miller.
Όταν όμως πρόκειται να πιέσει κανείς μία MotoGP Ducati στο όριο τότε τον λόγο παίρνει ο Stoner με τον οποίο ο Bagnaia εξήγησε αργότερα πως κατάφεραν να μιλήσουν παρά την διαφορά ώρας με τον Stoner να του στέλνει μήνυμα το πρωί της Κυριακής. Σύμφωνα με τον Bagnaia τον βοήθησε να βρει πρόσφυση στην έξοδο των στροφών και να καθυστερήσει να ανοίξει το γκάζι διατηρώντας την πρόσφυση για όσο το δυνατόν περισσότερο, όπως και δοκίμασε. Το πρόβλημα ήταν στους πέντε τελευταίους γύρους που η πρόσφυση του πίσω ελαστικού εξαντλήθηκε και εκεί έπρεπε να προτάξει το δικό του στιλ και να εκμεταλλευτεί τα φρένα και την εμπιστοσύνη στο μπροστινό.
Ταυτόχρονα κατάφερε να παλέψει με τον ανανεωμένο Vinales και να μείνει στην κορυφή, σε έναν αγώνα βέβαια που ξεκίνησε, για να μην ξεχνιόμαστε, με τον Zarco και μία άλλη Ducati να είναι το μεγάλο φαβορί. Τα στατιστικά πάντως αυτή την στιγμή δείχνουν πως ο Bagnaia έχει τις περισσότερες νίκες, μία περισσότερη από τον Quartararo φέτος, σε ένα όμως πρωτάθλημα που από την αρχή έχουμε επισημάνει πως θα χαρακτηριστεί από λίγους βαθμούς για αυτόν που θα το κερδίσει μιας και υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί στο βάθρο με ρεκόρ φέτος επισκεψιμότητας του, από διαφορετικά ονόματα!
MotoGP, Le Mans Race: Σαρωτικός Martin, στον βαθμό το πρωτάθλημα - Ιστορικό 1ο lockout Aprilia στο βάθρο με Ogura
Από όγδοος πρώτος και “ηγετική” προσπέραση 3 γύρους πριν το τέλος στον Bezzecchi που οδηγούσε απ’ την αρχή
Από τον
Σπύρο Τσαντήλα
10/5/2026
Απόντος του Marc Marquez, που είχε ήδη χειρουργηθεί από το πρωί σε πόδι και ώμο στο Ruber Internacional Hospital της Μαδρίτης, ο αγώνας του Γαλλικού GP ξεκίνησε ως αναμενόταν, με σκοτεινό ουρανό και απειλή για βροχή ανά πάσα ώρα και στιγμή.
Λίγο μετά το πρωινό warm up της μεγάλης κατηγορίας οι ουρανοί άνοιξαν και δεν σταμάτησαν μέχρι την προετοιμασία για την εκκίνηση της Moto3, ο αγώνας της οποίας άρχισε και τελείωσε βρόχινος, παρότι στη διάρκειά του δεν έπεσε σταγόνα. Η Moto2 όμως λίγο αργότερα πήρε εκκίνηση με σλικ λάστιχα σε μια πίστα που είχε πια στεγνώσει και, όσο η βροχή δεν επανερχόταν, τόσο ελπίζαμε για ένα στεγνό grand prix ως το τέλος της ημέρας.
Με τους αναβάτες να έχουν προπονηθεί στις γρήγορες αλλαγές μοτοσυκλέτας γνωρίζοντας την πρόγνωση του καιρού, ο αγώνας ξεκίνησε με τον Marco Bezzecchi να κάνει μία εκπληκτική εκκίνηση και να φεύγει κατευθείαν πρώτος.
Πίσω του οι Pedro Acosta, Fabio Di Giannantonio, Fabio Quartararo και Pecco Bagnaia (από 1ος στην εκκίνηση) ακολούθησαν αμέσως, με τον Γάλλο της Yamaha γρήγορα δεύτερο ενθουσιάζοντας το κοινό στις εξέδρες. Την ίδια ώρα ο Jorge Martin είχε μπλοκαριστεί στην εκκίνηση φτάνοντας την πρώτη στροφή της πίστας 8ος όπως ξεκίνησε.
Με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου ο Bezzecchi οδηγεί από τον Quartararo και πίσω του ακολουθούν απειλητικοί οι Acosta και Di Giannantonio, ενώ όχι πολύ μακριά είναι οι Bagnaia, Ai Ogura και Alex Marquez.
Σε αυτόν τον γύρο ο Alex έχει μία πτώση από μπροστινό από την οποία μάλιστα έδειξε να έχει χτυπήσει λίγο, ενώ ο Acosta πέρασε δεύτερος μπροστά από τον Quartararo.
O Fabio Quartararo αγωνίστηκε στον κυριακάτικο αγώνα του Le Mans με μοναδικά χρώματα στη V4 Yamaha του
Σταδιακά ωστόσο αρχίζει η άνοδος του Martin, ο οποίος μετά τον δεύτερο γύρο ανεβαίνει φτάνοντας γρήγορα έκτος, την ώρα που μπροστά ο Bagnaia προσπαθούσε να πλησιάσει τους δύο πρώτους, δείχνοντας απειλητικός για τον Acosta και τραβώντας μαζί του τον Quartararo.
Στην αρχή του 7ου γύρου ο Bagnaia πέρασε τον Acosta και μετά από μια-δυο αψιμαχίες άρχισε να δείχνει πιο άνετα στη δεύτερη θέση, την ώρα που Quartararo άρχιζε να υποχωρεί στην πίεση των Di Giannantonio και Martin.
Ο Bezzecchi μπροστά κάλπαζε μόνος του προς τη νίκη, ωστόσο δεν είχε αρκετά γρήγορο ρυθμό ώστε να ανοίξει μεγάλη διαφορά, έχοντας πίσω του αναβάτες σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου με πρώτο και καλύτερο τον Bagnaia.
Στη μέση του αγώνα ο Bezzecchi προηγείται για 6 δέκατα του Bagnaia, με τον Acosta πολύ κοντά και από κει μεσολαβούν 1,5 δευτερόλεπτα ως τον Martin. Αυτή η απόσταση είχε μειωθεί σε σε λιγότερα από 7 δέκατα μέσα σε 5 γύρους και, έχοντας άλλους 12 ως το τέλος, είναι μάλλον σαφές πως ο Martin έρχεται με φόρα.
Και ξαφνικά στην αρχή του 16ου γύρου, μόλις στη δεύτερη στροφή ο Bagnaia χάνει το μπροστινό του, πέφτει και βγαίνει από τον αγώνα, ο Acosta που ακολουθούσε ελάχιστα πίσω είναι πλέον δεύτερος και ο Martin έχει προαχθεί στο βάθρο.
Χρειάστηκαν δύο γύροι για τον Martin να φτάσει και να περάσει δεύτερος έχοντας μπροστά του 1,6 δευτερόλεπτα απόσταση από τον πρωτοπόρο και 9 γύρους για τον τερματισμό. Το σκηνικό για τους επόμενους γύρους περιελάμβανε τον Martin να μειώνει συνεχώς την απόσταση από τον Bezzecchi, ο οποίος γυρνούσε σε εμφανώς αργόγερο ρυθμό.
Στον 22ο γύρο ο Martin πλέον βλέπει τον ομόσταυλό του σε απόσταση μικρότερη του δευτερολέπτου, ενόσω λίγο πιο πίσω ο Acosta έχει αρχίσει να έχει πρόβλημα από τον Ai Ogura, ο οποίος καθάρισε με τον Di Giannantonio και, πιστός στην προσωπική του παράδοσή να πηγαίνει πολύ καλά στο κλείσιμο των αγώνων, έχει αρχίσει να πλησιάζει τον αναβάτη της ΚΤΜ απειλώντας πλέον ανοιχτά με Aprilia lockout στο βάθρο.
Η προσπέραση που ανέβασε τρίτο τον Ogura ήρθε στον 23ο γύρο και αμέσως άνοιξε διαφορά της τάξης του ενός δευτερολέπτου από τον Acosta που και αυτός πλέον δεν είχε τα λάστιχα για να ακολουθήσει, ο Ιάπωνας πήρε έτσι το πρώτο του βάθρο στη μεγάλη κατηγορία. Είχε επίσης ένα κενό 1,6 δευτερολέπτων από τους δύο πρωτοπόρους, όπου η μονομαχία έχει γίνει πλέον ρόδα με ρόδα.
Ο Martin πιέζει αφόρητα τον Bezzecchi που καταφεύγει συνεχώς σε αμυντικές γραμμές, αλλά με το ξεκίνημα του 25ου γύρου και στο ίδιο σημείο που χτες είχε κάνει την προσπέραση από την εξωτερική για τη νίκη στο Sprint, εδώ βούτηξε στην εσωτερική του Bezzecchi, έστριψε πρώτος στην είσοδο του “S” και δεν ξανακοίταξε πίσω του. Μέσα σε λίγες στροφές είχε ήδη ανοίξει αρκετή διαφορά ώστε να μην ανησυχεί και έβλεπε μπροστά του σκάρτους τρεις γύρους για να πανηγυρίσει ένα σπουδαίο διπλό στο Le Mans.
Όπερ και εγένετο, ο Martin δεν αντιμετώπισε κανένα πρόβλημα ως τον τερματισμό και πανηγύρισε μία πολύ σπουδαία νίκη που τον φέρνει στον έναν βαθμό στο πρωτάθλημα από τον Bezzecchi που παραμένει πρώτος.
Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ο Ogura επίσης δεν είχε κανένα πρόβλημα να πανηγυρίσει ένα πολύ σπουδαίο βάθρο για διάφορους λόγους. Πρώτον διότι είναι το πρώτο του στη μεγάλη κατηγορία και επιπλέον διότι έγινε ο πρώτος Ιάπωνας αναβάτης που ανεβαίνει στο βάθρο στη μεγάλη κατηγορία από το 2012.
Πολύ καλή εμφάνιση από τον Fabio Quartararo, που ισχυρίζεται πως βρήκε καλή αίσθηση με τη Yamaha του και τερμάτισε έκτος χωρίς να πιεστεί από πίσω. Ο Γάλλος έκανε τον πρώτο γύρο ως δεύτερος, ξεσήκωσε τους συμπατριώτες του και έμεινε κοντά στις θέσεις του βάθρου για περίπου 7 γύρους, ωστόσο όταν τον πέρασαν και οι Ogura και Di Giannantonio άρχισε σταδιακά να τους χάνει από το οπτικό του πεδίο για να τερματίσει έναν μοναχικό αγώνα σχεδόν πέντε δευτερόλεπτα πίσω από τον πέμπτο.
Αυτό το βάθρο ωστόσο είναι ιστορικό και για την Aprilia, καθώς για πρώτη φορά στα χρόνια της στη μεγάλη κατηγορία MotoGP καταλαμβάνει με μοτοσυκλέτες της και τις τρεις θέσεις των νικητών.
Το πρωτάθλημα εξελίσσεται σε ακόμη πιο αμφίρροπο, καθώς ο Martin έφτασε στον ένα βαθμό από τον Bezzecchi, ενώ οι δυο τους έχουν αφήσει 44 βαθμούς πίσω την τρίτη θέση. Αυτή πέρασε ξανά στα χέρια του Di Giannantonio για έναν μόλις βαθμό από τον Acosta, τον οποίο κατάφερε να προσπεράσει λίγες στροφές πριν την καρό σημαία για την 4η θέση του αγώνα.