MotoGP Qatar: Εκπληκτική νίκη Vinales & Yamaha - βάση σχεδίου!

Έφαγαν όλες, κυριολεκτικά, τις Ducati!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

28/3/2021

Στην πίστα της Ducati, μιας και τα τελευταία δύο χρόνια κέρδιζε πάντα ο Dovizioso, εκεί που το Σάββατο έσπασε το ρεκόρ ταχύτητας ο Zarco και ο Bagnaia το ρεκόρ πίστας, η επικράτηση της Ducati θεωρούνταν εξαιρετικά δύσκολο να αποτύχει.

Και μετά ήρθε μία εκκίνηση που θα θυμόμαστε για καιρό, και ας έχουμε μπροστά μας όλο το πρωτάθλημα για φέτος, γιατί ακόμη και ο Jorge Martin από την μέση του grid βρέθηκε μπροστά. Η πρώτη στροφή πλημμύρησε Ducati και έγινε κατακόκκινη καθώς προσπέρασαν όλους τους υπόλοιπους λες και ήταν τα μοναδικά MotoGP και έτρεχαν με την Moto2.

Από πολλές διαφορετικές πηγές μέσα από το box της Yamaha, το σχέδιό τους ήταν απλό και το μοναδικό που θα μπορούσε να γίνει εδώ που τα λέμε: Την εξέλιξη αυτή την περίμεναν. Όπως περίμεναν και την απόλυτη επικράτηση των Ducati στην ευθεία και ήξεραν επίσης πως αυτό δεν θα μπορούσε να γίνεται σε όλη την διάρκεια του αγώνα. Πρώτα τα ελαστικά και έπειτα η βενζίνη θα έβαζαν φρένο στο πλεονέκτημα της Ducati και όπως είπαν και στον Simon Crafar, το πλάνο ήταν να είναι ανταγωνιστικοί περιμένοντας την ευκαιρία από την μέση του αγώνα και μετά.

Η εικόνα όμως των Ducati να καταπίνουν τον ανταγωνισμό και να στρίβουν όλες μαζί είναι επίσης κάτι που θα μείνει. Ο Bagnaia έφυγε μπροστά και έμεινε εκεί μέχρι την μεγάλη επίθεση του Vinales, έχοντας όλους τους υπόλοιπους να κρατούν τα νώτα του. Τι κι αν η ομάδα του έβαζε συνέχεια τα μηνύματα, το ένα πίσω από το άλλο, για την απόσταση που έχει με τον Zarco. Ο Bagnaia επέμενε σε έναν ρυθμό που ήταν αρκετά γρήγορος για τις συνθήκες της πίστας που είχαν αρχίσει να αλλάζουν. Το είπε και ο ίδιος μετά, πως θα έπρεπε να κάνει καλύτερη διαχείριση του ελαστικού αλλά αυτό δεν είναι εύκολη απόφαση όταν οδηγείς τον αγώνα. Ο πρώτος φυσικά που παρέδωσε θέσεις και πολύ γρήγορα μάλιστα ήταν ο Martin, άντεξε όμως αρκετά μπροστά από τους υπόλοιπους παγκόσμιους με πολλαπλάσια εμπειρία και έπειτα ήρθε η σειρά του Miller.

Πρώτη Yamaha ήταν του Quartararo και η προσπέραση στον Miller ήταν εξαιρετικά δύσκολη γιατί έγινε αρκετά νωρίς και η Ducati έφτασε την Yamaha στην ευθεία σαν να ήταν σε άλλες κατηγορίες. Με μεγάλο πείσμα κρατήθηκε στα φρένα ο Quartararo και διατήρησε την θέση του και την απόσταση από τις υπόλοιπες Ducati.

Ο Vinales πίσω του ακολουθήσε και εκείνος λίγο μετά και γρήγορα έδειξε πως είναι η πιο γρήγορη Yamaha όσο ο Quartararo πλησίασε τις Ducati και σταθεροποιήθηκε αρχίζοντας μάλιστα να χάνει χιλιοστά. Ο Vinales διαχειρίστηκε πολύ σωστά την στιγμή αυτή, δεν έκανε καμία απότομη κίνηση και για τρεις γύρους κοιτούσε την πιο καθαρή στιγμή να περάσει τον Quartararo και το έκανε στα φρένα της πρώτης στροφής 12 γύρους πριν το τέλος. Μέχρι εκείνη την ώρα οι δύο πρώτες Ducati δεν είχαν απειληθεί καθόλου.

Ο Miller πάλευε με τον Rins και λίγο πίσω ήταν και ο Mir μαζί με τον Espargaro. Όχι της Honda αλλά της Aprilia. Είναι φοβερό αλλά η Aprilia κατάφερνε να βρίσκεται πολύ μπροστά κι αυτό κάτι λέει για τις επιλογές του Dovizioso, ιδιαίτερα όταν τρέχει ο Petrucci κι όχι εκείνος. Με την ευκαιρία ο Petrucci στάθηκε άτυχος και δεν συμπλήρωσε ούτε γύρο, σημειώνοντας ανώδυνη, ευτυχώς πτώση. Αντίστοιχα αργότερα έπεσε και ο Nakagami αλλά και Alex Marquez.

Πάμε πίσω στην στιγμή που ο Vinales περνά τον Quartararo. Αμέσως ανοίγει την διαφορά μεταξύ τους, κυριολεκτικά αμέσως, και απειλεί τον Zarco. Δεν άφησε περιθώριο σκέψεων στον Γάλλο και τον πέρασε γρήγορα μετά την πρώτη επίθεση. Ο Bagnaia θα ήταν διαφορετική περίπτωση. Πάλεψαν για λίγο, καθαρά αλλά πάρα πολύ κοντά ο ένας στον άλλο και στο τέλος ο Vinales επιβλήθηκε και στον Bagnaia. Πριν από αυτό ο Miller έκανε κάποιες προσπάθειες να χωρίσει τις Yamaha αλλά άρχισε να χάνει χρόνο και έπεσε στα δόντια των Suzuki που δεν του χαρίστηκαν καθόλου. Οι τελευταίοι γύροι έχουν αρκετές μάχες στις πίσω θέσεις, ιδιαίτερα από την στιγμή που ο Vinales μπαίνει επικεφαλής και ανοίγει την ψαλίδα. Οι Ducati κάνουν την ίδια τελική με την Yamaha στους τελευταίους αυτούς γύρους και γλιστράνε πολύ περισσότερο στις στροφές από την Yamaha του Vinales που σταθερά είναι μπροστά και μάλιστα με σημαντική διαφορά.

Οι Suzuki έχουν περάσει τον Quartararo και τον Miller ο οποίος πέφτει στα δόντια της Aprilia η οποία ακολουθείται από την Honda. Δηλαδή οι δύο Espargaro οδηγούν μαζί που είναι φοβερό για την Aprilia και εξαιρετικό για τον Pol. Η Aprilia γιατί έχει να ξεπληρώσει κακιά φήμη και ο Pol γιατί είναι ο πρώτος του αγώνας με Honda ενώ ο Marquez, που ξέρει πώς να αγωνιστεί μαζί της, δεν είναι ούτε στις δοκιμές για να μπορέσει ο Pol να του κλέψει ακόμη κι ένα μικρό στοιχείο…

Ο Mir είναι ο επόμενος που θα κάνει το μικρό θαύμα. Τρεις γύρους πριν το τέλος περνά τον Bagnaia έχοντας καθαρίσει με τον Rins και με τον Zarco να έχει μπει δεύτερος λίγο πριν. Ο Zarco γλιστρούσε επίσης, όπως ο ίδιος είπε, αλλά λιγότερο από τον Bagnaia και θέλησε να δει αν θα κατάφερνε να κρατήσει την τιμή της Ducati έναντι του Vinales.

Δεν είχε καμία ευκαιρία να κάνει κάτι τέτοιο! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά τον πέρασε και ο Mir. Ξαφνικά η Ducati δεν είχε εργοστασιακές μοτοσυκλέτες στο βάθρο! Ο συνδυασμός μεγάλου κενού πριν την γραμμή τερματισμού και μία διαφορετική γραμμή που πήρε ο Mir στην τελευταία στροφή, έσωσαν την τιμή τους. Τουλάχιστον στα χαρτιά γιατί η δεύτερη θέση είναι του Mir απλά την έχασε η Suzuki από την Ducati και μάλιστα επί δύο γιατί πέρασε και ο Bagnaia. Μπροστά ο Vinales κέρδισε πανηγυρίζοντας και πίσω του οι Ducati περνούσαν την Suzuki σαν σταματημένη. Ο Zarco ευχαρίστησε τον κινητήρα για αυτό το βάθρο και φυσικά η απογοήτευση στην Suzuki ήταν έκδηλη…

Ο Rossi έχασε πάρα πολλές θέσεις όταν και ο Morbidelli επίσης πήγε τελευταίος. Μερίδιο ευθύνης για τον Rossi έχει πάντως ο Binder και το επιθετικό προσπέρασμα στην πρώτη στροφή.

Στην Moto2 ο Sam Lowes πήρε μία μεγάλη καθαρή νίκη οδηγώντας μόνος του μπροστά με τον Gardner να ακολουθεί πιο πίσω και επίσης να κάνει μοναχικό αγώνα. Στο τέλος η μάχη ήταν για την τελευταία θέση του βάθρου που κρίθηκε από φωτογραφία θα λέγαμε με τον Di Giannantonio να επικρατεί του Bezzechi μετά από έντονη μάχη.

Στην Moto3 έγινε ο κλασσικός χαμός που σχεδόν οι μισοί βρέθηκαν κάποια στιγμή να οδηγούν τον αγώνα που χαρακτηρίστηκε από τις πολλές πτώσεις. Ο Masia επικράτησε οριακά του Acosta στο τέλος.

Κατάταξη MotoGP
Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Διαφ.
1
Yamaha
167.1
42'28.663
2
Ducati
167.1
+1.092
3
Ducati
167.1
+1.129
4
Suzuki
167.1
+1.222
5
Yamaha
166.9
+3.030
6
Suzuki
166.9
+3.357
7
Aprilia
166.7
+5.934
8
Honda
166.7
+5.990
9
Ducati
166.7
+7.058
10
Ducati
166.5
+9.288
11
Honda
166.5
+10.299
12
Yamaha
166.4
+10.742
13
KTM
166.4
+11.457
14
KTM
166.2
+14.100
15
Ducati
166.1
+16.422
16
Ducati
165.8
+20.916
17
KTM
165.8
+21.026
18
Yamaha
165.6
+23.892
19
Aprilia
164.1
+46.346
 
Honda
166.3
9 Laps
 
Honda
165.0
16 Laps
 
KTM
 
0 Lap

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.