MotoGP Sachsenring 2019: Αλλαγή προγράμματος

Λόγω του ντεμπούτου της MotoE
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/7/2019

Η φετινή χρονιά του πρωταθλήματος MotoGP σηματοδοτεί την εισαγωγή μιας νέας κατηγορίας, της MotoE. Βέβαια γύρω από αυτή τη νέα κατηγορία με τις ηλεκτρικές μοτοσυκλέτες δεν θα στηθεί ένα ολόκληρο πρωτάθλημα αλλά ένα κύπελλο, που αποτελείται από έξι αγώνες, εκ των οποίων οι δύο είναι διπλοί. Κανονικά, ο πρώτος αγώνας θα είχε γίνει τον Μάρτιο στη πίστα της Jerez, όμως λόγω της καταστροφικής πυρκαγιάς που ξέσπασε το βράδυ στο χώρο φύλαξης των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών μετά τις πρώτες δοκιμές, τα σχέδια ματαιώθηκαν και πήραν παράταση. Τα αίτια της φωτιάς παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστα. Η Energica, που είναι ο αποκλειστικός προμηθευτής των ηλεκτρικών μοτοσυκλετών του κυπέλλου για όλες τις ομάδες, κατέβαλε μια υπεράνθρωπη προσπάθεια και σε λιγότερο από τρεις μήνες κατάφερε να δημιουργήσει από το μηδέν όλες τις μοτοσυκλέτες, σώζοντας το ντεμπούτο της νέας κατηγορίας.

Ο ένατος γύρος του πρωταθλήματος των MotoGP που θα πραγματοποιηθεί αυτό το σαββατοκύριακο στο Sachsenring, θα συμπεριλάβει και τον εναρκτήριο αγώνα της MotoE. Έτσι το θέαμα θα είναι περισσότερο, τόσο στα δοκιμαστικά όσο και την Κυριακή, που θα πραγματοποιηθούν τέσσερις αντί για τρεις αγώνες. Ως εκ τούτου, το πρόγραμμα θα τροποποιηθεί ελαφρώς απ’ την συμμετοχή της MotoE και στον πίνακα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε αναλυτικά τις ώρες που θα προβληθούν τα δοκιμαστικά και οι αγώνες στη χώρα μας.

Παρασκευή
Moto3
FP1
10:00 – 10:40
MotoGP
FP1
10:55 – 11:40
Moto2
FP1
11:55 – 12:35
MotoE
FP1
12:50 – 13:20
MotoGP
Συνέντευξη Τύπου του MotoGP Legend Stefan Dorfligner
13:30
Moto3
FP2
14:15 – 14:55
MotoGP
FP2
15:10 – 15:55
Moto2
FP2
16:10 – 16:50
MotoE
FP2
17:50 – 18:20
MotoE
Συνέντευξη Τύπου
19:15
 
Σάββατο
Moto3
FP3
10:00 – 10:40
MotoGP
FP3
10:55 – 11:40
Moto2
FP3
11:55 – 12:35
MotoGP
Παρουσίαση NTC Συνέντευξη Τύπου
12:45
Moto3
Q1
13:35 – 13:50
Moto3
Q2
14:00 – 14:15
MotoGP
FP4
14:30 – 15:00
MotoGP
Q1
15:10 – 15:25
MotoGP
Q2
15:35 – 15:50
Moto2
Q1
16:05 – 16:20
Moto2
Q2
16:30 – 16:45
MotoE
E-Pole
17:00
MotoGP
Συνέντευξη Τύπου κατατακτήριων
18:00
ΜotoE
Συνέντευξη Τύπου κατατακτήριων
19:00
 
Κυριακή
Moto3
Ζέσταμα
09:20 – 09:40
Moto2
Ζέσταμα
09:50 – 10:10
MotoGP
Ζέσταμα
10:20 – 10:40
MotoE
Αγώνας
11:00
Moto3
Αγώνας
12:00
Moto2
Αγώνας
13:20
MotoGP
Αγώνας
15:00

 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.