MotoGP Sachsenring: Για όλους τους πίσω…

Δεν έχει αντίπαλο ο Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/7/2019

Δέκα ολόκληρα χρόνια, επτά από τα οποία στην μεγάλη κατηγορία, δέκα συνεχόμενες νίκες για τον Marquez! Ένα ρεκόρ καλύτερο από του Rossi με τις δέκα νίκες στο Mugello γιατί συνδυάζεται με ΔΕΚΑ συνεχείς pole position, επτά από τις οποίες στην μεγάλη κατηγορία (η επανάληψη εδώ στο ρόλο θαυμαστικού).

Ο Marquez ναι είναι ο καλύτερος αναβάτης με τεράστια διαφορά, δεν έχει σημασία αν τον γουστάρει κανείς σαν άνθρωπο ή αν τον συμπαθούσε μέχρι την στιγμή που πριν από χρόνια δεν συμπεριφέρθηκε όπως αρμόζει στον καλύτερο αναβάτη – που επιβάλλεται να είναι και δίκαιος. Τα MotoGP είναι προσωποκεντρικό άθλημα και δικαιολογείται να υπάρχουν συμπάθειες προς τους οδηγούς, εκτός κι αν φτάνουν στον οπαδισμό. Οπότε τον συμπαθείς δεν τον συμπαθείς, το γεγονός παραμένει πως σήμερα έδειξε για άλλη μία φορά πως είναι ο καλύτερος όλων, ένας οδηγός που αυτή την στιγμή γράφει την ιστορία των ρεκόρ των MotoGP από την αρχή. Δέκα στα δέκα σήμερα στην Γερμανία, μετά από μία άσχημη εκκίνηση από την οποία ανέκαμψε κατευθείαν στα δύσκολα φρένα της πρώτης στροφής, εκεί που έγιναν φέτος αρκετά λάθη.

Και πώς πήρε το δέκα στα δέκα; Χωρίς να παλέψει. Με κλειστό γκάζι…

Με 49% ποσοστό pole position στις εκκινήσεις που έχει κάνει στα MotoGP, ο Marquez είναι χρόνια τώρα ένας από τους καλύτερους αναβάτες όλων των εποχών και έχει ήδη κλειδώσει και τον φετινό τίτλο, από τώρα, πριν τον καλοκαιρινό διάλειμμα. Με την σημερινή του νίκη πηγαίνει με 58 βαθμούς διαφορά στην Τσεχία. 58 είναι και οι pole position που χρειάζεται για να ισοφαρίσει τον Doohan, και είναι ήδη στις 57…

Αν θέλουμε να προσθέσουμε κι άλλες συγκυρίες, σήμερα και ο Alex Marquez κέρδισε στην Γερμανία σε έναν εντυπωσιακό αγώνα, θα πρέπει να αλλάξουν όνομα στην πίστα στο τέλος…

Ο αγώνας ήταν λοιπόν ένας αγώνας για όλους τους πίσω, ο πρώτος ήταν άπιαστος.

Από όλους τους πίσω ας σταθούμε σε έναν πραγματικό ήρωα, τον Crutchlow που δεν πιστεύαμε πως θα τρέξει. Ούτε ο ίδιος το πίστευε, παρόλο που είπε πως τους καλύτερους αγώνες τους έχει κάνει τραυματισμένος. Αν ξέρεις τον εαυτό σου, τέτοιες δηλώσεις είναι εξαιρετικά ασφαλείς, και ο Crutchlow είναι τύπος που λέει πάντα αυτό που πιστεύει. Την Παρασκευή είδε πως κατάφερε να βγάλει την ημέρα, και τότε έβαλε στόχο να είναι κατευθείαν στην Q2 ώστε να επιβαρύνει λιγότερο το πόδι με τον κομμένο χιαστό. Δούλεψαν στην ομάδα του με τον ρυθμό του αγώνα και έστησαν σωστά την μοτοσυκλέτα με βάση τα νέα δεδομένα του αγώνα. Του άξιζε το βάθρο παρόλο που βρέθηκε εκεί γιατί έπεσε ο Rins, κι αυτό όχι μόνο γιατί έτρεχε με κομμένο χιαστό, αλλά γιατί ήταν έτοιμος να περάσει τον Vinales μέχρι που έχασε πρόσφυση στο πίσω ελαστικό και είπε να αφήσει την δεύτερη θέση στον Ισπανό, μιας και ήταν ήδη στο βάθρο. Αν δεν πάλευε για την δεύτερη θέση, αλλά για την τρίτη, ο Crutchlow θα το είχε βάλει πείσμα μέχρι την καρό σημαία, παίρνοντας το μεγάλο ρίσκο… Αυτή την στιγμή ο Crutchlow είναι η δεύτερη καλύτερη Honda… κι αυτό λέει πολλά για τον Lorenzo.

Ο αγώνας από την αρχή ήταν αγώνας από την δεύτερη και πίσω, παρόλο που ο Marquez δεν ξεκίνησε καλά, κι όπως λέγαμε χθες, στο Sachsenring έχει σημασία ποιος ξεκινά πρώτος. Πήρε ένα ρίσκο στα φρένα, έστριψε πρώτος και μετά ακολουθήσε το πρόγραμμα όπως το είχε στο μυαλό του. Δύο συντηρητικούς γύρους στην αρχή να πατήσουν καλά τα ελαστικά και μετά να εξαφανιστεί. Συντηρητικός γύρος για τον Marquez σημαίνει λίγο πιο μπροστά από τους υπόλοιπους βέβαια, οπότε μετά από λίγο δεν θα ασχολούμασταν ξανά μαζί του.

Η εκκίνηση ήταν εκρηκτική και για τους υπόλοιπους. Ο Miller, η καλύτερη Ducati μέχρι και το Σάββατο, πετάχτηκε εμπρός με εντυπωσιακό τρόπο, ακούμπησε τον Vinales και τον Quartararo, όχι επιθετικά, αλλά καθαρά αγωνιστικά σε μία τόσο δυναμιτισμένη εκκίνηση και στο τέλος αυτό που κατάφερε ήταν να βγάλει εκτός τον Quartararo που έχασε μερικές θέσεις. Δεύτερος έστριψε ο Vinales και πίσω του ο Rins. Μόλις το σχέδιο του Marquez μπήκε σε εφαρμογή, ο Vinales έβλεπε το κενό εμπρός του να ανοίγει. Ο Rins πίσω του έκανε εκείνη την στιγμή τον καλύτερο χρόνο και σκεφτόταν πως ο Ισπανός της Yamaha του κόβει φόρα. Στην πράξη ήταν ο Ισπανός της Honda που είχε βγάλει την ασφάλεια.

Ο Rins κάνει την κίνηση και μπαίνει μπροστά, δείχνοντας πως ίσχυαν και τα δύο. Και ο Vinales δεν είχε το μέγιστο, και ο Marquez είχε βγάλει την ασφάλεια. Η Suzuki μπήκε μπροστά από την Yamaha και θα έμενε εκεί. Ο Quartararo, ο άνθρωπος που συγκεντρώνει τις ελπίδες για έναν σοβαρό αντίπαλο του Marquez στο μέλλον, θα έκανε ένα λάθος απειρίας πέφτοντας και στερώντας μία πολύ καλή ευκαιρία για μάχες και θέαμα.

Λίγο αργότερα το ίδιο θα έκανε και ο Rins. Άλλο ένα βάθρο εκτός για την Suzuki, άλλη μία αποκαρδιωτική στιγμή. Μόλις έκλεισε το γκάζι στην έξοδο της 11ης στροφής προς την πίσω κατηφορική ευθεία, ένα σημείο που γίνονται οι πιο πολλές πτώσεις και θέλει προσοχή, ο Rins θα έφευγε από την δεύτερη θέση ουρλιάζοντας μέσα από το κράνος του…

Νωρίτερα θα είχαμε χάσει και τον Zarco, ενώ αργότερα θα είχε πτώση και ο Aleix Espargaro. Στην αρχή και την μέση του αγώνα, οι Oliveira και Bagnaia θα είχαν από μία έξοδο χωρίς να εξελιχθεί σε πτώση. Με τον Espargaro της Aprilia θα έκλεινε για όλο τον αγώνα ο κύκλος των πτώσεων.

Με τον Rins εκτός, η διαφορά του Vinales από τον Marquez είναι ήδη τεράστια, δεν τον βλέπει πουθενά. Ο Marquez είχε την μεσαία γόμα πίσω που βοηθά στο ακραίο πλάγιασμα που απαιτεί η Honda για να στρίψει, και επίτηδες στις δοκιμές μπήκε στον κόπο να κάνει 21 γύρους με ένα ζευγάρι για να δει αν βγάζουν αγώνα. Βλέποντας την επιβεβαίωση η απόφαση για εκείνον ήταν εύκολη. Ο Vinales είχε διαφορετικέ στρατηγική, κοιτώντας να έχει λάστιχο για τους τελευταίους γύρους, αν και το μόνο που θα έπρεπε να έχει είναι μία συσκευή που παγώνει τον χρόνο για όλους τους υπόλοιπους, διαφορετικά και με καινούριο λάστιχο δεν γινόταν να καλύψει την διαφορά. Το μόνο που νιώθει στον μοναχικό του αγώνα στην δεύτερη θέση, είναι ο Crutchlow που είχε καταφέρει να έρθει στην τέταρτη θέση, και πλέον στην τρίτη. Κυνηγήθηκαν από την μέση του αγώνα, όταν ο ρυθμός του Βρετανού συντονίστηκε με την Yamaha και όταν ήρθε και η πτώση του Rins είχε φτάσει η στιγμή να παλέψουν, μέχρι να γλιστρήσει η Honda και να αφήσει την προσπάθεια με το βάθρο να κλειδώνει τις θέσεις του.

Πιο πίσω ο Mir προσπάθησε για λίγο να τα βάλει με ιερά τέρατα και τρελούς και τα κατάφερε και με τους δύο. Πέρασε τον Rossi και πάλεψε με τις εργοστασιακές Ducati και με τον Miller, αυτός είναι ο «τρελός» που λέγαμε πιο πάνω. Στο τέλος θα έχανε την μάχη μαζί τους, αλλά θα κατάφερνε να μείνει εμπρός από τον Rossi και τον Morbidelli που μέχρι την μέση του αγώνα ήταν καλύτερος από τις εργοστασιακές Ducati.

Ο Dovizioso το είχε πει, πως για την Γερμανία ήλπιζε στην πέμπτη θέση, όμως αυτή θα την είχε τελικά μόνο και μόνο γιατί δύο νέοι αναβάτες, ο Rins και ο Quartararo θα έπεφταν, διαφορετικά θα ήταν έβδομος. Πάλεψε με τον Petrucci, του έκανε και ένα δύσκολο προσπέρασμα, όχι επιθετικό αλλά δύσκολο και οι δυο τους θα έκαναν μερικές ακόμη αλλαγές, μέχρι που ο Petrucci θα περνούσε μπροστά και έμενε εκεί, στην τέταρτη θέση.

Ο Miller πάλεψε κι αυτός μαζί τους για λίγο, αλλά τελικά θα τερμάτιζε πίσω τους και εμπρός από τον Mir που έμεινε στην 7η θέση τελικά. Ο Rossi πέρασε και τον Morbidelli και τερμάτισε στην 8η θέση, από την 9η που ήταν από την αρχή σχεδόν του αγώνα πριν τον περάσει ο Mir και πριν πέσει και ο Rins.

Την δεκάδα έκλεισε ο Bradl, ο άνθρωπος που φωνάζει η Honda όταν θέλει να διατηρήσει βαθμούς στο πρωτάθλημα κατασκευαστών γιατί κάποιος εργοστασιακός αναβάτης δεν τρέχει. Ας ελπίσουμε πως αυτή είναι η τελευταία φορά που ο Bradl αντικαθιστά τον Lorenzo...

Συγχαρητήρια αξίζει και ο Nakagami στην 14η θέση που κατάφερε να βγάλει τον αγώνα με τραυματισμένο αστράγαλο και δίχως να μπορεί να περπατήσει μόνος του. Χρειαζόταν πατερίτσες ακόμη και για λίγα βήματα μέσα στο box…

Η Γερμανία μας οδηγεί σε ένα διάλειμμα από την δράση, με ένα ξεκούραστο Δέκα στα Δέκα για τον Marquez και ένα πρωτάθλημα που πρακτικά αν δεν πέσει δεν θα το χάσει…

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Km/h
Χρόνος/Διαφ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
160.6
41'08.276
2
Maverick VIÑALES
Yamaha
160.3
+4.587
3
Cal CRUTCHLOW
Honda
160.1
+7.741
4
Danilo PETRUCCI
Ducati
159.5
+16.577
5
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
159.5
+16.669
6
Jack MILLER
Ducati
159.5
+16.836
7
Joan MIR
Suzuki
159.5
+17.156
8
Valentino ROSSI
Yamaha
159.3
+19.110
9
Franco MORBIDELLI
Yamaha
159.2
+20.634
10
Stefan BRADL
Honda
159.1
+22.708
11
Tito RABAT
Ducati
158.9
+26.345
12
Pol ESPARGARO
KTM
158.9
+26.574
13
Andrea IANNONE
Aprilia
158.5
+32.753
14
Takaaki NAKAGAMI
Honda
158.5
+32.925
15
Karel ABRAHAM
Ducati
158.1
+37.934
16
Hafizh SYAHRIN
KTM
157.9
+41.615
17
Francesco BAGNAIA
Ducati
157.0
+56.189
18
Miguel OLIVEIRA
KTM
156.9
+57.377
Πτώσεις:
 
Aleix ESPARGARO
Aprilia
159.4
2 Laps
 
Alex RINS
Suzuki
160.9
12 Laps
 
Johann ZARCO
KTM
155.6
28 Laps
 
Fabio QUARTARARO
Yamaha
155.4
29 Laps

 

Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".