MotoGP Sachsenring: Pole position με ρεκόρ πίστας!

Τα πάνω – κάτω στην καρό σημαία
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

6/7/2019

Έτοιμος να ισοφαρίσει το ρεκόρ του Doohan ο Marquez, που με αυτή την 57η pole position που κέρδισε εύκολα σήμερα, χρειάζεται απλά άλλη μία. Το μόνο σίγουρο είναι πως θα έχει πολλές ακόμη. Σήμερα ο Marquez έσπασε δύο φορές το δικό του ρεκόρ, πριν κερδίσει την pole position σε μία κατάταξη που είχε πολύ κυνηγητό από τις Yamaha των Vinales και Quartararo την στιγμή που ο Rossi μπήκε στην Q2 έχοντας καταφέρει έναν χρόνο στην Q1 που άφηνε υποσχέσεις για την πρώτη πεντάδα. Τόσο ο Quartararo όσο και ο Vinales προσπάθησαν να μελετήσουν τον Marquez. Ο Quartararo πιο κομψά, ο Vinales πιο απροκάλυπτα με τον Marquez να κάνει άλλο ένα κόλπο στο τέλος της Q2 κατά την έξοδο από τα pit, για να μην τον ακολουθήσει ο Vinales που καραδοκούσε ακριβώς για αυτό.

Ο Vinales επικράτησε οριακά στην FP4 παρακολουθώντας στενά τον Marquez και τώρα που οι χρόνοι είχαν πέσει ένα δευτερόλεπτο κάτω, ο Marquez δεν ήθελε να συμβεί κάτι αντίστοιχο. Στην πράξη ο μόνος που έφτασε πολύ κοντά να κλέψει την pole position από τον Marquez, ήταν ο Quartararo. Μπορεί ο τελικός χρόνος που του εξασφάλισε την δεύτερη θέση να ήταν 0.205 του δευτερολέπτου πιο αργός από του Marquez, όμως σε εκείνο τον γύρο ήταν συνολικά ταχύτερος εκτός από ένα μικρό λάθος στο τελευταίο κομμάτι της πίστας.

Ο Rins βρέθηκε στην τέταρτη θέση παρόλο που σημείωσε μία πτώση χωρίς να έχει έτσι το περιθώριο που χρειαζόταν για μία καλύτερη απόδοση, με τον Crutchlow, σταθερά στην έκτη θέση πίσω από τον Miller, να συγκινεί με την προσπάθειά του.

Χθες έλεγε πως θα ήταν ευχής έργο να περάσει κατευθείαν στην Q2, έχοντας ολοκληρώσει την FP2 επίσης στην έκτη θέση, και το γεγονός πως τα κατάφερε αξίζει θερμά συγχαρητήρια και εξακολουθεί να μας αφήνει άφωνους…

Πίσω από τον Βρετανό ξεκινούν αύριο ο Morbidelli με τον Espargaro και τον Mir, που εκνεύρισε απίστευτα τον Petrucci όταν του χάλασε έναν γρήγορο γύρο.

Στις τρεις τελευταίες θέσεις της κατάταξης Q2 βρίσκονται ο Nakagami, ο Rossi και ο Petrucci. Ο Ιάπωνας χρειάζεται επίσης συγχαρητήρια μιας και πολύ θεαματικά κέρδισε το εισιτήριο από την Q1 εκτοπίζοντας τον Dovizioso και οδηγώντας με πρόβλημα στον αστράγαλο από την πτώση στο Assen εξαιτίας του Rossi. Ο Nakagami κατέβαινε από την μοτοσυκλέτα με βοήθεια και χρειαζόταν πατερίτσες για να περπατήσει, ενώ ήταν πραγματικά επίπονο να τον βλέπεις να προσπαθεί να βγάλει την μπότα από το πρησμένο πόδι.

Πίσω από τον Nakagami ξεκινά ο Rossi, που αμέσως μετά την λήξη της προσπάθειά του στην Q1 και έχοντας εξασφαλίσει την συνέχεια στην Q2, σημείωσε μία πτώση στην πρώτη στροφή. Δεν ήταν ο μόνος που έπεφτε στην πρώτη στροφή, και ο πιο προφανείς λόγος είναι η διαφορά θερμοκρασίας του ελαστικού, μιας και είχε κατεβάσει ρυθμό περιμένοντας να βγει στα pit… Πτώση είχε στην Q2 και ο εκνευρισμένος Petrucci, και μάλιστα με αρκετά χιλιόμετρα στην ένατη στροφή. Ο εκνευρισμός του με τον Mir νωρίτερα του χάλασε λίγο την συγκέντρωση κι έτσι θα βρίσκεται απλά μπροστά από τον τρίτο της Q1, τον Dovizioso δηλαδή…

Τα ασύμμετρα ελαστικά της Michelin έκαναν τώρα την δουλειά τους στο γερμανικό GP που υποστηρίζει η HJC, σε μία πίστα που είναι πολύ σημαντικό να ξεκινάς από την πρώτη γραμμή, καθώς έρχονται μερικές απότομες στροφές αμέσως μετά. Αυτό σημαίνει πως η εκκίνηση θα είναι δυναμιτισμένη κι ελπίζει κανείς να μην υπάρχει περιστατικό ήδη, από την πρώτη στροφή…

 

Κατάταξη για το: HJC HELMETS MOTORRAD GRAND PRIX DEUTSCHLAND

Θέση
ΑΝΑΒΑΤΗΣ
ΜΟΤΟ
Km/h
ΧΡΟΝΟΣ
Διαφ. 1ου/Προηγ.
1
Marc MARQUEZ
Honda
295.4
1'20.195
 
2
Fabio QUARTARARO
Yamaha
289.7
1'20.400
0.205 / 0.205
3
Maverick VIÑALES
Yamaha
293.6
1'20.406
0.211 / 0.006
4
Alex RINS
Suzuki
293.1
1'20.531
0.336 / 0.125
5
Jack MILLER
Ducati
295.5
1'20.690
0.495 / 0.159
6
Cal CRUTCHLOW
Honda
293.8
1'20.857
0.662 / 0.167
7
Franco MORBIDELLI
Yamaha
289.0
1'20.964
0.769 / 0.107
8
Pol ESPARGARO
KTM
294.8
1'21.023
0.828 / 0.059
9
Joan MIR
Suzuki
290.0
1'21.061
0.866 / 0.038
10
Takaaki NAKAGAMI
Honda
289.0
1'21.104
0.909 / 0.043
11
Valentino ROSSI
Yamaha
291.0
1'21.137
0.942 / 0.033
12
Danilo PETRUCCI
Ducati
293.7
1'21.486
1.291 / 0.349
13
Valentino ROSSI
Yamaha
290.1
1'20.933
 
14
Takaaki NAKAGAMI
Honda
288.6
1'21.102
0.169 / 0.169
15
Andrea DOVIZIOSO
Ducati
295.8
1'21.105
0.172 / 0.003
16
Stefan BRADL
Honda
293.0
1'21.227
0.294 / 0.122
17
Aleix ESPARGARO
Aprilia
293.3
1'21.313
0.380 / 0.086
18
Andrea IANNONE
Aprilia
290.7
1'21.433
0.500 / 0.120
19
Francesco BAGNAIA
Ducati
293.4
1'21.446
0.513 / 0.013
20
Hafizh SYAHRIN
KTM
289.9
1'21.465
0.532 / 0.019
21
Johann ZARCO
KTM
292.5
1'21.637
0.704 / 0.172
22
Miguel OLIVEIRA
KTM
291.4
1'21.683
0.750 / 0.046
23
Karel ABRAHAM
Ducati
290.2
1'21.796
0.863 / 0.113
24
Tito RABAT
Ducati
289.3
1'22.119
1.186 / 0.323

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.