MotoGP Sepang: Νίκη Bagnaia κλείνει την πόρτα του πρωταθλήματος, μένει απλά να κλειδώσει

Μεγαλύτερη αγωνία για πτώσεις αντί για προσπεράσεις
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/10/2022

Οι συνθήκες στην πίστα και οι πολλές πτώσεις του Σαββάτου ανέβασαν την αγωνία για τυχόν πτώσεις που θα κρίνουν το πρωτάθλημα, ιδιαίτερα μετά την πτώση του Martin από την πρώτη θέση, χωρίς να χρειάζονται οι μάχες αγκώνα-αγκώνα για να προκληθεί αυτό το συναίσθημα.

Η εκκίνηση ξεκίνησε με απίστευτο τρόπο για τον Bagnaia καθώς πήρε την εσωτερική γραμμή και κατάφερε να στρίψει δεύτερος. Βέβαια δεν ήταν μόνο αυτό που τον έφερε μπροστά, αλλά και το γεγονός πως πάτησε τα φρένα πάρα πολύ αργά σε ένα δυνατό ρίσκο για πτώση από το οποίο όμως βγήκε νικητής κάνοντας το 9-2 και μπαίνοντας πίσω από τον Martin. Αργότερα θα την χαρακτήριζε ο ίδιος την καλύτερη εκκίνηση της  καριέρας του και πράγματι, ήταν απόλυτα χαρακτηριστική κίνηση για το φετινό πρωτάθλημα.

Αντίστοιχα όμως και ο Quartararo έκανε το ίδιο, ξεκίνησε πάρα πολύ καλά και πίεσε πάρα πολύ και εκείνος στα φρένα με τον Aleix Espargaro να είναι ο μόνος από τους τρεις που δεν τα πήγε καλά στην πρώτη στροφή.

Τελικά ο Quartararo μένει πίσω από τον Morbidelli ο οποίος κουβαλά ποινή για δύο διελεύσεις από τον μακρύτερο γύρο και πρέπει να τις εκτελέσει κάποια στιγμή στην αρχή του αγώνα, αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα έπρεπε να υπάρχουν οδηγίες από την Yamaha, μιας και τον τελευταίο καιρό έγινε μεγάλος ντόρος για τις οδηγίες της Ducati προς τους δικούς της αναβάτες. Σε κάθε περίπτωση το πόσο καλά θα τα πάει ο Morbidelli πριν εκτελέσει την ποινή είναι σημαντικό για την πορεία του μετά από αυτή, ωστόσο αμέσως βλέπει το μήνυμα πως τον ακολουθεί ο Quartararo. Σε κάθε περίπτωση όμως ο Quartararo εκείνη την στιγμή τον περνούσε από μόνος του, οπότε και μήνυμα να μην υπήρχε το αποτέλεσμα θα ήταν ακριβώς το ίδιο.

Μπροστά ο Martin ανοίγει την διαφορά από τον Bagnaia και ο Bastianini μένει κολλητά πίσω του, όσο ο Marquez είναι στην τέταρτη θέση και βλέπει την ψαλίδια σιγά – σιγά να ανοίγει. Η Ducati στέλνει μήνυμα στον Bagnaia πως εμπρός ο Martin είναι στο 0.6 και πίσω του έχει τον Bastianini που είναι και το τελευταίο μήνυμα που θα πάρει από την ομάδα, στην διάρκεια του αγώνα.

Ο Luca Marini που είχε την ταχύτητα να ακολουθήσει τους υπόλοιπους και ίσως να παλέψει για το βάθρο, εγκαταλείπει τον αγώνα καθώς το κλείδωμα της ανάρτησης που πρέπει να απελευθερωθεί μετά την εκκίνηση δεν δούλεψε ποτέ και δεν γινόταν να συνεχίσει τον αγώνα του.

Ο Marquez αρχίζει να μένει αισθητά πίσω όσο ο Martin επίσης ξεφεύγει πολύ μπροστά φτάνοντας να διπλασιάσει και μετά να τριπλασιάσει και την απόστασή του! Όλη αυτή την ώρα ο Bastianini μένει κολλημένος στον πίσω τροχό του Bagnaia. Ο ρυθμός του Martin είναι υπερβολικά γρήγορος συγκριτικά με τους υπόλοιπους και αυτό το ρίσκο δεν θα βγει σε καλό. Μόλις τα ελαστικά άρχισαν να χάνουν την αρχική τους μέγιστη πρόσφυση ο Martin σημείωσε πτώση δίνοντας στον Bagnaia το προβάδισμα.

Φυσικά αυτό φέρνει και τον Quartararo πιο μπροστά καθώς έχει ήδη περάσει τον Marquez και με τον Morbidelli να χάνει θέσεις εκτελώντας την ποινή του. Στην εκτέλεση της ποινής κέρδισε και άλλη μία ο δεύτερος αναβάτης της Yamaha γιατί πήγε και έπεσε πάνω στον Aleix Espargaro σε μία πολύ επιθετική προσπέραση για την οποία θα πρέπει να δώσει τρεις θέσεις στην γραμμή εκκίνησης στον τελευταίο αγώνα που απομένει.

Ο Quartararo είναι πλέον στο βάθρο αλλά απέχει 2.7 δευτερόλεπτα από τους δύο πρώτους και έχει και διαφορά με τους πίσω, οπότε κάνει μοναχικό αγώνα. Οι αναβάτες της Suzuki παλεύουν με τον Marquez και για άλλη μία φορά φτάνουμε με Rins και Marquez σε κλειστή μάχη χωρίς όμως να τους παρακολουθεί η κάμερα.

Ο Mir πέφτει από αυτή την μάχη, αλλά στο μεταξύ ο Bezzecchi είχε καταφέρει να ανέβει και να περάσει όλο εκείνο το γκρουπ, βάζοντας πλώρη για τον Quartararo. Μείωσε από το 1,5 περίπου δευτερόλεπτο στο 0,23 και τότε ήταν που έβαλε σε σκέψεις την Ducati.

Διότι μπροστά ο Bastianini δεν λειτουργεί ως οπισθοφυλακή του Bagnaia αλλά έχει περάσει στην αντεπίθεση. Μετά από δύο-τρεις στιγμές που ανέβασε τους σφυγμούς στο box της Ducati τελικά κάνει την επίθεσή του και περνά εμπρός.

Μέσα στην Ducati ξεκινά ένας πυρετός διαβουλεύσεων, αν τώρα ο Bezzecchi περάσει τον Quartararo τότε πρέπει να στείλουν μήνυμα στον Bastianini και να τερματίσουν τον αγώνα για το πρωτάθλημα ακριβώς εκεί, ή όχι; Στο μεταξύ η κόντρα Bagnaia και Bastianini έχει ψαλιδίσει την διαφορά με τον Quartararo που φτάνει πλέον το 1,5 δευτερόλεπτο.

Από την αμηχανία μίας τέτοιας απόφασης τους βγάζουν οι ίδιοι οι αναβάτες καθώς ο Bezzecchi χάνει την εμπιστοσύνη στα ελαστικά του και μένει πολύ πίσω από τον Quartararo ενώ ο Bagnaia έχει ήδη περάσει τον Bastianini ο οποίος όμως αφήνει ανοικτό κάθε ενδεχόμενο και μένει κολλημένος πίσω του.

Όπως θα πει αργότερα, προσπάθησε στον τελευταίο γύρο να περάσει τον Bagnaia, το σκέφτηκε, τοποθετήθηκε αλλά δεν είχε την πρόσφυση να κάνει κάτι τέτοιο! Ο Bagnaia κάνει αγώνα καριέρας, αλάνθαστος που για αυτόν είναι μεγάλο θέμα -δικά του λόγια- και παίρνει μία καθαρή νίκη που δεν του έχει χαριστεί, την 7η της σεζόν και γίνεται έτσι ο πρώτος αναβάτης της Ducati με 7 νίκες στην σεζόν, υπογράφοντας έτσι τον φετινό τίτλο.

Μένει να τον σφραγίσει στον τελευταίο αγώνα που μόνο τα λιγότερα πιθανά σενάρια καταστροφής, μπορούν να του τον στερήσουν.

Από πτώσεις του αγώνα ξεχωρίζει και η επαφή του νεότερου Binder και Giannantonio, χωρίς να χρειάζεται βοήθεια ο νεότερος Binder για να πέσει, όπως και του Nagashima που αντικαθιστά τον Nakagami.

Σε δύο εβδομάδες από τώρα, η Valencia θα μας δώσει στην καρό σημαία τον νέο παγκόσμιο πρωταθλητή MotoGP…

 

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.