MotoGP Sepang Test, ημέρα 3η - Ο Bagnaia διέλυσε το ρεκόρ πίστας, 6ος ο Marc Marquez

Ηγετική εμφάνιση του Πρωταθλητή, από κοντά Martin & Bastianini, 1 sec πίσω οι Ιάπωνες
Pecco Bagnaia
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

8/2/2024

Η 3η και τελευταία ημέρα του pre-season test της Sepang έλαβε τέλος. Ταχύτερος όλων αναδείχθηκε ο Πρωταθλητής του 2023 Pecco Bagnaia, που διέλυσε το ρεκόρ πίστας το μεσημέρι, γράφοντας 1:56.682, και κέρδισε και την ψυχολογική μάχη ενάντια στον Jorge Martin που είχε πρωταγωνιστήσει τις 2 προηγούμενες μέρες. Η παντοδυναμία της Ducati, αλλά και των Ευρωπαίων γενικότερα συνεχίστηκε, με 4 μοτοσυκλέτες του Borgo Panigale στις 4 πρώτες θέσεις, και με τον Marc Marquez να σημειώνει μεγάλη πρόοδο την 3η μέρα, για να βρεθεί τελικά με τον 6ο καλύτερο χρόνο.

Τα GP24 έκαναν το 1-2-3 την 3η ημέρα, με τον Alex Marquez καβάλα στο GP23 να γράφει τον τέταρτο ταχύτερο χρόνο, και να παίρνει τα πρωτεία αυτή τη φορά από τον αδελφό του, που τερμάτισε 6ος. Ανάμεσα στους αδελφούς Marquez, στην 5η θέση βρέθηκε ο Aleix Espargaro της Aprilia, ο ταχύτερος εκ του στρατοπέδου του Noale που φέτος έχει τη χαρά να υποδεχθεί και τη νέα περιφερειακή -αμερικάνικη- ομάδα Trackhouse Racing. Έβδομος ταχύτερος αναβάτης την τρίτη μέρα ήταν ο Brad Binder, ο καλύτερα τοποθετημένος αναβάτης του Pierer Group. Ο αναβάτης τον οποίο αντικατέστησε στην Gresini ο Marc Marquez (Fabio Di Giannantonio) σημείωσε τον 8ο καλύτερο χρόνο, ενώ ένατος ήταν ο εξαιρετικά ταλαντούχος και πολύ ευπροσάρμοστος Pedro Acosta με την GASGAS. Και οι Ιάπωνες; Παρουσίασαν βελτίωση, όμως θέλουν δουλειά ακόμη, καθώς πρώτος “Ιάπωνας” ήταν ο Joan Mir της Repsol Honda Team, μόλις στην 10η θέση, 0,692 χιλιοστά πίσω από τον Pecco, ενώ 11ος βρέθηκε ο Fabio Quartararo της Yamaha. Κι ο Luca Marini; Μόλις 19ος, 1,3 δευτερόλεπτα πίσω από τον πρώτο, με τον Ιταλό να παραδέχεται σε δηλώσεις του πως για την ώρα τα έχει βρει δύσκολα...

Pecco Bagnaia

Στο τέλος του τεστ, ο Bagnaia, αφού έγινε ο πρώτος αναβάτης που έπεσε στο 1:56 -και ο ταχύτερος όλων στις 3 ημέρες στη Sepang-, επιβεβαίωσε όσους πίστευαν πως αποτελεί το μεγάλο φαβορί και για το 2024, συνεχίζοντας στα ίδια επίπεδα ταχύτητας και ωριμότητας που του έφεραν δύο διαδοχικούς τίτλους το 2022 και το 2023.

Jorge Martin

Ελάχιστα πιο πίσω τον ακολουθεί όμως ο εσωτερικός ανταγωνισμός, με τον Jorge Martin να κάνει το 1-2-2 στις θέσεις τις τρεις ημέρες του τεστ, δείχνοντας για μια ακόμη φορά πως θα αποτελέσει εύκολα το αντίπαλο δέος του Baganaia, θέλοντας και να δείξει στην Ducati πως έκανε λάθος που δεν τον προτίμησε για την εργοστασιακή ομάδα της το 2024.

Enea Bastianini

Όμως τη χρονιά που διανύουμε ο Martin δεν θα παίζει “μόνος” ενάντια στον Pecco, καθώς απ’ ότι φαίνεται ο Bastianini έχει ξεπεράσει τις ατυχίες και τους τραυματισμούς του, και δείχνει έτοιμος να απειλήσει κι αυτός για τις πρώτες θέσεις του βάθρου. Ο Ιταλός ξεκίνησε αργά στη Sepang, με μια 5η θέση την πρώτη μέρα, όμως ήταν ταχύτερος όλων τη δεύτερη, και 3ος ταχύτερος την τρίτη.

Marc Marquez

Τα αδέλφια Marquez είναι επίσης αξιομνημόνευτοι όσον αφορά στη μάχη του τίτλου, αν και ο Alex μένει να κερδίσει τη σταθερότητα που του λείπει, ενώ ο Marc πρέπει να μάθει να… οδηγεί από την αρχή, αφήνοντας στην άκρη την τεχνική που είχε υιοθετήσει με τη Honda και να μάθει τα χούγια της Ducati. Κι όπως φαίνεται από τους χρόνους που έκανε τόσο πέρυσι στην πρώτη επαφή με την GP23 στη Valencia, όσο και φέτος στην 3η μέρα της Sepang, είμαστε έτοιμοι για πυροτεχνήματα.

Aleix Espargaro

Από το στρατόπεδο της Aprilia, ο Aleix Espargaro δείχνει πάντα ικανός για την έκπληξη, με τον Vinales περιέργως να μην καταφέρνει να ρίξει τον χρόνο του στα επίπεδα που περιμέναμε, ειδικά για έναν αναβάτη σαν κι αυτόν που αριστεύει στα τεστ.

Pedro Acosta

Το αστέρι του Pedro Acosta δείχνει έτοιμο να ανατείλει και στο MotoGP, καθώς ο αναβάτης της GASGAS μαθαίνει αστραπιαία την πανίσχυρη RC16, καταφέρνοντας να πετύχει τον 9ο ταχύτερο χρόνο στη Sepang, ελάχιστα δέκατα του δευτερολέπτου από τον “νούμερο ούνο” αγωνιζόμενο του Group, τον Brad Binder!

Joan Mir

Από το στρατόπεδο της Honda ο Mir απεδείχθη ταχύτερος όλων, με δεύτερο τον Takaaki Nakagami, τρίτο τον Johann Zarco και τέταρτο τον Luca Marini. Μην ξεχνάμε πως οι Ιάπωνες απολαμβάνουν τις νέες παραχωρήσεις του MotoGP, που τους δίνει τη δυνατότητα για πολλές περισσότερες ημέρες δοκιμών, έχοντας λάβει μέρος και στο shakedown test στην ίδια πίστα της Μαλαισίας λίγες ημέρες προηγουμένως.

Fabio Quartararo

Στη Yamaha ταχύτερος αναβάτης ήταν -αναμενόμενο- ο Fabio Quartararo, με τον Γάλλο να βρίσκεται παρόλα αυτά 0,843 δευτερόλεπτα πίσω από τον Bagnaia και να δηλώνει πως “λίγο-πολύ η μοτοσυκλέτα είναι ίδια, και με αυτή τη λύση δεν είμαστε έτοιμοι για νίκες”. Ο έτερος εργοστασιακός αναβάτης της Iwata, Alex Rins, βρέθηκε ακόμα πιο κάτω, στην 15η θέση.

Aero

Σειρά τώρα έχει η συλλογή των δεδομένων του τεστ της Sepang για το επόμενο βήμα που είναι το τεστ του Qatar, στις 19-20 Φεβρουαρίου, το τελευταίο pre-season test πριν την έναρξη της σεζόν στην πίστα της Doha στις 8-10 Μαρτίου.

Ακολουθούν οι χρόνοι της 3ης ημέρας του τεστ της Sepang.

ΘΕΣΗ ΑΝΑΒΑΤΗΣ ΟΜΑΔΑ XΡΟΝΟΣ
1 F. Bagnaia Ducati Lenovo Team 1:56.682
2 J. Martin Prima Pramac Racing 1:56.854
3 E. Bastianini Ducati Lenovo Team 1:56.915
4 A. Marquez Gresini Racing MotoGP™ 1:56.938
5 A. Espargaro Aprilia Racing 1:57.091
6 M. Marquez Gresini Racing MotoGP™ 1:57.270
7 B. Binder Red Bull KTM Factory Racing 1:57.307
8 F. Di Giannantonio Pertamina Enduro VR46 Racing Team 1:57.343
9 P. Acosta Red Bull GASGAS Tech3 1:57.365
10 J. Mir Repsol Honda Team 1:57.374
11 F. Quartararo Monster Energy Yamaha MotoGP™ 1:57.525
12 M. Viñales Aprilia Racing 1:57.528
13 T. Nakagami LCR Honda 1:57.765
14 J. Miller Red Bull KTM Factory Racing 1:57.851
15 A. Rins Monster Energy Yamaha MotoGP™ 1:57.879
16 J. Zarco LCR Honda 1:57.942
17 M. Bezzecchi Pertamina Enduro VR46 Racing Team 1:57.995
18 M. Oliveira Trackhouse Racing 1:58.000
19 L. Marini Repsol Honda Team 1:58.008
20 C. Crutchlow Yamaha Factory Racing 1:58.673
21 A. Fernandez Red Bull GASGAS Tech3 1:58.740
22 L. Savadori Trackhouse Racing 1:58.814
23 M. Pirro Prima Pramac Racing 1:58.865
Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες