MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!
Manuel
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.