MotoGP: Τα στατιστικά του grid όταν λείπουν Rossi και Marquez

39 νίκες όλοι – 145 μόνοι τους
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2020
Τώρα που απουσιάζει και ο Rossi και ο Marquez, τα στατιστικά καριέρας πέφτουν κατακόρυφα για τους υπόλοιπους που απομένουν. Σχεδόν το σύνολο νικών σε όλες τις κατηγορίες που έχουν οι υπόλοιποι, ισοφαρίζεται από το άθροισμα του Rossi και του Marquez (204-197) ενώ αν δούμε τις νίκες μόνο στα MotoGP, τότε η διαφορά σχεδόν τετραπλασιάζεται υπέρ των δύο…
 
Δεν είναι κάτι καινούριο, και δεν είναι και φοβερό εδώ που τα λέμε σε μία τέτοια σεζόν που έχουν συμβεί γεγονότα και σκηνικά στους αγώνες που πρέπει να μαζέψεις απολογισμό δεκαετίας για να τα ισοφαρίσεις! Ωστόσο είναι ενδιαφέρον να το βλέπεις σαν εικόνα και να αποτυπώνεις τα νούμερα μπροστά σου, τώρα που οι αγώνες έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και οι μάχες δεν έχουν εκλείψει. Θυμάστε που ακούγαμε σχόλια πως αν λείπει ο ένας ή ο άλλος αναβάτης δεν θα ευχαριστιόμασταν αγώνες; Κι όμως, οι αγώνες έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και είναι ολότελα απρόβλεπτοι με τεράστιο ανταγωνισμό. Την ίδια ώρα που όλοι μας περιμένουμε την στιγμή να επιστρέψει ο Marquez και ο Rossi. Κανείς δεν θέλει να λείπουν, το ένα δεν ακυρώνει το άλλο. Απεναντίας, τα νούμερα δείχνουν πως είμαστε στην αρχή μίας νέας εποχής και υπάρχουν περισσότεροι από ένας ή δύο αναβάτες που μπορούν να πρωταγωνιστήσουν παράλληλα με τους καθορισμένους θεούς.
 
Το πρωτάθλημα βέβαια θα είναι το πιο φτωχό σε συγκομιδή βαθμών από κάθε άλλη φορά, πέρσι ο Marquez συγκέντρωσε 420 βαθμούς με τον Dovizioso δεύτερο με 269 (μία τεράστια διαφορά) ενώ τώρα είμαστε μόνο στους 115 με πρώτο τον Quartararo και λίγες πιθανότητες να φτάσει την δική του περσινή επίδοση! Πέρσι είχε συγκεντρώσει 192 βαθμούς με περισσότερους φυσικά αγώνες και μία φυσιολογική ροή των πραγμάτων. Κανείς όμως δεν ενδιαφέρεται να βλέπει έναν αναβάτη να κερδίζει συνέχεια, έτσι δεν είναι; Ή μήπως όχι; Διότι όπως είπαμε πιο πάνω υπάρχει πάντα η μερίδα του κόσμου που θέλει έναν αναβάτη να κερδίζει πάντα στα MotoGP, μία ομάδα να κερδίζει στο ποδόσφαιρο κ.ο.κ. ώστε τα πράγματα να είναι πάντοτε απλά. Δεν χρειάζεται να παρακολουθεί πολύ στενά τις εξελίξεις, στα MotoGP υποστηρίζουμε αυτόν, στην F1 εκείνον κ.ο.κ είμαστε πάντα με την πλευρά που κερδίζει. Ευτυχώς αυτό αποτελεί μειοψηφία στα MotoGP και στην μοτοσυκλέτα γενικότερα που ο οπαδισμός είναι στα σπάργανα, διπλή ευτυχία. Περισσότερο από θαυμασμό συντάσσεται κάποιος με τον αναβάτη που κερδίζει συνέχεια γιατί ξέρει και καταλαβαίνει πως αυτό που κάνει είναι «από άλλο πλανήτη» σε σημείο που έχει την αναγνώριση και από τους υπόλοιπους ανταγωνιστές του.
 
Τώρα που λείπει ο Marquez έχουμε όλοι την ευκαιρία να κερδίσουμε, έχουν παραδεχτεί αναπάντεχα όλοι τους σε διάφορες συνεντεύξεις αργά τις Κυριακές μετά τον κάθε αγώνα. Και έτσι είναι, με εμάς να απολαμβάνουμε το θέαμα…
Αυτή η σεζόν τους έχει δώσει την δυνατότητα να μετρήσουν καλύτερα τις δυνάμεις τους έτσι ώστε όταν γίνει η επιστροφή και έχουμε απαρτία, να συνεχίσει το θέαμα αντίστοιχα…
 
Ο Marquez θα είναι πρωταγωνιστής για πολλά χρόνια ακόμη, ο Rossi για όσο αντέχει να γράφει ιστορία, όπως και κάνει με κάθε αγώνα που παίρνει εκκίνηση και οι αγώνες θα συνεχίσουν να είναι εξαιρετικά θεαματικοί έτσι όπως εξελίσσονται τα πράγματα. Κι έρχονται νέοι από την Moto2 και την Moto3 που έχουν μάθει να είναι εξαιρετικά ανταγωνιστικοί… 
 
Τα στατιστικά του grid με όλους τους αναβάτες του 2020 και τους wildcart απέναντι σε Rossi και Marquez
 
Ετικέτες

Manuel Gonzalez: MotoGP, WSBK γυρνούν την πλάτη στον Παγκόσμιο Πρωταθλητή WSSP300

Η επιτυχία των Ισπανών στο MotoGP η αιτία που θα παραμένει στη Moto2!
Manuel
Από τον

Παύλο Καρατζά

4/9/2026

Ο Manuel Gonzalez, είναι αδιαμφησβήτητα ένας από τους πιο ταλαντούχους αναβάτες της γενιάς του. Έχει ήδη στεφθεί μία φορά Παγκόσμιος Πρωταθλητής και φέτος είναι το φαβορί στη Moto2, όμως απ’ ότι φαίνεται καμία ομάδα στο MotoGP δεν θα τον κάνει δικό της "παίρνοντας" άλλους από τη 2η πιο σημαντική κατηγορία του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος.

Είναι γεγονός ότι οι Ισπανοί έχουν κατακλύσει τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα Ταχύτητας με τη χώρα τους να δουλεύει συστηματικά στην παραγωγή και ανάδειξη νέων ταλέντων με τέτοια ένταση και σχέδιο που δεν το κάνει καμία άλλη χώρα αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν γίνεται φυσικά μόνο στον μηχανοκίνητο αθλητισμό στη χώρα της Ιβηρικής χερσονήσου που έχει την αθλητική κουλτούρα στο αίμα της και σε αυτό παίζουν φυσικά σημαντικό ρόλο και οι υποδομές της χώρας -σκεφτείτε μόνο πόσες πίστες έχει- όπως και η παιδεία που προωθείται συστηματικά γύρω από τον αθλητισμό.

Θύμα εντός εισαγωγικών αυτής της επιτυχίας των Ισπανών φαίνεται πως θα πέσει ο εξαιρετικός Manuel Gonzalez. Ο Μαδριλένος βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην κορυφή της γενικής κατάταξης της Moto2, μπροστά από τους Izan Guevara και Senna Agius και αγωνίζεται στη Moto2 από το 2021 έχοντας κατακτήσει 9 νίκες, 23 βάθρα και 9 pole positions. Το 2024, ο Manu τερμάτισε 3ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, πέρυσι ήταν δεύτερος, ενώ φέτος είναι πρωτοπόρος μέχρι στιγμής και όλα δείχνουν ότι πηγαίνει για τον 2ο παγκόσμιο τίτλο στη σύντομη μέχρι στιγμής καριέρα του, έπειτα από εκείνων στα Supersport 300 το 2019.

Όλα καλά μέχρι εδώ για τον Ισπανό που βλέπει όμως ήδη τρεις ανταγωνιστές του στην Moto2 (Daniel Holgado, Izan Guevara και David Alonso) να έχουν κλείσει συμβόλαιο για την επόμενη σεζόν στην κορυφαία κατηγορία ενώ ένας ακόμη, ο Senna Agius από την Αυστραλία, αναμένεται σύντομα να ανακοινωθεί. Το παράδοξο είναι πως ο Gonzalez είναι μπροστά απ’ όλους τους παραπάνω στη βαθμολογία και ηγείται του πρωταθλήματος, όμως όλα δείχνουν ότι θα αγωνίζεται στην Moto2 και την επόμενη χρονιά, καθώς δεν υπάρχει χειροπιαστή πρόταση από το MotoGP και οι συζητήσεις με τις ομάδες της Ducati και BMW από τα Superbikes δεν φαίνεται να καταλήγουν κάπου.

Ο Edoardo Rovelli, μάνατζερ του Ισπανού, δήλωσε: “Κατά τη γνώμη μου, όλοι ψάχνουν τον επόμενο Marc Marquez αυτές τις μέρες. Υπάρχει αυτή η συνεχής αναζήτηση για εξαιρετικό ταλέντο, ίσως ρισκάροντας με έναν αναβάτη χωρίς να γνωρίζουν πραγματικά πώς θα αποδώσει. Και αυτά είναι πράγματα που, σε κάθε περίπτωση, ο Manu έχει αποδείξει ότι μπορεί να κάνει. Ίσως, όμως, επειδή είναι ένας πιο καθαρός και σταθερός αναβάτης, λαμβάνει λιγότερη αναγνώριση για αυτό που πραγματικά κάνει.

Είναι αλήθεια ότι ο Manu αγωνίζεται στη Moto2 εδώ και πέντε χρόνια, αλλά τα δύο πρώτα τα πέρασε σε ένα πρόγραμμα που δεν είχε σχεδιαστεί με στόχο την κατάκτηση του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος. Κάθε διαπραγμάτευση που έχω διεξάγει εκ μέρους του Manu έχει αποτύχει για διαφορετικό λόγο. Στην περίπτωση της Aruba [WSBK], από ό,τι μου είπαν, η Ducati χρειαζόταν έναν Ιταλό αναβάτη. Μιλάμε για μια ιταλική εργοστασιακή ομάδα που, λαμβάνοντας υπόψη τις τέσσερις εργοστασιακές μοτοσικλέτες στο MotoGP και το Superbike, είχε ήδη δύο Ισπανούς στο MotoGP και τον Iker Lecuona στο Superbike. Σε εκείνο το σημείο, δεν μπορούσαν να δεχτούν έναν τέταρτο Ισπανό αναβάτη, οπότε επέλεξαν να πάνε με έναν Ιταλό. Αυτός ήταν ο λόγος.

Ο Rovelli δήλωσε επίσης ότι η εξήγηση που του δόθηκε από την BMW είναι ότι η μοτοσυκλέτα, εκείνη την εποχή, δεν ανταποκρινόταν ακόμα στα πρότυπα του Manuel Gonzalez. Έπρεπε πρώτα να την εξελίξουν και στη συνέχεια, να την παραδώσουν στον Manuμ, όταν η μοτοσυκλέτα θα είναι πιο ανταγωνιστική, με ορίζοντα επικοινωνίας την επόμενη χρονιά.

Ο μάνατζερ του Gonzalez πρόσθεσε ότι ακόμη προσπαθούν να καταλάβουν τι ακριβώς πρέπει να κάνουν με την οριστική απόφαση για τον μέλλον του να μην έχει ληφθεί ακόμη: "Το MotoGP μοιάζει με ένα κλειστό κεφάλαιο, αλλά μέχρι να κατανεμηθούν επίσημα όλες οι θέσεις για το 2027, θα συνεχίσουμε να περιμένουμε. Η πιθανότερη απόφασή μας είναι να μείνουμε στη Moto2.”

Είναι κρίμα ένας τόσο ικανός αναβάτης να πέφτει θύμα της επιτυχίας της ίδιας του της χώρας και να μην μπορέσει να δείξει την αξία του στη μεγάλη κατηγορία. Θα είναι απορίας άξιο τι κίνητρο θα έχει ο Gonzalez την επόμενη σεζόν σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα στην Moto2 και παραμείνει εκεί.