MotoGP Takeo Yokoyama: Η μοτοσυκλέτα της Honda έχει αλλάξει πολύ

Τα πράγματα θα ήταν αλλιώς αν έτρεχε ο Marquez
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/11/2020

Ο Takeo Yokoyama είναι ο Technical Director του HRC και βρίσκεται με την Honda από το 1996. Πριν αναλάβει αυτό τον ρόλο ήταν για τρία χρόνια ο αρχιμηχανικός του Dani Pedrosa, κι έτσι οι δηλώσεις του μπορούν να περάσουν στα ψιλά γράμματα.

Ο Takeo πρακτικά επιβεβαίωσε αυτό που είναι ευρέως αποδεκτό, πως υπάρχει αλλαγή στην συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας της Honda και πως η άνοδος στα αποτελέσματα του Nakagami δεν είναι τυχαία. Είναι κάτι στο οποίο οδηγήθηκαν συνειδητά μετά από τους ταυτόχρονους τραυματισμούς στην αρχή αυτής της τόσο πολύπλοκης σεζόν.

Έτσι κι αλλιώς πρόκειται για την δυσκολότερη χρονιά στο HRC, μία χρονιά που φέρνει τα κορυφαία στελέχη αντιμέτωπα με τις επιλογές τους αλλά με μία πρωτοφανή αμεσότητα, καλούμενοι να απαντήσουν την ώρα που τα γεγονότα ξεδιπλώνονται μπροστά τους. Καθώς αυτό είναι ένα ζήτημα βαθύτερης ανάλυσης, ας μείνουμε στα δεδομένα.

Ο Yokoyama λέει πως η μοτοσυκλέτα είναι πλέον πολύ διαφορετική και από την θέση που βρίσκεται, ως τεχνικός διευθυντής, ξέρει πολύ καλά τι λέει. Επιβεβαιώνοντας αυτά που βλέπουμε τόσο καιρό:

 «Η Honda επιδιώκει να έχει τον καλύτερο αναβάτη, και η φιλοσοφία της είναι να προσαρμόζει την μοτοσυκλέτα της επάνω του. Αυτό κάνουμε τα τελευταία επτά χρόνια, αλλά ξαφνικά αυτό το μέτρο και σημείο αναφοράς χάθηκε. Δεν χάσαμε κι εμείς το έδαφος κάτω από τα πόδια μας, αλλά έπρεπε να προσαρμοστούμε σε διαφορετικό οδηγικό στιλ. Επαναπροσδιορίζοντας αναγκαστικά την φιλοσοφία μας για αυτή την σεζόν, ώστε να βοηθήσουμε περισσότερους αναβάτες. Όλοι οι μηχανικοί καθίσαμε κάτω και σκεφτήκαμε σε ποιους τομείς πρέπει να εργαστούμε χωρίς τον Marc!

                Προσπαθήσαμε να κάνουμε όσα περισσότερα μπορούσαμε με αυτά που είχαμε και όλα όσα είχαμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την σεζόν: την μοτοσυκλέτα, το ελαστικό, το πρόγραμμα, τις πίστες… Ήταν μία πρόκληση αλλά ήταν αναζωογονητική. Θεωρώ πως ακόμη κι αν ο Marc δεν είχε τραυματιστεί στην αρχή της σεζόν η μοτοσυκλέτα δεν θα ήταν αυτή που είναι τώρα. Ακολουθήσαμε τις επιταγές των αναβατών που είχαμε μπροστά μας κι ενώ δεν κάνουμε ποτέ κάτι που δεν θέλει ο Marc, παρόλο αυτά δεν ήταν και εκεί για να καθοδηγεί, οπότε σίγουρα τα πράγματα πήραν διαφορετική τροπή»

Με τα λόγια αυτά ο Yokoyama ξεκαθαρίζει πως η μοτοσυκλέτα της Honda έχει αλλάξει…

«Ακόμη και κατά την διάρκεια της καραντίνας κάναμε συνεχή προετοιμασία για την εκκίνηση της σεζόν και προσπαθούσα να είμαι συγκεντρωμένος, ψυχή και σώμα έτοιμος για την έναρξη της σεζόν οποιαδήποτε στιγμή. Πήγαμε μια-δυο φορές στο Motegi με τον Nakagami και μοτοσυκλέτα παραγωγής, που παρόλο που δεν έχει καμία σχέση με τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες, ήταν ωστόσο καλύτερο από το τίποτα. Στην Jerez βέβαια το αποτέλεσμα ήταν αποκαρδιωτικό, πήγαμε με άλλες προσδοκίες γιατί είναι μία από τις πίστες που ξέρει καλά, την αγαπά ιδιαίτερα και είναι αρκετά γρήγορος αλλά τελικά δεν ήταν τόσο γρήγορος όσο έπρεπε. Μετά από εκείνον τον αγώνα είχαμε μία πολύ σοβαρή συζήτηση μαζί του και του είπαμε πως πρέπει όλοι μας να κάνουμε περισσότερα και να δουλέψουμε μαζί.»

Η pole position του Nakagami, η πρώτη για Ιάπωνα μετά από 16 χρόνια είναι το επιστέγασμα των παραπάνω. Η πτώση του μόλις μερικά δευτερόλεπτα από την εκκίνηση και ενώ οδηγούσε την κούρσα, δείχνει πως δεν φτάνει μόνο αυτό, χρειάζεται και εμπειρία. Όχι αγωνιστική εμπειρία, εμπειρία να διαχειρίζεσαι την πίεση και το γεγονός πως όλοι κρέμονται επάνω σου! Αυτό είπε και ο ίδιος ο Nakagami, «όταν βγήκαμε στο grid είχα ήδη 200 παλμούς, η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει, δεν είχα συνηθίσει σε τέτοια πίεση και δεν μπόρεσα να το διαχειριστώ». Κι αυτό είναι κάτι που το κατακτάς μονάχα με εμπειρία στην πρώτη γράμμη…

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.