MotoGP Tech - Τι νέο έχουμε δει μέχρι τώρα για το 2023

Λίγο πριν την επανέναρξη του πρωταθλήματος για το δεύτερο μισό της σεζόν
MotoGP Tech
Από το

motomag

21/7/2023

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, τα εργοστάσια που συμμετέχουν στο MotoGP έχουν παρουσιάσει κάποια νέα εξαρτήματα και καινοτόμες τεχνολογίες, με στόχο να αποκτήσουν πλεονέκτημα έναντι των αντιπάλων τους.

Το MotoGP αποτελεί αυτήν την στιγμή το κορυφαίο Πρωτάθλημα αγώνων μοτοσυκλέτας στην άσφαλτο, φιλοξενώντας τους καλύτερους αναβάτες. Εκεί είναι που εμφανίζονται οι σημαντικότερες τεχνολογικές καινοτομίες, με κάποιες από αυτές να βρίσκουν αργότερα τον δρόμο τους και στις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Παρακάτω θα δούμε τι νέο έχει κάνει την εμφάνισή του το πρώτο μισό της σεζόν, ανά κατασκευαστή:

Ducati

Ducati

Το ιταλικό εργοστάσιο, πρωτοστάτησε στο πρώτο μισό της αγωνιστικής σεζόν του 2023, με τις τρεις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας να ανήκουν σε αναβάτες της Ducati, μέχρι και το καλοκαιρινό διάλειμμα. Φέτος, ο κινητήρας αποτελεί ένα από τα βασικά σημεία συζήτησης στους κύκλους του MotoGP. Η έκδοση του 23 βασίζεται περισσότερο σε αυτή του 2021 και όχι στην περσινή, του 2022. Η δορυφορική ομάδα Prima Pramac χρησιμοποιεί τον ίδιο κινητήρα με την εργοστασιακή Ducati Lenovo, κάτι που έχει βοηθήσει τους Johann Zarco και Jorge Martin να είναι περισσότερο ανταγωνιστικοί.

Ducati

Οι δύο ομάδες, ωστόσο, έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν διαφορετικούς δρόμους όσον αφορά στα αεροδυναμικά βοηθήματα. Έτσι, οι Francesco Bagnaia και Enea Bastianini της Ducati Lenovo χρησιμοποιούν φτερά που εκμεταλλεύονται την κάθετη δύναμη πιέζοντας την μοτοσυκλέτα προς τα κάτω, ενώ από την άλλη οι Zarco και Martin χρησιμοποιούν πλαϊνά στα φαίρινγκ των μοτοσυκλετών τους που εκμεταλλεύονται το φαινόμενο του ground effect.

KTM

KTM

Σε αντίθεση με την Ducati που δεν έχει κάνει μεγάλες αλλαγές στην Desmosedici GP23 από αυτή του 2022, η RC16 των Αυστριακών έχει υποστεί εκτενείς αλλαγές, όπως φαίνεται από τη μεγάλη εξέλιξη της KTM. Έτσι, για το 2023, η RC16 έχει νέο κινητήρα, νέο πλαίσιο και μία νέα μονάδα ουράς/σέλας. Οι μεγαλύτερες διαφορές, ωστόσο, εντοπίζονται στην αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας για αυτή τη σεζόν.

KTM / GASGAS

Η στενή συνεργασία των πορτοκαλί με την Red Bull Advanced Technologies, έδωσε τη δυνατότητα στους πρώτους να δημιουργήσουν αεροδυναμικά βοηθήματα πιο γρήγορα, χρησιμοποιώντας την τεχνογνωσία των δεύτερων. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αεροτομή στην ουρά της RC16 του 2023, η οποία ξεχωρίζει στο design από εκείνες των άλλων εργοστασίων, ενώ τα αποτελέσματα δείχνουν ότι η δουλειά που γίνεται στο τμήμα αεροδυναμικής της Red Bull έχει αποτέλεσμα.

Aprilia

Aprilia

Τα αναβαθμισμένα αεροδυναμικά βοηθήματα είναι κάτι με το οποίο ασχολείται έντονα και η Aprilia, αποτελώντας τον βασικό τομέα πάνω στον οποίο εργάζεται το εργοστάσιο του Noale για το 2023. Οι RS-GP έχουν το πιο περίπλοκα σχεδιασμένο φαίρινγκ από όλες τις μοτοσυκλέτες του grid και έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να εκμεταλλεύεται το φαινόμενο του ground effect, “φορτώνοντας” το μπροστινό με έξτρα βάρος στα πολλά, για βελτιωμένο κράτημα και αποφυγή αθέλητης σούζας.

Aprilia

Εκτός από το ίδιο το φαίρινγκ, η Aprilia προσφέρει επίσης πολλά μικρά αεροδυναμικά εξαρτήματα, όπως τα φτερά που είναι τοποθετημένα στο πιρούνι, το πίσω φτερό και τα μικρά εξαρτήματα που μοιάζουν με πηδάλια, τα οποία βρίσκονται στις πλευρές του μπροστινού τροχού και κρέμονται από το ψαλίδι.

Yamaha

Yamaha

Ο κινητήρας, που αποτελεί εδώ και αρκετά χρόνια ένα σημείο συζήτησης λόγω της χαμηλής τελικής της μοτοσυκλέτας, αύξησε ελαφρώς την ισχύ του για το 2023. Παρ’ όλα αυτά, η βελτίωση αυτή έγινε σε βάρος της συνολικής απόδοσης της μοτοσυκλέτας, κάτι που παρατηρείται πιο έντονα στο άλλοτε δυνατό σημείο της YZR-M1, τις στροφές.

Yamaha

Η αεροδυναμική είναι επίσης ένας τομέας που απασχολεί το εργοστάσιο της Iwata. Ναι μεν η M1 θέλει να εκμεταλλευτεί περισσότερο την κάθετη δύναμη (downforce), όμως η χρήση μεγαλύτερων αεροδυναμικών φτερών, δημιουργεί προβλήματα σε άλλους τομείς της μοτοσυκλέτας. Για το 2023, η Yamaha βρήκε την λύση μέχρι στιγμής επιστρέφοντας στα αεροδυναμικά βοηθήματα της προηγούμενης σεζόν. Σίγουρα είναι ένας τομέας που χρήζει βελτίωσης σε σχέση με τις Ducati, Aprilia και KTM.

Honda

Honda

Μέχρι στιγμής, η αγωνιστική σεζόν του 2023 έχει υπάρξει η χειρότερη του ιαπωνικού εργοστασίου, με τη μοναδική νίκη να έρχεται στον γύρο της Αμερικής στην COTA από τον Alex Rins της LCR Honda. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Honda φάνηκαν περισσότερο όταν η εταιρεία ζήτησε από την Kalex, που κατασκευάζει τα πλαίσια της Moto2, να φτιάξει το αντίστοιχο για το RC213V. Κανένα όμως, από αυτά που έχουν δοκιμαστεί μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει να προσφέρει κάποια λύση που θα κάνει την RC213V ανταγωνιστική ξανά.

HRC

Αντίστοιχα είναι τα πράγματα και στον τομέα των αεροδυναμικών βοηθημάτων, με τη Honda να ακολουθεί την έτερη ιαπωνική Yamaha, κάνοντας μικρότερη πρόοδο από τα ευρωπαϊκά εργοστάσια. Αποτελεί λοιπόν έναν τομέα στον οποίο το HRC θέλει να βρει λύσεις, που θα εφαρμόσει στην RC213V του 2024, με την οποία ήδη έχει αρχίσει να ασχολείται.

Το τεστ στο Misano θα αποτελέσει μία πολύ καλή ένδειξη για το τι άλλο μπορεί να δούμε κατά την διάρκεια της φετινής αγωνιστικής σεζόν. Ταυτόχρονα, εκεί, οι αναβάτες κάθε ομάδας, ως είθισται, θα δοκιμάσουν τυχών νέα εξαρτήματα για την σεζόν του 2024.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.