MotoGP Test-Qatar (Day 1)

Πρώτος ο Vinales, ταχύτατα τα Suzuki
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

2/3/2018

Ο νικήτης του πρώτου περσινού αγώνα στο Qatar ήταν και ο ταχύτερος στις δοκιμές της πρώτης ημέρας φέτος. Ο Vinales, o οποίος ξεκίνησε μεν δυναμικά την περσινή σεζόν, αλλά βρέθηκε αντιμέτωπος με πολλά προβλήματα στη συνέχεια. Σαν να ήταν συνέχεια της προηγούμενης χρονιάς, στη Μαλαισία δεν κατάφερε να εντυπωσιάσει, καθώς δυσκολευόταν να τιθασεύσει το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας του στα σημεία της πίστας που απαιτούσαν δυνατά φρεναρίσματα. Το ίδιο πρόβλημα είχε στην αρχή και στο Qatar, όμως δοκιμάζοντας διαφορετικό setup και προσαρμόζοντας το στιλ του, κατάφερε να βρει γρήγορο ρυθμό. Όπως δήλωσε ο ίδιος: "Η μοτοσυκλέτα πλαγιολίσθαινε υπερβολικά στα φρένα όπως στη Μαλαισία, όμως στο τέλος της ημέρας καταφέραμε να βρούμε τη χρυσή τομή για να αισθάνομαι όλο και μεγαλύτερη σιγουριά. Σήμερα επικεντρωθήκαμε αρκετά στην έξοδο από την τελευταία στροφή και αύριο θα δουλέψουμε με την ρύθμιση του φρένου του κινητήρα. Φέτος έχουμε διαφορετικά ελαστικά και συνολικά διαφορετική μοτοσυκλέτα σε σχέση με πέρσι. Το μόνο κοινό χαρακτηριστικό είναι η ταχύτητα της μοτοσυκλέτας στις γρήγορες στροφές που είναι κορυφαία."

Δεύτερος ταχύτερος ήταν ο Andrea Dovizioso που δήλωσε ότι του ήταν πολύ εύκολο με την μοτοσυκλέτα του 2018 να κάνει συνεχόμενα πολλούς γρήγορους γύρους και ότι είναι καλύτερη από το περσινό μοντέλο σε όλους τους τομείς. Η βασική δουλειά του Ιταλού την πρώτη μέρα ήταν η δοκιμή της αεροδυναμικής των φαίρινγκ. Αντιθέτως, ο Jorge Lorenzo είχε πολύ μεγαλύτερο πονοκέφαλο. Στο Qatar έχει δύο μοτοσυκλέτες, όπου η μία από αυτές είναι ένα πάντρεμα μεταξύ πλαισίου του 2017 και κινητήρα του 2018. Ο Ισπανός πίστευε ότι αυτή η μοτοσυκλέτα θα είχε τη συμπεριφορά στις στροφές της παλιάς του μοτοσυκλέτας και το γκάζι της καινούριας, κάτι που δούλεψε στη Μαλαισία πετυχαίνοντας το ρεκόρ πίστας. Όμως εδώ στο Qatar δεν δούλεψε η συνταγή και η πέμπτη θέση ήρθε με μεγάλη δυσκολία. Η τρίτη θέση στην κατάταξη της Suzuki του Iannone πραγματικά εντυπωσιάζει. Σύμφωνα με τον Ιταλό, εκείνο που άλλαξε σε σχέση με την Μαλαισία είναι η αίσθηση από τον εμπρός τροχό και αυτό ήταν το μόνο πρόβλημα που είχε. Εδώ στο Qatar είπε ότι νοιώθει υπέροχα πάνω στη νέα GSX-RR και αυτό φάνηκε από τους χρόνους του.

Για τον Marc Marquez στην δέκατη θέση, η πρώτη ημέρα ήταν απλά για να μπει στο ρυθμό. Η ομάδα του θέλει να κρατήσει της δυνάμεις της για τις δύο επόμενες ημέρες, αλλά και το απόθεμα των ελαστικών που είναι περιορισμένο για κάθε ομάδα. Όμως όπως είπε και ο ίδιος ο παγκόσμιος πρωταθλητής του 2017: "Χρησιμοποιώ πάντα το πιο σκληρό εμπρός ελαστικό, οπότε δεν έχω και πολλές επιλογές ή περιθώρια για δοκιμές. Στην Μαλαισία και στο Buriram οι καιρικές συνθήκες ήταν περίεργες και δεν μπορέσαμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για τη μοτοσυκλέτα μας. Εδώ τα πράγματα είναι πιο φυσιολογικά, αλλά είναι ταυτόχρονα και μια πίστα που πάντα μας δυσκολεύει. Έχουμε ακόμα κάποια αδύνατα στοιχεία, όμως τα βελτιώνουμε."

Να θυμίσουμε εδώ, ότι στο τέλος της τελευταίας ημέρας των δοκιμαστικών του Qatar, η πίστα θα βραχεί από την οργάνοση με σκοπό οι αναβάτες να κάνουν δοκιμές και με την άσφαλτο βρεγμένη. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι η σκόνη της ερήμου που κατακάθεται πάνω στην πίστα, μπορεί να δημιουργήσει πολύ παράξενες συνθήκες σε περίπτωση που βρέξει το τριήμερο του αγώνα της πρεμιέρας του παγκόσμιου πρωταθλήματος.        

 

 

  1.  Maverick Viñales ESP Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 55.053s [Lap 50/64]
  2.  Andrea Dovizioso ITA Ducati Team (GP18) 1m 55.104s +0.051s [44/48]
  3.  Andrea Iannone ITA Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.107s +0.054s [51/58]
  4.  Johann Zarco FRA Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1) 1m 55.186s +0.133s [48/52]
  5.  Jorge Lorenzo ESP Ducati Team (GP18) 1m 55.423s +0.370s [27/55]
  6. Alex Rins ESP Suzuki Ecstar (GSX-RR) 1m 55.432s +0.379s [66/67]
  7.  Valentino Rossi ITA Movistar Yamaha (YZR-M1) 1m 55.432s +0.379s [38/54]
  8. Danilo Petrucci ITA Pramac Ducati (GP18) 1m 55.528s +0.475s [43/47]
  9. Cal Crutchlow GBR LCR Honda (RC213V) 1m 55.536s +0.483s [27/45]
  10.  Marc Marquez ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 55.545s +0.492s [26/47]
  11.  Dani Pedrosa ESP Repsol Honda (RC213V) 1m 55.555s +0.502s [31/37]
  12.  Jack Miller AUS Pramac Ducati (GP17) 1m 55.688s +0.635s [43/44]
  13. Alvaro Bautista ESP Angel Nieto Team (GP17) 1m 55.848s +0.795s [52/53]
  14. Takaaki Nakagami JPN LCR Honda (RC213V)* 1m 55.853s +0.800s [62/64]
  15. Scott Redding GBR Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 1m 55.931s +0.878s [34/45]
  16.  Tito Rabat ESP Reale Avintia (GP17) 1m 56.029s +0.976s [67/69]
  17.  Aleix Espargaro ESP Factory Aprilia Gresini (RS-GP) 2m 56.062s +61.009s [50/50]
  18.  Karel Abraham CZE Angel Nieto Team (GP16) 2m 56.268s +61.215s [50/54]
  19.  Pol Espargaro ESP Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56.275s +1.222s [31/56]
  20. Bradley Smith GBR Red Bull KTM Factory (RC16) 1m 56.421s +1.368s [52/64]
  21. Franco Morbidelli ITA EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 56.608s +1.555s [28/60]
  22. Hafizh Syahrin MAL Monster Yamaha Tech3 (YZR-M1)* 1m 56.731s +1.678s [27/58]
  23. Tom Luthi SWI EG 0,0 Marc VDS (RC213V)* 1m 57.292s +2.239s [56/64]
  24. Xavier Simeon ESP Reale Avintia (GP16)* 1m 57.713s +2.660s [42/47]

 

 

 

 

Ετικέτες

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies
MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Ετικέτες