MotoGP Valencia (Motul Comunitat Valeciana): Πρωταθλητής ο Joan Mir

Η νίκη στον Morbidelli η δόξα στον Mir
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

15/11/2020

Μετά από 20 χρόνια η Suzuki κατακτά το παγκόσμιο πρωτάθλημα στα χέρια του νεαρού, αλλά απίστευτα ψύχραιμου Joan Mir, που έκανε έναν απόλυτα “επαγγελματικό” αγώνα. Όμως θα ήταν κρίμα αν αυτό το σημαντικό γεγονός θόλωνε έστω και ελάχιστα την φανταστική οδήγηση του νικητή Franco Morbidelli και αντίστοιχα φανταστική προσπάθεια του Jack Miller να πάρει τη νίκη λίγα μέτρα πριν τη γραμμή του τερματισμού.       

Ο καιρός σήμερα έδειξε το καλό του πρόσωπο στους αναβάτες και τους φίλους των MotoGP, με τον λαμπρό ήλιο να υπόσχεται πως δεν θα μας χαλάσει τη μέρα με κρύο και βροχές όπως έκανε το Σάββατο. Στο πρωινό ζέσταμα ο Franco Morbidelli φρόντισε να ξεκαθαρίσει πως βρίσκεται σε άψογη φόρμα και ήταν ξανά ο γρηγορότερος όλων, παρά το γεγονός πως οι υπόλοιποι αναβάτες της Yamaha δεν μπόρεσαν να ανατρέψουν την μέτρια εικόνα που παρουσίασαν τις δύο προηγούμενες ημέρες.

Ακόμα και η Aprilia του Aleix Espargaro βρέθηκε μπροστά από την Yamaha του Quartararo, που το πρωί της Κυριακής έκανε τον 9ο χρόνο και ξεκίνησε τον αγώνα από την 11η θέση. Δίπλα του, ο πρωτοπόρος της βαθμολογίας Joan Mir, δημιουργώντας πραγματικές συνθήκες θρίλερ σε αυτόν τον αγώνα, καθώς η μάχη τους για το πρωτάθλημα έπρεπε να γίνει μέσα στο μπουλούκι αναβατών που δεν έχουν τίποτα να χάσουν και μπροστά τους ήταν μια στρατιά από Ducati και KTM, που κάθε άλλο παρά εύκολο είναι να τις προσπεράσεις χωρίς να ρισκάρεις στις στροφές. Δυστυχώς ο Γάλλος φρόντισε να βγάλει τον εαυτό του από το κάδρο στην πρώτη στροφή (βγαίνοντας από την πίστα) και πέντε γύρους αργότερα να έχει πτώση, βάζοντας με τον χειρότερο τρόπο οριστικό τέλος σε μια χρονιά που ξεκίνησε ως φαβορί για τον τίτλο. Ο Morbidelli μπροστά οδηγεί τον αγώνα σαν να παίζει playstation, γράφοντας συνεχώς γύρους με μόλις 1-2 δέκατα διαφορά.

 Λες και σε αυτόν τα ελαστικά δεν έχουν πτώση απόδοσης. Πίσω του ένας πραγματικά φανταστικός Jack Miller που ροκάνιζε μέτρο-μέτρο την διαφορά. Το σενάριο του αγώνα ήταν τέλειο για τον Joan Mir, διότι η πιθανή νίκη του Morbidelli δεν θα επηρέασε την κατάκτηση του πρωταθλήματος, ενώ ο μόνος που μπορούσε να καθυστερήσει τυπικά την στέψη, ήταν ο Alex Rins. Όμως ο Nakagami μπροστά του ήταν πολύ-πολύ γρήγορος και παρά την προσπάθεια του Rins να περάσει τον Ιάπωνα δεν τα κατάφερε. Ο Nakagami “πέταγε” για να ανέβει στο βάθρο, αλλά για άλλη μια φορά δεν τα κατάφερε. Η προσπέραση στον Espargaro παραήταν ενθουσιώδης, με αποτέλεσμα να πέσει κατά την διάρκεια του trail-braking και παραλίγο να πάρει μαζί του τον αναβάτη της KTM.

Τα αντανακλαστικά του Pol Espargaro δούλεψαν άψογα και κατάφερε να αποφύγει τη μοτοσυκλέτα του Nakagami και να διατηρήσει τη θέση του στο βάθρο, χωρίς να απειληθεί ξανά έως το τέλος του αγώνα. Ένα τέλος που απόλαυσαν όλοι οι φίλαθλοι του μηχανοκίνητου αθλητισμού, χάρη στην φανταστική μάχη μεταξύ Morbidelli και Jack Miller. Ο Miller έκανε ό,τι μπορούσε και πέρασε τον Morbidelli, όμως ο Βραζιλιανοϊταλός, έδειξε πως είναι ολοκληρωμένος αναβάτης και πέρα από ταχύτητα έχει αντίστοιχα κορυφαία στρατηγική σκέψη και μαχητικότητα. Άξιος νικητής, όπως και άξιος πρωταθλητής ο Joan Mir που οδήγησαν σαν να ήταν οι πιο έμπειροι αναβάτες μέσα στην πίστα.   

 

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΓΩΝΑ

 

 

1
  
Franco MORBIDELLI
ITA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
156.8
41'22.478
2
  
Jack MILLER
AUS
Pramac Racing
Ducati
156.8
+0.093
3
16
44
Pol ESPARGARO
SPA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
156.6
+3.006
4
13
42
Alex RINS
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
156.5
+3.697
5
  
Brad BINDER
RSA
Red Bull KTM Factory Racing
KTM
156.5
+4.127
6
  
Miguel OLIVEIRA
POR
Red Bull KTM Tech 3
KTM
156.3
+7.272
7
  
Joan MIR
SPA
Team SUZUKI ECSTAR
Suzuki
156.2
+8.703
8
  
Andrea DOVIZIOSO
ITA
Ducati Team
Ducati
156.2
+8.729
9
  
Aleix ESPARGARO
SPA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
155.8
+15.512
10
  
Maverick VIÑALES
SPA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
155.6
+19.043
11
  
Francesco BAGNAIA
ITA
Pramac Racing
Ducati
155.5
+19.456
12
  
Valentino ROSSI
ITA
Monster Energy Yamaha MotoGP
Yamaha
155.5
+19.717
13
  
Cal CRUTCHLOW
GBR
LCR Honda CASTROL
Honda
155.3
+23.802
14
  
Stefan BRADL
GER
Repsol Honda Team
Honda
155.0
+27.430
15
  
Danilo PETRUCCI
ITA
Ducati Team
Ducati
154.9
+30.570
16
 
 
Alex MARQUEZ
SPA
Repsol Honda Team
Honda
154.9
+30.619
17
 
 
Tito RABAT
SPA
Esponsorama Racing
Ducati
154.1
+42.365
18
 
 
Lorenzo SAVADORI
ITA
Aprilia Racing Team Gresini
Aprilia
153.9
+46.472
Not Classified
 
 
30
Takaaki NAKAGAMI
JPN
LCR Honda IDEMITSU
Honda
156.6
9 Laps
 
 
20
Fabio QUARTARARO
FRA
Petronas Yamaha SRT
Yamaha
153.8
19 Laps
 
 
5
Johann ZARCO
FRA
Esponsorama Racing
Ducati
154.7
22 Lap
 
  

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies
MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Ετικέτες