Μετά από μια σειρά ατυχών γεγονότων που είχε εμπλακεί ο Lorenzo στους τελευταίους αγώνες και τα δοκιμαστικά, όπως το highside που είχε στον αγώνα της Aragon αλλά και το highside που είχε στα δοκιμαστικά πριν τον αγώνα στην Ταϊλάνδη, ο Ισπανός αναβάτης αναγκάζεται να μείνει εκτός μάχης εξαιτίας των καταγμάτων που αποκόμισε. Ας θυμήσουμε λίγο πιο συγκεκριμένα: Στην πρώτη πτώση ο Jorge αποκόμισε ένα κάταγμα στο δάκτυλο του αριστερού του ποδιού, ενώ η δεύτερη πτώση προκάλεσε περισσότερη ζημιά στον καρπό του που δεν έγινε αντιληπτή έγκαιρα με αποτέλεσμα να μην μπορέσει να τρέξει στον αγώνα της Ιαπωνίας. Ειδικότερα το κάταγμα στον καρπό του γνωστοποιήθηκε μετά τα δοκιμαστικά που υποβλήθηκε σε νέες εξετάσεις, ενώ μέχρι τότε έκανε εντατική προπόνηση για να βρίσκεται σε φόρμα με αποτέλεσμα να μην γνωρίζει αν η ζημιά προϋπήρχε ή αν προκλήθηκε από τη προπόνηση. Όπως και να ‘χει ο Lorenzo βρίσκεται πλέον εκτός μάχης, και η Ducati με τη μια μοτοσυκλέτα της χωρίς αναβάτη.
Από την πρώτη στιγμή που έγινε κατανοητό στο MOTUL Grand Prix Japan, πως ο Lorenzo δεν θα μπορέσει να αγωνιστεί στην Αυστραλία καθώς μέσα σε μία εβδομάδα δεν υπήρχε περίπτωση να προλάβει, το ερώτημα ήταν τι θα έκανε η Ducati. Διότι παράλληλα τρέχει κι ένα πρωτάθλημα κατασκευαστών που δεν σηκώνει να έχει μία μοτοσυκλέτα καθηλωμένη.
Η πρώτη σκέψη, που εκφωνήθκε δυνατά για πρώτη φορά κάτα την διάρκεια του αγώνα στην Ιαπωνία, ήταν να επιστρατεύσει τον Pirro. Τον εργοστασιακό αναβάτη εξέλιξης με την τεράστια εμπειρία του, που συχνά συμμετέχει ως wildcart. Από την άλλη η Ducati έχει ανάγκη και μία καλή θέση στον τερματισμό της δεύτερης μοτοσυκλέτας, κι όχι μία απλή συμμετοχή καθώς έχει χάσει αρκετούς αγώνες. Έτσι, αποφάσισε να επιστρατεύσει τον Alvaro Bautista, μια επιλογή που ήρθε μετά τις εξαιρετικές επιδόσεις του στο Motegi καθώς τερμάτισε πέμπτος. Από θέμα εμπειρίας ο Bautista θα είναι σίγουρα καλύτερα προετοιμασμένος για τον αγώνα, ενώ έτσι θα έχει άλλη μία ευκαιρία να βρεθεί στην σέλα την νεότερης εργοστασιακής MotoGP μοτοσυκλέτας. Βέβαια αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για τον Alvaro καθώς όπως είχαμε αναφερθεί και παλιότερα, από το 2019 θα κυνηγήσει τη καριέρα του στο Motul WorldSBK.
Κύπρος: Oι μοτοσυκλετιστές ζητούν πράξεις πριν χαθούν κι άλλες ζωές στην άσφαλτο
Έκκληση για μέτρα από την Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
20/5/2026
Η συνεχής αύξηση των σοβαρών και θανατηφόρων τροχαίων με μοτοσυκλέτες φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της οδικής ασφάλειας, με τους ίδιους τους Μοτοσυκλετιστές στην Κύπρο να καταθέτουν συγκεκριμένες εισηγήσεις προς το Συμβούλιο Οδικής Ασφάλειας.
Με επτά νεκρούς Μοτοσυκλετιστές ήδη μέσα στους πρώτους μήνες του 2026, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας ζητά μέτρα για εκπαίδευση, επιδότηση εξοπλισμού και βελτίωση των υποδομών, την ώρα που το πρόβλημα δείχνει να παραμένει βαθύτερο και πολυπαραγοντικό.
Κατά την τελευταία συνεδρία του Συμβουλίου Οδικής Ασφάλειας, ο πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας παρουσίασε σειρά εισηγήσεων με στόχο τη μείωση των θανάτων και των σοβαρών τραυματισμών αναβατών.
Τα στοιχεία παραμένουν ανησυχητικά, καθώς μέσα στο 2026 έχουν χάσει τη ζωή τους επτά Μοτοσυκλετιστές, όταν συνολικά το 2025 οι νεκροί αναβάτες και συνεπιβάτες μοτοσυκλέτας ήταν δώδεκα.
Οι προτάσεις κινούνται σε δύο βασικούς άξονες, την ενεργητική ασφάλεια, δηλαδή την αποφυγή της σύγκρουσης και την παθητική ασφάλεια, που αφορά τον περιορισμό των τραυματισμών όταν το ατύχημα τελικά συμβεί.
Στην πλευρά της ενεργητικής ασφάλειας, η Ομοσπονδία εισηγείται βελτίωση και εξειδίκευση κατά την εκπαίδευση στις εγκεκριμένες σχολές οδήγησης, εκπαίδευση σε φρεναρίσματα πανικού και αξιολόγηση κινδύνων, αλλά και προώθηση μοτοσυκλετών με σύγχρονα ηλεκτρονικά βοηθήματα όπως ABS και traction control, χωρίς να αποσαφηνίζεται τί σημαίνει αυτό.
Παράλληλα, ζητούν κίνητρα για απόσυρση παλαιών μοτοσυκλετών χωρίς σύγχρονα συστήματα ασφαλείας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, τέτοια μέτρα στην Ευρώπη έχουν συνδεθεί με μείωση θανατηφόρων συγκρούσεων έως και 31%, ενώ οι σοβαροί τραυματισμοί μειώνονται σημαντικά.
Βέβαια, όσο ενδιαφέρον και αν έχουν πολλές από τις εισηγήσεις, το ερώτημα παραμένει αν αρκούν από μόνες τους. Η ποιότητα του οδικού δικτύου και η οδική παιδεία όλων των χρηστών του δρόμου φαίνεται να παίζουν εξίσου, αν όχι σημαντικότερο ρόλο.
Η Ομοσπονδία ζητά βέβαια την βελτίωση των υποδομών και αυστηρότερους ελέγχους, ειδικά σε κοινότητες και επαρχιακούς δρόμους όπου, όπως επισημαίνεται, συχνά παρατηρείται χαλαρότερη αστυνόμευση.
Στο κομμάτι της παθητικής ασφάλειας, οι εισηγήσεις επικεντρώνονται στη χρήση πιστοποιημένου εξοπλισμού, κράνη προδιαγραφών ECE 22.06, προστατευτικό ρουχισμό με πιστοποιήσεις CE, airbag γιλέκα, γάντια, μπότες και προστασίες θώρακα και σπονδυλικής στήλης.
Μάλιστα, προτείνεται ακόμη και επιχορήγηση για αγορά σύγχρονων κρανών με τεχνολογία MIPS, σε μια προσπάθεια να αυξηθεί η χρήση ποιοτικού εξοπλισμού.
Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες που επικαλείται η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλέτας, η χρήση κράνους μειώνει τον κίνδυνο θανάτου έως και 42%, ενώ περιορίζει δραστικά τις σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Αντίστοιχα, τα συστήματα ABS φαίνεται να μειώνουν σημαντικά τις θανατηφόρες συγκρούσεις.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στην εκπαίδευση πρώτων βοηθειών, με την αντιπαραβολή παραδειγμάτων από χώρες όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Νορβηγία, όπου αντίστοιχα σεμινάρια είναι ήδη υποχρεωτικά για τους νέους οδηγούς.
Η πρόταση για αλλαγή του τρόπου εξέτασης αδειών οδήγησης παρουσιάζει επίσης ενδιαφέρον, καθώς γίνεται λόγος για αξιολόγηση βάσει συγκεκριμένων απαραίτητων δεξιοτήτων.
Το θέμα όμως ίσως δεν είναι μόνο πόσα νέα μέτρα θα προστεθούν, αλλά πόσα από τα ήδη υπάρχοντα εφαρμόζονται πραγματικά στην πράξη και πέρα από επίπεδο αστυνόμευσης κυρίως σε επίπεδο προσωπικής επιλογής των αναβατών.
Κανείς δεν διαφωνεί με τα οικονομικά μέτρα βοηθείας, τις επιδοτήσεις και τις φοροελαφρύνσεις για τον εξοπλισμό ή την ενημέρωση και εκπαίδευση για την αυστηρότερη επιλογή αυτού, αλλά σίγουρα δε βοηθά το να στρουθοκαμηλίζουμε και να να επιρρίπτουμε εκεί κάθε πρόβλημα όταν δεν υπάρχει εδραιωμένη μοτοσυκλετιστική κουλτούρα ώστε να θεωρείται αυτονόητη η χρήση προστατευτικού εξοπλισμού από όλους.
Γιατί η εικόνα των δρόμων δείχνει συχνά ότι ακόμη και βασικοί κανόνες ασφάλειας αντιμετωπίζονται επιλεκτικά από αναβάτες, οδηγούς όσο και από τις ίδιες τις αρχές.
Και όσο αυτό παραμένει καθημερινότητα, ο φόρος αίματος των μοτοσυκλετιστών δύσκολα θα μειωθεί μόνο με θεωρητικές εξαγγελίες.
Είναι πάντως θετικό δείγμα να βλέπουμε ότι η Κυπριακή Ομοσπονδία προσπαθεί να προωθήσει τα συμφέροντα των μοτοσυκλετιστών με μια ευρεία γκάμα αιτημάτων που στην πλειοψηφία τους θα έπρεπε να θεωρούνται αυτονόητα.
