Ο Marc Marquez αποχωρεί από τη Honda! - Ανακοινώθηκε επίσημα το διαζύγιο

Τίτλοι τέλους σε μια ένδοξη συνεργασία που κράτησε 11 χρόνια
Ο Marc Marquez φεύγει από τη Honda - Επίσημη ανακοίνωση βόμβα
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/10/2023

Το σήριαλ “Should I stay or should I go” του 8 φορές Παγκόσμιου Πρωταθλητή Marc Marquez έλαβε τέλος, με το HRC να ανακοινώνει τον πρόωρο τερματισμό του συμβολαίου του Ισπανού αναβάτη στα τέλη του 2023, έναν χρόνο πριν τη λήξη του!

Πίσω από τον καπνό τελικά υπήρχε και φωτιά, και τώρα μένει να δούμε την επίσημη ανακοίνωση για την επόμενη ομάδα του MM93, που όπως όλα δείχνουν θα είναι μια περιφερειακή ομάδα της Ducati, με πιθανότερη τη Gresini, όπου θα κάνει παρέα στον αδελφό του, Alex. Η Gresini έχει συμφωνήσει με τη Ducati για την παραλαβή GP23 μοτοσυκλετών για τη σεζόν του 2024, και μένει να δούμε αν αυτή η συμφωνία αλλάξει, λόγω της έλευσης του Marc.

Παρόλο που απέμενε ένας χρόνος ακόμα στο συμβόλαιο HRC – Marc Marquez, οι δυο πλευρές ήρθαν σε συμφωνία για την πρόωρη λήξη του, καθώς ο Marc δεν ήταν ευχαριστημένος με τις προσπάθειες της Honda για την εξέλιξη της RC213V, έχοντας ακόμα στον στόχο του τον 9ο τίτλο.

Στην ανακοίνωση του HRC διαβάζουμε μεταξύ άλλων πως “αμφότερες οι πλευρές συμφώνησαν πως είναι στο συμφέρον και των δυο να βαδίσουν σε διαφορετικούς δρόμους στο μέλλον, ώστε να καταφέρουν να πετύχουν τους στόχους τους με τον βέλτιστο τρόπο.”

Έτσι γράφτηκε το τέλος μιας μοναδικής 11χρονης συνεργασίας που απέφερε 6 Παγκόσμιους Τίτλους, 5 Triple Crowns, 59 νίκες, 101 βάθρα και 64 pole positions!

Ο Marquez πήρε την πρώτη του νίκη στη μεγάλη κατηγορία των MotoGP καβάλα στην RC213V στο GP της Cota στο Austin του Texas το 2013, για να γίνει ο νεότερος σε ηλικία αναβάτης που κερδίζει στη συγκεκριμένη κατηγορία, δείχνοντας από νωρίς τη στόφα και το ταλέντο του. Η θεαματική πορεία του Ισπανού θα συνεχιζόταν με τον ίδιο ρυθμό καθ’ όλη τη χρονιά, με τον Marquez να στέφεται Πρωταθλητής, σημειώνοντας ένα ακόμη ρεκόρ, αυτό του νεότερου σε ηλικία Πρωταθλητή στο MotoGP. Το 2014 υπερασπίστηκε τον τίτλο του, κερδίζοντας τους πρώτους… 10 αγώνες, ενώ συνέχισε να παίρνει τίτλους το 2016, το 2017, το 2018 και το 2019, ως εργοστασιακός αναβάτης του HRC με τη Repsol Honda Team.

Η συνέχεια ήταν δραματική, καθώς η Honda δεν κατάφερε να δώσει στον Marquez τη μοτοσυκλέτα που εκείνος χρειαζόταν για να μπορέσει να προσθέσει κι άλλους τίτλους στο παλμαρέ του, κάτι που συνδυάστηκε με τη βιαστική επιστροφή στους αγώνες μετά τον σοβαρό τραυματισμό του, και με μια ταλαιπωρία ετών, προσπαθώντας να βρεθεί ξανά ο ιδανικός συνδυασμός μοτοσυκλέτας και φυσικής κατάστασης που τελικά δεν βρέθηκε.

Μετά το επίσημο ανακοινωθέν του HRC, ο Marc Maquez δήλωσε στα social media τα παρακάτω: "Ευχαριστώ το HRC για αυτό το σπουδαίο ταξίδι - 11 χρονια μαζί. Μοιραστήκαμε αξέχαστες στιγμές. Σκληρή δουλειά, αποφασιστικότητα και ένας μοναδικός δεσμός που χτίσαμε αυτά τα χρόνια. Γέλια, δάκρυα, χαρές και δύσκολες στιγμές, αλλά το σημαντικότερο: μια μοναδική και ανεπανάληπτη σχέση. ΧΩΡΙΣΤΑ, ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ!"

Μένει να δούμε αν θα επαληθευτεί η πρόβλεψη του Crutchlow, που πρόσφατα δήλωσε πως “αν ο Marc πάει στη Ducati, οι υπόλοιποι αναβάτες δεν χρειάζεται καν να δώσουν το παρών στη σχάρα εκκίνησης”...

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.