Ο Marquez εντουράς!

Και ο πρώτος του αγώνας ήταν enduro!
12/12/2016

Αλλά και ο μέχρι στιγμής τελευταίος, πριν το τέλος της χρονιάς και το Superprestigio. Παρέα με τον αδελφό του αναβάτη της Moto2, τον Alex, και τον Jose Luis Martinez με τον οποίο ο Marc Marquez προπονείται, έτρεξε στον τελευταίο αγώνα enduro για το Πρωτάθλημα της Catalunya, το Enduro del Segre.


Το ότι κάνει και προπόνηση motocross το γνωρίζαμε, αλλά ότι ο πρώτος πρώτος του αγώνας ως παιδί ήταν enduro, το μάθαμε τώρα. "Θέλαμε να τρέξουμε στο Enduro del Segre γιατί είναι ένας μυθικός αγώνας, που οργανώνεται από φίλους στο Ponts, από το Moto Club Segre, με το οποίο έχουμε μια πολύ στενή σχέση. Θα είναι κάτι πραγματικό ξεχωριστό να ξανατρέξω σε enduro, αφού enduro ήταν και ο πρώτος αγώνας που έτρεξα ποτέ", δήλωνε πριν από τον αγώνα ο πέντε φορές παγκόσμιος πρωταθλητής.

"Απίστευτη εμπειρία, πραγματικά το απόλαυσα"

Ο Marc ήταν μόλις 6 ετών όταν για πρώτη φορά συμμετείχε σε αγώνα, στο παιδικό enduro της Basella, στην Lleida, με Yamaha PW50 με... βοηθητικές! Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, επιστρέφει στο enduro: "Σε έναν αγώνα enduro είσαι πάνω από έξι ώρες στην σέλα, κι ήθελα να έχω αυτή την εμπειρία. Συνήθως προπονούμαι οδηγώντας motocross, dirt track και flat track, αλλά ποτέ δεν έχω κάνει προπόνηση enduro και μου είναι κάτι το εντελώς ξένο. Ούτε enduro μοτοσυκλέτα δεν είχα, αλλά φρόντισε η Honda Ισπανίας και η Red Moto για τις μοτοσυκλέτες, και τους ευχαριστούμε πολύ!"

Ο πάντα ανταγωνιστικός Marc δεν έκανε την προετοιμασία που θα ήθελε. "Πρόλαβα να οδηγήσω enduro μόνο δυό μέρες, το πρόγραμμά μου δεν μου επέτρεπε περισσότερες. Προσπάθησα να μάθω λίγο την μοτοσυκλέτα [ένα Honda Red Moto CRE450R στην σπέσιαλ έκδοσή του...] και να θυμηθώ λίγο πως είναι να περνάς δύσκολα κομμάτια στο χώμα. Στόχος μου είναι να τερματίσω, ξέρω πως θα υπάρχουν πολλά τεχνικά περάσματα, σχεδόν trial, όπου θα ζοριστώ, αλλά θα το παλέψω". Και ο Marc και ο μικρότερος αδελφός του ο Alex (με 250 εκείνος), έτρεξαν στην κατηγορία Elite.

Έστω και για μια μέρα, ο αγώνας των Marquez δεν θα ήταν στην ομαλή επιφάνεια μιας πίστας, αλλά στα μονοπάτια, τα βράχια και τις ειδικές ενός αγώνα enduro. Και ζορίστηκε, και τις τούμπες του τις έφαγε (δείτε το video) και το πάλεψε όσο μπορούσε. Ήταν η 37η φορά που διοργανώθηκε το Enduro del Segre, με 140 συμμετοχές σε 10 κατηγορίες. Στην κατηγορία Elite που συμμετείχαν οι αδελφοί Marquez, υπήρχαν 13 συμμετοχές, και ο Marc τερμάτισε τελικά 10ος, αφού έφαγε σχεδόν από την αρχή ένα λεπτό ποινής. Νικητής του αγώνα και της κατηγορίας ήταν ο Oriol Mena.

"Απίστευτη εμπειρία, πραγματικά το απόλαυσα," δήλωσε ο Marc μετά τον τερματισμό, δείχνοντας την χαρά του που κατάφερε να τερματίσει. Παρά την κούραση όλης της χρονιάς στα MotoGP, και παρά το γεγονός πως σε μια βδομάδα, στις 17 Δεκεμβρίου, θα τρέχει στο Superprestigio Dirt Track που οργανώνει, προσπαθώντας να νικήσει τον μεγάλο του αντίπαλο Brad Baker, ο Marc τα έδωσε όλα. "Παιδάκι είχα τρέξει enduro, κι αυτό ήταν που με παρακίνησε να επιστρέψω στα παιδικά μου χρόνια για μια μέρα, συμμετέχοντας στο Segre Enduro. Αγαπώ πολύ το χώμα, κι ήταν μια υπέροχη εμπειρία για μένα".


Ο Alex Márquez το χάρηκε κι εκείνος: "Ήταν μια πανέμορφη εμπειρία, και το απόλαυσα, και υπέφερα, είχε τα πάντα! Το σημαντικό ήταν να τερματίσουμε, και το κάναμε, οπότε είμαι ευτυχής!"

Βασίλης Καραχάλιος

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.