Οι Rookies των MotoGP 2018

Το who is who του νέου αίματος
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

24/1/2018

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος το grid των MotoGP θα γεμίσει με τις γνωστές προσωπικότητες, αλλά και νέα πρόσωπα που θα κάνουν την παρθενική τους εμφάνιση στην κορυφαία κατηγορία του αθλήματος. Σε λίγες μέρες ξεκινούν οι επίσημες δοκιμές των ομάδων στην Sepang και καλό θα είναι, όταν θα διαβάσετε σ' αυτό εδώ το site το ρεπορτάζ με τους χρόνους και τις επιδόσεις των αναβατών, να ξέρετε και μερικά πράγματα παραπάνω για τους rookies του 2018. Άλλωστε ανάμεσα σ' αυτούς μπορεί να υπάρχει και ο επόμενος σούπερ σταρ των MotoGP.

 

Franco Morbidelli (EG 0.0 Marc VDS)
Ο Franco Morbidelli είναι 23 ετών (στις 4 Δεκεμβρίου φέτος θα κλείσει τα 24) με μια περίεργη μίξη στην καταγωγή του, καθώς η μητέρα του είναι από τη Βραζιλία και ο πατέρας του από την Ιταλία. Ο ίδιος είναι κάτοχος ιταλικού διαβατηρίου –μιας και γεννήθηκε στη Ρώμη- και κάτοχος του παγκόσμιου τίτλου στην κατηγορία Moto2. Πολλοί τον συνδέουν με τον Giancarlo Morbidelli, τον κατασκευαστή αγωνιστικών μοτοσυκλετών, και τον γιο του Gianni Morbidelli, πρώην οδηγό της F1, αλλά η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για απλή συνωνυμία.
Ο Morbidelli ξεκίνησε τις επιτυχίες στην καριέρα του κατακτώντας το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα STK600 το 2013 και έκτοτε η καριέρα του εκτοξεύθηκε με διαστημικούς ρυθμούς. Εκείνη την χρονιά μάλιστα έκανε και την πρώτη του εμφάνιση στα GP ως wild card συμμετοχή στην κατηγορία Moto2, σε τρεις αγώνες μέσα στην χρονιά (Misano, KMotegi και στον τελευταίο αγώνα της Valencia). Αν και οι τερματισμοί του δεν ήταν μέσα στους βαθμούς (20ος, 18ος και 17ος αντίστοιχα), κατάφερε να εξασφαλίσει μια μόνιμη θέση στην ομάδα της Italtrans, ενώ το 2015 κατάφερε να πετύχει τον πρώτο του τερματισμό στο βάθρο στον αγώνα της Indianapolis. Αργότερα μέσα στη χρόνια είχε έναν σοβαρό τραυματισμό στο πόδι, από τον οποίο επανήλθε πιο δυναμικά και ξεκίνησε την συνεργασία του με την ομάδα EG 0.0 Marc VDS για το 2016. Εκείνη τη χρονιά πέτυχε αρκετούς τερματισμούς στο βάθρο, που αποτέλεσαν το έναυσμα για να διεκδικήσει με αξιώσεις –και τελικά να κατακτήσει- τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή το 2017. Ο ιταλο-βραζιλιάνος αποτελεί "παιδί" της ακαδημίας του Rossi VR46 και είναι ο πρώτος από την ακαδημία του Γιατρού που θα αγωνιστεί στην μεγάλη κατηγορία.

 

Thomas Luthi (EG 0.0 Marc VDS)
Ο Ελεβετός ήταν ο μεγάλος αντίπαλος του Morbidelli και ο έτερος διεκδικητής για τον τίτλο στην Moto2 την περασμένη σεζόν, αλλά ένας τραυματισμός του στέρησε την δυνατότητα να παλέψει μέχρι το τέλος. Επειδή όμως η μοίρα παίζει περίεργα παιχνίδια, για το 2018 θα είναι ο… team mate του μεγαλύτερου αντιπάλου του στην Moto2, του Franco Morbidelli.
Η ομάδα της EG 0.0 Marc VDS θα έχει στις τάξεις της λοιπόν δύο rookies και ένας εξ αυτών θα είναι ο γεννημένος πριν από 32 χρόνια Thomas Luthi. Ο έμπειρος αναβάτης ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία μόλις εννέα ετών με pocket bikes, κερδίζοντας τα πρωταθλήματα στην κατηγορία το 1999 και το 2000. Η πρώτη του εμφάνιση στα GP ήταν στην κατηγορία των δίχρονων τότε 125cc όπου τερμάτισε στην 26η θέση. Η πρώτη του νίκη στην κατηγορία ήρθε το 2005, υπό την καθοδήγηση του Andy Ibbott (του εκπαιδευτή από το California Superbike School), στο Le Mans και στις 6 Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς εξασφάλισε από νωρίς το πρωτάθλημα των 125cc.
Το 2007 μεταπήδησε στην κατηγορία των –επίσης δίχρονων τότε- 250cc πάνω στην σέλα ενός Aprilia RSA 250 και χρειάστηκε να περιμένει μέχρι το 2008 για να πετύχει τον πρώτο του τερματισμό στο βάθρο των 250cc. Έκτοτε δεν είχε ιδιαίτερες επιτυχίες αλλά παρέμεινε στην ομάδα και την κατηγορία μέχρι το 2010 που άλλαξε σε Moto2. Το βιογραφικό του πάντως είναι πολύ πλούσιο, ενώ περιλαμβάνει και την θέση του αναβάτη εξέλιξης για το ΚΤΜ RC16 to 2016.

 

Takaaki Nakagami (LCR Honda Idemitsu)
Ο Ιάπωνας αναβάτης γεννήθηκε πριν από 26 χρόνια στην Chiba της Ιαπωνίας και ξεκίνησε να τρέχει στην κατηγορία GP125 στην πατρίδα του το 2005, όπου τερμάτισε 13ος στο πρωτάθλημα. Την επόμενη χρονιά όμως κέρδισε όλους τους αγώνες (!) και αναδείχθηκε ο νεότερος πρωταθλητής Ιαπωνίας στα GP125. Τότε ήταν που μπήκε στην Ακαδημία των MotoGP συμμετέχοντας στο ισπανικό πρωτάθλημα, όπου τερμάτισε στην 12η θέση. Τα αποτελέσματά του βελτιώθηκαν την επόμενη χρονιά, καθώς τερμάτισε στην έκτη θέση, ενώ πήρε και την πρώτη του συμμετοχή ως wild card στα 125cc του παγκοσμίου στον αγώνα της Valencia, όπου δεν κατάφερε δυστυχώς να τερματίσει. Αυτό όμως ήταν αρκετό για να του εξασφαλίσει μια θέση στο πρωτάθλημα της επόμενης χρονιάς. Το 2010 και ενώ είχε προσφορές για να μείνει στην κατηγορία, αποφάσισε να επιστρέψει στην Ιαπωνία και να συμμετάσχει στην κατηγορία ST600. Το 2011 επέστρεψε στα GP στην κατηγορία Moto2 με την ομάδα της Italtrans μέχρι το 2013, ενώ από το 2014 μέχρι και πέρσι ανήκε στο δυναμικό της Idemitsu Honda Team Asia. Φέτος θα είναι κάτω από την ίδια στέγη με τον Cal Crutchlow αλλά με το λογότυπο LCR Honda Idemitsu.

 

Xavier Simeon (Reale Anvitia Racing)
Ο 29 ετών Βέλγος αναβάτης έχει χριστεί κι αυτός νικητής στα GP, όταν πήρε την καρό σημαία το 2015 στο GP της Γερμανίας στην Moto2. Στο παλμαρές του έχει δύο τίτλους (Superstock 1000 το 2009 και European Superstock 600 το 2006) και είναι ο πρώτος Βέλγος αναβάτης (μετά τον Didier de Radigues το 1990) που ανέβηκε στο βάθρο με τον τερματισμό του το 2013 στην τρίτη θέση στο grand prix της Γαλλίας. Την ίδια χρονιά κατάφερε να πάρει και την πρώτη του pole position στην Γερμανία, ενώ δύο χρόνια αργότερα στην ίδια πίστα πήρε και την πρώτη του νίκη σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ετικέτες

MotoGP Ταϊλάνδη: Σαρωτική νίκη Bezzecchi, κρατά πρωτοπορία ο Acosta – Χάος με τα ελαστικά

Μεγάλη τύχη που αποφεύχθηκαν τραυματισμοί
MotoGP Ταϊλάνδη: Σαρωτική νίκη Bezzecchi, κρατά πρωτοπορία ο Acosta – Χάος με τα ελαστικά
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/3/2026

Η στρατηγική του Bezzecchi στηρίχθηκε σήμερα στο να μην χρειαστεί να δώσει μάχη και να οδηγήσει μπροστά απροβλημάτιστα με ελεγχόμενο ρίσκο προστατεύοντας και τα ελαστικά, οπότε η καλή εκκίνηση ήταν το πιο σημαντικό και ευτυχώς πέτυχε απόλυτα.

Ο Bezzecchi έστριψε πρώτος και από εκείνη την στιγμή απλά μεγάλωνε την απόσταση χωρίς να χρειαστεί ποτέ να δώσει μάχη, έχοντας πετύχει πλήρως στην εφαρμογή της στρατηγικής του και αναπληρώνοντας την χθεσινή ατυχία με την πτώση του.

Η δεύτερη θέση ήταν επίσης για αρκετούς γύρους σταθερή χωρίς μάχη, ευτυχώς και για τους θεατές όμως, η τρίτη θέση του βάθρου είχε έντονο θέαμα στην αρχή.

Ο Marc Marquez που είχε στρίψει δεύτερος έμεινε πολύ γρήγορα τρίτος και φαινόταν όμως πως θα χρειαστεί να παλέψει για να κρατήσει την θέση αυτή καθώς δεν είχε επαφή με τον Fernandez, αντιθέτως είχε τον Martin κολλημένο στον πίσω τροχό του, ο οποίος ακολουθούταν από Di Giannantonio και Acosta.

Ο Fernandez στο μεταξύ υπέφερε από πτώση στην προθέρμανση και δεν υπήρχε περίπτωση να κυνηγήσει τον Bezzecchi ενώ τον προστάτευε και η μάχη στις πίσω θέσεις.

Μέχρι τον τέταρτο γύρο ο Marquez αντιστεκόταν στις επιθέσεις του Martin με άμεση ανακατάληψη αλλά σε εκείνον τον γύρο ο Martin κατάφερε να περάσει και να βάλει ένα μικρό κενό ανάμεσά τους, την ίδια στιγμή που ο Acosta περνούσε τον Di Giannantonio.

Αυτό σήμαινε πως στο τέλος του 4ου γύρου θα είχαμε μία μικρή επανάληψη από όσα έγιναν εχθές με τον Acosta να περνά τον Marc Marquez. Στο μεταξύ το block pass στην τελευταία στροφή γινόταν κανονικά σήμερα αλλά με μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ των αναβατών και δεν ασχολήθηκαν οι κριτές με αυτό, ενώ ο Acosta πέρασε ακριβώς στην ίδια στροφή τον Marquez αλλά χωρίς block pass γιατί δεν χρειάστηκε.

Για τρεις γύρους ο Acosta πίεζε τον Martin με τον Marquez πιο πίσω μέχρι που εκείνος αποφάσισε να μπει σε αυτή την μάχη.

Τελικά ήταν στο τέλος του 8ο γύρου που ο Acosta έκανε την επίθεσή του στην επίμαχη τελευταία στροφή και έπειτα ξανά στα φρένα της πρώτης του 9ου γύρου μετά την ευθεία. Αυτό έφερε τον Marquez κοντά τους.

Όλος αυτός ο γύρος έγινε με τους τρεις να οδηγούν στο όριο δίνοντάς μας φανταστικό σκηνικό στην πίσω ευθεία στον 10ο γύρο όπου ο Marquez πέρασε και τους δύο ταυτόχρονα!

Αμέσως είχε μάχη με τον Acosta που τρεις στροφές μετά περνά εμπρός με τους τρεις να χαρίζουν θέαμα.

Μέχρι τον 130 γύρο, στα μισά του αγώνα, η απόστασή τους είχε μεγαλώσει και η μάχη μεταξύ τους είχε τελειώσει. Πλέον ο Acosta κοιτούσε εμπρός στον Fernandez και τους βαθμούς του πρωταθλήματος που μπορούσε να κερδίσει. Κρατώντας την πρώτη σειρά θα μπορούσε να πει πως προηγείται με βάση την επιτυχία του καθώς ο ίδιος εχθές απέφευγε να πει, εκείνο που έλεγαν οι υπόλοιποι και δεν μιλούσε για νίκη. Ακόμη και στο τέλος του αγώνα σήμερα, μίλησε για δύο βάθρα.

Από εκείνο το σημείο οι θέσεις ήταν ξεκάθαρες και μόνο η δεύτερη έδειχνε πως θα μπορούσε να αλλάξει.

Τότε στον 21ο γύρο ήρθε το δράμα για Ducati και συνολικά για τους Marquez, ταυτόχρονα!

Το πίσω ελαστικό του Marc Marquez χάνει πίεση και ο Marc γλιτώνει την πτώση για λίγο, πίσω ζάντα καταστρέφεται από το κερμπ και κρατώντας με κόπο την μοτοσυκλέτα όρθια ο αγώνας τελειώνει.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ο Alex Marquez πέφτει από lowside με την Ducati να μην μπορεί να πιστέψει την ατυχία της.

Ένα γύρο αργότερα καταστρέφεται και το πίσω ελαστικό του Mir, δείχνοντας πως δεν έγινε μόνο στον Marc Marquez.

Άλλη μία φορά που είμαστε τυχεροί και με τον τρόπο που εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα, στερούνται από επιχειρηματολογία όλοι οι άνανδροι που ταΐζουν ίντριγκα το κοινό τους. Αν το πρόβλημα του ελαστικού είχε συμβεί στον Bezzecchi θα μιλούσαν για Ισπανική παράγκα. Αν το είχε πάθει μόνο ο Marc Marquez θα ήταν δάχτυλο της VR46 και του Rossi, βέβαια είναι αθεόφοβοι, έτοιμοι να πουν πως χάλασαν και του Mir για ξεκάρφωμα και μακάρι μπας και τους πάρει χαμπάρι ο κόσμος.

Ο Bezzecchi δεν είχε αντίπαλο στο Buriram και θα μπορούσε να κερδίσει και εχθές την μάχη με τον Marquez αν δεν είχε σημειώσει πτώση. Το μόνο κρίμα είναι πως δεν είδαμε μία μάχη με αυτόν και τον Acosta που θα μπορούσε να γίνει μόνο στον Sprint αν δεν είχε πέσει.

Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να μιλήσει κανείς για μεταστροφή των πραγμάτων, ιδιαίτερα από την στιγμή που υπάρχουν τραυματισμοί. Το πρόβλημα είναι πως ο Marc Marquez έχασε πολύτιμους βαθμούς, γνωρίζει και ο ίδιος πως είναι καλύτερο να αφήσει μία θέση βάθρου παρά να παλέψει με περισσότερο ρίσκο, τόσο νωρίς στο πρωτάθλημα, αυτές είναι κινήσεις για το τέλος όταν υπάρχει μικρό κενό. Και αυτό που συνέβη σήμερα είναι μεγάλη ντροπή για την Ducati, όπως αντίστοιχα είναι και η οριακή δεκάδα του Bagnaia.

Εργοστασιακός αναβάτης της Ducati δεν γίνεται να είναι πίσω παλεύοντας εκεί, οπότε η θέση για τον Acosta φαίνεται να είναι ολοένα και πιο εφικτή.

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΧΡΟΝΟΣ

ΒΑΘΜΟΙ

1

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

39:36.270

25

2

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+5.543

20

3

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+9.259

16

4

89J. Martin

Aprilia Racing

+12.182

13

5

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+12.411

11

6

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+16.845

10

7

33B. Binder

Red Bull KTM Factory Racing

+17.363

9

8

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+18.227

8

9

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+18.340

7

10

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+19.101

6

11

5J. Zarco

Castrol Honda LCR

+19.903

5

12

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+23.386

4

13

11D. Moreira

Pro Honda LCR

+24.686

3

14

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+30.823

2

15

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+32.955

1

16

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+36.545

 

17

7T. Razgatlioglu

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+39.194

 

18

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+47.848

 

19

51M. Pirro

Ducati Lenovo Team

+63.598

 

Πτώσεις / Εγκαταλείψεις

 

36J. Mir

Honda HRC Castrol

23 Laps

 
 

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

21 Laps

 
 

93M. Marquez

Ducati Lenovo Team

20 Laps