Οριστικό: Χάνει τις επίσημες δοκιμές o Iannone

Στις 4 Φεβρουαρίου η ακρόαση της υπόθεσης
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

21/1/2020

Η ιστορία ξεκίνησε όταν στο δείγμα των ούρων του Iannone μετά τον αγώνα στη Sepang τον περασμένο Νοέμβριο, βρέθηκαν ίχνη αναβολικών ουσιών. Έκτοτε, η υπόθεση εξελίχθηκε σε σίριαλ μετά την ανακοίνωση της FIM πως ο Ιταλός αναβάτης της Aprilia αποκλείεται προσωρινά από οποιαδήποτε αγωνιστική δραστηριότητα. Να θυμίσουμε πως είχε ζητήσει να πραγματοποιηθεί και δεύτερος έλεγχος όπως δικαιούται, όμως και πάλι ανιχνεύτηκαν ίχνη αναβολικών. Η Aprilia ξεκίνησε να εξετάζει τις επιλογές της, αφού το ενδεχόμενο να μην έχει τον Iannone στις επίσημες δοκιμές της Sepang ήταν όλο και πιο κοντά στη πραγματικότητα.

Στη Μαλαισία σκοπεύει να δοκιμάσει έναν νέο κινητήρα V με περιεχόμενη γωνία 90 μοιρών, που τον φέρνει πιο κοντά στη φιλοσοφία των κινητήρων των Honda και Ducati. Η συλλογή δεδομένων είναι ο βασικός στόχος της Aprilia αυτή τη στιγμή και θέλει οπωσδήποτε να έχει τρείς αναβάτες μέσα στην πίστα. Από τα πιο “hot” ονόματα που "έπαιζαν" για τη θέση του Iannone, είναι ο “Ρωμαίος Αυτοκράτορας” Max Biaggi, που φέτος θα γίνει MotoGP Legend στο Mugello, ενώ η λίστα των αναβατών συμπληρώνεται με τον Karel Abraham που διώχτηκε απ’ την Avintia Ducati, με τον Zarco να παίρνει τη θέση του, και τον Lorenzo Savadori που αυτή τη στιγμή έχει συμβόλαιο με την Team Pedercini Racing Racing by Global Solutions στα Superbikes.

Ο Max Biaggi οδηγεί την RSVX της Aprilia

 

Οι μέρες έχουν περάσει και απ’ την πλευρά της FIM επικρατούσε σιγή ιχθύος, τουλάχιστον μέχρι τώρα, που ορίστηκε η ακρόαση της υπόθεσης του Ιταλού αναβάτη στις 4 Φεβρουαρίου στο Διεθνές Πειθαρχικό Δικαστήριο της Ελβετίας. Ακριβώς δηλαδή την ημέρα που λήγουν οι δοκιμές στη Sepang. Αυτό σημαίνει πως ο Iannone θα χάσει σίγουρα τις επίσημες δοκιμές, ενώ από τη λίστα των “μνηστήρων” της Aprilia διαγράφεται και ο Max Biaggi. Ο τέσσερις φορές πρωταθλητής παρότι είναι πάντοτε διαθέσιμος για την Aprilia, ανέφερε πως δεν έχει κάποια επίσημη ενημέρωση απ’ την ιταλική εταιρεία για το αν θα λάβει μέρος στις δοκιμές. “Μου αρέσει όταν είμαι απαραίτητος και όταν με ζητά η Aprilia,” τόνισε χαρακτηριστικά ο Biaggi.

Ωστόσο, η διαγραφή του απ’ τη λίστα των αναβατών επιβεβαιώθηκε απ’ τον ιδιοκτήτη της Aprilia Racing Team Gresini, Fausto Gresini, ο οποίος έδωσε μια πολύ διπλωματική και αφοπλιστική απάντηση: “Θα ήταν πάρα πολύ ωραίο να δούμε τον Max να οδηγεί την Aprilia, όμως πρόκειται για μια πολύ απαιτητική δουλειά. Η ταχύτητα και οι οδηγικές του γνώσεις είναι πέρα από κάθε κριτική, όμως έχει διαφορά το να οδηγείς για να περάσεις όμορφα από το να οδηγείς για να δοκιμάσεις και να αξιολογήσεις μια νέα μοτοσυκλέτα.”

Μένει να δούμε ποιος θα είναι τελικά ο αναβάτης που θα βρεθεί στη σέλα της νέας μοτοσυκλέτας της Aprilia, αλλά και ποιος θα είναι ο αναβάτης της για τη φετινή σεζόν στην περίπτωση που ο Iannone αποκλειστεί απ’ τους αγώνες. Για τις δοκιμές, η ζυγαριά γέρνει περισσότερο στον Savadori που έχει ξανασυνεργαστεί με την ιταλική εταιρεία στο παρελθόν, ενώ για τη θέση του αναβάτη το πιθανότερο σενάριο είναι να αναλάβει ο Bradley Smith αυτό το ρόλο. Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει καθώς ο Smith δεν μπορεί να επωμιστεί τόσο με το ρόλο του αναβάτη εξέλιξης όσο και του εργοστασιακού αναβάτη. Οπότε η Aprilia συνεχίζει να ψάχνει για έναν ακόμη αναβάτη είτε στο ρόλο του δοκιμαστή είτε στο ρόλο του αγωνιζόμενου.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.