Πάλι έβγαλε τον ώμο του ο Marc Marquez

Κι αυτή τη φορά τον “καλό” του
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

26/11/2019

Έχει φάει πολλά τουμπίδια έως τώρα ο Marc Marquez, αλλά κανένα δεν του έχει κοστίσει σε αγωνιστικό επίπεδο και ο τρόπος που προσπαθεί να τα σώσει ανήκει στην κατηγορία “μα τι κάνει ο τύπος!”. Οι φίλοι του θα πουν πως πλαγιάζει τόσο πολύ τη μοτοσυκλέτα, που όταν πέφτει απλώς σέρνεται στην άσφαλτο. Όσοι πάλι δεν τον συμπαθούν θα πουν ότι απλώς είναι υπερβολικά τυχερός. Η αλήθεια βέβαια είναι κάπου στη μέση, διότι πέρα από τα κλασικά συρσίματα διαρκείας, έχει φάει και κάτι διαστημικές κωλοτούμπες που εύκολα θα μπορούσαν να τον έχουν στείλει για αρκετό καιρό εκτός δράσης, όπως συνέβη στον Lorenzo ή ακόμα και στον πιτσιρικά Joan Mir, που μόνο από το δυνατό τράνταγμα έσφιξαν οι πνεύμονές του και έχασε δύο αγώνες στη σειρά γιατί δεν μπορούσε να αναπνεύσει. Τώρα στα δεύτερα επίσημα δοκιμαστικά που γίνονται στην Jerez, ο Marc Marquez είχε μια ακόμα πτώση, η οποία φαινομενικά δεν ανησύχησε κανέναν. Ήταν στην τελευταία στροφή της πίστας, που είναι μία από τις πιο αργές και όπως ο ίδιος ο Marquez είπε, εκείνη τη στιγμή δεν πήγαινε γρήγορα. Μάλιστα όσο σερνόταν στην άσφαλτο ήταν όλα υπό έλεγχο (αν μπορούμε να πούμε κάτι τέτοια για μια πτώση… αλλά στην περίπτωση του Marquez όλες σχεδόν οι πτώσεις του μοιάζουν υπό έλεγχο!) έως τη στιγμή που μπήκε στην αμμοπαγίδα. Εκεί ο ώμος του (ο καλός ο δεξής και όχι ο αριστερός ο εγχειρισμένος) μάγκωσε στο αφράτο αμμοχάλικο και σύμφωνα με τον ίδιο έπαθε μερική αποκόλληση. Κάπως έτσι βρέθηκε στο ιατρικό κέντρο της πίστας για εξετάσεις, καθώς ο πόνος ήταν αφόρητος. Ήταν δικό μου το λάθος. Πήρα ανοιχτή γραμμή και οι στροφές Κ5,Κ9 και Κ13 είχαν ακόμα κάποιες κηλίδες με νερό από τη βροχή έξω από τη αγωνιστική γραμμή. Πάτησα πάνω σε μια τέτοια κηλίδα και έχασα το μπροστινό. Ήταν με χαμηλή ταχύτητα, αλλά έφτασα στην ατμοπαγίδα με ακατάλληλη στάση σώματος. Νομίζω ότι είχα αποκόλληση – όχι ολική – αλλά κάποια μικρή αποκόλληση στον ώμο. Τον καλό μου ώμο και ήταν πολύ οδυνηρό”.

Μετά την επίσκεψη στο ιατρικό κέντρο, ο Marquez επέστρεψε στη πίστα, γιατί αυτό το τεστ είναι άκρως σημαντικό για την Honda. Οι τρεις αναβάτες του HRC (Αφοί Marquez και Cal Crutchlow) έχουν τον ίδιο κινητήρα, που είναι στο πρώτο στάδιο εξέλιξης για το 2020. Όμως όλοι τους έχουν διαφορετικά πλαίσια! Προφανώς και το HRC έχει καταλάβει πως τα τρία τελευταία χρόνια μόνο  Marc Marcquez μπορεί να κερδίζει σε όλες τις πίστες αγώνες με τη μοτοσυκλέτα τους. “Εγώ έχω να δοκιμάσω δύο εντελώς διαφορετικά πλαίσια. Και τα δύο έχουν μεγάλες διαφορές, με κάποια πολύ καλά σημεία και κάποια πολύ κακά σημεία. Είναι δύο εντελώς διαφορετικές κατευθύνσεις και είναι πολύ σημαντικό να αποφασίσουμε ποια θα ακολουθήσουμε. Εδώ στη Jerez το πλαίσιο παίζει μεγάλο ρόλο και λόγω της δροσιάς το κράτημα είναι πολύ υψηλό αυτή την εποχή. Γι΄αυτό και τα Yamaha και τα Suzuki δουλεύουν τόσο καλά. Μετά την πτώση δεν ασχολήθηκα με τους χρόνους, αλλά επικεντρώθηκα στη δοκιμή των νέων εξαρτημάτων”. Την ίδια στιγμή, στο διπλανό box ο αδερφός του ο Alex είχε πολύ καλύτερη πρώτη ημέρα από εκείνη στη Valencia. Όχι μόνο δεν έπεσε, αλλά πλησίασε στο 1,2’’ τον χρόνο του Marc. Δυστυχώς για τον Alex, σε αυτές τις δοκιμές θα πρέπει να βρει μόνος τους τα χούγια της RCV213, καθώς δεν υπάρχει η πολυτέλεια του χρόνου να ασχοληθεί μαζί του ο Marc. Βέβαια χαριτολογώντας ο Marc είπε πως πρέπει να συνεχίσει να τα δίνει όλα, διότι ποτέ δεν ξέρεις τί μπορεί να κάνει ο Alex!

Aleix Espargaro-Honda: Απογοητευμένος με την απόδοση της RC213V

Μεγάλο πρόβλημα το chattering που παρουσιάζει η μοτοσυκλέτα - Πρόβλημα που δεν λύνεται
aleix
Από τον

Παύλο Καρατζά

1/7/2025

Ο Aleix Espargaro αντικατέστησε τον Luca Marini στο GP του Assen. Όμως, ο Ισπανός αναβάτης που εκτελεί και χρέη αναβάτη εξέλιξης για τη Honda μόνο ευχαριστημένος δεν ήταν με την απόδοση της μοτοσυκλέτας του σε συνθήκες αγώνα.

Ο Espargaro ολοκλήρωσε το ολλανδικό GP στην 16η θέση - εκτός βαθμών και σχεδόν 50 δευτερόλεπτα πίσω από τον νικητή Marc Marquez. Ο 35χρονος αναβάτης εξέλιξης της Honda ήταν απογοητευμένος μετά την ολοκλήρωση του αγώνα και αιτία ήταν η απόδοση της RC213V, συνολικά.

Ο ίδιος δήλωσε πως ο αγώνας ήταν πολύ πιο περίπλοκος από ό,τι νόμιζε αρχικά. Η μοτοσυκλέτα είχε πολλούς κραδασμούς (chattering) και ο Espargaro αναγκαζόταν να ανοίγει συνεχώς την γραμμή του. Έκανε ξεκάθαρο επίσης πως η ομάδα πρέπει να επικεντρωθεί στο θέμα των κραδασμών και να το λύσει άμεσα, ώστε οι αναβάτες να μπορούν να πηγαίνουν όσο το δυνατό γρηγορότερα. Βέβαια, το θετικό ήταν πως πήρε πολύτιμες πληροφορίες σαν αναβάτης εξέλιξης, σε συνθήκες αγώνα.

Ο Espargaro συνέχισε λέγοντας, πως το πίσω μαλακό ελαστικό που επέλεξαν για τον αγώνα όχι μόνο δεν βοήθησε με τους κραδασμούς αλλά έκανε τα πράγματα χειρότερα, αφού προσέφερε περισσότερη πρόσφυση και αυτό ενισχύει το φαινόμενο του chattering και τους κραδασμούς που νιώθει ο αναβάτης, οι οποίοι μπορεί να προέρχονται από το εμπρός ή το πίσω μέρος της μοτοσυκλέτας -ή και από τα δύο άκρα- και τον εμποδίζουν να καταλάβει πού βρίσκεται το όριο της πρόσφυσης και να οδηγήσει σε αυτό.

Ο Espargaro ανέφερε επίσης ότι το chattering είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν από την αρχή της χρονιάς και αν και δοκιμάζουν διαρκώς καινούργια πράγματα δεν μπορούν να το λύσουν. Στη Βαρκελώνη για παράδειγμα όπου συμμετείχαν στο τεστ, δοκίμασαν διαφορετικά ψαλίδια και έκανα επίσης αλλαγές στο κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας -δύο τομείς που μπορούν να δώσουν λύση στους κραδασμούς- όμως για πολλοστή φορά τίποτα από αυτά δεν δούλεψε.

Ο Ισπανός έκανε αναφορά και στην αεροδυναμική απόδοση της Honda λέγοντας πως οι αεροτομές είναι πολύ μεγάλες σε μέγεθος και επί της ουσίας δεν βοηθούν τη μοτοσυκλέτα να στρίψει πιο γρήγορα ούτε της προσφέρουν σε ταχύτητα, ενώ σχολίασε και την δύναμη του κινητήρα που υστερεί και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στις ευθείες.

Για την προσπάθειά του ο Espargaro είπε χαρακτηριστικά: "Δεν μπορούσαν να οδηγήσω. Μετά από 8 με 10 γύρους είχα απελπιστεί. Έπρεπε να κλείσω το γκάζι και έκανα πολλά λάθη. Ήθελα απλά να τελειώσει ο αγώνας."