Παρατείνεται η αναμονή για τον Iannone!

Σε λίγες μέρες η οριστική απόφαση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/2/2020

Την ώρα που οι υπόλοιποι αναβάτες πραγματοποιούσαν τις δοκιμές τους στη πίστα της Sepang από την Κυριακή, ο Iannone βρισκόταν στο Πειθαρχικό Δικαστήριο της Ελβετίας και έδινε μάχη για να αποδείξει την αθωότητά του. Να θυμίσουμε πως όλα ξεκίνησαν στον περσινό αγώνα της Sepang όταν στο δείγμα του Ιταλού αναβάτη ανιχνεύτηκαν  ίχνη ντροστανολόνης, μιας ουσίας -απαγορευμένη απ’ τη WADA (το πιστοποιημένο βιοχημικό εργαστήριο στην Kreischa b. Dresden, στη Γερμανία που διενεργεί ελέγχους ντόπινγκ παγκοσμίως)- που χρησιμοποιείται για την αύξηση της μυϊκής μάζας. Έτσι, ο Iannone αποκλείστηκε προσωρινά από κάθε αγωνιστική δραστηριότητα με μοτοσυκλέτες, μέχρι να διαλευκανθεί η υπόθεση.

Όλοι περίμεναν πως τα πράγματα θα ξεδιάλυναν με τη δίκη του αναβάτη και πώς θα σταματούσε το “σήριαλ” των εξελίξεων, όπως φαίνεται όμως η επιτροπή αποτελούμενη από τρεις δικαστές, δεν καταστάλαξε σε κάποια απόφαση μετά τη δίκηΠρος το παρόν, ο Iannone χάνει τις επίσημες δοκιμές στη Sepang, όμως τα πράγματα για τον Ιταλό αναβάτη έχουν αρχίσει να παίρνουν μια ευχάριστη τροπή. Ο λόγος που το δικαστήριο δεν πήρε άμεσα μια απόφαση, πέρα απ’ το γεγονός ότι έχει το χρονικό περιθώριο των 45 ημερών στη διάθεσή του, οφείλεται στα νέα στοιχεία που παρουσίασε ο Iannone για να τεκμηριώσει την αθωότητά του. Ο δικηγόρος του, έδωσε στους δικαστές τα αποτελέσματα απ’ την ανάλυση μια τρίχας των μαλλιών του Iannone που δείχνουν ότι από το Σεπτέμβριο του 2019 μέχρι και σήμερα δεν έχει πάρει καμία αναβολική ουσία. Η ανάλυση του δείγματος πραγματοποιήθηκε απ’ το περιφερειακό κέντρο αντινόπινγκ A.Bertinaria στο Turin. Η συγκεκριμένη εξέταση είναι ευρύτερα γνωστή για την ακρίβειά της στους εγκληματολόγους αφού μέσα από αυτή ανιχνεύονται με απίστευτη ακρίβεια τι ουσίες έχει λάβει ένας οργανισμός τους τελευταίους μήνες.

Η ακρόαση της υπόθεσης διήρκησε τέσσερις ώρες και οδήγησε τους δικαστές να αναβάλλουν την απόφασή τους, ενώ οι κατήγοροι ζήτησαν 12 μέρες για να διασταυρώσουν την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων, που παρουσίασε ο Iannone. Βέβαια, τα έγγραφα βρίσκονταν στα χέρια τους απ’ τις 31 Ιανουαρίου όπως αναφέρθηκε, με αποτέλεσμα η επιτροπή να προσφέρει μόνο πέντε ημέρες στους κατήγορους για την διασταύρωσή τους.

Ο Iannone μπορεί να χάνει στα σίγουρα τις δοκιμές στη Sepang, όμως το μέλλον είναι πιο φωτεινό για τον αναβάτη. Σε περίπτωση που αθωωθεί μάλιστα, θα προλάβει να λάβει μέρος και στον πρώτο αγώνα της φετινής σεζόν. Ωστόσο, αν αθωωθεί θα δημιουργηθούν αρκετά ερωτήματα σχετικά με το πώς γίνεται το δείγμα των ούρων να είναι θετικό σε αναβολικές ουσίες και πώς η τρίχα των μαλλιών όχι…

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.