Προς πώληση το MotoGP - Πληροφορίες θέλουν την Bridgepoint να αναζητά αγοραστή για το Πρωτάθλημα

Μερίσματα, δάνεια αλλά και έλλειψη προσωπικοτήτων δείχνουν να ωθούν την ιδιοκτήτρια εταιρεία προς αυτή την κατεύθυνση
MotoGP
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

20/10/2023

Η βρετανική ιδιωτική επενδυτική εταιρεία Bridgepoint που κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του MotoGP, το 2019 απευθύνθηκε στην Lazard -εταιρεία παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων-, ώστε να διερευνήσει την αποτίμηση της αξίας της επιχείρησης του MotoGP με σκοπό την πώληση του ωστόσο αυτό δε συνέβη ποτέ -τουλάχιστον όχι σε εξωτερικό αγοραστή.

Αυτό που έγινε ήταν η Bridgepoint να πουλήσει το MotoGP στον... εαυτό της, σε διαφορετικό όμως fund, ώστε να πληρώσει με αυτό τον τρόπο τους μετόχους, για την αυξημένη αξία του Πρωταθλήματος. Με τα χρόνια να περνούν και τους καιρούς να αλλάζουν φαίνεται πως η Bridgepoint αυτή τη φορά θέλει να κάνει το επόμενο βήμα με την ίδια να ζητά το ποσό του 1,8 δις ευρώ για να πουλήσει το MotoGP σε άλλη εταιρεία.

Το ότι λάμπει δεν είναι χρυσός είναι μια φράση που ταιριάζει γάντι στο ότι συμβαίνει στο MotoGP αυτή τη στιγμή πίσω από τις κλειστές πόρτες της εταιρείας που το έχει στην κατοχή της. Ωστόσο για να φτάσουμε στα προβλήματα που ταλανίζουν το MotoGP σήμερα ας κάνουμε μία μικρή αναδρομή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του. Το 1998 η ισπανική τράπεζα Banesto η οποία κατείχε το MotoGP πούλησε τις μετοχές της στην CVC Capital Partners -συμβουλευτική εταιρεία ιδιωτικών συμμετοχών και επενδύσεων με έδρα το Λουξεμβούργο- έναντι 72 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ με τη σειρά της η CVC η οποία το 2006 μπαίνει στα χωράφια της F1, πουλά τις μετοχές της στην εταιρεία Bridgepoint έναντι του ποσού των 345 εκατομμυρίων ευρώ.

Έξι χρόνια αργότερα η Bridgepoint πουλά το 39% των μετοχών της σε καναδικό Fund έναντι του ποσού των 518 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ την ίδια χρονιά ο Carmelo Ezpeleta CEO της Dorna αγοράζει το 20% των μετοχών του MotoGP. Το 2019 η Bridgepoint απευθύνεται στην Lazard -εταιρεία παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων-, ώστε να διερευνήσει την αποτίμηση της αξίας της επιχείρησης του MotoGP. Η είδηση πως η Bridgepoint θέλει να πουλήσει το MotoGP πήρε μεγάλες διαστάσεις κυρίως στις εταιρείες που ασχολούνται με τα χρηματοοικονομικά των αθλημάτων, ωστόσο εν τέλει αυτή η πώληση έγινε όχι σε διαφορετική εταιρεία, αλλά με τον ιδιόμορφο τρόπο που περιγράψαμε στον πρόλογο. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα με την είδηση πως η Bridgepoint θέλει να πουλήσει το MotoGP έναντι του ποσού του 1,8 δις ευρώ.

MotoGP

Διαβάζοντας αυτό το ποσό, κάποιος θα πει πως τα χρήματα τα οποία θα εισπράξει η Bridgepoint είναι πολλά ωστόσο τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μπορεί το 2022 ο κύκλος εργασιών της Dorna -ο φορέας ο οποίος είναι υπεύθυνος για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών- να έφτασε τα 425 εκατομμύρια ευρώ ωστόσο υπάρχουν πολλά μελανά σημεία την τετραετία από το 2018 έως το 2022. Αρχικά από τα ταμεία του οργανισμού έφυγαν 422 εκατομμύρια ευρώ ώστε να δοθούν ως μερίσματα στους μετόχους, ενώ επίσης το MotoGP έλαβε ένα δάνειο ύψους 975 εκατ. ευρώ από την τράπεζα BNP Paribas του οποίου η αποπληρωμή λήγει το 2029.

Επιπρόσθετα το σημαντικότερο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει ο θεσμός είναι η έλλειψη προσωπικοτήτων κάτι που λειτουργεί αρνητικά στον τομέα του marketing. Με την απόσυρση του αστέρα του MotoGP, Valentino Rossi το 2021 τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο δύσκολα καθώς ο Ιταλός σουπερστάρ είχε ένα τεράστιο κοινό το οποίο τον ακολουθούσε ενώ ταυτόχρονα το marketing το οποίο υπάρχει από πίσω του έφερνε συνεχώς νέο κοινό στο MotoGP. Το επόμενο χαρτί του Ezpaleta και της Dorna ώστε να μειώσει αυτό το πρόβλημα λεγόταν Marc Marquez.

Ο αναβάτης της Honda έφερε μια νέα πνοή στον θεσμό με τις οδηγικές του ικανότητες και τις κόντρες που δημιούργησε ωστόσο οι σοβαροί τραυματισμοί των τελευταίων ετών διέλυσαν το οικοδόμημα της Dorna. Απόντος του Marquez δεν υπήρχε κάποιος να “τραβήξει το κουπί” ώστε να βγει από τη φουρτούνα της έλλειψης ανταγωνισμού το MotoGP, καθώς η Ducati τα τελευταία χρόνια μονοπωλεί το ενδιαφέρον λόγω της μηχανολογικής υπεροχής της ενώ οι Ιάπωνες βλέπουμε πως κάνουν βήματα μόνο προς τα πίσω.

Αν αναλογιστούμε πως τα τελευταία χρόνια οι αναβάτες είναι φιλικοί μεταξύ τους χωρίς να υπάρχουν οι έριδες εντός και εκτός πίστας -θυμηθείτε λίγο τον καβγά Max Biaggi και Valentino Rossi στην Ισπανία του 2001- τότε το κοινό χάνει το ενδιαφέρον προς το προϊόν που λέγεται στο MotoGP. Για το 2023 η Dorna εισήγαγε τους αγώνες Sprint Race ώστε να αυξήσει το θέαμα και τις μάχες ωστόσο το αποτέλεσμα περισσότερο ήταν κατά της καθώς οι συνεχόμενοι τραυματισμοί των αναβατών και η γκρίνια των ομάδων για όλο αυτό που συμβαίνει φέρνει νέο πονοκέφαλο στους ιθύνοντες.

Ταυτόχρονα το MotoGP προσπάθησε να αντιγράψει την F1 δημιουργώντας ένα ντοκιμαντέρ το οποίο θα βάδιζε στα χνάρια του Drive to Survive του Netflix το οποίο έχει αυξήσει ακόμη περεταίρω τη δημοτικότητα της F1, ωστόσο το ντοκιμαντέρ του MotoGP Unlimited το οποίο προβλήθηκε στο Amazon όχι μόνο δεν κέρδισε τις εντυπώσεις αλλά έδειξε για ακόμη μία φορά πως η Dorna νοιάζεται κυρίως για τους Ισπανούς αναβάτες και πως το βάρος πέφτει μόνο σε αυτούς.

MotoGP

Το τελευταίο χαρτί όπως φαίνεται θα παιχτεί το 2024, καθώς ο Marc Marquez αλλάζει στρατόπεδο πηγαίνοντας στην Ducati και στην ομάδα της Gresini Racing Team ώστε να κερδίσει τον ένατο τίτλο της καριέρας του ισοφαρίζοντας τον μεγάλο του αντίπαλο Valentino Rossi. Μέχρι τότε η Bridgepoint φαίνεται πως θα βρίσκεται στην ανεύρεση νέου ιδιοκτήτη καθώς το ποσό που ζητά θα της αποφέρει σημαντικά κέρδη αν αναλογιστούμε πως αγόρασε το MotoGP μόλις 345 εκατομμύρια δολάρια ενώ θα ξεφορτωθεί και οικονομικές υποχρεώσεις οι οποίες τρέχουν.

Φυσικά υπάρχει και η περίπτωση να συμβεί αυτό που συνέβη στη F1 με την Liberty Media -το 2017 αγόρασε τα δικαιώματα έναντι του ποσού των 4,4 δις δολαρίων, με την F1 να κοστίζει πλέον 15,2 δις δολάρια-, δηλαδή να εκτοξευθεί η αξία του προϊόντος αν γίνουν οι σωστές κινήσεις κυρίως στο τμήμα marketing τόσο εντός όσο και εκτός πίστας.

MotoGP
Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.