Πτώσεις στα GP: Ο Zarco πρώτος για τα MotoGP!

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

30/11/2020

Ο Johann Zarco κατέκτησε κι αυτός μια πρωτιά το 2020, όχι όμως τόσο… λαμπερή όπως το πρωτάθλημα, οι νίκες, οι χρόνοι ή κάτι αντίστοιχο, αλλά αναδείχθηκε ως ο αναβάτης με τις περισσότερες πτώσεις μέσα στο 2020. Μάλιστα είναι ένας τίτλος που τον κερδίζει για δεύτερη σερί χρονιά, κάτι όχι και τόσο τιμητικό για τον Γάλλο.

Πιο συγκεκριμένα, ο Zarco έπεσε 17 φορές την περσινή σεζόν, ενώ είχε χάσει και τρεις αγώνες μετά την μεταπήδησή του από την ΚΤΜ στην LCR Honda. Στην συνέχεια εντάχθηκε στο δυναμικό της Avintia Ducati για το 2020, όπου τα επίσημα στατιστικά των MotoGP τον έχουν χρεώσει 15 φορές για "αγορά οικοπέδου" στους 14 γύρους, με κόστος ένα σπασμένο σκαφοειδές και ποινή για εκκίνηση από το τέλος του grid, μετά από το τρομακτικό του ατύχημα με τον Morbidelli στην Αυστρία.

Οι πτώσεις του Zarco για το 2020 ήταν περισσότερες κι από του rookie Alex Marquez (ο οποίος είχε 14), ενώ τρίτος στη σχετική λίστα είναι ο  Aleix Espargarο με 12 πτώσεις. Στο άλλο άκρο της κατάταξης, ο Danilo Petrucci φαίνεται πως έκανε τα λιγότερα λάθη (αποφεύγοντας να πέσει θύμα άλλων αναβατών) με δύο μόλις πτώσεις. Οι αμέσω3ς καλύτεροι σε στατιστικά πτώσεων ήταν ο Andrea Dovizioso και ο Maverick Vinales, αμφότεροι με τέσσερις πτώσεις.

Το "κουτσουρεμένο" φετινό πρόγραμμα ήταν η αιτία που ο συνολικός αριθμός των πτώσεων ήταν μειωμένος με μόλις 722 και στις τρεις κατηγορίες (MotoGP, Moto2 και Moto3), αν και –για τους λάτρεις των στατιστικών- η συχνότητα πτώσεων ανά αγώνα αυξήθηκε ελαφρώς στα MotoGP (από 11,6 σε 12,8) και στην Moto2 (από 18,3 σε 19,4). Στην Moto3 όμως –και αντίθετα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς- είχαμε ρεκόρ μείωσης πτώσεων ανά αγώνα με 16,6 από 21,3 που ήταν πέρσι!

Μια σημαντική διαφορά σε σχέση με τις άλλες χρονιές, λόγω της πανδημίας του Covid, ήταν οι συνεχόμενοι αγώνες στην ίδια πίστα (Jerez, Red Bull Ring, Misano, Aragon και Valencia). Σε όλους τους "δεύτερους" αγώνες, είχαμε λιγότερα ατυχήματα σε σχέση με τους πρώτους αγώνες στις ίδιες πίστες, με εξαίρεση το Misano.

Σε γενικές γραμμές όμως, οι καιρικές συνθήκες ήταν καλύτερες απ' ό,τι πέρσι, ενώ δεν είχαμε και καθόλου wild card συμμετοχές. Το πρόγραμμα όμως ήταν ιδιαίτερα επίπονο για όλους τους αναβάτες με 14 αγώνες μέσα σε 19 εβδομάδες, συμπεριλαμβανομένων και τριών συνεχόμενων σαββατοκύριακων από τρεις φορές!

Ο Μαλαισιανός αναβάτης της Moto2, Kasma Daniel, έπεσε περισσότερες φορές από οποιονδήποτε άλλο αναβάτη ανεξαρτήτου κατηγορίας, με ένα ρεκόρ 20 πτώσεων. Ο Jorge Navaro της Speed Up ήταν δεύτερος με 19 πτώσεις και τρίτος ο Gabriel Rodrigo από την Moto3 με 18. Να σημειώσουμε πάντως ότι η Moto2 και η Moto3 είχαν έναν αγώνα παραπάνω, καθώς κατάφεραν να τρέξουν στην αρχή της σεζόν στο Qatar.

Σε ό,τι αφορά την πίστα με τις περισσότερες πτώσεις, για άλλη μια φορά ήταν η πίστα του Le Mans. Πέρσι ήταν και πάλι στην κορυφή της λίστας με 90 πτώσεις, ενώ το 2020 έφτασαν τις 100, με μεγάλο μερίδιο ευθύνης να έχει ο καιρός. Πάντως, αυτό το νούμερο δεν ξεπέρασε τον αριθμό-ρεκόρ των 155 πτώσεων της Valencia το 2018. Η Κ3 του Le Mans ήταν ξανά η πιο επικίνδυνη στροφή όλης της σεζόν, έστω κι αν μειώθηκε ο αριθμός των πτώσεων στο συγκεκριμένο σημείο σε 30 από 32 που ήταν πέρσι. Δεύτερη ήταν η Κ2 της Catalunya με 21 πτώσεις.

Στον αντίποδα, ο πιο "ασφαλής" αγώνας (εκτός του Qatar που δεν έτρεξαν τα MotoGP) ήταν αυτός στην πίστα του Portimao με 32 συνολικά πτώσεις, στην παρθενική του εμφάνιση στο ημερολόγιο των GP.

Τέλος, στα στατιστικά που καταγράφουν σε ποιο session καταγράφονται οι περισσότερες πτώσεις, εντύπωση προκαλεί ότι τις περισσότερες πιθανότητες τις συγκεντρώνει ο αγώνας. Στα FP2 πέφτουν περισσότερο οι αναβάτες των MotoGP, στα FP3 η βαρύτητα τραβά περισσότερο τους αναβάτες της Moto2, ενώ οι πιτσιρικάδες της Moto3 ξεκινούν νωρίς τις πολλές πτώσεις στα FP1.

Ετικέτες

Έφυγε από την ζωή ο Toni Merendino, ένας team manager μιας άλλης εποχής

Κατέκτησε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

16/2/2026

Ο Toni Merendino ήταν Ιταλός team manager αγωνιστικών ομάδων και μία ιδιαίτερα σημαντική προσωπικότητα του μηχανοκίνητου αθλητισμού που έφυγε από την ζωή στα μέσα Φεβρουαρίου του 2026.

Ο Merendino ένωσε δύο τελείως διαφορετικούς κόσμους, εκείνον του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλέτας και τους αγώνες rally-raid, όπως το Paris-Dakar.

Ο Toni Merendino κέρδισε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1981 με τον Marco Lucchinelli στην ομάδα Gallina. Ήταν ο αναντικατάστατος “πολυτεχνίτης” στα pits, και σήμερα θα τον λέγαμε team manager.

toni2

Ο Ιταλός ήταν πάντα με ένα τσιγάρο στο χέρι και όταν στο paddock κάποιος έλεγε Toni, όλοι γνώριζαν πως μιλούσαν για τον Merendino. Δεν ήταν πρόεδρος ή διάσημος, ήταν ένα πρόσωπο που κρατούσε ενωμένους τους αναβάτες, τους μηχανικούς και τους χορηγούς και μπορούσε να κάνει οποιαδήποτε δουλεία σε ένα box.

Ο Toni δούλευε σε μια επιχείρηση που κατασκευάζει μηχανές καφέ και στο δίπλα κτήριο ετοιμάζονταν οι αγωνιστικές μοτοσυκλέτες της ομάδας Gallina, της ομάδας που στη συνέχεια θα κατακτούσε το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 500 κυβικών με τον Marco Lucchinelli.

Ο Merendino περνούσε ώρες στον χώρο αυτό, όπου επεξεργαζόταν τις μοτοσυκλέτες και συζητούσε με τους μηχανικούς. Στην αρχή απλά παρατηρούσε, έπειτα βοηθούσε, και το 1979, η ομάδα Gallina έχασε ένα μέλος και ο ιδιοκτήτης Roberto Gallina στράφηκε στον Toni και του πρότεινε να γίνει team manager. Μάλιστα τα καθήκοντα της θέσης δεν ήταν τότε τόσο ξεκάθαρα και γράφτηκαν σε ένα χαρτάκι!

Από εκείνη την στιγμή ο Toni ήταν ο άνθρωπος που ασχολούταν με όλα τα προβλήματα που μπορούσαν να προκύψουν σε μία αγωνιστική ομάδα και έπειτα θα γραφτεί στην ιστορία, καθώς το 1981, η Suzuki με την ομάδα Gallina και αναβάτη τον Marco Lucchinelli κερδίζει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και σπάει την κυριαρχία του Kenny Roberts. Αργότερα δούλεψε με την ομάδα HB και αναβάτη τον Doriano Romboni.

toni

Μετά την ταχύτητα, ο Merendino στράφηκε στον τομέα των rally-raid συμμετείχε στο Paris-Dakar ως team manager, αλλά και ως οδηγός αυτοκινήτου, συμμετέχοντας με μία Mercedes-Benz 230 GE 4×4.

Το 2003 και αφότου έχει αποτραβηχτεί από τους αγώνες, ο Toni ιδρύει την εταιρεία Tom42 στην Ιταλία που προσφέρει οργανωμένες εμπειρίες σε αγώνες rally-raid, ταξίδια με μοτοσυκλέτες, εκπαιδευτικές δραστηριότητες και συνεντεύξεις τύπου.

Ο Toni αφιέρωσε την ζωή του στους αγώνες και τον μηχανοκίνητο αθλητισμό, και μας αποχαιρέτισε σε ηλικία 73 ετών.