Σίριαλ Rossi vs Marquez

Αναζωπυρώθηκε η φωτιά με νέα επεισόδια!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

7/9/2018

Η σχέση μεταξύ του Valentino Rossi και του Marc Marquez είναι μία σχέση που, χωρίς υπερβολή, έχει στιγματίσει την σύγχρονη εποχή των MotoGP. Το γεγονός ότι μιλάμε για τον Βασιλιά του σπορ και τον διάδοχό του, δίνει από μόνο του ένα ιδιαίτερο βάρος στην όλη κατάσταση. Τα όσα έχουν συμβεί μεταξύ τους δίνουν το απαραίτητο δράμα…
Η σχέση μεταξύ τους ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς. Ο Ισπανός ταλαντούχος πιτσιρικάς, βρέθηκε να τρέχει μαζί με το ίνδαλμά του στην κορυφαία κατηγορία των αγώνων. Με τον άνθρωπο που τον έβλεπε καθημερινά στις αφίσες που είχε κρεμασμένες στο δωμάτιό του, αυτόν με τον οποίο κατάφερε να φωτογραφηθεί μαζί του στα πλαίσια κάποιους αγώνα, με το χαρακτηριστικό παιδικό και τεράστιο χαμόγελό του να φτάνει μέχρι τ' αφτιά από την ευτυχία ότι κρατούσε αγκαλιά τον Rossi. Στα πρώτα του βήματα στα MotoGP απολάμβανε την αμέριστη υποστήριξη και θαυμασμό του Γιατρού, σε σημείο μάλιστα να συνάψουν και εμπορικές συμφωνίες, μέσω των δραστηριοτήτων προβολής που αναλαμβάνει η εταιρεία του Rossi. Μέχρι τη σεζόν του 2015 που έγινε η μεταστροφή των 180 μοιρών. Όλα ξεκίνησαν από την οδηγική συμπεριφορά του Marquez και τις κατηγορίες που του απηύθυνε ο Rossi σχετικά με το ότι ο Marquez του δημιουργούσε προβλήματα για να χάσει το πρωτάθλημα ο Ιταλός, κι από και έπειτα δεν υπήρχε γυρισμός. Το κλίμα έγινε απολύτως πολεμικό μεταξύ των δύο κορυφαίων αναβατών, με ακρότητες και άσχημες συμπεριφορές που επέφεραν μέχρι και ποινές από την αρχή των αγώνων.

Η στιγμή της πτώσης του Rossi εξαιτίας της επιθετικής οδήγησης του Marquez, η οποία αναζωπυρωσε την έχθρα μεταξύ τους

 

Όλο αυτό ο κλίμα μεταφέρθηκε και στις εξέδρες, καθώς το μεγάλο ρεύμα οπαδών που έχει ο Rossi έκανε την πλειοψηφία των θεατών να βλέπει εχθρικά τον Ισπανό, γιουχάροντάς τον και σφυρίζοντας αποδοκιμαστικά κάθε φορά που ανέβαινε στο βάθρο.
Έκτοτε, κύλησε αρκετό νερό στ' αυλάκι και η κατάσταση έδειχνε να εξομαλύνεται, απέχοντας βέβαια παρασάγγες από το να θεωρηθεί φιλική. Απλώς είχαν σταματήσει οι "εχθροπραξίες" και οι εμπρηστικές δηλώσεις εκατέρωθεν, με τον καθένα να κοιτάει την δουλειά του και την ομάδα του. Μάλιστα υπήρξε και στιγμή που ο Rossi έδωσε συγχαρητήρια στον Marquez μετά τον αγώνα στην Castalunya το 2016, κάνοντας τότε τους πάντες να μιλούν για μια ανακωχή που θα μπορούσε να είναι προάγγελος της αποκατάστασης της σχέσης μεταξύ των δύο. Όλα αυτά μέχρι τον φετινό αγώνα στην Αργεντινή. Μετά από ένα λάθος του Marquez στην εκκίνηση, οι αγωνοδίκες τον έστειλαν να περάσει μέσα από τα pits, ενώ στην συνέχεια βγήκε λυσσασμένος προσπαθώντας να ανακτήσει θέσεις. Σ' αυτήν του την προσπάθεια, ο Marquez ήταν παράτολμα επιθετικός, χτυπώντας πάνω σε άλλους αναβάτες και ρισκάροντας τις πτώσεις στο όριο. Σε μια περίπτωση το θύμα ήταν ο Rossi με αποτέλεσμα να βρεθεί ο Ιταλός πεσμένος στα χώματα και ο Marquez με μια ποινή που τον έθετε εκτός βαθμολογούμενης δεκαπεντάδας. Μετά τη λήξη του αγώνα, ο Marquez πήγε μπροστά στις κάμερες μαζί με τον Team Manager της Repsol Honda, Alberto Puig, στο box της Yamaha για να ζητήσει συγνώμη, μόνο και μόνο για να εισπράξει την οργισμένη αντίδραση του Uccio, ο οποίος τους έδιωξε κακήν κακώς, με τοn Rossi να μην δέχεται καν να τους συναντήσει.


Αυτό το συμβάν ήταν ένα μεγάλο πισωγύρισμα σε ό,τι αφορά τις σχέσεις τους και όλοι ήταν πλέον σίγουροι ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ ειρηνικό κλίμα ανάμεσά τους. Από τον Απρίλιο όμως μέχρι και σήμερα δεν υπήρχε κάποια εξέλιξη –είτε αρνητική, είτε θετική- μέχρι που στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου, τέθηκε η προβοκατόρικη ερώτηση και στους δύο για το αν θα μπορούσε να υπάρξει "ειρήνη" μεταξύ τους. Πρώτος τον λόγο πήρε ο Marquez, ο οποίος είπε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα με τον Rossi και όλα είναι καλά μεταξύ, ενώ θα μπορούσε ακόμη κι εκείνη την στιγμή να σφίξουν τα χέρια, τείνοντας μάλιστα το χέρι του προς τον Rossi που καθόταν ακριβώς δίπλα του. Τότε ο γιατρός, που είχε όλη την ώρα τα χέρια του σταυρωμένα στο στήθος, του αντιγύρισε ένα αρνητικό νεύμα με το κεφάλι, με τον Marquez να συνεχίζει λέγοντας: "βλέπετε, έτσι έχει η κατάσταση". Αμέσως μετά μίλησε και ο Rossi ο οποίος είπε πως δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα μεταξύ τους, αλλά δεν χρειάζεται να κάνουν και χειραψία, όπως μπορείτε να δείτε και στο βίντεο που ακολουθεί

"Δεν είναι γραμμένο πουθενά ότι θα πρέπει να βγαίνουμε έξω για φαγητό παρέα." (Valentino Rossi)

Όπως ήταν φυσικό, το όλο σκηνικό δημιούργησε μεγάλο ντόρο στο σύμπαν των MotoGP που διψάει για κουτσομπολιά και ίντριγκες, ενώ υπήρξαν και δηλώσεις των αναβατών σε άλλα μέσα. Για παράδειγμα, ο Lorenzo δήλωσε στην Movistar TV ότι "και οι δύο έχουν λάθος. Η κίνηση του Valentino να μην δώσει το χέρι του, είναι εντελώς παιδική συμπεριφορά. Όπως επίσης το ότι δεν άδραξε την ευκαιρία να πεις στους οπαδούς του να μην γιουχάρουν τους αντιπάλους στο βάθρο. Ο Marc φταίει γιατί αυτό τον επηρεάζει πολύ, και πρέπει να ξεχάσει ότι κάνει ο Rossi."
Ο Marquez στην συνέντευξη τύπου είπε πως το ότι βρίσκεται μπροστά στο πρωτάθλημα, τον κάνει να αισθάνεται καλά και ότι μπορεί να μην τον ενοχλούν τα σφυρίγματα και οι αποδοκιμασίες, αλλά δεν του είναι και το πιο ευχάριστο πράγμα στον κόσμο.
Ο Rossi από τη μεριά του έκανε δηλώσεις στα ιταλικά μέσα λέγοντας πως "λυπάμαι γι' αυτή την κατάσταση, η οποία είναι όπως η σκηνή στους Blues Brothers όπου ο John Belucci μπαίνει στην εκκλησία και βρίσκει το φως. Ίσως να φταίει το ότι ο Marc συναντήθηκε με τον Πάπα… λυπάμαι, αλλά εγώ αποφασίζω τι θα κάνω. Στο κάτω-κάτω της γραφής, η διαπροσωπική μας σχέση δεν είναι σημαντική και αφορά μόνο εμάς. Είμαστε δύο αναβάτες, που τρέχουμε μαζί, και το πιο σημαντικό πράγμα είναι να είμαστε ήρεμοι και να κάνουμε τη δουλειά μας καλά. Όλα τα υπόλοιπα είναι χάσιμο χρόνου, ακόμη και το να τα συζητάμε. Δεν είναι γραμμένο πουθενά ότι θα πρέπει να βγαίνουμε έξω για φαγητό παρέα."
Από εκεί και πέρα, μένει να δούμε την εξέλιξη όλης αυτής της ιστορίας και –κυρίως- την επίδραση σ' αυτό που μετράει περισσότερο απ' όλα: τους αγώνες των MotoGP!
 

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.