Τραυματίστηκε ο Marquez

Μια μικρής διάρκειας εξάρθρωση ώμου
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

28/2/2017

Ο Marc Marquez είχε μια σύντομη εξάρθρωση του δεξιού του ώμου, κατά τη διάρκεια των ιδιωτικών δοκιμών της Repsol Honda στην πίστα της Jerez. Ο Ισπανός, μαζί με τον συμπατριώτη του και team mate Dani Pedrosa, ήταν σχεδιασμένο να πραγματοποιήσουν διήμερες δοκιμές, αλλά εξαιτίας της βροχής ακυρώθηκε η πρώτη από τις δύο μέρες. Τη δεύτερη μέρα, παρότι είχε συννεφιά, η πίστα παρέμεινε στεγνή και με σαφώς καλύτερες συνθήκες, γεγονός που επέτρεψε στους δύο αναβάτες να συνεχίσουν τις δοκιμές του big-bang κινητήρα.

Ο Marquez είχε μια πτώση στην έβδομη στροφή της πίστας μετά το μεσημεριανό διάλλειμα, με αποτέλεσμα να μεταφερθεί στο ιατρικό κέντρο της πίστας όπου διαπιστώθηκε η εξάρθρωση του ώμου του, χωρίς καμία άλλη επίπτωση. Έτσι, με τά την επαναφορά του τραυματισμού, ο Marquez ξαναμπήκε στην πίστα και συνέχισε την δουλειά, ολοκληρώνοντας μεγάλο μέρος του προγράμματός του.

"Σε ό,τι με αφορά, ακόμη θεωρώ ότι κάτι λείπει από την πλευρά των ηλεκτρονικών"

Μάλιστα, μετά το πέρας των δοκιμών, δήλωσε πως ήταν μια παραγωγική μέρα, με πολλούς γύρους, που τους έδωσε την ευκαιρία να πραγματοποιήσουν μεγάλο μέρος απ' ό,τι είχαν σχεδιάσει να κάνουν. Η πτώση και ο τραυματισμός, όπως είπε, δεν ήταν κάτι σοβαρό, οπότε το άμεσο μέλλον περιλαμβάνει τώρα ξεκούραση και προετοιμασία για τις επόμενες δοκιμές του Qatar. Να θυμίσουμε ότι ο Marquez είχε εξαρθρώσει τον άλλο ώμο του (τον αριστερό) στην Αυστρία τον περασμένο Αύγουστο, και στο Silverstone το 2013.

Σχετικά με τις δοκιμές, ο Pedrosa δήλωσε ικανοποιημένος από την ποσότητα της δουλειάς που έβγαλαν σε μία μόλις μέρα, παρά τις μη ευνοϊκές καιρικές συνθήκες.

Πάντως, το συμβάν με τον Marquez επιβεβαιώνει τα λεγόμενα του παγκόσμιου πρωταθλητή σχετικά με τα προβλήματα της απόδοσης του κινητήρα που πρέπει να λυθούν, καθώς ο καινούργιος κινητήρας που σχεδίασε η Honda με τα άνισα διαστήματα της ανάφλεξης δεν έχει καταφέρει ακόμη να υπηρετήσει απόλυτα τον σκοπό για τον οποίο σχεδιάστηκε, να εκπολιτίσει δηλαδή τον ατίθασο χαρακτήρα του RC213V στις εξόδους των στροφών.

"Σε ό,τι με αφορά, ακόμη θεωρώ ότι κάτι λείπει από την πλευρά των ηλεκτρονικών", δήλωσε ο Marquez. "Είναι λες και ο κινητήρας με τα ηλεκτρονικά να έχουν εντελώς διαφορετική φιλοσοφία. Δεν συνεργάζονται. Είναι δύσκολο καθήκον, αλλά πρέπει το πρόβλημα να λυθεί." Αυτό ουσιαστικά που λείπει, είναι η σωστή επικοινωνία μεταξύ της γκαζιέρας, του κινητήρα και του πίσω ελαστικού, κάτι που κάνει τον Marquez να νιώθει άβολα.

Η πολύ καλή του επίδοση, ειδικά σε ότι αφορά την συνέπειά του στα γρήγορα γυρολόγια, οφείλεται στο γεγονός πώς η πίστα του Phillip Island έχει μια συνολική ροή, χωρίς πολλά σημεία απότομης επιτάχυνσης, εκεί δηλαδή που δυσκολεύονται τα Honda. Σε πίστες όμως με περισσότερα φρένα και πιο απότομο άνοιγμα του γκαζιού στην έξοδο, όπως η Jerez, τα δεδομένα είναι εντελώς διαφορετικά.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.