Valentino Rossi – Πρώτη συνέντευξη

Επαναλαμβάνει πως λυπάται, ελπίζει για γρήγορη επάνοδο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2017

Πρώτη συνέντευξη του Valentino Rossi που εξηγεί το πώς έγινε το ατύχημα και απαντά στους επικριτές της ψηφιακής εποχής, που γρήγορα καταδικάζουν με σχόλια σε ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης. Ο Valentino Rossi είχε τραυματιστεί πριν λίγες μέρες σε προπόνηση Enduro, σπάζοντας το πόδι του. Ήταν η δεύτερη φορά φέτος. Η προπόνηση Enduro και Motocross είναι κάτι που επιβάλλεται για τους αναβάτες, παρόλο που εγκυμονεί κινδύνους.

Valentino πως έγινε το ατύχημα;

Ναι, δυστυχώς… ήμουν με φίλους με Enduro μοτοσυκλέτες και βγήκαμε για βόλτα και προπόνηση στους λόφους γύρω από το Urbino. Είναι κάτι που κάνω συχνά, κάτι που κάνω από 18 χρονών, μαζί με τον πατέρα μου, κάτι δηλαδή που κάνω χρόνια. Δυστυχώς όμως πολύ κοντά στο τέλος της βόλτας, πλησιάζοντας μία στροφή ενώ κατέβαινα με πολύ μικρή ταχύτητα, ξήλωσα νομίζω μία πέτρα, τέλος πάντων έχασα το τιμόνι και για να μην πέσω έβαλα πόδι κάτω, όμως ήταν κατηφόρα και όλο το βάρος της μοτοσυκλέτας έπεσε πάνω στο πόδι μου που λειτούργησε σαν μοχλός και έσπασε.

Είχες λοιπόν ένα πετυχημένο χειρουργείο, πες μας πως είσαι τώρα σωματικά και πώς αισθάνεσαι που δεν αγωνίζεσαι, ιδιαίτερα στην έδρα σου

Το πόδι πονάει, αλλά γενικά νιώθω καλά. Το μυαλό είναι το πρόβλημα, ψυχικό είναι το βάρος γιατί είναι πολύ κρίμα αυτό που έγινε, κλωτσώντας όλες τις πιθανότητες για το πρωτάθλημα και φυσικά χάνοντας την ευκαιρία να αγωνιστώ στο Misano μπροστά σε όλο το κοινό, τους φίλους μου, τον κόσμο αυτό.. είναι ντροπή. Πρέπει επίσης να ζητήσω συγνώμη από την ομάδα μου που χάνω έναν τόσο σημαντικό αγώνα, αγώνες… αλλά δυστυχώς είναι αυτό που είναι - και τώρα πρέπει να αγωνιστούμε για να επιστρέψουμε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα.

Ακούστηκαν και ειπώθηκαν πολλά, ο κόσμος σχολιάζει κριτικάροντας την μέθοδο προπόνησης, τις επιλογές σου, το να κάνεις Enduro – Motocross… Τι απαντάς; Πόσο χειρότερος θα ήσουν στον αγώνα, αν δεν τα έκανες αυτά;

Τα λέμε συνέχεια, μιλάμε συνέχεια για αυτό.. Εμείς είμαστε αναβάτες μοτοσυκλέτας και η καλύτερη εξάσκηση είναι… να οδηγείς μοτοσυκλέτα. Δυστυχώς η οδήγηση μοτοσυκλέτας δεν είναι πάντα ακίνδυνη. Υπάρχουν φορές που δεν προπονούμαστε με μοτοσυκλέτα γιατί είναι πολύ επικίνδυνο. Δυστυχώς για εμένα φέτος υπήρξαν δύο περιστατικά, οπότε τώρα πρέπει να βρούμε έναν άλλο τρόπο…

Τελικά πότε επιστρέφεις; Θα είναι σε πίστα που δεν πιέζει πολύ το πόδι; Θα είναι στο Motegi, τι λένε οι γιατροί;

Λοιπόν… έχω μάθει από την προηγούμενη φορά, πως σε αυτή την φάση, σε αυτό το στάδιο της ανάρρωσης πρέπει να πηγαίνεις μέρα με την ημέρα. Εξαρτάται από το τραύμα το ίδιο, από τον πόνο. Δουλεύουμε ήδη, με στόχο να μειώσουμε τον χρόνο όσο γίνεται. Μετά είναι το Aragon αλλά πιστεύω ότι θα είναι πολύ δύσκολο, μόλις 20 μέρες από την επέμβαση να επιστρέψω στον αγώνα. Θέλουμε το διπλάσιο ή 40 μέρες το ελάχιστο. Τελευταία φορά τόσο χρειάστηκα. Αυτή την φορά όμως το σπάσιμο είναι σε καλύτερο σημείο, λιγότερο επώδυνο, είναι όμως πολύ νωρίς να πω κάτι. Αν δεν μπορέσω στο Aragon, θα προσπαθήσω να επιστρέψω στο Motegi.

Valentino οι οπαδοί όμως θα είναι στο Misano, θα είναι στον αγώνα, έχεις κάποιο μήνυμα για αυτούς;

(Κοιτώντας την κάμερα και χαιρετώντας): Γεια σε όλους από εμένα… Είναι πολύ κρίμα που δεν αγωνίζομαι στο Misano, στο σπίτι μου, αλλά θα παλέψω δυνατά, θα εργαστώ σκληρά για την επιστροφή και σας ευχαριστώ όλους για την υποστήριξη!

Ετικέτες

Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»

«Η μητέρα μου ξεσκόνιζε τους γιατρούς για την ανάπτυξή μου»
Βιογραφία Marc Marquez: «Στα 12 ήμουν τόσο μικροκαμωμένος που χρειάστηκαν οριακές πατέντες στη μοτοσυκλέτα»
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/12/2025

Διαβάζοντας την βιογραφία του Marc Marquez, ανακαλύπτει κανείς μικρά σημεία με μεγάλη όμως σημασία, τόσο για το χτίσιμο ενός πρωταθλητή από πολύ νωρίς, όσο και για την νοοτροπία μίας ολόκληρης χώρας, κυρίως όμως για την προσήλωση της οικογένειας αποκλειστικά στους αγώνες και στην βελτίωση του μικρού αθλητή. Ο Marc εξιστορεί:

Είναι δεύτερη χρονιά στο τοπικό, ιδιαίτερα σημαντικό πρωτάθλημα της Κατανολονίας και είναι μόλις 12 ετών, αγωνιζόμενος στα 125 με την Honda RS125R. Την προηγούμενη χρονιά είχε ανέβει από τα 50 κυβικά στα 125 όπου νικητής ήταν τότε ο Pol Espargaro. Ο Marc τερμάτισε δεύτερος στην πρώτη του χρονιά με την RS125!

Σημειώστε εδώ πως ένα τοπικό πρωτάθλημα έβγαζε σε κάθε φουρνιά αναβάτες για το παγκόσμιο πρωτάθλημα.

Την δεύτερη χρονιά του στο GP της Καταλονίας έχει ήδη την στόφα του πρωταθλητή, αλλά η μοτοσυκλέτα είναι το μεγάλο του πρόβλημα. Στην εκκίνηση δεν πατά κάτω παρά μόνο όταν κάθεται στραβά με το ένα πόδι, πράγμα που το δυσκολεύει και έτσι δεν γίνεται να φεύγει κάθε φορά πρώτος.

Η ομάδα του είχε ήδη προσθέσει βάρος στην μοτοσυκλέτα και δέρμα στην φόρμα του για να έχουν το ελάχιστο που απαιτείται όμως από πλευράς εργονομίας δεν είχαν καταφέρει πολλά.

Τότε ήταν που μπήκαν στην διαδικασία να κοντύνουν το μήκος του ρεζερβουάρ κατά 15 ολόκληρους πόντους, για να μπορεί να φτάσει τα κλιπόν ο Marc και να μην δυσκολεύεται στην οδήγησή του.

Τότε ήταν που τον απελευθέρωσαν κιόλας.

Δεν κέρδισε απλά το τοπικό Πρωτάθλημα Ταχύτητας Καταλονίας στην κατηγορία των 125 κυβικών το 2005, αλλά κατατρόπωσε τους υπόλοιπους καθώς σε ορισμένους αγώνες κέρδιζε με 20 δευτερόλεπτα διαφοράς!

Τερμάτιζε μισή πίστα εμπρός από τους υπόλοιπους που είχαν όλοι τους, μοτοσυκλέτες με την ίδια ιπποδύναμη!

Παράλληλα η μητέρα του είχε πάρει σβάρνα τους γιατρούς υποβάλλοντας τον Marc Marquez σε κάθε γνωστή ιατρική εξέταση της εποχής εκείνης ψάχνοντας τρόπους να τον κάνει να ψηλώσει περισσότερο. Δεν τα κατάφερε, έκανε όμως τον δικό της αγώνα.

Εκείνη η χρονιά που κόντυναν το ρεζερβουάρ της μοτοσυκλέτας ενώ της είχαν προσθέσει βάρος, απελευθερώνοντας τον Marc, ο μικρός αθλητής εκτός από πρωταθλητής Καταλονίας στα 125 κυβικά της Ταχύτητας, πήρε και τον τίτλο στο Supermotard στην κατηγορία των 85 κυβικών.

Ο άνθρωπος που έκοψε τα 15 εκατοστά, ήταν ο Emilio Alzamora, που λίγα χρόνια πριν ήταν παγκόσμιος πρωταθλητής στα 125 και απόδειξη ότι δάσκαλοι μπορούν να γίνουν λίγοι, όχι όλοι και δεν εξαρτάται η καριέρα τους ως δάσκαλοι από το τι πώς οδηγούν οι ίδιοι.

Την επόμενη χρονιά, μόλις στα 13, ο Marc Marquez πήρε ξανά το πρωτάθλημα της Καταλονίας και ήταν έτοιμος για το Ισπανικό Πρωτάθλημα CEV, τον προθάλαμο για τα MotoGP. Εκείνη την χρονιά τερμάτισε 8ος και ήταν ο νεότερος αναβάτης.

Το πρόβλημα των κιλών παρέμενε.

Από την ηλικία των 11 ετών ο Marc Marquez ήταν μόλις 29 κιλά σταθερά!
Για αυτό και η μητέρα του είχε γυρίσει όλους τους γιατρούς της Ισπανίας ψάχνοντας εκείνον που θα βοηθούσε τον γιό της να κερδίσει βάρος!

Στο CEV ο Alzamora έπρεπε να βρει τρόπο να προσθέσει 21 κιλά έρμα στην μοτοσυκλέτα με τρόπου που θα διατηρεί την ευελιξία της!

Μόλις 15 ετών, μπαίνει στα MotoGP με τον Alzamora να πιέζει για να μην περιμένει μέχρι τα 16…

Ετικέτες