Ξεκαθαρίζει για Luca Marini στα MotoGP

Το θέμα θα έχει λυθεί μέσα στην εβδομάδα
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/10/2020

Ο ντόρος και οι φήμες οργιάζουν εδώ και καιρό, σχετικά με την μετακίνηση του Luca Marini από την Moto2 στην κορυφαία κατηγορία των MotoGP. Πριν λίγες μέρες μάλιστα ο Valentino Rossi, ο ετεροθαλής αδερφός του Marini, είχε δηλώσει πως έχει κάνει συζητήσεις με την Ducati σχετικά με την μεταγραφή του αδερφού του στην ομάδα της Avintia.

Το όλο θέμα έχει ένα πολύ μεγάλο παρασκήνιο με αρκετές παραμέτρους, καθώς η ομάδα της Avintia βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση, κάτι που παραδέχτηκε και ο Team Manager, ο πρώην αναβάτης των WSBK Ruben Xaus. O ιδιοκτήτης όμως της ομάδας, ο Raul Romero, είχε διαψεύσει τις φήμες που ήθελαν την Avintia να αποχωρεί στο τέλος της σεζόν από τα MotoGP, ενώ είχε δηλώσει πως θα τιμήσουν και το συμβόλαιο που έχουν για άλλον έναν χρόνο με τον Tito Rabat (η ομάδα έχει ήδη κλείσει ως δεύτερο αναβάτη τον Enea Bastanini).

Αυτό σήμαινε αυτομάτως ότι δεν υπήρχε χώρος για τον Luca Marini και την πρόταση που είχε κάνει στην Ducati ο Rossi προκειμένου να τον εντάξουν στην ομάδα της Avintia. Λίγο αργότερα, κυκλοφόρησαν εκ νέου οι φήμες ότι η VR46 έκανε πρόταση να αγοράσει τις θέσεις της Avintia στο grid για του χρόνου, αλλά κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε ένα σημαντικά πολύπλοκο ζήτημα.

Αφενός ο Rossi θα έπρεπε να αγωνίζεται την επόμενη σεζόν κόντρα στην δική του ομάδα, αφού αυτός θα είναι αναβάτης της Petronas με Yamaha- και αφετέρου η ομάδα του θα έπρεπε να τρέχει με τα Ducati της Avintia. Η πολυπλοκότητα του όλου ζητήματος θα δημιουργούσε έναν γόρδιο δεσμό, αλλά όλα αυτά ξεκαθαρίστηκαν με τις πρόσφατες δηλώσεις του Rossi, την Παρασκευή πριν τον αγώνα της Γαλλίας. Ο Γιατρός είπε ότι δεν πρόκειται να μπει η VR46 την σεζόν του 2021 στα MotoGP, αλλά αυτό είναι ένα project για την σεζόν του 2022.

Αυτό έχει μια απόλυτα λογική βάση, καθώς το 2021 –όπως όλα δείχνουν- θα είναι η τελευταία χρονιά του Rossi ως αναβάτη για να επικεντρωθεί στο ρόλο του ιδιοκτήτη μιας ομάδας. Από την άλλη, με την ανακοίνωση για αποχώρηση του Andrea Migno του χρόνου από την ομάδα της VR46 στην Moto3 και την αναβάθμιση του Celestino Vietti στην Moto2 ως ομόσταυλος του Marco Bezzecchi, η ομάδα μένει χωρίς αναβάτες στην μικρή κατηγορία. Αυτό σημαίνει ότι δεν είναι απίθανο να εγκαταλείψει η VR46 την κατηγορία, για να επικεντρωθεί του χρόνου στην Moto2 και το 2022 στα MotoGP.

Σε ό,τι αφορά τον Marini, το πρόβλημα με το συμβόλαιο του Tito Rabat μπορεί να λυθεί από τον ίδιο τον Ισπανό αναβάτη, καθώς έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι σκέφτεται να εγκαταλείψει τους αγώνες λόγω των φτωχών επιδόσεών του. Αν συνυπολογίσουμε και τον πρόσφατο τραυματισμό του που αποκόμισε από την πτώση στο GP του Le Mans, τότε αυτό το σενάριο έρχεται ακόμη πιο κοντά στην πραγματικότητα. Έτσι, θα ανοίξει η πόρτα για τον Luca Marini στα MotoGP μέσω της Avintia –η οποία κατά πάσα πιθανότητα θα διανύσει την τελευταία της σεζόν στην κατηγορία- ώστε το 2022 να συμμετέχει ως αναβάτης της VR46 με Team Manager και ιδιοκτήτη τον αδερφό του.

Το σίγουρο πάντως είναι πως όλα αυτά θα ξεκαθαρίσουν πολύ σύντομα, ίσως και μέσα στις επόμενες μέρες, για το αν θα έχουμε εκτός της οικογένειας Marquez και την οικογένεια Rossi στα MotoGP της επόμενης χρονιάς.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.