Η νέα ακαδημία της οικογένειας Vinales!

Στα χνάρια της VR46
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/1/2021

Με τον Maverick Vinales να πρωταγωνιστεί στα MotoGP και τον ξάδερφό του, Isaac Vinales, να συμμετέχει στο Motul WSBK, το όνομα της οικογένειας μπαίνει τώρα και στην κατηγορία WSSP 300 μέσω μιας πλατφόρμας η οποία θα προωθεί νέα ταλέντα!

Όπως φαίνεται, η δημιουργία ακαδημιών με δυνατή οικονομική υποστήριξη και ονόματα πρωταθλητών στο background, έχει αρχίσει να γίνεται το νέο ρεύμα και να αποκτά με ιδιαίτερη δυναμική, ως το επόμενο βήμα μετά την απόσυρση από τους αγώνες για τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας. Η πιο πρόσφατη προσθήκη σε αυτή την τάση είναι η καινούργια ομάδα του Maverick Vinales στην κατηγορία των WSSP 300.

Με την προετοιμασία για την έβδομή του σεζόν στα MotoGP, ως εργοστασιακός αναβάτης της Yamaha, ο Vinales έχει δώσει μεγάλο μέρος της ευθύνης και της διεύθυνσης της Vinales Racing Team στον πατέρα του, Angel Vinales. Αν και στην Ισπανία δεν λείπουν τα ταλέντα, τόσο στα MotoGP όσο και στις μικρότερες κατηγορίες, αυτή η νέα δραστηριότητα του Vinales ξεχωρίζει, καθώς επέλεξε να κάνει το πρώτο βήμα στο πρωτάθλημα των Supersport 300 (στα πλαίσια του Motul WSBK), αντί για τα paddock των Grand Prix.

Η αλήθεια όμως είναι πως όλα τα προγράμματα για τα νέα ταλέντα στην Ισπανία έχουν επικεντρωθεί στα αγωνιστικά πρωτότυπα, προκειμένου να γίνει πιο ομαλά η μετάβαση στο επόμενο βήμα που είναι η Moto3, ενώ από την άλλη είναι ελάχιστοι Ισπανοί αναβάτες κορυφαίου επιπέδου στα Motul WSBK, τουλάχιστον συγκριτικά με την Ιταλία και την Μ. Βρετανία.

Επιπλέον, δεν είναι σύμπτωση το γεγονός ότι το όνομα της Vinales Racing Team θα προστεθεί στα paddock των Motul WSBK το 2021, την ίδια χρονιά δηλαδή που ο ξάδερφος του Maverick, o Isaac Vinales θα κάνει το ντεμπούτο στην μεγάλη κατηγορία με την ομάδα της Orelac Kawasaki.

Προς το παρόν δεν έχουν ανακοινωθεί οι αναβάτες που θα στελεχώσουν την ομάδα του Vinales, αλλά το πιο πιθανό είναι να προέλθουν από το "φυτώριο" της Yamaha με τα YZF-R3, από το Yamaha R3 bLU cRU European Cup, ενώ τα γραφικά στις μοτοσυκλέτες, τις φόρμες και τα κράνη των αναβατών, θα είναι ένας συνδυασμός του ονόματος του Vinales και του "Top Gun" που είναι και το παρατσούκλι του Ισπανού αναβάτη.

Ο πατέρας του Maverick, Angel Vinales, δήλωσε ενθουσιασμένος με την νέα πρόκληση, ενώ είπε ότι εδώ και καιρό συμπεριλαμβάνονταν στα σχέδια του η δημιουργία ενός τέτοιου project, προκειμένου να δώσει την ευκαιρία σε νέα παιδιά να ξεδιπλώσουν το ταλέντο τους.

Σε αναμμένα κάρβουνα ο Laverty!

Πιθανή επιστροφή μετά από δύο μήνες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

4/7/2019

Μετά την ανακοίνωση για τον Leon Camier (Moriwaki Althea Honda Team) ότι θα χάσει τους δύο επόμενους γύρους του πρωταθλήματος, στο Donington Park και τη Laguna Seca, ο Eugene Laverty (Team Goeleven) μαζεύει όλες του τις δυνάμεις για να επιστρέψει δριμύτερος στο πρωτάθλημα. Πριν από σχεδόν δυο μήνες, στα δοκιμαστικά της Imola, ο Laverty είχε ένα τρομακτικό highside και απ’ την πτώση του έσπασε και τους δύο του καρπούς. Παρά το γεγονός ότι ο κορυφαίος γιατρός του είδους τον ανέλαβε ως περιστατικό και δέχτηκε την πρόκληση να αποκαταστήσει τους θρυμματισμένους του καρπούς, δεν κατάφερε να κάνει άλλη μια φορά το θαύμα του, με αποτέλεσμα ο Laverty να χάσει ήδη τρείς γύρους απ’ το πρωτάθλημα.
Όπως σε κάθε αγωνιζόμενο έτσι και στον Laverty η δίψα του για να ξαναμπεί στην πίστα και να αγωνιστεί δεν έχει κορεσμό. Για αυτό το λόγο ο Laverty, ενώ γνωρίζει πως οι καρποί του δεν έχουν θεραπευτεί πλήρως, θα επιχειρήσει να περάσει τις εξετάσεις της αγωνιστικής επιτροπής την Παρασκευή πριν την έναρξη των δοκιμών ώστε να ξανακαβαλήσει τη V4 R του. “Πριν από δέκα μέρες είχα συμβιβαστεί με το γεγονός ότι θα χάσω τόσο τον αγώνα στο Donington Park όσο και στη Laguna Seca.” Παραδέχτηκε. “Είχα αποθαρρυνθεί τελείως επειδή δεν είχα κάποιο στόχο κι έτσι ξεκίνησα να λέω στον εαυτό μου ότι ίσως καταφέρω να λάβω μέρος στη Laguna Seca, αν συνέχιζα να δουλεύω σκληρά με την αποκατάστασή μου. Είναι μια πίστα που γυρνάμε αντίθετα απ’ τη φορά του ρολογιού και έτσι δεν καταπονείται τόσο ο δεξιός μου καρπός.”

Με αυτές τις σκέψεις ο Laverty πήρε δύναμη και συνέχισε να προπονείται και μετά από έξι εβδομάδες και με σχετικά αργή πρόοδο κατάφερε να ξεφύγει απ’ την οξεία φάση της κατάστασής του και του δημιουργήθηκαν ελπίδες μήπως λάβει μέρος Donington Park. Οδήγησε μάλιστα και μια μοτοσυκλέτα 300cc με στόχο να αναπροσαρμόσει τη θέση οδήγησης ώστε να μην καταπονούνται τόσο τα χέρια του. “Το Donington αποτελεί μια μεγάλη δοκιμασία για το σώμα μου αλλά έχω κουραστεί πνευματικά πλέον να μένω στο περιθώριο (λόγω του τραυματισμού του) και αν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να μπορέσω να αγωνιστώ θα το κάνω! Δεν μπορώ να περιορίσω άλλον τον αναβάτη μέσα μου που θέλει να αγωνιστεί!”

Ετικέτες