Motul WSBK 2019: Αφήνουν υποσχέσεις οι δοκιμές στο Portimao

Έπεται ένας φανταστικός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/8/2019

Ο τελευταίος αγώνας του πρωταθλήματος ήταν στη Laguna Seca, ενάμιση μήνα νωρίτερα. Εκεί, είχαμε και την πτώση του Alvaro Bautista, που χτύπησε τον ώμο του, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί απ’ το δεύτερο σκέλος. Έπειτα ακολούθησε το καλοκαιρινό διάλειμμα, ενώ το σαββατοκύριακο που μας πέρασε είχαμε τις επίσημες δοκιμές του Motul WSBK στο Portimao, όπου εκεί θα πραγματοποιηθεί 10ος γύρος του πρωταθλήματος. Οι περισσότεροι αναβάτες των WSBK εστίασαν τις δοκιμές τους στο να ξαναοικειοποιηθούν με τις μοτοσυκλέτες τους μετά από ένα τόσο μεγάλο διάστημα αποχής απ’ την πίστα.

Τόσο στις δοκιμές του Σαββάτου όσο και της Κυριακής, ο καιρός ήταν ηλιόλουστος και η θερμοκρασία της ασφάλτου έφτασε μέχρι και τους 50 οC το μεσημέρι. Έτσι, όσοι αναβάτες ήθελαν να κάνουν γρήγορους γύρους, τους πραγματοποίησαν το πρωί που η θερμοκρασία δεν είχε φτάσει ακόμη τη μέγιστη τιμή της, κάνοντας τα πράγματα πιο δύσκολα τόσο για αυτούς όσο και για τα ελαστικά των μοτοσυκλετών τους.

Τη πρώτη μέρα, κυρίαρχος των δοκιμών ήταν ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) με ταχύτερο γύρο στο 1:41,897 και όπως οι περισσότεροι αναβάτες έτσι και αυτός δοκίμασε νέα εξαρτήματα για τη μοτοσυκλέτα του και ρυθμίσεις. Πίσω του, βρέθηκε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με μικρή διαφορά και ακολούθησε ένα πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα ώστε να βελτιώσει συνολικά τη συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του μέχρι το πέρας των δοκιμών. Τρίτος, ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing Ducati Team) και έκανε τους περισσότερους γύρους από οποιονδήποτε άλλο μέσα στη πίστα τη πρώτη μέρα.

Όπως είπε και ο ίδιος, δεν έχει αναρρώσει πλήρως απ’ τον τραυματισμό του στη Laguna Seca, ωστόσο “έγραψε” όσα περισσότερα χιλιόμετρα μπορούσε για να ξαναβρεί τη φόρμα του. Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) είχε μια δύσκολη πρώτη μέρα δοκιμών λόγω μιας πτώσης που του κατανάλωσε αρκετό χρόνο έξω απ’ τη πίστα. Ωστόσο, ξαναμπήκε το απόγευμα και βρέθηκε στην τέταρτη θέση. Ο Michael van der Mark έκλεισε τη πεντάδα και εργάστηκε μαζί με τον ομόσταβλό του, τον Alex Lowes που ήρθε έβδομος πάνω στη σταθερότητα των R1 τους, δοκιμάζοντας νέα εξαρτήματα για το πίσω μέρος τους. O Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team Ducati) βρέθηκε ανάμεσά τους, στην έκτη θέση του πίνακα, και ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος αναβάτης με Panigale V4 R, καθώς ο Davies ολοκλήρωσε τις δοκιμές όγδοος. Ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK Team) ήρθε ένατος, ενώ τη δεκάδα ολοκλήρωσε ο Leon Haslam που εστίασε τόσο στο να πετύχει καλούς χρόνους όσο και στη δοκιμή νέων εξαρτημάτων στους τομείς των αναρτήσεων, πλαισίου, ηλεκτρονικών και κινητήρα.

Τη δεύτερη μέρα, στη κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων των δοκιμών βρέθηκε ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team). Μάλιστα, δοκίμασε και νέα μέρη στο πλαίσιο της μοτοσυκλέτας του παρέα με τα ελαστικά που χρησιμοποιούν στις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ επένδυσε και στο να αξιολογήσει τη φυσική του κατάσταση. Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια του καλοκαιρινού διαλείμματος χειρουργήθηκε στα χέρια του ώστε να λύσει το πρόβλημα με την τενοντίτιδα, που τον ταλαιπωρούσε. Μετά από δύο μέρες και πολλά χιλιόμετρα μέσα στην πίστα, ο Lowes είναι σίγουρος πως θα έχει αναρρώσει πλήρως το σαββατοκύριακο του αγώνα. Ο Jonathan Rea ολοκλήρωσε τις δοκιμές ερχόμενος δεύτερος στο πίνακα των χρονομετρήσεων. Όπως είπε, μετά τον αγώνα αντοχής στη Suzuka, αισθανόταν παρά πολύ γρήγορος όμως αρχικά δεν είχε την ίδια αίσθηση στο Portimao. Τα πράγματα για αυτόν άλλαξαν κατά την διάρκεια του διημέρου, ιδιαίτερα την τελευταία μέρα που κατάφερε να κάνει αρκετούς γρήγορους γύρους, αλλά και να βελτιώσει το ρυθμό του πάνω στην ZX-10RR

Μάλιστα, ανέφερε πως το απόγευμα, που η θερμοκρασία είναι μεγαλύτερη απ’ ότι το πρωί, αισθανόταν πολύ πιο άνετα συγκριτικά με το πρωινό του Σαββάτου. Η δεύτερη μέρα ωστόσο, δεν εξελίχθηκε τόσο καλά για όλους. Ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) δεν ήταν καλά το βράδυ του Σαββάτου με αποτέλεσμα να αποχωρίσει απ’ τα δοκιμαστικά της Κυριακής, πριν τη λήξη τους. Παρά το γεγονός αυτό πρόλαβε να κάνει λίγες προετοιμασίες για τον αγώνα και να δοκιμάσει διαφορετικές στρατηγικές για τις κατατακτήριες δοκιμές, ενώ βρέθηκε πίσω απ’ τον Rea στον πίνακα των χρονομετρήσεων. Ο van der Mark είχε μια μικρή πτώση κατά τη διάρκεια του πρωινού session και ένα τεχνικό πρόβλημα στις δοκιμές του απογεύματος της τελευταίας ημέρας. Ωστόσο ήταν τέταρτος και χρησιμοποίησε κι αυτός τα ελαστικά των κατατακτήριων δοκιμών, όπως ο ομόσταβλός του.

Ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) έκλεισε το διήμερο των δοκιμών στο Portimao αποτελώντας τον αναβάτη με τους περισσότερους γύρους στην πίστα (146) και βρέθηκε πέμπτος.

Δοκίμασε ορισμένα νέα ελαστικά με διαφορετική σκληρότητα και εστίασε πάνω στη βελτίωση των μειονεκτημάτων της R1 του. Ο Leon Haslam, απ’ την πλευρά του αφιέρωσε περισσότερο χρόνο στο να προετοιμαστεί για το αγωνιστικό τριήμερο στο Portimao και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του, ερχόμενος έκτος. Οι αναβάτες της GRT Yamaha WorldSBK Sandro Cortese και Marco Melandri ολοκλήρωσαν τις δοκιμές τους στην έβδομη και 13η θέση αντίστοιχα, συνεχίζοντας με πυρετώδη ρυθμό την εξέλιξη των μοτοσυκλετών τους. Ο Eugene Laverty (Team Go Eleven) βρέθηκε εντός δεκάδας, στην όγδοη θέση του πίνακα. Πίσω του ήταν ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) που αποφάσισε να μην λάβει μέρος στα FP2 των δοκιμών της Κυριακής, καθότι ο πόνος στον ώμο του δεν έχει υποχωρήσει πλήρως, ενώ ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), που έκλεισε τη δεκάδα, σημείωσε μια πτώση πριν τη λήξη των FP2. Ο Chaz Davies δοκίμασε ένα νέο ψαλίδι στην Panigale V4 R και ολοκλήρωσε τις δοκιμές του πραγματοποιώντας μια προσομοίωση αγώνα, την ώρα που ο υδράργυρος είχε χτυπήσει κόκκινο. Κατέλαβε την 11η θέση.

Ο Jordi Torres (Team Perdecini Racing) όχι μόνο κατάφερε να δοκιμάσει ορισμένα πράγματα που είχε εντοπίσει απ’ τον αγώνα στη Laguna Seca αλλά και να βελτιώσει το μπροστινό της ZX-10RR του έχοντας καλύτερη αίσθηση, όπου αυτός ήταν και ο αρχικός του στόχος. Ωστόσο η σταθερότητα πίσω χρειαζόταν περισσότερο χρόνο για να βρεθεί η ιδανική ρύθμιση, ενώ θα ήθελε να φτάσει πιο ψηλά στο πίνακα των χρονομετρήσεων απ’ ότι τη 14η θέση που πήρε. Επίσης, αναφέρθηκε και στη συνεργασία του με την Pedercini Racing. “Έχουμε πάρα πολύ καλές σχέσεις και είμαι πολύ ευχαριστημένος μαζί τους… ελπίζω να αισθάνονται και αυτοί το ίδιο. Φέτος, ξεκινήσαμε από το μηδέν και μέχρι στιγμής η πορεία μας είναι πάρα πολύ καλή, αισθάνομαι άνετα με την ομάδα. Έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας αν θέλουμε να φτάσουμε σε ένα ανταγωνιστικό επίπεδο και όταν φέτος ξεκινήσαμε τη συνεργασία μας είχε βλέψεις και για να συνεχίσουμε μαζί και του χρόνου.”

Ετικέτες

Ο Can Oncu μετακομίζει στην Pata Yamaha Ten Kate Racing για το 2026

Ο νεαρός αναβάτης του World Supersport παραμένει στη Yamaha R9, στοχεύοντας στον τίτλο, μετά τη δεύτερη θέση του 2025
Can Oncu Ten Kate
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

5/11/2025

Ο Can Oncu θα αγωνιστεί με την ομάδα Pata Yamaha Ten Kate Racing στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport 2026, μετά από μια εντυπωσιακή πρώτη σεζόν πάνω στη Yamaha R9.

Ο Τούρκος αναβάτης με το #61, ολοκλήρωσε τη σεζόν 2025 στη δεύτερη θέση πίσω από τον Πρωταθλητή Stefano Manzi, του οποίου τη θέση αναλαμβάνει τώρα, καθώς ο Ιταλός προάγεται στο WorldSBK με την ομάδα GYTR GRT Yamaha WorldSBK. Ο Oncu θα προσπαθήσει να συνεχίσει την επιτυχημένη πορεία του Manzi με την ολλανδική ομάδα, που εισέρχεται στο 2026 ως κάτοχος του τίτλου.

Ο Oncu έγινε γνωστός το 2018, όταν ως wildcard συμμετοχή στον γύρο της Βαλένθια του πρωταθλήματος Moto3, σημείωσε ιστορική νίκη, όντας ο νεότερος νικητής στην ιστορία των GP, στα 15 του, λίγο μετά την κατάκτηση του Red Bull MotoGP Rookies Cup. Το 2019 αγωνίστηκε πλήρως στο Moto3, όμως χωρίς να μπορέσει να επαναλάβει την επιτυχία, με αποτέλεσμα να στραφεί στο WorldSBK paddock και να ενταχθεί στο WorldSSP το 2020.

Στα πρώτα του χρόνια στην κατηγορία έδειξε ταχύτητα, αλλά δυσκολεύτηκε να βρει σταθερότητα. Το 2020 τερμάτισε 12ος, το 2021 έκτος, κατακτώντας τα πρώτα του βάθρα σε Magny-Cours και San Juan. Το 2022 ήρθε η καλύτερη σεζόν του με την Kawasaki ZX-6R, ολοκληρώνοντας τρίτος στο Πρωτάθλημα και σχεδόν πάντα μέσα στην πεντάδα.

Το 2023, μια σοβαρή πτώση στο Assen τού προκάλεσε τραυματισμό στο χέρι και βλάβη στα νεύρα που χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση. Επέστρεψε στο Magny-Cours μετά από πέντε γύρους απουσίας και ανέβηκε στο βάθρο στη Jerez. Την ίδια χρονιά πέτυχε την πρώτη του νίκη στην Mandalika. Το 2024 ήταν δύσκολη χρονιά χωρίς βάθρο, όμως η μετακίνησή του στη Yamaha αναζωογόνησε την καριέρα του.

Το 2025, συνεργάστηκε με τη Yamaha BLU CRU Evan Bros (που για το 2026 άλλαξε εταιρεία, προτιμώντας τη νεότευκτη κινέζικη ZXMOTO) και σημείωσε έξι νίκες και 16 βάθρα, τερματίζοντας δεύτερος στο Πρωτάθλημα πίσω από τον Manzi. Εντυπωσιακό ήταν το σερί των οκτώ συνεχόμενων βάθρων από τον δεύτερο αγώνα του Donington  έως τον πρώτο του Estoril, επιβεβαιώνοντας την ταχύτητά του.

Το 2026, ο Oncu παραμένει στη Yamaha R9, αλλά μετακομίζει στην πρωταθλήτρια ομάδα Pata Yamaha Ten Kate Racing, με στόχο να κατακτήσει τον τίτλο.

Can Oncu Ten Kate

Ο Oncu δήλωσε πολύ χαρούμενος που εντάσσεται στην Pata Yamaha Ten Kate Racing και παραμένει με τη Yamaha για το 2026 μετά από μια εξαιρετική χρονιά με τη R9, αλλά στόχος παραμένει να πάει ένα βήμα πιο πάνω. Η Ten Kate έχει μακρά ιστορία επιτυχιών στο World Supersport, και με τον συμπατριώτη του Oncu, Kenan Sofuoglu, οπότε ανυπομονεί να ξεκινήσει το νέο αυτό κεφάλαιο. Δήλωσε έτοιμος να δώσει τον καλύτερό του εαυτό για πολλά βάθρα και φυσικά για τη μάχη του τίτλου, ενώ δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει την Yamaha για αυτή την ευκαιρία.

Ο Niccolò Canepa, Racing Manager της Yamaha, δήλωσε, "Από τη στιγμή που ο Can εντάχθηκε στη Yamaha, έδειξε απίστευτη ταχύτητα με τη R9. Αν και η αστάθεια σε ορισμένους αγώνες τον εμπόδισε να διεκδικήσει τον τίτλο, πιστεύουμε ότι το 2026 μπορεί να κάνει το επόμενο βήμα, ειδικά με την εμπειρία της ομάδας Ten Kate. Η Ten Kate είναι η πιο επιτυχημένη ομάδα στην ιστορία του World Supersport και με τον Can έχουν έναν από τους ταχύτερους και πιο υποσχόμενους νέους αναβάτες της κατηγορίας. Τα τελευταία τρία χρόνια, είδαμε πώς η ομάδα ανέδειξε τον Stefano Manzi σε Πρωταθλητή και ελπίζουμε να δούμε μια παρόμοια πορεία και με τον Can.