Motul WSBK 2019-Imola: Στην κορυφή των FP1 ο Rea

Πολύ καλές οι επιδόσεις του Davies
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/5/2019

Ένας μήνας έχει περάσει σχεδόν απ’ την τελευταία φορά που οι μοτοσυκλέτες των Motul WSBK άφησαν κομμάτια απ’ τα ελαστικά τους σε μια απ’ τις πίστες του πρωταθλήματος. Την τελευταία φορά μάλιστα, στον αγώνα του Assen, οι καιρικές συνθήκες ήταν τόσο ακραίες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί το μικρότερο απ’ τα τρία σκέλη του διημέρου να ακυρωθεί, ώστε το πρώτο σκέλος να πάρει τη θέση του και να πραγματοποιηθεί το πρωί της Κυριακής. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν την έναρξη των πρώτων ελεύθερων δοκιμών στην Imola, η διοργάνωση πραγματοποίησε μια ηλεκτρονική σύσκεψη για να εξετάσει αναλυτικότερα το πώς θα ορισθεί η σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους σε περίπτωση που ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race που καθορίζει τις εννιά πρώτες θέσεις του grid. Είναι ένα σοβαρό θέμα που χρειαζόταν την ανάλογη προσοχή καθώς αυτό το σενάριο έγινε πραγματικότητα στο Assen, στην Ολλανδία.

Με τον καιρό όμως να έχει ηρεμήσει κάπως και το πρωτάθλημα να μεταφέρεται νοτιότερα στο εύκρατο κλίμα της Ιταλίας, το σενάριο να ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race είναι σχετικά δύσκολο. Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές μόλις ολοκληρώθηκαν και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με σαφή στόχο να κατακτήσει το πολυπόθητο πλέον πρώτο σκαλί του βάθρου στους αγώνες του σαββατοκύριακου.

Πίσω του, βρέθηκαν όχι η μία αλλά και οι δύο κόκκινες μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, της οποίας το εργοστάσιο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα απ’ την πίστα. Σε αυτές τις δοκιμές ο Davies τα πήγε πάρα πολύ καλά ερχόμενος δεύτερος και κατάφερε να βρεθεί μπροστά απ’ τον ομόσταβλό του και απόλυτο κυρίαρχο –προς το παρόν- του πρωταθλήματος Alvaro Bautista. Κάτι λογικό αν αναλογιστούμε πως ο Ισπανός εστίασε στο να μάθει την πίστα καλύτερα, καθώς στο παρελθόν δεν έχει ξαναγωνιστεί εκεί, επειδή η πίστα έχει αφαιρεθεί τα τελευταία 20 χρόνια απ’ το ημερολόγιο του πρωταθλήματος MotoGP στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι. Όταν η Ducati έκανε τις δοκιμές της τον περασμένο μήνα εκεί, ο Ισπανός δήλωσε πως η Imola είναι μιας παλιάς σχεδιαστικής φιλοσοφίας πίστα χωρίς μεγάλο πλάτος, που σε πολλά τμήματά της απαιτείται έντονο φρενάρισμα, αλλά συνδυάζει όμορφα τις γρήγορες στροφές. Ως εκ τούτου έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας γι’ αυτόν και προσπαθεί να βρει τις κατάλληλες γραμμές, με τα γλιστρήματα της μοτοσυκλέτας απ’ το πέρασμα πάνω από τα κέρμπ της πίστας να μην είναι λίγα την ώρα των δοκιμών.

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές όμως δεν ήταν τελείως ρόδινες, καθώς σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες απ’ την πτώση του Eugene Laverty (Team Goeleven) στην έξοδο του Acqua Minerale. Το συγκεκριμένο τμήμα είναι αρκετά τεχνικό καθώς περιλαμβάνει δύο στροφές την εννιά και την δέκα, όπου ο αναβάτης μόλις περάσει απ’ την πρώτη χρειάζεται να φρενάρει πλαγιασμένος για να μπει στην επόμενη που είναι και ανηφορική. Μετά το high side που είχε ο Laverty, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις και διαγνώστηκε με κατάγματα και στους δύο καρπούς και προφανώς θα απουσιάσει από το αγωνιστικό διήμερο.

Τέταρτος στον πίνακα βρέθηκε ο teammate του Jonathan Rea, o Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ή αλλιώς “Pocket Rocket”, ενώ ακριβώς πίσω του με διαφορά μικρότερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον πρώτο ήταν ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Την έκτη θέση συμπλήρωσε ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK TeaM) με τον ομόσταβλό του Lowes να βρίσκεται τρεις θέσεις πιο κάτω στην ένατη θέση. Ανάμεσά τους, είχαμε δύο απ’ τους τρεις πιο γρήγορους μη εργοστασιακούς αναβάτες που βρέθηκαν εντός της δεκάδας. Ο ένας απ’ αυτούς, που ήρθε έβδομος στον πίνακα, ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ενώ πίσω του είχε ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος ανεξάρτητος αναβάτης Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Τέλος, τη δεκάδα έκλεισε ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) αποτελώντας τον τρίτο γρηγορότερο ανεξάρτητο αναβάτη και τον τρίτο αναβάτη με ZX-10RR.

Πίνακας χρονομετρήσεων:

1 J. REA GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:46.636

2 C. DAVIES GBR ARUBA.IT Racing - Ducati R 1:46.924 0.288

3 A. BAUTISTA ESP ARUBA.IT Racing - Ducati 1:47.270 0.634

4 L. HASLAM GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:47.434 0.798

5 T. SYKES GBR BMW Motorrad WorldSBK Team BMW 1:47.552 0.916

6 M. VAN DER MARK NED Pata Yamaha WorldSBK Team 1:47.559 0.923

7 M. RINALDI ITA BARNI Racing Team IND 1:47.828 1.192

8 M. MELANDRI ITA GRT Yamaha WorldSBK IND 1:47.973 1.337

9 A. LOWES GBR Pata Yamaha WorldSBK Team 1:48.011 1.375

10 T. RAZGATLIOGLU TUR Turkish Puccetti Racing IND 1'48.319 1.683

Ετικέτες

Motul WSBK & MotoGP – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία

Παραμένει ως γύρος του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, μέχρι και το 2031 τουλάχιστον
motomagMotul WSBK – Το θρυλικό Assen θα συνεχίσει να γράφει ιστορία
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

2/5/2024

Τα Motul WSBK ανακοίνωσαν την ανανέωση του συμβολαίου με την θρυλική πίστα του Assen, η οποία θα συνεχίσει να αποτελεί μέρος του προγράμματος τουλάχιστον μέχρι και το 2031, ενώ αντίστοιχη επέκταση θα ισχύσει και στα MotoGP.

Μετά την ολοκλήρωση του ολλανδικού γύρου για το 2024, η πίστα TT του Assen και τα Motul WSBK, όπου έδωσαν το παρόν 56.734 θεατές κατά την διάρκεια του τριημέρου, οι δύο πλευρές ανακοίνωσαν την συνέχιση της συνεργασίας τους. Εξασφαλίζεται έτσι, ότι o “Καθεδρικός Ναός της Ταχύτητας”, ο οποίος μετρά ήδη πάνω από 30 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα SBK, θα συνεχίσει να γράφει την δική του ιστορία.

Η πίστα του Assen φιλοξενεί τα Motul WSBK από το 1992, με την μόνη χρονιά που δεν έλαβε χώρα αγώνας εκεί να είναι το 2020, που ο COVID είχε επιβάλει τους δικούς του κανόνες. Αποτελεί μάλιστα την έδρα μερικών εκ των αναβατών που αυτή τη στιγμή αγωνίζονται στην μεγάλη κατηγορία, όπως των Michael van der Mark και Jeffrey Buis, αλλά και ανερχόμενων ταλέντων όπως οι Loris Veneman και Glenn van Straalen. Ο τελευταίος μάλιστα, σημείωσε φέτος την πρώτη του νίκη στην κατηγορία WSSP.

Η ανανέωση αυτή, αφορά και τα MotoGP, για τα οποία η πίστα TT αποτελεί έναν κομβικό σταθμό στην ιστορία τους, από το 1949 όταν ο θεσμός ξεκίνησε την πορεία του, με μόνη χρονιά που τα εργοστασιακά πρωτότυπα δεν ταξίδεψαν μέχρι εκεί να είναι… καλά το μαντέψατε, το 2020. Αρχικά, οι αναβάτες των GP αγωνίζονταν στους δημόσιους δρόμους της ολλανδικής πόλης, στην ίδια χάραξη που χρησιμοποιούνταν ήδη από το 1926 για το Ολλανδικό TT. Το 1955 ήταν η χρονιά που η πίστα θα έπαιρνε εν μέρει την μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, κρατώντας ένα τμήμα από τον δημόσιο δρόμο, δίνοντας όμως χώρο για πτώσεις.

Από τότε, πέρασαν τόνοι νερού από το αυλάκι, που το μετέτρεψαν σε ποτάμι. Όσες, όμως, αλλαγές και να έχουν γίνει στην πάροδο των χρόνων, ο “Καθεδρικός της Ταχύτητας” παραμένει ένας ιστορικός σταθμός για το Παγκόσμιο στερέωμα των αγώνων μοτοσυκλέτας, έχοντας γράψει τα δικά του ξεχωριστά κιτάπια, στις χρυσές σελίδες του αθλήματος.

Ετικέτες