Motul WSBK 2019-Imola: Στην κορυφή των FP1 ο Rea

Πολύ καλές οι επιδόσεις του Davies
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/5/2019

Ένας μήνας έχει περάσει σχεδόν απ’ την τελευταία φορά που οι μοτοσυκλέτες των Motul WSBK άφησαν κομμάτια απ’ τα ελαστικά τους σε μια απ’ τις πίστες του πρωταθλήματος. Την τελευταία φορά μάλιστα, στον αγώνα του Assen, οι καιρικές συνθήκες ήταν τόσο ακραίες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί το μικρότερο απ’ τα τρία σκέλη του διημέρου να ακυρωθεί, ώστε το πρώτο σκέλος να πάρει τη θέση του και να πραγματοποιηθεί το πρωί της Κυριακής. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν την έναρξη των πρώτων ελεύθερων δοκιμών στην Imola, η διοργάνωση πραγματοποίησε μια ηλεκτρονική σύσκεψη για να εξετάσει αναλυτικότερα το πώς θα ορισθεί η σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους σε περίπτωση που ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race που καθορίζει τις εννιά πρώτες θέσεις του grid. Είναι ένα σοβαρό θέμα που χρειαζόταν την ανάλογη προσοχή καθώς αυτό το σενάριο έγινε πραγματικότητα στο Assen, στην Ολλανδία.

Με τον καιρό όμως να έχει ηρεμήσει κάπως και το πρωτάθλημα να μεταφέρεται νοτιότερα στο εύκρατο κλίμα της Ιταλίας, το σενάριο να ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race είναι σχετικά δύσκολο. Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές μόλις ολοκληρώθηκαν και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με σαφή στόχο να κατακτήσει το πολυπόθητο πλέον πρώτο σκαλί του βάθρου στους αγώνες του σαββατοκύριακου.

Πίσω του, βρέθηκαν όχι η μία αλλά και οι δύο κόκκινες μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, της οποίας το εργοστάσιο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα απ’ την πίστα. Σε αυτές τις δοκιμές ο Davies τα πήγε πάρα πολύ καλά ερχόμενος δεύτερος και κατάφερε να βρεθεί μπροστά απ’ τον ομόσταβλό του και απόλυτο κυρίαρχο –προς το παρόν- του πρωταθλήματος Alvaro Bautista. Κάτι λογικό αν αναλογιστούμε πως ο Ισπανός εστίασε στο να μάθει την πίστα καλύτερα, καθώς στο παρελθόν δεν έχει ξαναγωνιστεί εκεί, επειδή η πίστα έχει αφαιρεθεί τα τελευταία 20 χρόνια απ’ το ημερολόγιο του πρωταθλήματος MotoGP στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι. Όταν η Ducati έκανε τις δοκιμές της τον περασμένο μήνα εκεί, ο Ισπανός δήλωσε πως η Imola είναι μιας παλιάς σχεδιαστικής φιλοσοφίας πίστα χωρίς μεγάλο πλάτος, που σε πολλά τμήματά της απαιτείται έντονο φρενάρισμα, αλλά συνδυάζει όμορφα τις γρήγορες στροφές. Ως εκ τούτου έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας γι’ αυτόν και προσπαθεί να βρει τις κατάλληλες γραμμές, με τα γλιστρήματα της μοτοσυκλέτας απ’ το πέρασμα πάνω από τα κέρμπ της πίστας να μην είναι λίγα την ώρα των δοκιμών.

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές όμως δεν ήταν τελείως ρόδινες, καθώς σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες απ’ την πτώση του Eugene Laverty (Team Goeleven) στην έξοδο του Acqua Minerale. Το συγκεκριμένο τμήμα είναι αρκετά τεχνικό καθώς περιλαμβάνει δύο στροφές την εννιά και την δέκα, όπου ο αναβάτης μόλις περάσει απ’ την πρώτη χρειάζεται να φρενάρει πλαγιασμένος για να μπει στην επόμενη που είναι και ανηφορική. Μετά το high side που είχε ο Laverty, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις και διαγνώστηκε με κατάγματα και στους δύο καρπούς και προφανώς θα απουσιάσει από το αγωνιστικό διήμερο.

Τέταρτος στον πίνακα βρέθηκε ο teammate του Jonathan Rea, o Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ή αλλιώς “Pocket Rocket”, ενώ ακριβώς πίσω του με διαφορά μικρότερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον πρώτο ήταν ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Την έκτη θέση συμπλήρωσε ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK TeaM) με τον ομόσταβλό του Lowes να βρίσκεται τρεις θέσεις πιο κάτω στην ένατη θέση. Ανάμεσά τους, είχαμε δύο απ’ τους τρεις πιο γρήγορους μη εργοστασιακούς αναβάτες που βρέθηκαν εντός της δεκάδας. Ο ένας απ’ αυτούς, που ήρθε έβδομος στον πίνακα, ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ενώ πίσω του είχε ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος ανεξάρτητος αναβάτης Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Τέλος, τη δεκάδα έκλεισε ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) αποτελώντας τον τρίτο γρηγορότερο ανεξάρτητο αναβάτη και τον τρίτο αναβάτη με ZX-10RR.

Πίνακας χρονομετρήσεων:

1 J. REA GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:46.636

2 C. DAVIES GBR ARUBA.IT Racing - Ducati R 1:46.924 0.288

3 A. BAUTISTA ESP ARUBA.IT Racing - Ducati 1:47.270 0.634

4 L. HASLAM GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:47.434 0.798

5 T. SYKES GBR BMW Motorrad WorldSBK Team BMW 1:47.552 0.916

6 M. VAN DER MARK NED Pata Yamaha WorldSBK Team 1:47.559 0.923

7 M. RINALDI ITA BARNI Racing Team IND 1:47.828 1.192

8 M. MELANDRI ITA GRT Yamaha WorldSBK IND 1:47.973 1.337

9 A. LOWES GBR Pata Yamaha WorldSBK Team 1:48.011 1.375

10 T. RAZGATLIOGLU TUR Turkish Puccetti Racing IND 1'48.319 1.683

Ετικέτες

MOTUL WSBK 2026: Αυτοί είναι οι αρχιμηχανικοί των αναβατών – όλες οι μεταγραφές

Είναι οι τύποι που κάνουν τη δουλειά στο παρασκήνιο, διαδραματίζοντας σημαντικότατο ρόλο
wsbk
Από τον

Παύλο Καρατζά

11/2/2026

Στα κορυφαία πρωταθλήματα υπάρχει πάντα η συζήτηση γύρω από τις μεταγραφές των αναβατών, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε και την αγορά των αρχιμηχανικών, οι οποίοι είναι πολύ σημαντικοί και παίζουν καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας, που με την σειρά της θα επηρεάσει και τα αποτελέσματα ενός πρωταθλήματος.

Παρακάτω λοιπόν θα ασχοληθούμε με την αγορά των αρχιμηχανικών του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike για την σεζόν του 2026.

Ο Iker Lecuona της Ducati Aruba θα έχει στο πλάι του τον Andrea Oleari, που συνεργαζόταν μέχρι πρόσφατα με τον Dominique Aegerter στην ομάδα GRT. Ο Axel Bassani θα δουλέψει με τον Uri Pallares, που μετακινήθηκε στη Bimota μετά από συνεργασία με τον Jonathan Rea στη Yamaha. Οι δυο τους είχαν δουλέψει μαζί και στα χρυσά χρόνια του Rea στην Kawasaki.

Ο Alvaro Bautista μετακόμισε στη Barni, τερματίζοντας τη μακρά συνεργασία του με τον Giulio Nava, ο οποίος θα είναι δίπλα στον Andrea Locatelli στην ομάδα της Yamaha. Με την άφιξη του Giulio Nava δίπλα στον Locatelli, ο Tom O’Kane αλλάζει πλευρά στην Yamaha και θα ακολουθήσει τον Xavi Vierge.

Ο Miguel Oliveira, που προήλθε από το MotoGP, θα έχει αρχιμηχανικό τον Αυστραλό Andrew Pitt, ο οποίος καλείται να αντικαταστήσει τον Phil Marron που συνεργαζόταν με τον Toprak Razgatlioglu.

Ο Garrett Gerloff της Kawasaki θα ξαναδουλέψει με τον Les Pearson, αφού στην πρώτη του σεζόν με τον Ιάπωνα κατασκευαστή είχε αρχιμηχανικό τον Pietro Caprara.

Στην ομάδα της Barni, ο Bautista τώρα θα έχει στον πάγκο του τον Luca Minelli, πρώην αρχιμηχανικό του Danilo Petrucci.

Οι αλλαγές δεν σταματούν εκεί, γιατί ο Tarran Mackenzie θα δουλέψει με τον Paolo Zavalloni, έναν μηχανικό με εμπειρία από το MotoGP στην ομάδα Gresini Racing.

Με τη μετακίνηση του Michael van der Mark στην ομάδα της BMW στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής, ο Danilo Petrucci θα έχει ως αρχιμηχανικό τον Marcus Eschenbacher. Όσο για τον Stefano Manzi, θα τον συνοδεύει ο Tommaso Noccioli.

Ο Mattia Rato και ο Alberto Surra θα έχουν τους Andrea Caprani και Maurizio Cambarau, αντίστοιχα.

Δεν υπάρχουν αλλαγές για τον Nicolò Bulega, που θα συνεχίσει με τον έμπιστο τεχνικό του, τον Tommaso Raponi.

Οι Alex Lowes και Sam Lowes θα δουλέψουν με τους Pere Riba και Gorka Segura, αντίστοιχα.

Ο Montella θα έχει τον Corsini, ενώ ο Damiano Evangelisti θα είναι μαζί με τον Remy Gardner. Τέλος, ο Bahattin Sofuoglu θα συνεργαστεί με τον Federico D’Alessandro.