Motul WSBK 2019-Imola: Στην κορυφή των FP1 ο Rea

Πολύ καλές οι επιδόσεις του Davies
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/5/2019

Ένας μήνας έχει περάσει σχεδόν απ’ την τελευταία φορά που οι μοτοσυκλέτες των Motul WSBK άφησαν κομμάτια απ’ τα ελαστικά τους σε μια απ’ τις πίστες του πρωταθλήματος. Την τελευταία φορά μάλιστα, στον αγώνα του Assen, οι καιρικές συνθήκες ήταν τόσο ακραίες, με αποτέλεσμα να χρειαστεί το μικρότερο απ’ τα τρία σκέλη του διημέρου να ακυρωθεί, ώστε το πρώτο σκέλος να πάρει τη θέση του και να πραγματοποιηθεί το πρωί της Κυριακής. Μάλιστα, λίγες μέρες πριν την έναρξη των πρώτων ελεύθερων δοκιμών στην Imola, η διοργάνωση πραγματοποίησε μια ηλεκτρονική σύσκεψη για να εξετάσει αναλυτικότερα το πώς θα ορισθεί η σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους σε περίπτωση που ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race που καθορίζει τις εννιά πρώτες θέσεις του grid. Είναι ένα σοβαρό θέμα που χρειαζόταν την ανάλογη προσοχή καθώς αυτό το σενάριο έγινε πραγματικότητα στο Assen, στην Ολλανδία.

Με τον καιρό όμως να έχει ηρεμήσει κάπως και το πρωτάθλημα να μεταφέρεται νοτιότερα στο εύκρατο κλίμα της Ιταλίας, το σενάριο να ακυρωθεί ο Tissot Superpole Race είναι σχετικά δύσκολο. Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές μόλις ολοκληρώθηκαν και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων με σαφή στόχο να κατακτήσει το πολυπόθητο πλέον πρώτο σκαλί του βάθρου στους αγώνες του σαββατοκύριακου.

Πίσω του, βρέθηκαν όχι η μία αλλά και οι δύο κόκκινες μοτοσυκλέτες της εργοστασιακής ομάδας της Ducati, της οποίας το εργοστάσιο απέχει μόλις 50 χιλιόμετρα απ’ την πίστα. Σε αυτές τις δοκιμές ο Davies τα πήγε πάρα πολύ καλά ερχόμενος δεύτερος και κατάφερε να βρεθεί μπροστά απ’ τον ομόσταβλό του και απόλυτο κυρίαρχο –προς το παρόν- του πρωταθλήματος Alvaro Bautista. Κάτι λογικό αν αναλογιστούμε πως ο Ισπανός εστίασε στο να μάθει την πίστα καλύτερα, καθώς στο παρελθόν δεν έχει ξαναγωνιστεί εκεί, επειδή η πίστα έχει αφαιρεθεί τα τελευταία 20 χρόνια απ’ το ημερολόγιο του πρωταθλήματος MotoGP στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι. Όταν η Ducati έκανε τις δοκιμές της τον περασμένο μήνα εκεί, ο Ισπανός δήλωσε πως η Imola είναι μιας παλιάς σχεδιαστικής φιλοσοφίας πίστα χωρίς μεγάλο πλάτος, που σε πολλά τμήματά της απαιτείται έντονο φρενάρισμα, αλλά συνδυάζει όμορφα τις γρήγορες στροφές. Ως εκ τούτου έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας γι’ αυτόν και προσπαθεί να βρει τις κατάλληλες γραμμές, με τα γλιστρήματα της μοτοσυκλέτας απ’ το πέρασμα πάνω από τα κέρμπ της πίστας να μην είναι λίγα την ώρα των δοκιμών.

Οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές όμως δεν ήταν τελείως ρόδινες, καθώς σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες απ’ την πτώση του Eugene Laverty (Team Goeleven) στην έξοδο του Acqua Minerale. Το συγκεκριμένο τμήμα είναι αρκετά τεχνικό καθώς περιλαμβάνει δύο στροφές την εννιά και την δέκα, όπου ο αναβάτης μόλις περάσει απ’ την πρώτη χρειάζεται να φρενάρει πλαγιασμένος για να μπει στην επόμενη που είναι και ανηφορική. Μετά το high side που είχε ο Laverty, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου έγιναν οι απαραίτητες εξετάσεις και διαγνώστηκε με κατάγματα και στους δύο καρπούς και προφανώς θα απουσιάσει από το αγωνιστικό διήμερο.

Τέταρτος στον πίνακα βρέθηκε ο teammate του Jonathan Rea, o Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ή αλλιώς “Pocket Rocket”, ενώ ακριβώς πίσω του με διαφορά μικρότερη του ενός δευτερολέπτου απ’ τον πρώτο ήταν ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Την έκτη θέση συμπλήρωσε ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK TeaM) με τον ομόσταβλό του Lowes να βρίσκεται τρεις θέσεις πιο κάτω στην ένατη θέση. Ανάμεσά τους, είχαμε δύο απ’ τους τρεις πιο γρήγορους μη εργοστασιακούς αναβάτες που βρέθηκαν εντός της δεκάδας. Ο ένας απ’ αυτούς, που ήρθε έβδομος στον πίνακα, ήταν ο Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ενώ πίσω του είχε ήταν ο δεύτερος πιο γρήγορος ανεξάρτητος αναβάτης Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Τέλος, τη δεκάδα έκλεισε ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) αποτελώντας τον τρίτο γρηγορότερο ανεξάρτητο αναβάτη και τον τρίτο αναβάτη με ZX-10RR.

Πίνακας χρονομετρήσεων:

1 J. REA GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:46.636

2 C. DAVIES GBR ARUBA.IT Racing - Ducati R 1:46.924 0.288

3 A. BAUTISTA ESP ARUBA.IT Racing - Ducati 1:47.270 0.634

4 L. HASLAM GBR Kawasaki Racing Team WorldSBK 1:47.434 0.798

5 T. SYKES GBR BMW Motorrad WorldSBK Team BMW 1:47.552 0.916

6 M. VAN DER MARK NED Pata Yamaha WorldSBK Team 1:47.559 0.923

7 M. RINALDI ITA BARNI Racing Team IND 1:47.828 1.192

8 M. MELANDRI ITA GRT Yamaha WorldSBK IND 1:47.973 1.337

9 A. LOWES GBR Pata Yamaha WorldSBK Team 1:48.011 1.375

10 T. RAZGATLIOGLU TUR Turkish Puccetti Racing IND 1'48.319 1.683

Ετικέτες

Motul WSBK 2020: Ανακοινώθηκαν τα όρια περιστροφής των κινητήρων!

Η ιστορία επαναλαμβάνεται!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/2/2020

Από το 2018, η FIM εισήγαγε τον κανονισμό σχετικά με τα όρια περιστροφής των κινητήρων, με στόχο να υπάρχει περισσότερος ανταγωνισμός και μάχες, αντί να έχουμε αγώνες με έναν αναβάτη να εξαφανίζεται μπροστά λόγω της τεχνολογικής υπεροχής της μοτοσυκλέτας του και μαζί του να εξαφανίζεται και το ενδιαφέρον του αγώνα. Τα πράγματα το 2019 εξελίχθηκαν διαφορετικά με την έλευση του Bautista και της νέας V4R της Ducati, που κέρδισαν με τεράστια χρονομετρική διαφορά τους εννέα πρώτους αγώνες του πρωταθλήματος. Αυτό συνέβη επειδή η V4R ήταν ολοκαίνουργια και δεν είχε κάποιον περιορισμό στις στροφές που μπορούσε να ανεβάσει ο κινητήρας της, αλλά είχε οριστεί με βάση του μοντέλου παραγωγής στις 16.350. Μετά τον ένατο αγώνα, δηλαδή μετά τον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος (αφού σε κάθε αγωνιστικό διήμερο γίνονται ουσιαστικά τρεις αγώνες), η FIM είχε αρκετά δεδομένα και με βάση τον κανονισμό αναπροσάρμοσε το όριο της V4R στις 16.100, κόβοντάς 250 στροφές. Βέβαια και πάλι δεν ήταν αρκετό για να σταματήσει τον Ισπανό να συνεχίσει το σερί του καθώς κέρδισε άλλους δύο αγώνες, πριν γευτεί την πικρή γεύση της ήττας στο άγνωστο –γι' αυτόν- έδαφος της Imola. Ωστόσο, η FIM κατάφερε να προσφέρει αρκετό θέαμα συνολικά, δημιουργώντας μια ενδιαφέρουσα σεζόν.

Όπως κάθε χρονιά, έτσι και φέτος, πριν την έναρξη του πρωταθλήματος ανακοινώνονται τα νέα όρια περιστροφής για όλες τις μοτοσυκλέτες που έχουν αποφασιστεί με βάση τις επιδόσεις των αναβατών τους απ’ τους τρεις τελευταίους αγώνες της προηγούμενης σεζόν. Στην περίπτωση της Honda όμως, επειδή η CBR1000RR-R (SC82) (σ.σ. το SC82 αντιπροσωπεύει το νέο μοντέλο, ενώ το SC77 το απερχόμενο) είναι ολοκαίνουργια, το όριο περιστροφής του κινητήρα ορίστηκε στις 15.600, όσο δηλαδή είναι και της μοτοσυκλέτας παραγωγής. Επίσης, στην ανακοίνωσή της η FIM τονίζει πως το όριο περιστροφής της ανανεωμένης R1 του 2020, ορίστηκε με βάση τις επιδόσεις των αναβατών απ’ τους τρεις τελευταίους αγώνες της περσινής σεζόν, παρότι αυτές έγιναν με την R1 του 2019. Στην περίπτωση που ο Bautista, καταφέρει να επαναλάβει τις περσινές του επιδόσεις πάνω στη σέλα της triple R, τότε μετά τον αγώνα της Jerez (27-29 Μαρτίου) η FIM θα επέμβει για άλλη μια φορά ώστε να αναπροσαρμόσει το όριο περιστροφής.

 
Μοτοσυκλέτα
Όριο περιστροφής κινητήρα
Aprilia
14700
BMW
 14950
BMW 2019
 14900
Ducati V2
 12400
Ducati V4
 16100
Honda (SC77)
 15050
Honda (SC82)
 15600
Kawasaki
 14600
MV Agusta
 14950
Suzuki
 14900
Yamaha
 14950

 

Ετικέτες