Motul WSBK 2019 Portimao: Eπιστροφή στη δράση

Διάλειμμα τέλος
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

5/9/2019

Έχουν περάσει οκτώ εβδομάδες από τον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος Motul WSBK και η τελευταία φορά που βρέθηκαν οι αναβάτες σε πίστα ήταν την προηγούμενη εβδομάδα για τις επίσημες δοκιμές στο Portimao. Τώρα, βρισκόμαστε προ των πυλών του αγωνιστικού τριημέρου και μια μικρή ανασκόπηση σχετικά με τους πρωταγωνιστές του Motul WSBK ενδείκνυται.

Ο Alvaro Bautista έκανε φέτος το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα με την Panigale V4 R και την Aruba.IT Ducati – Racing. Η πορεία του ήταν εκπληκτική, τόσο που στους 11 πρώτους αγώνες έκανε το πρωτάθλημα να δείχνει ανιαρό καθώς τερμάτιζε πρώτος με διαφορά συνήθως πάνω από 10”. Από κι έπειτα ακολούθησε μια πτωτική πορεία (έβαλε και η διοργάνωση το χεράκι της μειώνοντας το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R) , που κορυφώθηκε στον τελευταίο γύρο του πρωταθλήματος, στη Laguna Seca, όπου τραυματίστηκε στον ώμο του και δεν είναι ακόμη στο 100% της αποκατάστασής του.

Ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), κυρίαρχος του πρωταθλήματος τα τελευταία τέσσερα χρόνια, τα βρήκε σκούρα στην έναρξη της φετινής σεζόν και σε αυτό οφείλονταν όχι μόνο ο ερχομός του Bautista στη Ducati αλλά και η V4 R που στα κατάλληλα χέρια μπορεί να δημιουργήσει ένα άκρως ανταγωνιστικό πακέτο. Μάλιστα, όταν η Kawasaki παρουσίασε την φετινή της ομάδα στο πρωτάθλημα, χρησιμοποίησε την ιαπωνική λέξη “Ganbaru” ως σλόγκαν που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει “βάλε τα δυνατά σου”. Ωστόσο, χάρη στη σταθερότητα του Rea, να τερματίζει δεύτερος και να μην αφήνει το βαθμολογικό χάσμα να μεγαλώνει περισσότερο, κατάφερε να αδράξει την ευκαιρία όταν παρουσιάστηκε λόγω των πτώσεων του Bautista και βρέθηκε τώρα να ηγείται του πρωταθλήματος κατά 81 βαθμούς.

Σε μια πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε ο Jonathan Rea στο BBC ανέφερε πως αυτό που τον παρακινεί ώστε να είναι πάντοτε ανταγωνιστικός είναι ο φόβος του να σταματήσει να νικά. Έτσι, κατάφερε να είναι πρώτος στην βαθμολογία, ενώ πλέον γνωρίζει πως μπορεί να τα καταφέρει είτε βρίσκεται στην πρώτη θέση είτε όχι και να νικήσει τον αγώνα. Τα πάντα έχουν να κάνουν με την ψυχολογία, το κίνητρο και την επιμονή τόνισε ο Rea.

Τώρα, ο αγώνας στο Portimao σηματοδοτεί τον 400ο αγώνα στο Motul WSBK από το 1988 που ξεκίνησε και θα είναι η 11η φορά που η πίστα φιλοξενεί έναν γύρο του πρωταθλήματος. Μάλιστα, η πίστα θα συνεχίσει να βρίσκεται στο ημερολόγιο του Motul WSBK μέχρι το 2022, καθώς ανανέωσε το συμβόλαιό της με την διοργάνωση. Από τα στατιστικά της πίστας μπορούμε να αντλήσουμε αρκετές πληροφορίες και να δούμε ποιοι από τους αναβάτες και τις ομάδες αποτελούν το φαβορί για τον αγώνα. Ο Rea μαζί με την Kawasaki είναι ο πιο σοβαρός διεκδικητής της νίκης στο Portimao, καθώς ο περσινός πρωταθλητής δεν έχει χάσει σε αυτή από το 2015, έχοντας ένα σερί οκτώ νικών που είναι το διπλάσιο από αυτό που έχουν καταφέρει στο παρελθόν οι αντίπαλοι από την Ducati και την Aprilia. Το ίδιο ισχύει και για τις Superpole. Η τελευταία φορά που στέφθηκε νικήτρια η Ducati σε αυτή τη πίστα ήταν το 2011 στο δεύτερο σκέλος, με τον Carlos Checa να επιτυγχάνει αυτό τον άθλο.

Τα δοκιμαστικά για τον Bautista μπορεί να μην ήταν γεμάτα δράση και να μην είχε το χρόνο που ήθελε μέσα στην πίστα, καθώς προτίμησε να μην κουράσει περαιτέρω τον ώμο του και να απέχει απ’ τη δεύτερη μέρα των δοκιμών. Ωστόσο, έμεινε ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα και είπε πως ξαναβρήκε την αίσθηση που έψαχνε στη V4 R. Το μόνο που μένει να δούμε είναι κατά ποσό θα μπορέσει να είναι ανταγωνιστικός κατά τη διάρκεια των αγώνων. Ο ομόσταβλός του από την άλλη, ο Chaz Davies, που πήρε την πρώτη του νίκη φέτος στη Laguna Seca, στις δοκιμές φρόντισε να κάνει και μια προσομοίωση αγώνα, ενώ δοκίμασε και ένα νέο ψαλίδι για την Panigale V4 R. Οπότε περιμένουμε να δούμε αρκετή δράση απ’ τους αναβάτες της Aruba.IT Racing – Ducati.

Η Yamaha από την άλλη έχει στεφθεί νικήτρια δύο φορές στο Portimao, μια το 2009 στο πρώτο σκέλος με τον Ben Spies και άλλη μια το 2011 με τον Marco Melandri στο δεύτερο σκέλος, ο οποίος από του χρόνου αποσύρεται. Τόσο το 2017 όσο και το 2018 κατάφερε να πάρει μια θέση στο βάθρο χάρη στον Michael van der Mark, που είχε τερματίσει δεύτερος και τρίτος αντίστοιχα. Η BMW από την άλλη είχε μια νίκη το 2013 με τον Marco Melandri, η οποία αποτελεί μέχρι και σήμερα το μοναδικό της βάθρο σε αυτή τη πίστα. Τώρα, με τον Tom Sykes στο πλευρό της, που έχει δείξει ότι μπορεί να τερματίσει μέσα στην τριάδα αλλά και να παλέψει για τη νίκη, έχει περισσότερες ευκαιρίες να βρεθεί για δεύτερη φορά σε μια θέση του βάθρου. Η Honda από την άλλη είχε ανέβει στο κορυφαίο σκαλί του βάθρου το 2014, χάρη στον Jonathan Rea.

Τρείς γύροι απομένουν μέχρι να τελειώσει το φετινό πρωτάθλημα Motul WSBK και όπως όλα δείχνουν, η απόφαση της διοργάνωσης να μειώσει το όριο περιστροφής του κινητήρα της V4 R του Bautista αποδείχτηκε σωστή κίνηση ώστε να αυξηθεί το ενδιαφέρον, αν και σε αυτό συνέβαλαν και οι πτώσεις του. Παρότι ο Rea ηγείται στη βαθμολογία κατά 81 βαθμούς από τον Bautista, το πρωτάθλημα ακόμη κρίνεται και ο φετινός πρωταθλητής δεν έχει οριστεί ακόμη.

Ετικέτες

Remy Gardner - Επίσημα στο WSBK με την GRT Yamaha

Μετά την αποχώρηση του από το MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/9/2022

Από την Tech 3 και τη σέλα του KTM RC16 στο MotoGP το 2022, στην GYTR GRT Yamaha και στη σέλα του R1 στο WSBK για το 2023 θα μεταβεί ο Remy Gardner, γιος του θρυλικού αναβάτη της δίχρονης εποχής των GP, Wayne Gardner.

Ο Remy Gardner, που είχε κατακτήσει τον τίτλο της Moto2 του 2021, θα είναι ο πρώτος Αυστραλός αναβάτης στο WSBK από το 2016, ενώ η πρώτη προσπάθεια του να ακολουθήσει στα χνάρια του πατέρα του στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP το 2022 δυστυχώς δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς αυτή τη στιγμή βρίσκεται 23ος από 28 αναβάτες, με μόλις 9 βαθμούς. Αναμένουμε τώρα να δούμε αν το restart του νεαρού Gardner με WSBK γεύση θα έχει μεγαλύτερη επιτυχία από το ντεμπούτο του στο MotoGP.

Ήταν το 2014, όταν ο Remy Gardner, που έχει γεννηθεί το 1998 στο Σίδνεϋ, έκανε την εμφάνιση του στην κατηγορία Moto3 του MotoGP, παίρνοντας τον πρώτο βαθμό του, στον αγώνα της Sepang, τον τρίτο του αγώνα στο Πρωτάθλημα. Το 2015 υπέγραψε συμβόλαιο για συνεχή παρουσία στη Moto3, όμως κατάφερε να πάρει μόλις ένα βαθμό, με την επίσημη δικαιολογία να κάνει λόγο για το μεγάλο του μέγεθος που “δούλευε” εναντίον του, στις μικρές μοτοσυκλέτες.

Το 2016 μετέβη στη Moto2, αν και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και όχι στο Παγκόσμιο, όπου κέρδισε έναν αγώνα στη Βαρκελώνη, γεγονός που του έδωσε την ευκαιρία να κάνει την εμφάνιση του στο Παγκόσμιο Moto2 στα μέσα της σεζόν, όπου και κέρδισε κάποιους βαθμούς στην πρώτη του εμφάνιση, διατηρώντας τη θέση του για το υπόλοιπο Πρωτάθλημα.

Το 2017 βελτιώθηκε περισσότερο, ενώ το 2018 ανέβηκε για πρώτη φορά στην πέμπτη θέση σε αγώνα.

Το 2019 συνεχίστηκε με μια τρίτη θέση στην πίστα της Αργεντινής, ενώ κατά τη διάρκεια της σεζόν βρισκόταν τακτικά στην πρώτη δεκάδα. Το 2020 κατάφερε να ανέβει 4 φορές στο βάθρο, ενώ πήρε και την πρώτη νίκη της καριέρας του, για να τερματίσει 6ος στην τελική κατάταξη.

Το 2021 ήταν η χρονιά του Remy, καθώς εμφανίστηκε εξαιρετικά σταθερός, παίρνοντας 5 νίκες και τον τίτλο, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως ο ομόσταυλός του Raul Fernandez είχε 8 νίκες, αλλά η αστάθεια του δεν του επέτρεψε να πάρει εκείνος το Πρωτάθλημα. Εν τέλει οι δυο τους θα βρισκόταν και πάλι στην ίδια ομάδα το 2022, με την Tech 3 της KTM, σε μια εξαιρετικά άχαρη για αμφότερους τους αναβάτες -και για την ομάδα- σεζόν, με τον Fernandez να βρίσκεται μια θέση πίσω από τον Remy στην γενική κατάταξη.

Ενώ τώρα η ΚΤΜ ήθελε να κρατήσει τον Fernandez, εκείνος δεν το συζητούσε καν, επιλέγοντας να φύγει για να αγωνιστεί το 2023 με τη δεύτερη -νέα- ομάδα της Aprilia, δίπλα στον Miguel Oliveira που έφυγε επίσης από τους πορτοκαλί. Σημειώστε πως από ότι φαίνεται ο Fernandez δέχθηκε να μην πληρωθεί από την ΚΤΜ για το δεύτερο μισό της σεζόν (300.000 ευρώ) ώστε να συμφωνήσουν να σπάσουν το συμβόλαιο του οι Αυστριακοί!

Κι εκεί που ο Gardner πίστευε πως η ΚΤΜ θα επιλέξει να τον κρατήσει και το 2023, η Tech 3 του έδειξε την πόρτα, χωρίς να του δώσει περιθώρια να αποδείξει την αξία του σε μια δεύτερη χρονιά, όπως είναι εθιμοτυπικό, καθώς το ντεμπούτο - προσαρμογή στο MotoGP είναι πάντα μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Όπως σας είχαμε γράψει ο Remy Gardner είχε δηλώσει απογοητευμένος και πληγωμένος από την απόφαση αυτή της ΚΤΜ.

Τώρα η GYTR GRT Yamaha ανακοίνωσε επίσημα την προσχώρηση του Remy Gardner στην ομάδα για τη σεζόν 2023 στο WSBK, στη θέση του Garret Gerloff που την επόμενη χρονιά θα συνεχίσει στο WSBK αλλά ως εργοστασιακός αναβάτης της BMW.

Όσον αφορά στον δεύτερο αναβάτη της GRT, αυτός ακόμα αναμένεται να ανακοινωθεί.