Motul WSBK 2019: Πρασίνισε το Misano!

Θεαματικό το φινάλε του Misano
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/6/2019

Τελικά η απόφαση της Dorna να βάλει σφήνα τον Tissot Superpole Race, έναν αγώνα μισής διάρκειας, το πρωί της Κυριακής πριν το δεύτερο σκέλος, δεν ήταν λάθος. Γενικότερα το Misano αποδείχτηκε πολύ πιο θεαματικό απ' τη Jerez, λόγω των απρόσμενων εξελίξεων που οφείλονταν τόσο στις πτώσεις που είχαμε στα δοκιμαστικά, όσο στον άστατο καιρό του Σαββάτου με την έντονη βροχόπτωσηΑπ’ την άλλη τα σύννεφα είχαν εξαφανιστεί τελείως και ο καιρός ήταν ηλιόλουστος την Κυριακή. Μάλιστα, η θερμοκρασία της ασφάλτου στον Tissot Superpole Race ήταν στους 35 οC και στο δεύτερο σκέλος έφτασε δέκα βαθμούς πιο πάνω, σε αντίθεση με το Σάββατο που ήταν στους 25 οC. Ως εκ τούτου τα ελαστικά είχαν γίνει σαν τσίχλες πάνω στην καυτή άσφαλτο και έδωσαν τη δυνατότητα στους αναβάτες να γυρίζουν 10’’ πιο κάτω απ’ τους χρόνους του πρώτου σκέλους στο 1:36, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν αντιμετώπισαν προβλήματα με την πρόσφυση.

Tissot Superpole Race

Οι 10 γύροι του Sprint Race ήταν γεμάτοι με θέαμα, όπως ήθελε η Dorna πάρα τη μικρή διάρκειά του, αλλά και εκπλήξεις… Με το που έσβησαν τα φώτα είδαμε έναν εκρηκτικό Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να στρίβει πρώτος απ’ τη πέμπτη θέση. Στον ίδιο γύρο, ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) είχε ήδη οπλίσει την Panigale V4 R και εξαπέλυσε την επίθεσή του στον Sandro Cortsese (GRT Yamaha WorldSBK) τον οποίο και  πέρασε στην όγδοη στροφή. Ο Bautista έχοντας φτάσει στη δεύτερη θέση και πίσω απ’ τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), ήταν έτοιμος να δώσει άπλετο θέαμα στους θεατές του Misano, με τη μονομαχία του με τον αναβάτη της Kawasaki.

Στο δεύτερο γύρο, ο Bautista έκανε την επίθεσή του στην ευθεία, εκμεταλλευόμενος τον πανίσχυρο κινητήρα της Ducati και πήρε τα ηνία του αγώνα. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα ο αναβάτης της Ducati μας πρόσφερε έναν αγώνα όπως τους πρώτους του πρωταθλήματος, καθώς έβαλε το κεφάλι κάτω και εξαφανίστηκε σε άλλη διάσταση! Ο περσινός πρωταθλητής Rea απ’ την πλευρά του δεν κατάφερε να ανταγωνιστεί στο στεγνό τον Ισπανό, όμως όλα έδειχναν πως θα κατακτούσε το δεύτερο σκαλί του βάθρου. Στους τελευταίους γύρους του αγώνα όμως η ατυχία χτύπησε την πόρτα τόσο του Cortese, που έπεσε στην 16η στροφή, όσο και του Rea, που είχε μια πολύ ομαλή πτώση στην 10η στροφή, χάνοντας το μπροστινό.

Ο Rea όμως μας απέδειξε για άλλη μια φορά το λόγο που είναι πρωταθλητής, καθώς με το που σταμάτησε η μοτοσυκλέτα του να σέρνεται, τινάχτηκε στον αέρα, την ξανακαβάλησε και τερμάτισε τελικά πέμπτος! Ο Tom Sykes έχοντας δείξει στο πρώτο σκέλος πόσο ανταγωνιστικός είναι στο Misano τερματίζοντας δεύτερος, κατά τη διάρκεια του Sprint Race πάλευε με λύσσα για μια δεύτερη θέση στο βάθρο, όταν ο διάολος έσπασε κυριολεκτικά το ποδάρι του στο παρά πέντε. Μισό γύρο πριν την καρό σημαία, η S1000RR τον πρόδωσε λόγω μιας μηχανικής βλάβης με αποτέλεσμα να αποσυρθεί απ’ τον αγώνα λίγο πριν τη λήξη του, χάνοντας πολύτιμους βαθμούς. Η καρό σημαία έπεσε με τον Bautista να κατακτά την 30η νίκη της Ducati στο Misano και τον Alex Lowes να τερματίζει επιτέλους δεύτερος μετά από μια σειρά ατυχών γεγονότων που ξεκίνησαν απ'τον αγώνα της Jerez. Ο ομόσταβλος του Rea, Leon Haslam έδωσε έναν εξαιρετικό αγώνα και απ’ την έναρξη ξεκίνησε να κερδίζει θέσεις. Σε συνδυασμό με τις πτώσεις των αναβατών και την εγκατάλειψη του Sykes ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου, που είναι το 400ο της Kawasaki στο Motul WSBK. Ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) ήταν φοβερός για άλλη μια φορά και τερμάτισε τέταρτος. Πίσω απ’ τον Rea, στην έκτη θέση τερμάτισε ο Melandri με τον Rinaldi να έρχεται έβδομος. Όγδοος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Michele Pirro με τους Mercado και Zanetti να τερματίζουν ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

 

Δεύτερο σκέλος

Το καλύτερο όμως το φύλαγαν για το τέλος. Με τη θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει φτάσει τους 45 βαθμούς, το πρόβλημα δεν ήταν το πόσο γρήγορα θα ζεσταθούν τα ελαστικά, αλλά το πόσο θα αντέξουν… Στην εκκίνηση ο Bautista κατάφερε να διατηρήσει την pole position -που είχε απ’ την νίκη του στον Tissot Superpole Race- και ηγήθηκε του αγώνα με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Εξαιρετικά ανταγωνιστικός ήταν και ο Toprak Razgatlioglu που κέρδισε μια θέση, στρίβοντας τρίτος μετά την εκκίνηση και απείλησε τον Halsam που ήταν δεύτερος στη στροφή τέσσερα. Πριν τη λήξη του πρώτου γύρου ο Jonathan Rea κατάφερε στη 14η στροφή να προσπεράσει τον Razgaltioglu και να περάσει τρίτος. Ο Bautista συνέχισε να ηγείται του αγώνα μέχρι το δεύτερο γύρο, όμως στη τέταρτη στροφή έχασε για άλλη μια φορά το μπροστινό της μοτοσυκλέτας του και έπεσε ομαλά.

Όπως όλοι οι αναβάτες που διψούν για δόξα, έτσι και ο Bautista δεν τα έβαλε κάτω. Όσο η μοτοσυκλέτα του σερνόταν στην άσφαλτο και με το πόδι του πλακωμένο απ’ αυτή, ο Bautista δεν άφησε ούτε το τιμόνι ούτε το συμπλέκτη. Μόλις σταμάτησε να σέρνεται σηκώθηκε και ξαναμπήκε στον αγώνα, όμως πλέον ήταν τελευταίος. Παρόλα αυτά πάλεψε αβυσσαλέα και κατάφερε να τερματίσει 15ος, ενώ στις δηλώσεις του είπε πως πίεσε παραπάνω έχοντας μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, γεγονός που οδήγησε σε αυτό το λάθος. Ο Rea απ’ την πλευρά του, είπε στο τέλος: “Η θερμοκρασία της ασφάλτου ήταν πολύ μεγάλη και δεν ήμουν σίγουρος για το ρυθμό μου. Αισθανόμουν πως ήμουν αργός αλλά δεν ήθελα να πιέσω περισσότερο. Είδα τον Alvaro να πέφτει πολύ νωρίς στον αγώνα και οι συνθήκες ήταν αντίξοες, ιδίως για το μπροστά ελαστικό. Το πίσω δεν είχε πρόσφυση και σπίναρε συνέχεια.

Παρά το γεγονός ότι ο Bautista είχε βγει απ’ την εξίσωση που έπρεπε να λύσει ο Rea για να στεφθεί νικητής, τα πράγματα δεν ήταν εύκολα για αυτόν. Όταν έπεσε ο Bautista είδαμε τον Pocket Rocket Leon Halsman να είναι πρώτος και τον Rea να έχει πίσω του τον αφηνιασμένο Τούρκο Toprak Razgatlioglu να τον κυνηγά και να διψά για αίμα. Μάλιστα, οι επιδόσεις του Τούρκου ήταν τόσο εξαιρετικές που στη τέταρτη στροφή του δεύτερου γύρου πέρασε τον Rea και έναν γύρο αργότερα στη πρώτη στροφή βρέθηκε να ηγείται του αγώνα! Στον ίδιο γύρο 13 στροφές πιο μετά ο Rea προσπέρασε τον όμοσταβλό του και ξεκίνησε να κυνηγά τον Τούρκο! Ο Halsam όταν κατέβηκε στη τρίτη θέση, ήρθε σε επαφή με τη μοτοσυκλέτα Melandri που ήταν τέταρτος, χωρίς να πέσουν, όμως αυτό έδωσε την ευκαιρία στους Razgatlioglu και Rea να ξεκολλήσουν απ’ τους υπόλοιπους αναβάτες και να αναμετρηθούν σε μια επική μονομαχία για την κατάκτηση της νίκης.

Ο Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) ήταν απλά επικός! Για το μεγαλύτερο μέρος ηγήθηκε του αγώνα και απέδειξε έμπρακτα πως μπορεί να οδηγήσει τόσο γρήγορα όσο ο Rea την ZX-10RR και πως το ταλέντο δεν έχει εθνικότητα! Μόλις 12 γύρους πριν το τέλος οι μάχες είχαν χωριστεί σε διάφορα πεδία με την Kawasaki να τρίβει τα χέρια της, βλέποντας τρεις αναβάτες της στο βάθρο! Στη πρώτη γραμμή του μετώπου είχαμε τους Rea και Razgatlioglu να κονταροχτυπιούνται μέχρι εσχάτων, ενώ οι Marco Melandri και Alex Lowes είχαν πλησιάσει πάλι τον Haslam που ήταν τρίτος, με τον ο Rinaldi που ήταν πέμπτος να έχει αυξήσει το ρυθμό του και να πλησιάζει. Τρεις γύρους πριν το τέλος, ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) έπεσε στην όγδοη στροφή, αφού τα ελαστικά είχαν αρχίσει να παραδίδουν πνεύμα λόγω των αντίξοων συνθηκών, ενώ στους πρώτους γύρους του αγώνα είχε πέσει και ο ομόσταβλός του Sandro Cortese, με αποτέλεσμα οι ελπίδες της GRT Yamaha για ένα καλό αποτέλεσμα να κατακερματιστούν τελείως.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος και μετά από αλλεπάλληλες επιθέσεις, ο Rea κατάφερε να δώσει το τελικό χτύπημα στον Razgatlioglu στην ευθεία της πίστας, καθώς τον πέρασε και έστριψε πρώτος. Όμως, ο Razgatlioglu σαν μαινόμενος ταύρος έστρεψε τα κέρατά του στον περσινό πρωταθλητή Rea και στην τέταρτη στροφή βρέθηκε χιλιοστά πίσω απ’ τη μοτοσυκλέτα του Rea. Κάνοντας endo κατάφερε να αποφύγει μια καταστροφική σύγκρουση και για τους δύο! Οι μάχες συνέχισαν, όμως τελικά ο Rea κατέκτησε την 75η νίκη της καριέρας του παρά την τελευταία απόπειρα του Razgatlioglu να τον περάσει στην έξοδο της στροφής πριν την ευθεία. Παράλληλα, ο Jonathan Rea έγινε ο αναβάτης που έχει πάρει τους περισσότερους πόντους στο Motul WSBK . Το χατ-τρικ της Kawasaki κατάφερε να ολοκληρώσει ο Leon Haslam και να στεφθούν οι πράσινοι ως η απόλυτα κυρίαρχη δύναμη στο δεύτερο σκέλος του Misano! Τέταρτος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Alex Lowes, με τον Michael Ruben Rinaldi να κλείνει τη πεντάδα. Ο Tom Sykes ολοκλήρωσε τον έβδομο γύρο του πρωταθλήματος με ανάμεικτα συναισθήματα, έχοντας μια δεύτερη θέση στο πρώτο σκέλος, μια απόσυρση στον Sprint Race και μια έκτη στο δεύτερο σκέλος. Μέσα στη δεκάδα τερμάτισε ο Chaz Davies, περνώντας τη καρό σημαία έβδομος. Οι Pirro, Zanetti και Torres έκλεισαν τη δεκάδα τερματίζοντας όγδοος, ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

Με την αυλαία του Misano να πέφτει, ο Rea κατάφερε να κλείσει περισσότερο το βαθμολογικό χάσμα που τον χωρίζει απ’ τον Bautista στους μόλις 16 βαθμούς! Ο Michael van der Mark που μετά το τρομακτικό highside που είχε στα δοκιμαστικά δεν κατάφερε να λάβει μέρος στον αγώνα, παραμένει τρίτος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, ενώ ο Lowes κατάφερε να κλείσει την απόσταση που τους χωρίζει.

Ετικέτες

Παραμένει με Ducati Panigale V4R ο Michael Ruben Rinaldi – Στην Aruba.it to 2021

Επιστροφή στην Aruba για τον Rinaldi
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/10/2020

Τρίτος χρόνος για τον Rinaldi με την V4R αλλά πρώτος ουσιαστικά στην εργοστασιακή Ducati από το 2021, δίπλα στον Scott Redding, όπως ανακοινώθηκε και σήμερα επίσημα. Αυτό σημαίνει πως ο Chaz Davies αποχαιρετά την εργοστασιακή ομάδα μετά από 7 χρόνια και μία πολύ καλή πορεία με την Panigale, (όλες τις Panigale)! Φεύγει από την εργοστασιακή σέλα, σεμνά κι επάξια, δίνοντας την θέση του σε έναν πολλά υποσχόμενο νεαρό.

Ο Rinaldi ανέβηκε πρώτη φορά στην σέλα της Panigale R το 2018 ως μέρος της Junior Team της Aruba.it και αγωνίστηκε μονάχα στους ευρωπαϊκούς αγώνες. Την επόμενη χρονιά μετακινήθηκε στην Barni Racing Team και φέτος πήγε στην Go Eleven που ήταν – και είναι- η καλύτερη χρονιά του στο MOTUL WSBK.

Με την Go Eleven ανέβηκε βάθρο, κατάφερε να ηγηθεί κάποιες στιγμές και του αγώνα ως ταχύτερος του Redding ενώ πάλεψε και με το ιερό «τέρας» τον Rea. Το αποκορύφωμα όμως ήταν στον πέμπτο γύρο του πρωταθλήματος όπου στον πρώτο αγώνα, του PIRELLI TERUEL πήρε μία εντυπωσιακή νίκη! Αυτό από μόνο του είναι ικανό να ξεκλειδώσει πόρτες και να προσφέρει συμβόλαια και είναι αλήθεια πως η Ducati δεν είχε καλύτερη επιλογή για δεύτερο αναβάτη δίπλα στον Redding.

Η μετακίνηση, ή καλύτερη η επιστροφή του Rinaldi στην Aruba.it ήταν μία σωστή και αναμενόμενη κίνηση.

Ο Rinaldi γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1995 στο Rimini και αγωνίζεται από 7 ετών, ενώ πρωταθλητής Ιταλίας έγινε πρώτη φορά το 2006. Δεύτερη φορά το πήρε το 2011 και το 2014 ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του πορεία. Η πρώτη επαφή του με την Panigale R ήταν το 2016 στο πρωτάθλημα FIM SuperStock 1000 που έφτασε μέχρι την έκτη θέση ενώ το 2017 έγινε και πρωταθλητής Ευρώπης. Από εκεί και πέρα μετακινήθηκε στο WSBK με την πορεία που είπαμε στην αρχή…

Stefano Cecconi (Team Principal Aruba.it Racing - Ducati): «Με μεγάλο ενθουσιασμό υποδεχόμαστε τον Michael στην ομάδα μας. Πηγή ικανοποίησης αλλά και επιβεβαίωσης για την απόδοση του κόπου μας αυτά τα πέντε χρόνια με την Junior Team. Ο Rinaldi αποτέλεσε έναν από τους βασικούς πρωταγωνιστές με θεαματικά αποτελέσματα: ακριβώς όπως περιμένουμε και από την επόμενη σεζόν. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Chaz Davies για όλα αυτά τα χρόνια που έχουμε αγωνιστεί μαζί στην Aruba.it καλλιεργώντας έναν ισχυρό δεσμό με σεβασμό και εμπιστοσύνη. Αυτό θα μείνει για πάντα το ίδιο και για αυτό θέλουμε να ευχηθούμε στον Chaz το καλύτερο για το μέλλον, τόσο εντός πίστας όσο και εκτός.»

Luigi Dall' Igna (General Manager of Ducati Corse): «Είμαστε ευχαριστημένοι που υποδεχόμαστε τον Rinaldi στην εργοστασιακή ομάδα. Αυτή την χρονιά ο Michael ήταν πολύ ανταγωνιστικός με αποκορύφωμα την νίκη στο Aragon ενώ πάντα βρίσκεται στην διεκδίκηση του βάθρου. Πιστεύουμε πως ήρθε η ώρα να μετακινηθεί στην εργοστασιακή ομάδα και είμαστε βέβαιοι πως έχει σπουδαίο μέλλον μπροστά του. Θέλω να ευχαριστήσω τον Chaz γιατί ήταν ένας εξαιρετικός πρεσβευτής της μάρκας μας για επτά χρόνια με σπουδαία αποτελέσματα: 27 νίκες και 59 βάθρα, όπως και 3 φορές συνεχόμενα δεύτερος στον παγκόσμιο τίτλο. Θα προσπαθήσουμε να κλείσουμε τον κύκλο μας με τον καλύτερο τρόπο στον επόμενο αγώνα στο Estoril.»

Michael Ruben Rinaldi: «Μετά από μία σπουδαία πορεία με την Ducati η εργοστασιακή θέση είναι τιμητική για εμένα, καθώς και μία επιβεβαίωση για την ποιότητα της δουλειάς όλα αυτά τα χρόνια. Πρωταρχικός μου στόχος τώρα να εξοφλήσω, μέσα από τα αποτελέσματα, την εμπιστοσύνη που μου δόθηκε. Για έναν Ιταλό αναβάτη, το να αγωνίζεται με την Ducati είναι εκπληκτικό συναίσθημα και είμαι βέβαιος πως το πάθος του κοινού της θα μου δώσει πρόσθετη ενέργεια. Θέλω να ευχαριστήσω τον Stefano Cecconi και την οικογένεια της Aruba που πάντα πίστευαν σε εμένα, όπως και τους Daniele Casolari, Serafino Foti και όλους στην Feel Racing για την υποστήριξή τους όλα αυτά τα χρόνια. Επίσης θέλω επιταμένα να ευχαριστήσω τον Claudio Domenicali, τον Gigi Dall' Igna και τον Paolo Ciabatti για την τιμή αυτή. Τέλος τα θερμά μου ευχαριστήρια και μία θερμή αγκαλιά στην οικογένεια Ramello, τον Denis Sacchetti και όλους στην ομάδα Go Eleven. Με την βοήθειά τους κατάφεραν και έκανα ένα τεράστιο άλμα απόδοσης που με έφερε σήμερα εδώ. Φυσικά κι ευχαριστώ την οικογένειά μου που μαζί με τον Germano Bertuzzi με στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια. Νιώθω πως μπορώ να τους υποσχεθώ πως θα βάλω όλες μου τις δυνάμεις για να επιτύχουμε σπουδαία αποτελέσματα μαζί».

Ετικέτες