Motul WSBK 2020 - Δοκιμές Jerez 1η μέρα: Mε τα μούτρα στη δουλειά!

Με τέσσερις κόκκινες σημαίες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

28/11/2019

Σε αντίθεση με τις δοκιμές στην Aragon, που οι χαμηλές θερμοκρασίες και η βροχή έκαναν πολύ δύσκολα τα πράγματα για τους αναβάτες και ο χρόνος στην πίστα ήταν ελάχιστος, η πρώτη μέρα δοκιμών στην Jerez λόγω των εξαιρετικών συνθηκών έδωσε την ευκαιρία σε όλους τους αναβάτες να δοκιμάσουν όλα όσα δεν πρόλαβαν στις προηγούμενες δοκιμές. Παράλληλα, έλαβαν μέρος και οι αναβάτες από την WorldSSP.

Στην κορυφή του πίνακα των χρονομετρήσεων βρέθηκε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), με τον Τούρκο Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) να είναι πίσω του με μόλις 0,019” διαφορά. Κατά τη διάρκεια των δοκιμών οι κόκκινες σημαίες υψώθηκαν τέσσερις φορές λόγω πτώσεων αλλά και μηχανικών βλαβών.

Ο Jonathan Rea αμείλικτος όπως πάντα, συνέχισε ακάθεκτος την προετοιμασία του για τη νέα χρονιά ψάχνοντας να βρει τις λύσεις για να ανταγωνιστεί τον συνδυασμό της πανίσχυρης V4R της Ducati με τον Scott Redding -σε παλαιότερες δηλώσεις είχε αναφερθεί στο υψηλό επίπεδο των ικανοτήτων του νεοφερμένου αναβάτη. Ο Rea ήταν ο πρώτος αναβάτης που ξεκίνησε να γυρνάει κάτω απ’ το 1:40 και έκανε αρκετές προσομοιώσεις αγώνα με φθαρμένα ελαστικά, για να δει πώς μπορεί να αξιοποιήσει τις δυνατότητες της ΖΧ-10RR σε αυτές τις συνθήκες. Από την άλλη πλευρά του box, ο Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) βρέθηκε στη δεύτερη θέση όμως το τελευταίο δίωρο η κατάταξη του πίνακα άλλαξε αρκετά.

Στη πέρας των δοκιμών, οι αναβάτες της Pata Yamaha ήταν ταχύτεροι από τον Lowes, με τον Razgatlioglu να επικρατεί του Michael van der Mark, χωρίς να έχουν ακόμη στη διάθεσή τους τη νέα R1 όπως ήταν αναμενόμενο. Ο μοναδικός αναβάτης που οδήγησε την R1 του 2020 ήταν ο Niccolo Canepa (Pata Yamaha WorldSBK Offical) και ήρθε ένατος. Ο Τούρκος αναβάτης ήταν αρκετά εντυπωσιακός και έδειξε πως έχει τη δυνατότητα να προσαρμοστεί γρήγορα στα νέα δεδομένα της μοτοσυκλέτας του. Επανεξέτασε το τρίγωνο της εργονομίας και πειραματίστηκε αρκετά με τις ρυθμίσεις του φρένου του κινητήρα, ενώ έκλεισε τις δοκιμές του έχοντας “γράψει” 98 γύρους. Ο teammate του, δοκίμασε νέα εξαρτήματα στη μοτοσυκλέτα και ήρθε τρίτος στην κατάταξη. Ο Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) έκλεισε την πεντάδα, ενώ νωρίτερα είχε φτάσει μέχρι και την τρίτη θέση και έψαχνε να βρει μια λύση για την περιορισμένη τελική ταχύτητα της R1 συγκριτικά με τις υπόλοιπες μοτοσυκλέτες.

Ο πολλά υποσχόμενος rookie, ο Scott Redding (ARUBAT.IT Racing – Ducati) ήρθε έκτος με εννέα δέκατα του δευτερολέπτου διαφορά απ’ τον Rea και μισό δευτερόλεπτο πιο γρήγορος απ’ τον ομόσταβλό του Davies, παρά τις δύο πτώσεις που σημείωσε. Η πρώτη έγινε στην K5 και ενώ σηκώθηκε και συνέχισε, έπεσε ξανά δύο στροφές πιο μετά. Ο Davies από την άλλη, παρότι ήρθε όγδοος –αφού στην πραγματικότητα δεν έχει καμία σημασία η θέση αλλά πάνω σε τι εστίασε ο κάθε αναβάτης στις δοκιμές- δούλεψε στην εργονομία της μοτοσυκλέτας του και στην συμπεριφορά του αμορτισέρ της ÖhlinsΟ Michele Pirro (BARNI Racing Team) αντικατέστησε τον Leon Camier, καθώς η πτώση του στην Aragon τον άφησε για άλλη μια φορά εκτός μάχης. Έκλεισε τις δοκιμές του στην 11η θέση.

Το box της BMW είχε μπόλικη δουλειά καθώς είναι οι πρώτες επίσημες δοκιμές της ομάδας. Ο Tom Sykes είχε πάρει φωτιά και δοκίμαζε διαφορετικές ρυθμίσεις στο πλαίσιο, στα ηλεκτρονικά και διαφορετικά ψαλίδια στην S1000RR, ενώ βρέθηκε στην έβδομη θέση. Η γκίνια δεν λέει να φύγει από ορισμένους αναβάτες αφού πέρα απ’ τον άτυχο Camier, ο Eugene Laverty αντιμετώπισε τεχνικά προβλήματα, με την S1000RR να γεμίζει λάδια την Κ2…

Η ομάδα της Honda απουσίαζε για άλλη μια φορά, γεγονός που δημιουργεί αρκετά ερωτηματικά για το πόσο ανταγωνιστικοί θα μπορέσουν να είναι οι Bautista και Haslam, έχοντας χάσει δύο πολύ σημαντικές δοκιμές για τη νέα σεζόν.

Πίνακας χρονομετρήσεων της πρώτης μέρας

1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’39.207 - 63 γύροι
2. Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’39.226 – 77 γύροι
3. Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’39.541 – 98 γύροι
4. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’39.780 – 88 γύροι
5. Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) 1’40.128 – 98 γύροι
6. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) 1’40.137 – 65 γύροι
7. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’40.431 – 50 γύροι
8. Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) 1’40.659 – 72 γύροι
9. Niccolo Canepa (Pata Yamaha WorldSBK Official) 1’40.854 – 68 γύροι
10. Eugene Laverty (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’40.971 – 63 γύροι

Ετικέτες

Dovizioso και Davies: Οι απολυμένοι της Ducati ψάχνουν το μέλλον τους

Οι καλύτεροι αναβάτες εξέλιξης
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

16/10/2020

Ο Dovizioso έχει μόνο μία ευκαιρία να συνεχίσει να αγωνίζεται το 2021, όπως δήλωσε ο ίδιος πως θα ήθελε να κάνει πριν φύγει από την πρώτη γραμμή και συνεχίσει ως αναβάτης εξέλιξης. Η Aprilia είναι η μόνο που θα μπορούσε να του δώσει μία σέλα σε αντίθεση με τους κατασκευαστές που τον θέλουν ως αναβάτη εξέλιξης, ακριβώς όπως θα ήθελε και η Ducati να γίνει, πράγμα που ο Dovi δεν δέχτηκε.

Ωστόσο ο Dovizioso δεν έχει σβήσει ολότελα την προοπτική να γίνει από την επόμενη σεζόν αναβάτης εξέλιξης. Αποκάλυψε μάλιστα πως συζητά αυτή την λύση με αρκετούς κατασκευαστές υπό μία προϋπόθεση, την επιστροφή του στην αγωνιστική δράση το 2022. Την ερχόμενη Άνοιξη και με την προϋπόθεση πως τα πράγματα θα εξελιχθούν πιο ομαλά από φέτος ή ακόμη καλύτερα πως θα υπάρχει ένα φυσιολογικό πρόγραμμα στα MotoGP, θα ξεκινήσει μία από τις πιο έντονες μεταγραφικές περιόδους των τελευταίων ετών, η λεγόμενη “silly season” που θα διαρκέσει μέχρι να καλυφθεί και η τελευταία σέλα.

Ο Dovizioso παίζει τα χαρτιά του από τώρα για τότε, γνωρίζοντας τι πρόκειται να γίνει του χρόνου, και ξέρει πολύ καλά επίσης πως το ζήτημα είναι να μείνεις στο προσκήνιο. Αποκάλυψε πως πράγματι μιλά με αρκετούς κατασκευαστές να γίνει αναβάτης εξέλιξης, αν του δώσουν μοτοσυκλέτα να αγωνιστεί το 2022. Αν υποθέσουμε πως ο Pedrosa συνεχίζει αυτό τον ρόλο στην KTM, που είναι και σχεδόν σίγουρο, όπως και ο Lorenzo στην Yamaha, τότε οι βασικές θέσεις που μένουν είναι Honda και Suzuki από την στιγμή που με την Aprilia γίνεται άλλη κουβέντα. Η Honda έχει κλείσει τις εργοστασιακές θέσεις με τον Pol Espargaro να πηγαίνει εκεί την επόμενη χρονιά αλλά δεν υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να κάνει κάποια έκπληξη με την LCR μιλώντας πάντα για το 2022, χρονιά που δεν ξέρεις από τώρα και πώς θα κινηθεί η Suzuki μιας και δεν το ξέρουν και οι ίδιοι.

Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Dovizioso μπορεί να παίξει τον ρόλο του αναβάτη εξέλιξης πάρα πολύ καλά, πράγμα σπάνιο και δυσεύρετο καθώς δεν είναι πολλοί οι αναβάτες που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο.

Η σέλα της Aprilia μπορεί να είναι διαθέσιμη για τον Dovizioso από την επόμενη χρονιά, αλλά γεγονός είναι πως ο Dovizioso θα προτιμούσε να την κάψει αν μπορεί να εξασφαλίσει καλύτερη θέση το 2022, γλιτώνοντας και την «σφαγή» που θα γίνει την silly season.

Στο MOTUL WSBK όπου η Ducati ανακοίνωσε τον Rinaldi για την εργοστασιακή θέση δίπλα στον Redding, μία αναμενόμενη κίνηση όπως είχαμε πει, ο Davies νιώθει παραγκωνισμένος και δεν έχει και άδικο. Με λίγα λόγια το καλύτερο που μπορούσε να κάνει η Ducati με αγωνιστικά κριτήρια ήταν μία άκομψη κίνηση προάγοντας τον Rinaldi ει βάρος του Davies και το έκανε. Για αυτό και ο Davies έβγαλε εκείνο το καυστικό tweet που απλά συνοψίζει την απογοήτευση που ένιωσε για την απόφαση αυτή μετά από 7 χρόνια. Στο μεταξύ η Ducati όλα αυτά τα χρόνια δεν του είχε δώσει μία τόσο ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα όσο αυτή που τώρα έχει, οπότε το γεγονός πως ήταν συνέχεια πρωταγωνιστής και δεύτερος στον τίτλο για τρεις συνεχόμενες χρονιές, έπρεπε να μετρήσει παραπάνω από αυτό που έγινε τώρα. Το θέμα είναι πως ο συνδυασμός Rea και Kawasaki είναι ανίκητος, δεν τα καταφέρνει ούτε ο Redding και ο Rinaldi δείχνει πως έχει περισσότερες πιθανότητες να κοντραριστεί μαζί του. Και στις πιθανότητες πόνταρε η Ducati…

Μετά το καυστικό tweet για να δουλέψει επιστάτης στην φάρμα του Dovizioso φροντίζοντας την πίστα ο Davies ευχαρίστησε την Aruba.it και την Ducati λέγοντας πως όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν. Εστιάζει στις καλές αναμνήσεις, τις 27 νίκες και τις 86 φορές που ανέβηκαν στο βάθρο. Στην περίπτωσή τα πράγματα είναι πιο στενάχωρα από του Dovizioso, καθώς οι μόνες ελεύθερες θέσεις -με κάποια προοπτική- είναι αυτές που είχε πριν ο… Rinaldi! Η GoEleven που μόλις έχασε τον Rinaldi θα μπορούσε να τον δεχτεί και μάλιστα να τον βοηθήσει να είναι και στην πρώτη γραμμή, σε αντίθεση με την Barni που οργανωτικά είναι ένα σκαλί κάτω, έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα αυτή την περίεργη σεζόν…