Motul WSBK 2020 – Δοκιμές Jerez, 2η μέρα: Κυρίαρχος ο Rea!

Αποχαιρετώντας το 2019

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/11/2019

Η τελευταία ημέρα των δοκιμών στην Jerez (εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την πρώτη μέρα) ολοκληρώθηκε με επιτυχία και οι αναβάτες τόσο των Superbikes όσο και των Supersport έγραψαν πολλούς γύρους στην πίστα, παρά τις κόκκινες σημαίες που υψώθηκαν.

Μέσα στα πολλά πράγματα που δοκίμασε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ήταν και η χρήση του μικρού λεβιέ στα αριστερά του τιμονιού για τη λειτουργία του πίσω φρένου, ενώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο Rea άρχισε να φρενάρει και με το πίσω φρένο πριν από μόλις πέντε χρόνια… Την ίδια χρονιά δηλαδή που πήρε και τον πρώτο του τίτλο στα Superbikes με την Kawasaki. Όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν η χρήση του λεβιέ δεν είναι κάτι νέο, αφού χρησιμοποιείται από την εποχή των δίχρονων 500 στα MotoGP, με το παράδειγμα του Mick Doohan, που τον χρησιμοποίησε μετά το ατύχημα που διέλυσε το δεξί του πόδι, να αποτελεί σημείο αναφοράς. Τώρα με το λεβιέ χρησιμοποιεί πολύ καλύτερα το πίσω φρένο καθώς έχει περισσότερη αίσθηση της πίεσης μέσω του αντίχειρα και φρενάρει το ίδιο καλά και στις δεξιές στροφές, καθώς λόγω των μεγάλων ποδιών του και των οριακών κλίσεων δεν μπορούσε να πετύχει πάντα το ιδανικό φρενάρισμα με τον συμβατικό λεβιέ.

Ακόμη, έκανε αρκετές δοκιμές στην γεωμετρία της ZX-10RR και εστίασε στη λειτουργία του φρένου του κινητήρα. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα και η σημαντικότητα των αλλαγών στη μοτοσυκλέτα του; Βγήκε στην πίστα και "έσπασε" τα χρονόμετρα καταρρίπτοντας το Superpole ρεκόρ του στην Jerez κατά ένα δέκατο, ενώ παράλληλα ο χρόνος του ήταν χαμηλότερος και από το ρεκόρ ταχύτερου γύρου σε αγώνα, που είχε πετύχει ο Alvaro Bautista πάνω στη σέλα της V4R πέρσι… Ο Rea ήταν πραγματικά αδίστακτος, ακόμη και στα πλαίσια των δοκιμών, στέλνοντας ένα “ηχηρό” μήνυμα στους υπόλοιπους αναβάτες ότι θα χρειαστεί να επιστρατεύσουν όλη τους τη μαεστρία και να μην λυγίσουν κάτω απ’ την ψυχολογική πίεση των αγώνων, αν θέλουν να τον εκθρονίσουν απ’ τη κυριαρχία.

Μιας και αναφέραμε τον Alvaro Bautista, η Honda απουσίαζε διότι έχει κανονίσει να πραγματοποιήσει ιδιωτικές δοκιμές στην Aragon ώστε να προετοιμαστεί για μια σεζόν που υπόσχεται μπόλικη δράση και επικές μάχες. Ο Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) από την άλλη, κέρδισε τις εντυπώσεις με τις επιδόσεις του. Ήταν ευχαριστημένος απ’ τη δουλεία που έκανε με την ομάδα του μέσα στο διήμερο. Εστίασε πολύ στη γεωμετρία του πλαισίου, αλλάζοντας τη θέση του κινητήρα και του ψαλιδιού, μεταβάλλοντας την κατανομή του βάρους και επιτυγχάνοντας την μείωση της φθοράς των ελαστικών. Δούλεψε και στον τομέα των αναρτήσεων ψάχνοντας τις ιδανικές ρυθμίσεις, ώστε η μοτοσυκλέτα του να συνεργάζεται άρτια με το νέο ελαστικό των κατατακτήριων δοκιμών. Είχε μια πτώση, όμως οι προσπάθειές του απέδωσαν καρπούς και είδε το ρυθμό του να βελτιώνεται δραματικά, σκαρφαλώνοντας στη δεύτερη θέση του πίνακα. Η κατεύθυνση που κινείται είναι σωστή, όμως η ίδια διαδικασία στη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας θα πρέπει να ξαναγίνει και όταν χρησιμοποιεί τα ελαστικά του αγώνα όπως είπε. Ακόμη, κατάφερε να δοκιμάσει και αρκετά εξαρτήματα απ’ την R1 του 2020, όπως το φαίρινγκ, ενώ το μοντέλο του ’20 θα είναι διαθέσιμο για τους αναβάτες απ’ τον Ιανουάριο της νέας χρονιάς.

Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha worldSBK Official Team) ήταν ο δεύτερος αναβάτης με τους περισσότερους γύρους μέσα στην πίστα. Δοκίμασε πολλά εξαρτήματα απ’ τη νέα R1 του 2020 και ανυπομονεί να οδηγήσει το νέο μοντέλο την ερχόμενη χρονιά. Τελικά, κατάφερε να βρει τις ιδανικές ρυθμίσεις του αμορτισέρ μαζί με την ομάδα του και μπόρεσε να βελτιώσει την πρόσφυση του πίσω τροχού, ένας τομέας που πάσχει ιδιαίτερα η R1. Επίσης, είχε θετικές εντυπώσεις από τα νέα ελαστικά της Pirelli, ενώ η έλευση του Razagtlioglu στην ομάδα αποτελεί κίνητρο για τον ίδιο ώστε να βελτιωθεί περισσότερο, καθώς εντυπωσιάστηκε απ’ το πόσο γρήγορα μπόρεσε να προσαρμοστεί ο Τούρκος αναβάτης. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα endo του Razgatlioglu, που όπως φαίνεται έχουν γίνει το σήμα κατατεθέν του όταν επιστρέφει στο box. Οι δοκιμές του όμως δεν ήταν και οι καλύτερες που θα μπορούσε να κάνει, αφού η R1 παρουσίασε μια μηχανική βλάβη γεμίζοντας με λάδια την Κ1, με τους Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) και Andrea Locatelli (BARDAHL Evan Bros. WorldSSP Team) να πέφτουν, και στη συνέχεια είχαμε τις κόκκινες σημαίες να υψώνονται στην πίστα.

Ο Caricasulo δεν είχε το χρόνο να αντιδράσει και να φρενάρει, αποφεύγοντας τα λάδια, καθώς ερχόταν με πολλά χιλιόμετρα απ’ τη μεγάλη ευθεία, όμως δεν χτύπησε. Χρειάζεται κι άλλο χρόνο μέχρι να εξοικειωθεί με την R1, καθώς διαφέρει πάρα πολύ απ’ τις μοτοσυκλέτες της Supersport, όμως κάθε φορά που ανεβαίνει στη σέλα της βελτιώνεται.

Ο Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρέθηκε να κλείνει την πεντάδα και έμεινε σχετικά ευχαριστημένος απ’ τις συνολικές επιδόσεις του στις δοκιμές της Jerez. Την πρώτη μέρα, δοκίμασε τα νέα ελαστικά για τον εμπρός τροχό, ενώ έκανε το ίδιο για τον πίσω τη δεύτερη. Σχετικά με τις επιδόσεις της V4R, εστίασε κυρίως στην πρόσφυση του πίσω ελαστικού καθώς τον δυσκόλεψε αρκετά την πρώτη μέρα. Επιπλέον, εντρύφησε στη ρύθμιση των ηλεκτρονικών και του πλαισίου, βάζοντας αρκετά τικ στη λίστα με αυτά που έχει να δοκιμάσει μέχρι τον πρώτο αγώνα. Σχετικά με τα ηλεκτρονικά βοηθήματα τόνισε πως απ’ τη στιγμή που η μοτοσυκλέτα έχει στηθεί σωστά, δεν υπάρχει λόγος να τα χρησιμοποιεί σε όλα τα τμήματα της πίστας, αλλά βασίζεται σε αυτά για ορισμένα σημεία που μπορεί να δυσκολεύεται. Ανέφερε πως η V4R έχει τη δυνατότητα να γίνει πιο δυνατή παρότι ήδη είναι μια πολύ ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα. Μαζί με την ομάδα θα προσπαθήσουν να “διυλίσουν τον κώνωπα”, αντλώντας το 100% των δυνατοτήτων της και να επιστρέψουν δριμύτεροι για το 2020, ενώ μέσα από αυτή τη διαδικασία δένονται περισσότερο ως ομάδα.

Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) βρέθηκε έκτος και σημείωσε μεγάλη πρόοδο σχετικά με την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του. Αυτός και η ομάδα δουλέψαν πολύ σκληρά και κατάφεραν να βελτιώσουν τη συμπεριφορά της S1000RR με ελαστικά αγώνα, καθώς και την μείωση της φθοράς τους. Με τα ελαστικά των κατατακτήριων, η S1000RR συμπεριφερόταν τέλεια, όπως τόνισε ο Sykes και στο γύρο που έκανε – λίγο πριν πέσει- ο χρόνος του ανταγωνιζόταν του Rea στα δύο πρώτα τμήματα της πίστας, όμως στην Harpin έκανε ένα λάθος και έπεσε. Παρά αυτή την ατυχία, κατάφερε να αποκομίσει αρκετά δεδομένα για την ομάδα, η οποία θα εργαστεί πυρετωδώς για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας τους όπως και όλες οι ομάδες για να είναι έτοιμες για το 2020.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) ήρθε έβδομος, προσπαθώντας να εξοικειωθεί με τις αναρτήσεις της Ohlins, καθώς τις χρησιμοποιεί για πρώτη φορά. Πίσω του είχε τον Nicolo Canepa με την R1 του 2020. Οι Chaz Davies και Eugene laverty συμπλήρωσαν τη δεκάδα, καταλαμβάνοντας την ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

Προς το παρόν τα Superbikes αποχαιρετούν δυναμικά το 2019 και οι αναβάτες θα ξαναβρεθούν στο “φυσικό” τους περιβάλλουν τη νέα χρονιά με τις δοκιμές στο Portimao από τις 21 έως τις 26 Ιανουαρίου.

1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’38.397 – 61 γύροι
2. Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) 1’39.280 (+0.883) – 83 γύροι
3. Michael van Der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’39.287 (+0.890) – 79 γύροι
4. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’39.400 (+1.003) – 79 γύροι
5. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) 1’39.466 (+1.069) – 70 γύροι
6. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’39.587 (+1.190) – 65 γύροι

Ετικέτες

WSBK

kawasaki

Yamaha

Ducati

BMW

https://bit.ly/MOTO_679

World Superbike

Motul WSBK 2019 Imola: Ο Rea απαντά!

Ένα δραματικό τριήμερο

Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/5/2019

Απ’ τα δοκιμαστικά της Παρασκευής τόσο ο Bautista όσο και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) έδειξαν ένα διαφορετικό πρόσωπο.

Στη πρώτη περίπτωση, ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) δεν είχε τις συνηθισμένες –πλέον- επιδόσεις όπως στους προηγούμενους γύρους του πρωταθλήματος που τον έκαναν να χάνεται μπροστά. Ο κύριος λόγος που ο αναβάτης της Ducati υστερούσε στην Imola ήταν πως δεν είχε ξανά αγωνιστεί στο παρελθόν στην ιταλική πίστα, καθώς έχει αφαιρεθεί απ’ το πρωτάθλημα των MotoGP (στο οποίο συμμετείχε μέχρι πέρσι) απ’ το 1998. Συνεπώς δεν είχε την αντίστοιχη εμπειρία με τον Rea και δεν είχε έναν τόσο ανταγωνιστικό ρυθμό ώστε να ξεπεράσει τον αναβάτη της Kawsasaki. Επίσης, η Imola αποτελεί μια απ’ τις παλιότερες πίστες και η σχεδίασή της είναι αντίστοιχη με τα πρότυπα της εποχής, συνεπώς δεν έχει ιδιαίτερο πλάτος για να εκμεταλλευτούν οι αναβάτες ούτε καθαρές ευθείες (ακόμη και η μεγάλη ευθεία έχει μια ελαφρά κυρτότητα) με αποτέλεσμα οι μοτοσυκλέτες να επιταχύνουν την ώρα που βρίσκονται υπό κλίση και να δυσκολεύουν την ταχεία προσαρμογή. Σε κάθε περίπτωση δεν ήταν αυτός, ο πρωταρχικός λόγος της διαφοράς με όσα έχουμε δει έως τώρα.

Στη περίπτωση του Jonathan Rea που είχε αναπτερωμένο ηθικό απ’ τις δοκιμές, μάλιστα ήταν ακμαίος με καλή αίσθηση της μοτοσυκλέτας του ακόμη και φθαρμένα ελαστικά. Η εμπειρία του στη πίστα ήταν το αβαντάζ του έναντι του Bautista ενώ η χάραξη και το πλάτος της ευνοούσαν περισσότερο τις μοτοσυκλέτες με την ανάλογη συμπεριφορά και όχι την ιπποδύναμη.

Παρά το γεγονός όμως ότι ο Rea ήταν ο πιο δυνατός των ελεύθερων δοκιμών, έχασε την Superpole μέσα απ’ τα χέρια του ομόσταβλού του Bautista, του Chaz Davies που ήταν αρκετά ανταγωνιστικός και είχε όλα τα φόντα να δώσει έναν εξαιρετικό αγώνα. Όλα έδειχναν πως οι αγώνες του σαββατοκύριακου θα είχαν περισσότερο ενδιαφέρον σε αντίθεση με παλιότερα, όμως εν τέλει λόγω έντονης βροχόπτωσης είχαμε την ακύρωση του δεύτερου σκέλους ακαθώς και την ακύρωση του αγώνα της WorldSSP300 τη Κυριακή.

Πρώτο Σκέλος

Η ατυχία του Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) φαίνεται πως δεν έχει τελειωμό καθώς ο αναβάτης μέσα στον πρώτο μόλις γύρο χρειάστηκε να αποσυρθεί απ’ τον αγώνα λόγω μιας ηλεκτρονικής βλάβης που παρουσίασε η V4 R την ώρα που περνούσε απ’ το Variante Tamburello, ένα σημείο της πίστας που περιλαμβάνει τις στροφές 2,3 και 4 λίγα μέτρα μετά την γραμμή εκκίνησης. Ο αναβάτης μάλιστα, είπε πως η απογοήτευση που ένιωσε δεν περιγράφεται αλλά ήταν ευχαριστημένος με την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας του και έτοιμος για τα επόμενα σκέλη.

Με την απόσυρση του Davies απ’ τον αγώνα δεν υπήρχε κάποιος άλλος αναβάτης που να κοντράρει στα ίσα τον περσινό πρωταθλητή Jonathan Rea και μας χάρισε έναν αγώνα που έφερε στη μνήμη μας προηγούμενα πρωταθλήματα. Απ’ τον πρώτο κιόλας γύρο ο Rea με τους εκπληκτικούς του ρυθμούς, ξεκίνησε να χτίζει μια διαφορά απ’ τον Ισπανό Bautista που ήταν δεύτερος. Ο Rea πήρε το αίμα του πίσω και έδωσε τέλος στο ασύλληπτο σερί που είχε Bautista απ' την έναρξη του φετινού Motul WSBK περνώντας την καρό σημαία με διαφορά σχεδόν 8 δευτερολέπτων απ’ τον Ισπανό αναβάτη της Ducati!

Ο Bautista απ’ τη μεριά του, ενώ δήλωσε πως δεν γνωρίζει καθόλου την Imola –είχε μπει για πρώτη φορά στην πίστα πριν από ένα μήνα για δοκιμές της Ducati- απέδειξε το μεγαλείο του ως αναβάτης καθώς όχι μόνο κατέλαβε τη δεύτερη θέση αλλά επειδή ήταν πολύ γρήγορος για τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) που δεν τον είδε ποτέ και τερμάτισε σχεδόν 12” μετά απ’ αυτόν.

Ο Τούρκος Razgatlioglu έδωσε έναν πραγματικά φοβερό αγώνα απ’ την εκκίνηση που ενώ ξεκίνησε 11^ος κατάφερε να ολοκληρώσει τον πρώτο γύρο, έχοντας σκαρφαλώσει στην έβδομη θέση. Λίγο πριν τα μισά του αγώνα παρέμεινε εκεί και πάλεψε με τον Leon Haslam ή όπως είναι το παρατσούκλι του “Pocket Rocket” μέχρι που στον έβδομο γύρο τον πέρασε οριστικά, ενώ ένα γύρο αργότερα οι δύο τους πέρασαν τον Lowes εκτοπίζοντάς τον εκτός της πεντάδας. Στον ένατο γύρο είχαμε τη δεύτερη και τελευταία εγκατάλειψη αναβάτη από βλάβη. Ο Tom Sykes ήταν εξίσου άτυχος όσο και ο Davies αφού η μοτοσυκλέτα του παρουσίασε ένα τεχνικό πρόβλημα με αποτέλεσμα να βγει εκτός του αγώνα την ώρα που ήταν τρίτος.

Λίγο αργότερα ο Sandro Cortese στον 14^ο γύρο θα έκλεινε τη λίστα με τους αναβάτες που αποσύρθηκαν λόγω μια πτώσης του στο Acque Minerali. Στο ίδιο μέρος, στα δοκιμαστικά της Παρασκευής, ο Eugene Laverty έπεσε σημειώνοντας κατάγματα και στους δυο καρπούς, ενώ τη θέση του πήρε ο Bridewell ως wildcard συμμετοχή.

Ο δορυφορικός αναβάτης της Kawasaki, ο Razgatlioglu, συνέχισε την πορεία του και χάρισε στους οπαδούς άπλετο θέαμα με τις μονομαχίες που έδωσε με τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), τις οποίες τελικά κέρδισε και ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου. Οι πεντάδα ολοκληρώθηκε απ’ τον Van der Mark και τον Haslam (Kawsaaki Racing Team WorldSBK), τοποθετώντας έτσι τρεις μοτοσυκλέτες της Kawasaki στις κορυφαίες θέσεις.

Το δεύτερο μισό της δεκάδας συμπληρώθηκε με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) να περνά έκτος την καρό σημαία και να είναι ο δεύτερος πιο γρήγορος δορυφορικός αναβάτης. Την έβδομη θέση κατέλαβε ο ομόσταβλος του Van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), ο Alex Lowes έχοντας πίσω του τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team), ο οποίος τερμάτισε όγδοος ενώ ξεκίνησε 17^ος. Ο δεύτερος (σαν συμμετοχή) wildcard αναβάτης αυτού του αγώνα Zanetti (Motocorsa Racing) τερμάτισε μέσα στη δεκάδα παίρνοντας την ένατη θέση. Τη δεκάδα έκλεισε ο Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team).

Tissot Superpole Race

Η εκκίνηση του sprint race της Κυριακής ήταν πιο δραματική με τις αναποδιές να διαδέχονται η μια την άλλη όσον αφορά τη τύχη του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team). Ο αναβάτης της BMW έχασε το γύρο προθέρμανσης και αντί για έκτος ξεκίνησε τελευταίος απ’ το pit lane. Μπροστά στη μάχη των κορυφαίων θέσεων ο Davies στάθηκε πιο τυχερός αυτή τη φορά αφού η μοτοσυκλέτα του δεν τον πρόδωσε κατά τη διάρκεια του αγώνα. Όμως δεν κατάφερε να σταθεί εμπόδιο στον Jonathan Rea, που η νίκη στο πρώτο σκέλος δεν ήταν αρκετή για να κατευνάσει την δίψα του για την επιτυχία. Λίγο πριν τη λήξη του πρώτου γύρου, ο Davies υπέκυψε στις πιέσεις του Rea στο τελευταίο εσάκι ενώ έχασε άλλη μια θέση καθώς ο Bautista στο ίδιο σημείο έκλεισε τη γραμμή του και εκμεταλλεύτηκε το χαμό περνώντας δεύτερος. Με το πεδίο ελεύθερο μπροστά του, ο Rea ανέβασε τους ρυθμούς του και τερμάτισε πρώτος με διαφορά 2,1” απ’ τον δεύτερο κατοχυρώνοντας την 73^η νίκη της καριέρας του.

Για να ανακάμψει απ’ το λάθος του ο Ουαλός Davies χρειάστηκε πέντε ολόκληρους γύρους μέχρι να ξαναβρεθεί στη δεύτερη θέση προσπερνώντας τον Bautista, όμως πλέον ήταν πολύ αργά για να προλάβει τον Rea παρά τις αξιότιμες προσπάθειές του. Με τον Bautista να συμπληρώνει το τρίτο σκαλί του βάθρου, το περισσότερο ενδιαφέρον επικεντρώθηκε στις μονομαχίες που έγιναν στις πιο χαμηλές θέσεις.

Την πεντάδα έκλεισαν οι αναβάτες της Pata Yamaha WorldSBK Team με τον Van der Mark να επικρατεί έναντι του Lowes που ήρθε πέμπτος. Πίσω τους, στην έκτη θέση με μικρή διαφορά, ήταν ο Leon Halsam. Ο Razgatlioglu τερμάτισε έβδομος χωρίς να επαναλάβει τον άθλο που ολοκλήρωσε στο πρώτο σκέλος και να ανέβει στο βάθρο, χάρισε όμως μπόλικο θέαμα απ’ τις μάχες του στους οπαδούς. Όγδοος ολοκλήρωσε τον αγώνα ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), ενώ ο teammate του Reiterberger έκλεισε τη δεκάδα έχοντας μπροστά του, τον Jordi Torres.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_679