Motul WSBK Misano 2019: 74η νίκη ο Rea!

Επεισοδιακός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/6/2019

Παρά το γεγονός ότι ο καιρός ήταν καλός την Παρασκευή στην πίστα του Misano και πρόσφερε στους αναβάτες στεγνές συνθήκες στη πίστα, οι ελεύθερες δοκιμές μόνο ήπια δεν εξελίχθηκαν. Ο Ολλανδός Michael van der Mark ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικός μετά τη νίκη του στη Jerez και ηγήθηκε στους χρόνους των FP1. Η εικόνα των FP2 ήταν η ίδια, με τον ιπτάμενο πλέον Ολλανδό να έχει πάρει φωτιά και να ρίχνει τους χρόνους του πιο κάτω απ’ αυτούς του περσινού πρωταθλητή Jonathan Rea, δείχνοντας πως στο σημερινό αγώνα θα είχαμε μια επική μάχη μεταξύ τους. Όμως, τόσο ο Rea όσο και o van der Mark είχαν πτώσεις λίγο πριν τη λήξη των FP2. Ο Rea είχε μια ελαφριά πτώση στη δεύτερη στροφή της πίστας απ’ την οποία βγήκε αλώβητος. Ο Michael van der Mark ήταν πραγματικά πολύ άτυχος, καθώς στην τελευταία στροφή της πίστας –πριν την καρό σημαία!- είχε ένα τρομακτικό highside στην έξοδο της στροφής, με την R1 να τον πετάει ψηλά στον αέρα και να σκάει στην άσφαλτο με σφοδρότητα, όπως όταν ένας παλαιστής πετάει τον αντίπαλό του κάτω με γερμανικό σουπλέξ. Ο Ολλανδός μετά την πτώση του παρέμεινε ακίνητος στο έδαφος για λίγα δευτερόλεπτα κόβοντας χρόνια απ’ τη ζωή των μελών της ομάδας του, όμως διατήρησε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Misano, ενώ παράλληλα η σημαία από καρό έγινε κόκκινη λήγοντας άσχημα τα δοκιμαστικά.

Στο Tissot Superpole, που καθορίζει την σειρά των αναβατών για το πρώτο σκέλος και τον Tissot Superpole Race, ο καιρός δεν είχε βάλει ακόμη τα χειμωνιάτικά του και η pole position αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες. Με τον Michael van der Mark να βρίσκεται στο νοσοκομείο, ο Rea κατέκτησε την pole, έχοντας μάλιστα τρία δέκατα διαφορά απ’ τον δεύτερο, ο οποίος δεν ήταν ο Bautista, όπως θα περιμέναμε με βάση τις επιδόσεις του απ’ την αρχή του πρωταθλήματος. Ήταν ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) και είναι ο πρώτος Γερμανός αναβάτης που ξεκίνησε απ’ την πρώτη σειρά του grid στο Misano. Τρίτος βρέθηκε ο περσινός teammate του Jonathan Rea, o Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και είναι και γι' αυτόν η πρώτη φορά που ξεκίνησε απ’ τη πρώτη σειρά φέτος.

Ο καιρός όμως, άλλαξε άρδην πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, τα σύννεφα είχαν μαζευτεί απειλητικά πάνω απ’ το Misano και οι πρώτες σταγόνες της βροχής ξεκίνησαν να πέφτουν. Οι σταγόνες έγιναν καταιγίδα και η διοργάνωση αποφάσισε να μην ξεκινήσει τον αγώνα στην ώρα του. Ως εκ τούτου είχαμε το πρώτο εικοσάλεπτο καθυστερήσεων μέχρι να μειωθεί η ένταση της βροχής. Παρόλα αυτά μετά την εκκίνηση του αγώνα, στο δεύτερο γύρο (απ’ τους 25) σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες, διακόπτοντάς τον λόγω των καιρικών φαινομένων που δεν έλεγαν να κοπάσουν. Η σχάρα εκκίνησης αναδιαμορφώθηκε και στην πρώτη σειρά είχαμε τον Lowes στην pole και τους Rea και Sykes στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Cortese από δεύτερος βρέθηκε να ξεκινά έβδομος, ενώ ο Bautista κατάφερε να ανεβεί μια θέση και να βρεθεί τέταρτος με τον teammate του Davies να κλείνει την πεντάδα.

Μετά από 25 λεπτά περαιτέρω καθυστερήσεων η διάρκεια του αγώνα μειώθηκε στους 18 γύρους και με την ανυπομονησία των αναβατών να έχει χτυπήσει κόκκινο, η εκκίνηση ήταν παραπάνω από θεαματική. Ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) όχι μόνο κατάφερε να διατηρήσει την pole, αλλά ήταν πολύ ανταγωνιστικός και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) δεν μπορούσε να πιάσει τους ρυθμούς του. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha, εκμεταλλευόμενος τον crossplane στρόφαλο, που επιτρέπει στον κινητήρα να βγάζει τη δύναμή του πιο ομαλά, διατηρούσε πιο εύκολα την πρόσφυση στη βρεγμένη άσφαλτο του Misano απ’ ότι ο Rea, με αποτέλεσμα να έχει καλύτερο ρυθμό. Το παραδέχτηκε και ο Rea στο τέλος του αγώνα, λέγοντας πως ο ρυθμός του Lowes ήταν άπιαστος και δεν μπορούσε να τους ανταγωνιστεί. Δυστυχώς όμως, με τη βροχή να χειροτερεύει γύρο με το γύρο, ο Lowes έπεσε 10 γύρους πριν το τέλος στη 10η στροφή, χάνοντας κυριολεκτικά τη νίκη μέσα απ’ τα χέρια του! Επόμενος στη λίστα με τις πτώσεις ήταν ο Michele Pirro που έπεσε στην ίδια στροφή ένα γύρο αργότερα. Οι αναβάτες συνέχισαν να πέφτουν όπως οι σταγόνες της βροχής, με τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team) να πέφτει στη 13η στροφή οκτώ γύρους πριν το τέλος, ενώ δύο γύρους αμέσως μετά έπεσε και ο Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) στην όγδοη στροφή.

Μετά από όλο αυτό το χαμό των πτώσεων, ο Rea πλέον είχε καταφέρει να εξαφανιστεί μπροστά και να πάρει τη δεύτερη νίκη του για φέτος και την 74η της καριέρας του! Οι προσπάθειες του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) να προσαρμοστεί στη σέλα της S1000RR φαίνεται πως αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς, αφού αν και ο ρυθμός του δεν ήταν αντίστοιχος με του Rea ώστε να τον απειλήσει, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος  τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τον Bautista που συμπλήρωσε το τρίτο σκαλί του βάθρου. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), δίνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Chaz Davies. Την έκτη και έβδομη θέση συμπλήρωσαν οι αναβάτες της GRT Yamaha με τον Melandri να επικρατεί του Cortese, ενώ όγδοος τερμάτισε ο Takahashi (Moriwaki Althea Honda Team). Ένατος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο αντικαταστάτης του Eugene Laverty, Lorenzo Zanetti και ο Mecardo έκλεισε τη δεκάδα. Τόσο ο καιρός, όσο η πίστα του Misano και οι αναβάτες φρόντισαν να μας προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρώτο σκέλος, κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για το τι θα φέρει η επόμενη μέρα του έβδομου γύρου του πρωταθλήματος.

 

Ετικέτες

Motul WSBK 2021: O Rabat με Ducati

Από τα GP στα Superbikes ο Ισπανός
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

22/12/2020

Ο Tito Rabat θα αποτελεί την πιο πρόσφατη προσθήκη στην λίστα των αναβατών από τα MotoGP που μεταπήδησαν στα Motul WSBK. Ο Ισπανός που είχε πάρει το παγκόσμιο πρωτάθλημα στην Moto2 το 2014 και στη συνέχεια αγωνίστηκε στην κατηγορία των MotoGP, για το 2021 θα συμμετάσχει στο Motul FIM Superbike World Championship με την ιταλική Barni Racing Team, πάνω στη σέλα μιας Ducati Panigale V4 R.

Ο 31 ετών αναβάτης από την Βαρκελώνη, έχει στο παλμαρές του 31 νίκες στα Moto2, δύο τρίτες θέσεις κι έναν παγκόσμιο τίτλο στην ίδια κατηγορία, ενώ από το 2016 ως το 2020 αγωνιζόταν στα MotoGP, με καλύτερο τερματισμό του μία έβδομη θέση.

Η παγκόσμια καριέρα του ξεκίνησε το 2005 ως wild card συμμετοχή, μαζεύοντας τους πρώτους του βαθμούς το 2006 στην κατηγορία των 125cc. Το πρώτο βάθρο ήρθε στο GP της Κίνας το 2007, ενώ χρειάστηκε να περάσουν τρία χρόνια για να ξανανέβει στο βάθρο, το 2010, την χρονιά που τερμάτισε τρίτος στο πρωτάθλημα. Το 2011 μεταπήδησε στην Moto2, με εξαιρετικά αποτελέσματα από την πρώτη κιόλας χρονιά. Η καλή του πορεία συνεχίστηκε και τις δύο επόμενες σεζόν, χάνοντας για λίγο το πρωτάθλημα το 2013 από τον Pol Espargaro. Το 2014 όμως η επίδοσή του ήταν εκπληκτική, καταφέρνοντας να χριστεί παγκόσμιος πρωταθλητής, έχοντας μια διαφορά 57 βαθμών από τον δεύτερο Mika Kallio.

Την επόμενη χρονιά δεν κατάφερε να υπερασπιστεί με επιτυχία το στέμμα του από τον Johann Zarvo και το 2016 έκανε το βήμα για την μεγάλη κατηγορία, με έναν τερματισμό εντός της πρώτης δεκάδας από το δεύτερο κιόλας αγώνα του. Δυστυχώς όμως για τον Ισπανό, τα MotoGP αποδείχθηκαν ένα εξαιρετικά δύσκολο πεδίο όπου δεν μπόρεσε να εξαργυρώσει τις επιτυχίες του στις μικρότερες κατηγορίες, με αποτέλεσμα να αποφασίσει την αποχώρησή του από εκεί για να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στα Superbikes, έχοντας ως αντιπάλους του δύο ακόμη πρώην αναβάτες των GP, τον Scott Redding και τον Alvaro Bautista.

Όπως δήλωσε ο ίδιος, πρόκειται "για το ξεκίνημα μιας νέας περιπέτειας", έχοντας στην διάθεσή του "μια εκπληκτική μοτοσυκλέτα και μια σπουδαία ομάδα", ενώ δήλωσε εντυπωσιασμένος από την πρώτη επαφή με την μοτοσυκλέτα.

Η Barni Racing Team έχει μια μεγάλη εμπειρία από την εμπλοκή της στο FIM European Superstock 1000 Cup, ενώ από το 2015 αγωνίζεται στα Motul WSBK, όπου πέτυχε τα καλύτερα αποτελέσματά της το 2019 με τον νεαρό Michael Ruben Rinaldi, τον αναβάτη που έφυγε από την Βαρνι για την εργοστασιακή ομάδα της Ducati, αφήνοντας την θέση κενή για τον Rabat.