Motul WSBK Misano 2019: 74η νίκη ο Rea!

Επεισοδιακός αγώνας
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/6/2019

Παρά το γεγονός ότι ο καιρός ήταν καλός την Παρασκευή στην πίστα του Misano και πρόσφερε στους αναβάτες στεγνές συνθήκες στη πίστα, οι ελεύθερες δοκιμές μόνο ήπια δεν εξελίχθηκαν. Ο Ολλανδός Michael van der Mark ήταν εξαιρετικά ανταγωνιστικός μετά τη νίκη του στη Jerez και ηγήθηκε στους χρόνους των FP1. Η εικόνα των FP2 ήταν η ίδια, με τον ιπτάμενο πλέον Ολλανδό να έχει πάρει φωτιά και να ρίχνει τους χρόνους του πιο κάτω απ’ αυτούς του περσινού πρωταθλητή Jonathan Rea, δείχνοντας πως στο σημερινό αγώνα θα είχαμε μια επική μάχη μεταξύ τους. Όμως, τόσο ο Rea όσο και o van der Mark είχαν πτώσεις λίγο πριν τη λήξη των FP2. Ο Rea είχε μια ελαφριά πτώση στη δεύτερη στροφή της πίστας απ’ την οποία βγήκε αλώβητος. Ο Michael van der Mark ήταν πραγματικά πολύ άτυχος, καθώς στην τελευταία στροφή της πίστας –πριν την καρό σημαία!- είχε ένα τρομακτικό highside στην έξοδο της στροφής, με την R1 να τον πετάει ψηλά στον αέρα και να σκάει στην άσφαλτο με σφοδρότητα, όπως όταν ένας παλαιστής πετάει τον αντίπαλό του κάτω με γερμανικό σουπλέξ. Ο Ολλανδός μετά την πτώση του παρέμεινε ακίνητος στο έδαφος για λίγα δευτερόλεπτα κόβοντας χρόνια απ’ τη ζωή των μελών της ομάδας του, όμως διατήρησε τις αισθήσεις του και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο του Misano, ενώ παράλληλα η σημαία από καρό έγινε κόκκινη λήγοντας άσχημα τα δοκιμαστικά.

Στο Tissot Superpole, που καθορίζει την σειρά των αναβατών για το πρώτο σκέλος και τον Tissot Superpole Race, ο καιρός δεν είχε βάλει ακόμη τα χειμωνιάτικά του και η pole position αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες. Με τον Michael van der Mark να βρίσκεται στο νοσοκομείο, ο Rea κατέκτησε την pole, έχοντας μάλιστα τρία δέκατα διαφορά απ’ τον δεύτερο, ο οποίος δεν ήταν ο Bautista, όπως θα περιμέναμε με βάση τις επιδόσεις του απ’ την αρχή του πρωταθλήματος. Ήταν ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) και είναι ο πρώτος Γερμανός αναβάτης που ξεκίνησε απ’ την πρώτη σειρά του grid στο Misano. Τρίτος βρέθηκε ο περσινός teammate του Jonathan Rea, o Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) και είναι και γι' αυτόν η πρώτη φορά που ξεκίνησε απ’ τη πρώτη σειρά φέτος.

Ο καιρός όμως, άλλαξε άρδην πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, τα σύννεφα είχαν μαζευτεί απειλητικά πάνω απ’ το Misano και οι πρώτες σταγόνες της βροχής ξεκίνησαν να πέφτουν. Οι σταγόνες έγιναν καταιγίδα και η διοργάνωση αποφάσισε να μην ξεκινήσει τον αγώνα στην ώρα του. Ως εκ τούτου είχαμε το πρώτο εικοσάλεπτο καθυστερήσεων μέχρι να μειωθεί η ένταση της βροχής. Παρόλα αυτά μετά την εκκίνηση του αγώνα, στο δεύτερο γύρο (απ’ τους 25) σηκώθηκαν οι κόκκινες σημαίες, διακόπτοντάς τον λόγω των καιρικών φαινομένων που δεν έλεγαν να κοπάσουν. Η σχάρα εκκίνησης αναδιαμορφώθηκε και στην πρώτη σειρά είχαμε τον Lowes στην pole και τους Rea και Sykes στη δεύτερη και τρίτη θέση αντίστοιχα. Ο Cortese από δεύτερος βρέθηκε να ξεκινά έβδομος, ενώ ο Bautista κατάφερε να ανεβεί μια θέση και να βρεθεί τέταρτος με τον teammate του Davies να κλείνει την πεντάδα.

Μετά από 25 λεπτά περαιτέρω καθυστερήσεων η διάρκεια του αγώνα μειώθηκε στους 18 γύρους και με την ανυπομονησία των αναβατών να έχει χτυπήσει κόκκινο, η εκκίνηση ήταν παραπάνω από θεαματική. Ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) όχι μόνο κατάφερε να διατηρήσει την pole, αλλά ήταν πολύ ανταγωνιστικός και ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) δεν μπορούσε να πιάσει τους ρυθμούς του. Για την ακρίβεια ο αναβάτης της Yamaha, εκμεταλλευόμενος τον crossplane στρόφαλο, που επιτρέπει στον κινητήρα να βγάζει τη δύναμή του πιο ομαλά, διατηρούσε πιο εύκολα την πρόσφυση στη βρεγμένη άσφαλτο του Misano απ’ ότι ο Rea, με αποτέλεσμα να έχει καλύτερο ρυθμό. Το παραδέχτηκε και ο Rea στο τέλος του αγώνα, λέγοντας πως ο ρυθμός του Lowes ήταν άπιαστος και δεν μπορούσε να τους ανταγωνιστεί. Δυστυχώς όμως, με τη βροχή να χειροτερεύει γύρο με το γύρο, ο Lowes έπεσε 10 γύρους πριν το τέλος στη 10η στροφή, χάνοντας κυριολεκτικά τη νίκη μέσα απ’ τα χέρια του! Επόμενος στη λίστα με τις πτώσεις ήταν ο Michele Pirro που έπεσε στην ίδια στροφή ένα γύρο αργότερα. Οι αναβάτες συνέχισαν να πέφτουν όπως οι σταγόνες της βροχής, με τον Michael Ruben Rinaldi (BARNI Racing Team) να πέφτει στη 13η στροφή οκτώ γύρους πριν το τέλος, ενώ δύο γύρους αμέσως μετά έπεσε και ο Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) στην όγδοη στροφή.

Μετά από όλο αυτό το χαμό των πτώσεων, ο Rea πλέον είχε καταφέρει να εξαφανιστεί μπροστά και να πάρει τη δεύτερη νίκη του για φέτος και την 74η της καριέρας του! Οι προσπάθειες του Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) να προσαρμοστεί στη σέλα της S1000RR φαίνεται πως αρχίζουν να αποφέρουν καρπούς, αφού αν και ο ρυθμός του δεν ήταν αντίστοιχος με του Rea ώστε να τον απειλήσει, κατάφερε να τερματίσει δεύτερος  τέσσερα ολόκληρα δευτερόλεπτα μπροστά απ’ τον Bautista που συμπλήρωσε το τρίτο σκαλί του βάθρου. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha), δίνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, ενώ την πεντάδα έκλεισε ο Chaz Davies. Την έκτη και έβδομη θέση συμπλήρωσαν οι αναβάτες της GRT Yamaha με τον Melandri να επικρατεί του Cortese, ενώ όγδοος τερμάτισε ο Takahashi (Moriwaki Althea Honda Team). Ένατος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο αντικαταστάτης του Eugene Laverty, Lorenzo Zanetti και ο Mecardo έκλεισε τη δεκάδα. Τόσο ο καιρός, όσο η πίστα του Misano και οι αναβάτες φρόντισαν να μας προσφέρουν ένα εξαιρετικό πρώτο σκέλος, κάνοντάς μας να ανυπομονούμε για το τι θα φέρει η επόμενη μέρα του έβδομου γύρου του πρωταθλήματος.

 

Ετικέτες

Παραμένει με Ducati Panigale V4R ο Michael Ruben Rinaldi – Στην Aruba.it to 2021

Επιστροφή στην Aruba για τον Rinaldi
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/10/2020

Τρίτος χρόνος για τον Rinaldi με την V4R αλλά πρώτος ουσιαστικά στην εργοστασιακή Ducati από το 2021, δίπλα στον Scott Redding, όπως ανακοινώθηκε και σήμερα επίσημα. Αυτό σημαίνει πως ο Chaz Davies αποχαιρετά την εργοστασιακή ομάδα μετά από 7 χρόνια και μία πολύ καλή πορεία με την Panigale, (όλες τις Panigale)! Φεύγει από την εργοστασιακή σέλα, σεμνά κι επάξια, δίνοντας την θέση του σε έναν πολλά υποσχόμενο νεαρό.

Ο Rinaldi ανέβηκε πρώτη φορά στην σέλα της Panigale R το 2018 ως μέρος της Junior Team της Aruba.it και αγωνίστηκε μονάχα στους ευρωπαϊκούς αγώνες. Την επόμενη χρονιά μετακινήθηκε στην Barni Racing Team και φέτος πήγε στην Go Eleven που ήταν – και είναι- η καλύτερη χρονιά του στο MOTUL WSBK.

Με την Go Eleven ανέβηκε βάθρο, κατάφερε να ηγηθεί κάποιες στιγμές και του αγώνα ως ταχύτερος του Redding ενώ πάλεψε και με το ιερό «τέρας» τον Rea. Το αποκορύφωμα όμως ήταν στον πέμπτο γύρο του πρωταθλήματος όπου στον πρώτο αγώνα, του PIRELLI TERUEL πήρε μία εντυπωσιακή νίκη! Αυτό από μόνο του είναι ικανό να ξεκλειδώσει πόρτες και να προσφέρει συμβόλαια και είναι αλήθεια πως η Ducati δεν είχε καλύτερη επιλογή για δεύτερο αναβάτη δίπλα στον Redding.

Η μετακίνηση, ή καλύτερη η επιστροφή του Rinaldi στην Aruba.it ήταν μία σωστή και αναμενόμενη κίνηση.

Ο Rinaldi γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1995 στο Rimini και αγωνίζεται από 7 ετών, ενώ πρωταθλητής Ιταλίας έγινε πρώτη φορά το 2006. Δεύτερη φορά το πήρε το 2011 και το 2014 ξεκίνησε την ευρωπαϊκή του πορεία. Η πρώτη επαφή του με την Panigale R ήταν το 2016 στο πρωτάθλημα FIM SuperStock 1000 που έφτασε μέχρι την έκτη θέση ενώ το 2017 έγινε και πρωταθλητής Ευρώπης. Από εκεί και πέρα μετακινήθηκε στο WSBK με την πορεία που είπαμε στην αρχή…

Stefano Cecconi (Team Principal Aruba.it Racing - Ducati): «Με μεγάλο ενθουσιασμό υποδεχόμαστε τον Michael στην ομάδα μας. Πηγή ικανοποίησης αλλά και επιβεβαίωσης για την απόδοση του κόπου μας αυτά τα πέντε χρόνια με την Junior Team. Ο Rinaldi αποτέλεσε έναν από τους βασικούς πρωταγωνιστές με θεαματικά αποτελέσματα: ακριβώς όπως περιμένουμε και από την επόμενη σεζόν. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Chaz Davies για όλα αυτά τα χρόνια που έχουμε αγωνιστεί μαζί στην Aruba.it καλλιεργώντας έναν ισχυρό δεσμό με σεβασμό και εμπιστοσύνη. Αυτό θα μείνει για πάντα το ίδιο και για αυτό θέλουμε να ευχηθούμε στον Chaz το καλύτερο για το μέλλον, τόσο εντός πίστας όσο και εκτός.»

Luigi Dall' Igna (General Manager of Ducati Corse): «Είμαστε ευχαριστημένοι που υποδεχόμαστε τον Rinaldi στην εργοστασιακή ομάδα. Αυτή την χρονιά ο Michael ήταν πολύ ανταγωνιστικός με αποκορύφωμα την νίκη στο Aragon ενώ πάντα βρίσκεται στην διεκδίκηση του βάθρου. Πιστεύουμε πως ήρθε η ώρα να μετακινηθεί στην εργοστασιακή ομάδα και είμαστε βέβαιοι πως έχει σπουδαίο μέλλον μπροστά του. Θέλω να ευχαριστήσω τον Chaz γιατί ήταν ένας εξαιρετικός πρεσβευτής της μάρκας μας για επτά χρόνια με σπουδαία αποτελέσματα: 27 νίκες και 59 βάθρα, όπως και 3 φορές συνεχόμενα δεύτερος στον παγκόσμιο τίτλο. Θα προσπαθήσουμε να κλείσουμε τον κύκλο μας με τον καλύτερο τρόπο στον επόμενο αγώνα στο Estoril.»

Michael Ruben Rinaldi: «Μετά από μία σπουδαία πορεία με την Ducati η εργοστασιακή θέση είναι τιμητική για εμένα, καθώς και μία επιβεβαίωση για την ποιότητα της δουλειάς όλα αυτά τα χρόνια. Πρωταρχικός μου στόχος τώρα να εξοφλήσω, μέσα από τα αποτελέσματα, την εμπιστοσύνη που μου δόθηκε. Για έναν Ιταλό αναβάτη, το να αγωνίζεται με την Ducati είναι εκπληκτικό συναίσθημα και είμαι βέβαιος πως το πάθος του κοινού της θα μου δώσει πρόσθετη ενέργεια. Θέλω να ευχαριστήσω τον Stefano Cecconi και την οικογένεια της Aruba που πάντα πίστευαν σε εμένα, όπως και τους Daniele Casolari, Serafino Foti και όλους στην Feel Racing για την υποστήριξή τους όλα αυτά τα χρόνια. Επίσης θέλω επιταμένα να ευχαριστήσω τον Claudio Domenicali, τον Gigi Dall' Igna και τον Paolo Ciabatti για την τιμή αυτή. Τέλος τα θερμά μου ευχαριστήρια και μία θερμή αγκαλιά στην οικογένεια Ramello, τον Denis Sacchetti και όλους στην ομάδα Go Eleven. Με την βοήθειά τους κατάφεραν και έκανα ένα τεράστιο άλμα απόδοσης που με έφερε σήμερα εδώ. Φυσικά κι ευχαριστώ την οικογένειά μου που μαζί με τον Germano Bertuzzi με στήριξαν όλα αυτά τα χρόνια. Νιώθω πως μπορώ να τους υποσχεθώ πως θα βάλω όλες μου τις δυνάμεις για να επιτύχουμε σπουδαία αποτελέσματα μαζί».

Ετικέτες