Motul WSBK: Το “μυστικό όπλο” του Scott Redding

Ένας άνθρωπος που τον καταλαβαίνει
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/12/2019

Κατά τη διάρκεια των επίσημων δοκιμών των Superbikes, τόσο στην Aragon (εδώ μπορείτε να θυμηθείτε τι έγινε την πρώτη και τη δεύτερη μέρα) όσο και στη Jerez (αντίστοιχα μπορείτε να διαβάσετε για τη πρώτη και τη δεύτερη μέρα εδώ), ο Scott Redding έκανε το ντεμπούτο του στο Motul WSBK, έχοντας φέρει μαζί και το “μυστικό όπλο” του απ’ τα BSB. Δεν είναι άλλο απ’ τον αρχιμηχανικό της ομάδας, Giovanni Crupi, με τον οποίο έχει δημιουργήσει μια εξαιρετική επαγγελματική σχέση και στον πρώτο χρόνο της συνεργασίας τους κατέκτησαν μαζί τον τίτλο των BSB. Όπως ανέφερε ο Βρετανός αναβάτης, πίεσε πάρα πολύ τη Ducati για να φέρει και τον μηχανικό του στην ομάδα, ώστε να έχει περισσότερα εφόδια ως πρωτοεμφανιζόμενος.

Από την άλλη, για τον Ιταλό μηχανικό δεν θα είναι το ντεμπούτο του στα Superbikes, καθώς από εκεί ξεκίνησε την καριέρα του το 2008. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με πάρα πολλές ομάδες που χρησιμοποιούσαν τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας, όπως τις Althea και Barni Racing, ενώ το 2014 πήγε και στην εργοστασιακή ομάδα, αποκτώντας έτσι μια εξειδίκευση στις Ducati.

Το 2016 ο Crupi πήγε στα BSB, μια κίνηση που στο μέλλον (στα τέλη του 2018) θα συνέβαλλε στη γνωριμία του με τον Scott Redding. Στις δοκιμές της Jerez, ο Redding ήταν ξεκάθαρος χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης, όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πόσο σημαντικό ήταν για αυτόν το να έρθει ο αρχιμηχανικός του στην Aruba.IT. “Πάρα πολύ! Έιναι ένας απ’ τους ανθρώπους που με παρακίνησε περισσότερο από όλους.” Είπε ο Redding. Παράλληλα, έκανε λόγο και για τους μηχανικούς της Ducati, που ενώ είναι εξαιρετικοί δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη σχέση που έχει δημιουργήσει με τον Crupi. Μάλιστα, ο Redding είπε πως είναι η πρώτη φορά που μπόρεσε να βρει το “μάστορά” του, έναν άνθρωπο που να τον καταλαβαίνει πλήρως. “Ξέρει πόσο σκληρά δουλεύω, πως μου αρέσει να περνάω καλά και ότι οργανώνω μερικά πάρτι. Αλλά πάνω από όλα, γνωρίζει πώς να με διαχειριστεί.

Επάνω σε αυτό το κομμάτι μάλιστα, έφερε και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα απ’ τα BSB. “Πέρσι, είχα νευριάσει πραγματικά με τον Andrew Irwin, στο Cadwell Park.” Τότε, ο αναβάτης της Honda, Irwin, είχε κάνει ένα λάθος στα φρένα με αποτέλεσμα να πέσει πάνω στη Ducati του Redding και να βγουν και οι δυο εκτός μάχης. Ο Redding ήταν πραγματικά έξαλλος και έβριζε, ενώ ο τρόπος που πλησίασε τον Irwin έδειχνε αρκετά απειλητικός… Ωστόσο, η διοργάνωση τιμώρησε τον αναβάτη της Honda για το λάθος του, ενώ ο Crupi ανέλαβε την “πυρόσβεση” της οργής του Redding και τον καθοδήγησε στο πώς να χειριστεί το θέμα και τι να πει στις δηλώσεις του. “Ο Giovanni με άρπαξε και μου είπε: Μην κάνεις εκείνο, μην κάνεις το άλλο, πρόσεχε κλπ. Ακόμη και στη συνέντευξη στεκόταν παραδίπλα και δεν ήθελε να με δει να μπλέκω. Το να έχεις κάποιον να σε νοιάζεται, σημαίνει πως υπάρχει μεγάλη εμπιστοσύνη.”

Η στιγμή που ο Redding πλησιάζει τον Irwin, στολίζοντάς τον με διάφορα κοσμητικά επίθετα μετά την πτώση τους στο Cadwell Park.

 

Μια τέτοια σχέση ανάμεσα σε αρχιμηχανικό και αναβάτη είναι πραγματικά δυσεύρετη και φαίνεται στο αποτέλεσμα της δουλειά τους. “Γνωρίζει πολύ καλά και κατανοεί τι θέλω, μερικές φορές η αίσθηση του αναβάτη είναι πιο σημαντική απ’ τα δεδομένα της τηλεμετρίας και ο Crupi το γνωρίζει. Αυτό δεν το είναι κάτι που μπορείς να το έχεις με πολλούς αρχιμηχανικούς.” Συμπλήρωσε ο Redding.

Αυτό είναι και από τα πιο σημαντικά προτερήματα του Crupi, καθώς μέσα απ' την συνεργασία τους μπορούν να κάνουν τη V4R ακόμη πιο ανταγωνιστική. “Όταν μιλούσα με τους ανθρώπους της Ducati τους είπα πως αν θέλουν να προσπαθήσουν και να κερδίσουν το τίτλο στα Superbikes, ο Crupi θα πρέπει να έρθει μαζί μου. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για τη δουλειά. Συμφώνησαν και πιστεύω πως είναι ο καλύτερος άνθρωπος που θα μπορούσα να έχω για αυτό το ρόλο.”

Όλοι οι αναβάτες στηρίζονται στις ομάδες τους και προπαντός στους αρχιμηχανικούς τους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το πόσο συχνά τους αναφέρουν και τους εξυμνούν λέγοντας πως έπαιξαν κομβικό ρόλο στη νίκη τους. Ο Rea είναι ένα απ’ τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, ιδίως πέρσι που δεν είχε σταματήσει να εκεθιάζει τα μέλη της ομάδας, καθώς τον βοήθησαν πραγματικά να πάρει τον πέμπτο του τίτλο. Είναι δεδομένο πως η Ducati θέλει να αναβιώσει τις ένδοξες εποχές του παρελθόντος κάνοντας τα πάντα για την κατάκτηση του τίτλου και γι' αυτό άκουσε τον Redding φέρνοντας τον Crupi στα Superbikes.

Ετικέτες

Πιθανότητα επιστροφής της Ducati στο WorldSSP!

Με "όχημα" το Panigale V2
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/10/2020

Η Ducati, για πρώτη φορά μετά το 2007 όταν και εγκατέλειψε την κατηγορία των SSP στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport, εξετάζει σοβαρά την πιθανότητα να επιστρέψει, εάν και εφόσον οι επικείμενες αλλαγές των κανονισμών της επιτρέψουν να το κάνει, με την "πλατφόρμα" του V2 Panigale.

Πριν από 13 ολόκληρα χρόνια, ήταν η τελευταία φορά που συμμετείχε στην κατηγορία των μεσαίων κυβικών το εργοστάσιο από την Bologna, με τα 748 και 749, καθώς ο αντικαταστάτης τους το 848 ήταν εκτός προδιαγραφών της κατηγορίας. Μέχρι στιγμής, η Ducati δεν διαθέτει κάποιο μοντέλο στην γκάμα της που θα μπορούσε να συμμετάσχει στην κατηγορία με τους υφιστάμενους κανονισμούς, αλλά αυτό πρόκειται να αλλάξει αν το αίτημα για διεύρυνση των ορίων για τον κυβισμό των κινητήρων, γίνει δεκτή.

Προς το παρόν οι προδιαγραφές για τους κινητήρες των WSSP έχουν ως εξής:

Μεταξύ 400 – 600cc, τετρακύλινδροι

Μεταξύ 500 - 675cc, τρικύλινδροι

Μεταξύ 600 – 750cc, δικύλινδροι

Πάντως, με την MV Agusta να πιέζει για την διεύρυνση των ορίων ώστε να μπορεί κι εκείνη να χρησιμοποιήσει το F3 800 (που θα διαδεχθεί το F3 675, το οποίο σύμφωνα με την εταιρεία, έχει φτάσει στα όρια της εξέλιξής του), η Ducati φαίνεται ότι θα εμπλακεί κι εκείνη στην συζήτηση προκειμένου να γίνει μια ακόμη μεγαλύτερη διεύρυνση που θα επιτρέψει στο Panigale V2 των 955cc να τρέξει.

Και ενώ οι συζητήσεις είναι ακόμη σε εξέλιξη, η Ducati σε συνεργασία με την Barni Racing έχει ξεκινήσει τις δοκιμές μια αγωνιστικής έκδοσης του Panigale V2, με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή των WSSP 2019 Randy Krummenacher, για την περίπτωση που καταφέρει να πάρει την ομολογκασιόν.

Παρ' όλα αυτά, οι συζητήσεις για την ριζική αναδιάρθρωση των Supersport έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό, και οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι θα δημιουργηθούν αρκετοί τριγμοί ανάμεσα στα εργοστάσια. Οι κανονισμοί που ισχύουν σήμερα ευνοούν μοτοσυκλέτες όπως το R6 της Yamaha (που κυριαρχεί στο grid της κατηγορίας) και το ZX-6 της Kawasaki, ενώ το F3 675 –όπως αναφέραμε και παραπάνω- έχει ξεπεράσει κατά πολύ το… προσδόκιμο ζωής και σίγουρα είναι η μοτοσυκλέτα με την μεγαλύτερη υποστήριξη από πλευράς εργοστασίου. Όμως, η αγορά των μεσαίων supersport παραπαίει και με δεδομένη την απόσυρση της Triumph και της Suzuki (οι μοτοσυκλέτες τους μπορεί να παραμένουν εντός προδιαγραφών αλλά ουσιαστικά είναι εκτός ανταγωνισμού), αλλά και το γεγονός ότι είναι απίθανο η Honda να έχει εκπρόσωπο το 2021 μετά την λήξη της συνεργασίας της με την PTR, είναι εμφανές ότι κάτι πρέπει να γίνει ώστε να ξαναβρεί η κατηγορία την αίγλη της.

Μετά την αντικατάσταση της κατηγορίας SSTK 1000 από την WorldSSP 300 –μια κατηγορία που μαζεύει πολλές συμμετοχές, αλλά έχει μικρό ενδιαφέρον με ελάχιστο θέαμα, η Dorna δεν έχει περιθώρια λάθους σε ότι αφορά τα WSSP.

Ο Marco Barnado, Team Manager της Barni Racing, τονίζει πολύ σωστά ότι αυτή η στασιμότητα στη μεσαία κατηγορία σημαίνει ότι η απόσταση με τα WSBK είναι πολύ μεγάλη για τους νέους αναβάτες. Μια απτή απόδειξη είναι και η φθίνουσα πορεία του Federico Caricasulo, ο οποίος από παιδί-θαύμα της Yamaha κατέληξε να ψάχνει… για δουλειά, μέσα σε 12 μήνες. Οπότε, εύλογα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι αν η Dorna χρειάζεται ένα κίνητρο για να αναστήσει τα WSSP, τότε η προοπτική της επιστροφής της Ducati στην κατηγορία, είναι ένα από τα πιο ισχυρά που μπορεί να βρει.