Motul WSBK: Το “μυστικό όπλο” του Scott Redding

Ένας άνθρωπος που τον καταλαβαίνει
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

10/12/2019

Κατά τη διάρκεια των επίσημων δοκιμών των Superbikes, τόσο στην Aragon (εδώ μπορείτε να θυμηθείτε τι έγινε την πρώτη και τη δεύτερη μέρα) όσο και στη Jerez (αντίστοιχα μπορείτε να διαβάσετε για τη πρώτη και τη δεύτερη μέρα εδώ), ο Scott Redding έκανε το ντεμπούτο του στο Motul WSBK, έχοντας φέρει μαζί και το “μυστικό όπλο” του απ’ τα BSB. Δεν είναι άλλο απ’ τον αρχιμηχανικό της ομάδας, Giovanni Crupi, με τον οποίο έχει δημιουργήσει μια εξαιρετική επαγγελματική σχέση και στον πρώτο χρόνο της συνεργασίας τους κατέκτησαν μαζί τον τίτλο των BSB. Όπως ανέφερε ο Βρετανός αναβάτης, πίεσε πάρα πολύ τη Ducati για να φέρει και τον μηχανικό του στην ομάδα, ώστε να έχει περισσότερα εφόδια ως πρωτοεμφανιζόμενος.

Από την άλλη, για τον Ιταλό μηχανικό δεν θα είναι το ντεμπούτο του στα Superbikes, καθώς από εκεί ξεκίνησε την καριέρα του το 2008. Στο παρελθόν είχε συνεργαστεί με πάρα πολλές ομάδες που χρησιμοποιούσαν τις μοτοσυκλέτες της εταιρείας, όπως τις Althea και Barni Racing, ενώ το 2014 πήγε και στην εργοστασιακή ομάδα, αποκτώντας έτσι μια εξειδίκευση στις Ducati.

Το 2016 ο Crupi πήγε στα BSB, μια κίνηση που στο μέλλον (στα τέλη του 2018) θα συνέβαλλε στη γνωριμία του με τον Scott Redding. Στις δοκιμές της Jerez, ο Redding ήταν ξεκάθαρος χωρίς να αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης, όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πόσο σημαντικό ήταν για αυτόν το να έρθει ο αρχιμηχανικός του στην Aruba.IT. “Πάρα πολύ! Έιναι ένας απ’ τους ανθρώπους που με παρακίνησε περισσότερο από όλους.” Είπε ο Redding. Παράλληλα, έκανε λόγο και για τους μηχανικούς της Ducati, που ενώ είναι εξαιρετικοί δεν μπορούν να αντικαταστήσουν τη σχέση που έχει δημιουργήσει με τον Crupi. Μάλιστα, ο Redding είπε πως είναι η πρώτη φορά που μπόρεσε να βρει το “μάστορά” του, έναν άνθρωπο που να τον καταλαβαίνει πλήρως. “Ξέρει πόσο σκληρά δουλεύω, πως μου αρέσει να περνάω καλά και ότι οργανώνω μερικά πάρτι. Αλλά πάνω από όλα, γνωρίζει πώς να με διαχειριστεί.

Επάνω σε αυτό το κομμάτι μάλιστα, έφερε και ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα απ’ τα BSB. “Πέρσι, είχα νευριάσει πραγματικά με τον Andrew Irwin, στο Cadwell Park.” Τότε, ο αναβάτης της Honda, Irwin, είχε κάνει ένα λάθος στα φρένα με αποτέλεσμα να πέσει πάνω στη Ducati του Redding και να βγουν και οι δυο εκτός μάχης. Ο Redding ήταν πραγματικά έξαλλος και έβριζε, ενώ ο τρόπος που πλησίασε τον Irwin έδειχνε αρκετά απειλητικός… Ωστόσο, η διοργάνωση τιμώρησε τον αναβάτη της Honda για το λάθος του, ενώ ο Crupi ανέλαβε την “πυρόσβεση” της οργής του Redding και τον καθοδήγησε στο πώς να χειριστεί το θέμα και τι να πει στις δηλώσεις του. “Ο Giovanni με άρπαξε και μου είπε: Μην κάνεις εκείνο, μην κάνεις το άλλο, πρόσεχε κλπ. Ακόμη και στη συνέντευξη στεκόταν παραδίπλα και δεν ήθελε να με δει να μπλέκω. Το να έχεις κάποιον να σε νοιάζεται, σημαίνει πως υπάρχει μεγάλη εμπιστοσύνη.”

Η στιγμή που ο Redding πλησιάζει τον Irwin, στολίζοντάς τον με διάφορα κοσμητικά επίθετα μετά την πτώση τους στο Cadwell Park.

 

Μια τέτοια σχέση ανάμεσα σε αρχιμηχανικό και αναβάτη είναι πραγματικά δυσεύρετη και φαίνεται στο αποτέλεσμα της δουλειά τους. “Γνωρίζει πολύ καλά και κατανοεί τι θέλω, μερικές φορές η αίσθηση του αναβάτη είναι πιο σημαντική απ’ τα δεδομένα της τηλεμετρίας και ο Crupi το γνωρίζει. Αυτό δεν το είναι κάτι που μπορείς να το έχεις με πολλούς αρχιμηχανικούς.” Συμπλήρωσε ο Redding.

Αυτό είναι και από τα πιο σημαντικά προτερήματα του Crupi, καθώς μέσα απ' την συνεργασία τους μπορούν να κάνουν τη V4R ακόμη πιο ανταγωνιστική. “Όταν μιλούσα με τους ανθρώπους της Ducati τους είπα πως αν θέλουν να προσπαθήσουν και να κερδίσουν το τίτλο στα Superbikes, ο Crupi θα πρέπει να έρθει μαζί μου. Είναι ο κατάλληλος άνθρωπος για τη δουλειά. Συμφώνησαν και πιστεύω πως είναι ο καλύτερος άνθρωπος που θα μπορούσα να έχω για αυτό το ρόλο.”

Όλοι οι αναβάτες στηρίζονται στις ομάδες τους και προπαντός στους αρχιμηχανικούς τους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το πόσο συχνά τους αναφέρουν και τους εξυμνούν λέγοντας πως έπαιξαν κομβικό ρόλο στη νίκη τους. Ο Rea είναι ένα απ’ τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, ιδίως πέρσι που δεν είχε σταματήσει να εκεθιάζει τα μέλη της ομάδας, καθώς τον βοήθησαν πραγματικά να πάρει τον πέμπτο του τίτλο. Είναι δεδομένο πως η Ducati θέλει να αναβιώσει τις ένδοξες εποχές του παρελθόντος κάνοντας τα πάντα για την κατάκτηση του τίτλου και γι' αυτό άκουσε τον Redding φέρνοντας τον Crupi στα Superbikes.

Ετικέτες

Motul WorldSBK-Ταϊλάνδη: Δεύτερο χατ-τρικ ο Bautista!

Κλείνει την ψαλίδα ο Jonathan Rea
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

18/3/2019

Απ’ τις ελεύθερες δοκιμές κιόλας, ο Alvaro Bautista είχε δείξει πως διέθετε την ικανότητα να πάει για τη νίκη με την V4 R, καθώς ηγούνταν του πίνακα των χρονομετρήσεων. Βέβαια, το γεγονός πως κάποιος μπορεί να βρεθεί τόσο στην κορυφή του πίνακα όσο και να κατακτήσει την Superpole, δεν σημαίνει πως θα καταφέρει να κερδίσει τον αγώνα, καθώς μόνο ένας ταχύτατος γύρος δεν είναι αρκετός. Όμως, ο σταθερός ρυθμός του και τα ελάχιστα λάθη ήταν τα στοιχεία του Bautista που κατάφεραν να τον τοποθετήσουν στην κορυφή και των τριών αγώνων κατά τη διάρκεια του σαββατοκύριακου.

 

Πρώτο σκέλος

Παρά το γεγονός πως ο Bautista είχε τη Superpole, δεν κατάφερε να ηγηθεί του αγώνα κατά την εκκίνηση, αφού ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) με ένα δυνατό ξεκίνημα στο σβήσιμο των φωτών πέρασε μπροστά απ’ την πρώτη κιόλας στροφή. Εκεί, έδωσαν και την πρώτη τους μάχη με τον Bautista να προπορεύεται μέσα στη στροφή και τον Rea να τον ξαναπροσπερνά κατά την έξοδο. Οι μάχες τους συνεχίστηκαν μέχρι τον ένατο γύρο, όπου στην τρίτη στροφή ο Bautista κατάφερε να περάσει τον Rea και άρχισε πλέον να ξεκολλά σιγά σιγά απ’ τον πολυπρωταθλητή της Kawasaki τερματίζοντας πρώτος, με τη διαφορά τους να είναι 8,217 δευτερόλεπτα.

Μέχρι να φτάσουν όμως στον ένατο γύρο, όπου το ζευγάρι θα χωριζόταν με τον Rea να περιορίζεται στο δεύτερο σκαλί του βάθρου, το θέαμα απ’ τις μάχες τους θύμιζε τιτανομαχία. Στον δεύτερο γύρο του αγώνα είδαμε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου να σπάει και απ’ τους δύο αναβάτες, ενώ στον επόμενο, στην τρίτη στροφή, είχαμε την πρώτη επαφή μεταξύ του Rea και του Alvaro Bautista (Aruba.it Racing – Ducati). Ο αναβάτης της Ducati άνοιξε τη γραμμή του ούτως ώστε να μπει στην καρδιά του πετάλου, ενώ ο Rea ακολούθησε μια πιο κλειστή πορεία. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα οι μοτοσυκλέτες τους να συγκρουστούν λίγο πριν την έξοδο χωρίς όμως κάποιος απ’ τους δύο να πέσει. Ως εκ τούτου, ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), που χάρη στην εντυπωσιακή σταθερότητά του βρισκόταν μέχρι εκείνη την στιγμή στην τρίτη θέση, βρέθηκε δεύτερος μέχρι το τέλος του τρίτου γύρου. Σε δηλώσεις του μετά τον αγώνα ο Rea ανέφερε πως ένιωσε μεγάλη ανακούφιση όταν είδε στην ταμπέλα της ομάδας του πως ο Bautista βρισκόταν ακόμη πίσω του - και δεν είχε πέσει - με ένα μικρό κενό της τάξεως των 0,6s, μόλις περνούσε απ’ την ευθεία της πίστας. Παράλληλα, στον ίδιο γύρο είχαμε την πτώση του Eugene Laverty.

Στον τέταρτο γύρο ο Jonathan Rea γι’ άλλη μια φορά έσπασε το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου σε μια επιτυχή προσπάθειά του να κρατήσει πίσω του τον Bautista, ο οποίος είχε προσπεράσει τον Lowes, αφήνοντάς τον στην τρίτη θέση. Με τους Rea και Bautista να είναι εμφανώς πιο γρήγοροι απ’ τους υπόλοιπους αναβάτες και τον δεύτερο να εξαφανίζεται μπροστά απ’ τον ένατο γύρο κι έπειτα, το θέαμα περιορίστηκε αρκετά. Αυτό οφείλεται και στην εξαιρετική σταθερότητα που έδειξε πως κατέχει ο Alex Lowes, καθώς παρέμεινε απόλυτα συγκεντρωμένος και ψύχραιμος στον στόχο του. Κατάφερε να βρεθεί στο τρίτο σκαλί του βάθρου παρά το γεγονός πως για το μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα απειλούνταν συνεχώς. Πίσω του βρέθηκε ο team mate van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) όπου παρέμεινε σ’ αυτή τη θέση απ’ το δεύτερο γύρο του αγώνα μέχρι το τέλος του.

Ο Halsam έκλεισε την πεντάδα δίνοντας εξαιρετικές μάχες με τον Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) που τερμάτισε έκτος, έχοντας πίσω τον ομόσταβλό του Sandro Cortese. Ο Rinaldi (BARNI Racing Team) τερμάτισε όγδοος και αποτέλεσε τον δεύτερο και τελευταίο αναβάτη με V4 R που κατάφερε να βρεθεί εντός δεκάδας, καθώς ο Davies που βρισκόταν μπροστά του μέχρι τον ένατο γύρο έπεσε χωρίς να εγκαταλείψει, τερματίζοντας όμως 15ος. Αυτό το γεγονός αποδεικνύει πως τα ράσα δεν κάνουν τον παπά και οι νίκες δεν προέρχονται μόνο απ’ τις δυνατότητες της V4 R, αλλά σε συνδυασμό με τις ικανότητες και την εμπειρία του Bautista. Ένατος ήρθε ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK TeaM), ενώ τη δεκάδα έκλεισε ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), αποτελώντας τον τρίτο αναβάτη με μοτοσυκλέτα της Kawasaki.

 

 

Tissot Superpole Race

Ο πρώτος αγώνας της Κυριακής, όπου καθορίζει τις θέσεις των πρώτων εννέα αναβατών στη σχάρα εκκίνησης του δεύτερου σκέλους είχε αρκετά απρόοπτα και έληξε νωρίτερα. Αρχικά, ξεκίνησε με έναν λιγότερο αναβάτη, καθώς η μοτοσυκλέτα του Eugene Laverty, δεν είχε επισκευαστεί απ’ τη χθεσινή πτώση που είχε. Ο αγώνας κινήθηκε στο ίδιο μήκος κύματος με αυτόν του πρώτου σκέλους, όπου ο Rea έκανε την ίδια κίνηση και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Bautista στην πρώτη στροφή. Έπειτα, στον ίδιο γύρο, έπαιρναν τα ηνία του αγώνα εναλλάξ στις επόμενες στροφές με τον Bautista όμως να βγαίνει νικητής απ’ τη μάχη και τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) να τους παρακολουθεί απ’ την τρίτη θέση.

Ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) όπου βρισκόταν στην τέταρτη θέση, στον δεύτερο γύρο εκτοπίστηκε απ’ τον Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) και τον Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), τερματίζοντας έκτος μετά από μια μάχη που είχε με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK). Ο Haslam παρέμεινε στην τέταρτη θέση για δύο γύρους μέχρις ότου να τον περάσει ο van der Mark, καταλαμβάνοντας την τέταρτη θέση και αφήνοντας τον Haslam να κλείσει την πεντάδα. Ο Sprint Race όμως δεν κατάφερε να ολοκληρωθεί καθώς έναν γύρο αργότερα, έχοντας μόλις περάσει το πρώτο μισό του, σηκώθηκαν κόκκινες σημαίες και ο αγώνας έληξε. Ο Leon Camier και ο Ταϊλανδός Thitipong Warokorn όπου συμμετείχε στον αγώνα – όπως και η Ratchada Nakcharoensri στην μικρότερη κατηγορία των WorldSS, στα πλαίσια της ανάδειξης των ικανοτήτων τους έναντι του παγκόσμιου επιπέδου - συγκρούστηκαν στην τρίτη στροφή με αποτέλεσμα ο Camier να σπάσει τον καρπό του και ο αγώνας έληξε νωρίτερα.

Δεύτερο σκέλος

Ο δεύτερος αγώνας της Κυριακής ξεκίνησε με τρεις λιγότερες συμμετοχές, καθώς στη λίστα με τους απόντες, όπου βρισκόταν ο Laverty, προστέθηκε τόσο ο Camier όσο και o Warokorn. Κατά την εκκίνηση του αγώνα ο Bautista κατάφερε να διατηρήσει την superpole και να ηγηθεί του αγώνα, με τον Rea και τον Lowes να παραμένουν στις θέσεις τους αντίστοιχα μέχρι το τέλος του. Ο Bautista με τον ρυθμό του ξεκίνησε να ξεκολλά γρήγορα απ’ τους υπόλοιπους και ήδη στον δεύτερο γύρο είχε ένα δευτερόλεπτο διαφορά, ενώ τερμάτισε με μεγαλύτερη διαφορά απ' ότι στο πρώτο σκέλος, η οποία έφτασε στα 10,053 δευτερόλεπτα.

Το θέαμα περιορίστηκε στην μάχη της τέταρτης θέσης, όπου τους πρώτους γύρους ο Haslam είχε καταφέρει να προσπεράσει τον van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team) και παρέμεινε εκεί μέχρι τον έκτο γύρο. Όμως ο Ολλανδός ξαναπέρασε τον Haslam, ο οποίος τερμάτισε τελικά πέμπτος, ενώ στα μισά του αγώνα απειλήθηκε απ’ τον Melandri (GRT Yamaha WorldSBK). Ο αναβάτης της GRT Yamaha κατάφερε να παραμείνει μόλις για δύο γύρους μπροστά απ’ τον Halsam, ενώ ολοκλήρωσε τον αγώνα πίσω του. Ο Chaz Davies (Aruba.it Racing – Ducati) ενώ ξεκίνησε δυναμικά τον αγώνα του και πάλευε εντός της δεκάδας μεταξύ της έβδομης και όγδοης θέσης με τον Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK), αναγκάστηκε να εγκαταλείψει αυτή τη φορά λόγω μηχανικής βλάβης που υπέστη η V4 R, ολοκληρώνοντας μόλις επτά απ’ τους 20 γύρους. Στη λίστα με τις εγκαταλείψεις είχε προστεθεί νωρίτερα κι ο Tom Sykes όπου στον τέταρτο γύρο αποχώρησε απ’ τον αγώνα, ενώ βρισκόταν εντός της δεκάδας. Ο Cortese τερμάτισε έβδομος μπροστά απ’ τον Rinaldi, ενώ ένατος ήρθε ο Toprak Razgtlioglu που στο πρώτο σκέλος είχε τερματίσει 10ος. Η λίστα με τους δέκα κορυφαίους αναβάτες έκλεισε με τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing).

Με τον δεύτερο γύρο να έχει ολοκληρωθεί και κρίνοντας απ’ τους χρόνους των Bautista και Rea, τα πράγματα δείχνουν πως ενώ το κενό παραμένει πραγματικά τεράστιο, αρχίζει να κλείνει σταδιακά. Το θέμα είναι αν θα δούμε την διοργάνωση να επεμβαίνει μετά τον τρίτο γύρο του πρωταθλήματος αναθεωρώντας τον κόφτη της V4 R, με βασικό γνώμονα το περισσότερο θέαμα για τους θεατές.

Ετικέτες