Ο γιος του αείμνηστου Norick Abe, Maiki κάνει το ντεμπούτο του στο WorldSSP Challenge

Το όνομα Abe επιστρέφει στους αγώνες μοτοσυκλέτας
Maiki Abe
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

20/4/2023

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα FIM Supersport 2023 επιστρέφει στη δράση στο TT Circuit Assen στην Ολλανδία αυτό το Σαββατοκύριακο και μαζί με αυτό, επιστρέφει και το FIM WorldSSP Challenge, ο θεσμός που αντικαθιστά το European Supersport Cup, και αποτελεί προθάλαμο για το WSSP. Ανάμεσα στις συμμετοχές συναντάμε ένα όνομα το οποίο φέρνει σε όλους τους φίλους του αθλήματος μνήμες από αλλοτινές εποχές.

Ο Maiki Abe γιος του αείμνηστου Norick Abe θα κάνει το ντεμπούτο του στο FIM WorldSSP Challenge στην Ολλανδία στη σέλα μιας Yamaha R6 της ομάδας VFT Racing του Fabio Menghi -σσ. Ο αδελφός του, Omar Menghi είναι υπεύθυνος για την ομάδα PROGP στην οποία αγωνίζεται ο Γιάννης Περιστεράς.

Το 1994, ενώ αγωνιζόταν στο πρωτάθλημα της χώρας του, ο Norick Abe είχε την ευκαιρία να αγωνιστεί στο ιαπωνικό Grand Prix του 1994 ως wild card συμμετοχή. Με μια συγκλονιστική εμφάνιση, ο νεαρός Ιάπωνας διεκδίκησε τη νίκη μέχρι τρεις γύρους πριν τον τερματισμό, πριν πέσει και εγκαταλείψει. Η απόδοση του Norick εντυπωσίασε την ομάδα Yamaha του Kenny Roberts, και στάθηκε η αρχή της καριέρας του στα GP, μιας καριέρας που δυστυχώς ποτέ δεν έφτασε να εντυπωσιάσει ανάλογα με εκείνη την πρώτη του επίδοση στο ιαπωνικό GP. Αξίζει να σημειωθεί πως δίπλα στον Roberts εκείνος ο πρώτος αγώνας του Norick στα GP εντυπωσίασε και τον 14χρονο τότε Valentino Rossi, που υιοθέτησε το παρατσούκλι Rossifumi, χρησιμοποιώντας το στην αρχή της καριέρας του ως ένδειξη σεβασμού στον Abe που είχε το παρατσούκλι Norifumi.

Norick Abe

Ο Norick Abe ανέβηκε για πρώτη φορά στο βάθρο το 1995, και πήρε την πρώτη του νίκη και την πέμπτη θέση στο πρωτάθλημα ένα χρόνο αργότερα. Το 1997 ανέβηκε 4 φορές στο βάθρο, ενώ είχε νίκες τόσο το 1999 όσο και το 2000. Μετά το 2002 και την εισαγωγή των τετράχρονων μοτοσυκλετών στο MotoGP, ο Abe δεν κατάφερε να προσαρμοστεί, για να εγκαταλείψει τους αγώνες, συνεχίζοντας όμως να βοηθά τη Yamaha ως αναβάτης εξέλιξης και περιστασιακά συμμετέχοντας σε αγώνες ως Wild Card. Μεταπήδησε στα Superbike το 2005 και το 2006, όμως δεν κατάφερε να ξεχωρίσει. Στις 7 Οκτωβρίου 2007, ενώ οδηγούσε ένα Yamaha T-Max 500 cc στο Καβασάκι της Καναγκάουα, ο Άμπε έχασε τη ζωή του μετά από τροχαίο ατύχημα με ένα φορτηγό, το οποίο έκανε παράνομη αναστροφή μπροστά του. Αξίζει να σημειωθεί πως το 2008, ο Valentino Rossi αγωνίστηκε στο Motegi με κράνος αφιερωμένο στον Norick, σε έναν αγώνα όπου "κλείδωσε" τον 8ο Παγκόσμιο Τίτλο του, τίτλο που αφιέρωσε στον Ιάπωνα αναβάτη.

Maiki Abe

Ο γιος του, Maiki Abe αγωνίστηκε στο All Japan Road Race Championship, ενώ εκπροσώπησε τη Yamaha και στον 8ωρο αγώνα της Suzuka.

Maike Abe

Σημειώστε πως το 2022 συμμετείχε και στο Yamaha VR46 Mastercamp στο ράντσο του Valentino Rossi στην Tavullia, συνοδευόμενος από τον παππού του Mitsuo, με συγκινητικές στιγμές κατά τη συνάντηση του "γιατρού" με τον γιο του αναβάτη που ο Rossi θαύμασε τόσο στο ντεμπούτο του στα GP. Το 2023, ο Maiki εντάχθηκε στην VFT Racing Yamaha για να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα WSBK, στην κατηγορία WorldSSP Challenge.

Maiki Abe

Σε συνέντευξη του, ο Maiki δήλωσε πως ο πατέρας του κατάφερε να εμπνεύσει αναβάτες σε όλον τον κόσμο και αυτό είναι κάτι που τον κάνει περήφανο, ενώ επιπρόσθετα τόνισε πως είναι σημαντικό που το όνομα Abe υπάρχει ξανά στους αγώνες μοτοσυκλέτας. Παρόλα αυτά ο ίδιος θέλει να δημιουργήσει τη δική του κληρονομιά και όχι να επαναπαυτεί στις δάφνες του πατέρα του.

Maiki Abe

Όσον αφορά στο αγωνιστικό του ντεμπούτο ο ίδιος θα ήθελε να είναι “καθαρό” χωρίς να υπάρχουν δράματα καθώς πρέπει να μάθει την πίστα και να οδηγήσει όσον το δυνατόν περισσότερο. Στόχος του είναι να βρίσκεται στην πρώτη δεκάδα ή ακόμη και στην πρώτη πεντάδα, ωστόσο πρώτα θα πρέπει να αναμετρηθεί με τον ομόσταυλό του, τον Ιταλό Nicholas Spinelli.

Να πούμε εδώ πως στον αγώνα της Ολλανδίας στο WorldSSP θα αγωνιστούν οι Oli Bayliss (D34G Racing) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή WorldSBK και νικητή αγώνων στο MotoGP, Troy Bayliss, o Bahattin Sofuoglu (MV Agusta Reparto Corse) ανιψιός του πέντε φορές πρωταθλητή WorldSSP, Kenan Sofuoglou και o Tarran Mackenzie (Petronas MIE Honda Team) γιος του τρεις φορές πρωταθλητή BSB Niall Mackenzie. Όλοι από… τζάκι.

Ετικέτες

Νέο κεφάλαιο για την Go Eleven Team

Νέα μοτοσυκλέτα και νέος αναβάτης!
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

26/11/2018

Η ιδιωτική ομάδα της Go Eleven αποφάσισε από την επόμενη σεζόν του πρωταθλήματος να αλλάξει ριζικά. Έτσι, από του χρόνου θα αφήσει πίσω της την πολυετή συνεργασία της με την Kawasaki και θα χρησιμοποιεί πλέον τη Ducati Panigale V4R, ενώ παράλληλα ο Eugene Laverty θα πάρει τη θέση του αναβάτη της ομάδας. Σε δηλώσεις του ο Ιρλανδός αναβάτης εξέφρασε τον ενθουσιασμό του και την ανακούφισή του λέγοντας: “Είμαι πολύ ευχαριστημένος που μπήκα στην Go Eleven Team και θα οδηγήσω τη νέα Ducati Panigale V4R το 2019! Οι τελευταίες πέντε εβδομάδες ήταν μια πολύ στρεσσογόνα περίοδος για μένα, έτσι είναι υπέροχο που μπόρεσα να εξασφαλίσω μια ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα! Η υποστήριξη της Ducati είναι καθησυχαστική και είμαι αισιόδοξος πως θα έχουμε το πακέτο για τη διεκδίκηση της πρώτης θέσης, την επόμενη σεζόν. Χάρη στον Denis Sacchetti και όλα τα μέλη της Go Eleven Team που πιστεύουν σε μένα.” Απ’ τη μεριά της η ομάδα θεωρεί πως είναι τιμή της να έχει για αναβάτη της τον Laverty και προνόμιο, ενώ παράλληλα δεν έκρυψε το γεγονός πως από καιρό τώρα είχε βλέψεις για τη συνεργασία της μαζί του. Με το βιογραφικό του Eugene να αποτελείται από 56 βάθρα, 25 νίκες, δύο πρωταθλήματα στα WorldSSP και ένα στα WorldSBK το 2013 είναι λογικό να αποτελεί αντικείμενο πόθου για κάθε ιδιωτική ομάδα. Ο Team Manager Dennis Sacchetti, αναφέρθηκε τόσο στην πορεία της ομάδας αλλά και στην συνεργασία με τον Ιρλανδό αναβάτη λέγοντας: “Είμαι πολύ ενθουσιασμένος και χαρούμενος, δουλέψαμε πολύ σκληρά και στο τέλος τα καταφέραμε! Η Ducati αποτελεί το ιταλικό όνειρο κάθε μοτοσυκλετιστή, είδα τη μοτοσυκλέτα και είναι πανέμορφη! Μετά τις πρώτες δοκιμές οι εντυπώσεις των αναβατών ήταν μονάχα θετικές. Ο Laverty είναι ένας πολύ δυνατός αναβάτης, τον θαυμάζω και τον εκτιμώ πολύ. Είναι τιμή μου και μεγάλη ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί του, καθώς πιστεύω πως αυτό τον χρόνο θα έχουμε πολλά να μάθουμε και θα διασκεδάσουμε. Με τον Eugene συμφωνήσαμε άμεσα, καθώς οι προθέσεις μας είναι κοινές, αισθάνθηκα την επιθυμία του και τα κατάλληλα κίνητρα ώστε να δεχτεί μια τόσο σημαντική πρόκληση. Ανυπομονώ να αρχίσουμε!” 

Ο Gianni Ramello, επικεφαλής της ομάδας απ’ τη μεριά του ανέφερε: “Είχαμε έντονες διαπραγματεύσεις αυτές τις μέρες αλλά μπορούμε επιτέλους να πούμε ότι θα τρέχουμε με μια εμβληματική ιταλική φίρμα! Η Ducati πάντοτε θεωρείτω status symbol στους αγώνες ταχύτητας και τώρα είναι στο χέρι μας να μην απογοητεύσουμε την εταιρεία απ’ το Borgo Panigale και το κοινό. Με μεγάλη ευχαρίστηση διασφαλίσαμε τη συμφωνία με τον Eugene Laverty, έναν αναβάτη με μεγάλη εμπειρία, που είναι γρήγορος και κερδίζει! Ο Eugene πιστεύει στα σχέδια μας και στην ανάπτυξη μας, ενώ παράλληλα δεν υπάρχουν πολλοί αναβάτες αυτού του βεληνεκούς που θα συμφωνούσαν να αγωνιστούν σε μια ιδιωτική ομάδα! Φέρουμε μεγάλη ευθύνη και για μας είναι μια νέα εμπειρία, η αποκορύφωση μια δεκαετής δέσμευσης σε διάφορα πρωταθλήματα. Θα ήθελα να ευχαριστήσω προσωπικά τη Ducati Corse, τον κ.Paolo Ciabatti και τον κ.DallIgna για αυτά που έκαναν ώστε να έχουμε τη μοτοσυκλέτα. Θα προσπαθήσουμε με κάθε τρόπο να μην τους απογοητεύσουμε!”

Παράλληλα απ’ τις δηλώσεις του δεν απουσίαζε και η αναφορά του στον πρώην αναβάτη της ομάδας που αναφέρθηκε σε αυτόν με τα καλύτερα λόγια καθώς για την συνεργασία του με την Kawasaki ειδικότερα είπε: “Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη Dorna και τον Gregorio Lavilla που μας έδωσαν τη θέση και πίστεψαν στην επιθυμία μας να κάνουμε αυτό το άλμα. Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω ιδιαίτερα την Kawasaki, με την οποία συνεργαζόμασταν για οκτώ χρόνια. Μερικές φορές πρέπει να δοκιμάσεις διαφορετικά μονοπάτια και να νέα συναισθήματα, όμως αυτό δεν είναι το αντίο, σχεδιάζουμε κι άλλα πράγματα. Με λύπη, δυστυχώς, πρέπει να πω αντίο και να ευχαριστήσω τον Romans, έναν χρυσό άνθρωπο, απλό και εξαιρετικό αναβάτη που μας έκανε περήφανους. Δυστυχώς όμως δεν μπορούμε να τον κρατήσουμε μαζί μας, αν γινόταν θα το έκανα πρόθυμα καθώς του είχα αδυναμία. Η ομάδα δεν ξεχνά και δεν αποκλείεται στο κοντινό μέλλον τα μονοπάτια μας να ξαναδιασταυρωθούν, κάτι στο οποίο δεσμεύομαι προσωπικά. Του εύχομαι μέσα απ’ την καρδιά μου καλή τύχη, καθώς του αξίζει!”

Ετικέτες