Remy Gardner - Επίσημα στο WSBK με την GRT Yamaha

Μετά την αποχώρηση του από το MotoGP
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/9/2022

Από την Tech 3 και τη σέλα του KTM RC16 στο MotoGP το 2022, στην GYTR GRT Yamaha και στη σέλα του R1 στο WSBK για το 2023 θα μεταβεί ο Remy Gardner, γιος του θρυλικού αναβάτη της δίχρονης εποχής των GP, Wayne Gardner.

Ο Remy Gardner, που είχε κατακτήσει τον τίτλο της Moto2 του 2021, θα είναι ο πρώτος Αυστραλός αναβάτης στο WSBK από το 2016, ενώ η πρώτη προσπάθεια του να ακολουθήσει στα χνάρια του πατέρα του στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP το 2022 δυστυχώς δεν είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα, καθώς αυτή τη στιγμή βρίσκεται 23ος από 28 αναβάτες, με μόλις 9 βαθμούς. Αναμένουμε τώρα να δούμε αν το restart του νεαρού Gardner με WSBK γεύση θα έχει μεγαλύτερη επιτυχία από το ντεμπούτο του στο MotoGP.

Ήταν το 2014, όταν ο Remy Gardner, που έχει γεννηθεί το 1998 στο Σίδνεϋ, έκανε την εμφάνιση του στην κατηγορία Moto3 του MotoGP, παίρνοντας τον πρώτο βαθμό του, στον αγώνα της Sepang, τον τρίτο του αγώνα στο Πρωτάθλημα. Το 2015 υπέγραψε συμβόλαιο για συνεχή παρουσία στη Moto3, όμως κατάφερε να πάρει μόλις ένα βαθμό, με την επίσημη δικαιολογία να κάνει λόγο για το μεγάλο του μέγεθος που “δούλευε” εναντίον του, στις μικρές μοτοσυκλέτες.

Το 2016 μετέβη στη Moto2, αν και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και όχι στο Παγκόσμιο, όπου κέρδισε έναν αγώνα στη Βαρκελώνη, γεγονός που του έδωσε την ευκαιρία να κάνει την εμφάνιση του στο Παγκόσμιο Moto2 στα μέσα της σεζόν, όπου και κέρδισε κάποιους βαθμούς στην πρώτη του εμφάνιση, διατηρώντας τη θέση του για το υπόλοιπο Πρωτάθλημα.

Το 2017 βελτιώθηκε περισσότερο, ενώ το 2018 ανέβηκε για πρώτη φορά στην πέμπτη θέση σε αγώνα.

Το 2019 συνεχίστηκε με μια τρίτη θέση στην πίστα της Αργεντινής, ενώ κατά τη διάρκεια της σεζόν βρισκόταν τακτικά στην πρώτη δεκάδα. Το 2020 κατάφερε να ανέβει 4 φορές στο βάθρο, ενώ πήρε και την πρώτη νίκη της καριέρας του, για να τερματίσει 6ος στην τελική κατάταξη.

Το 2021 ήταν η χρονιά του Remy, καθώς εμφανίστηκε εξαιρετικά σταθερός, παίρνοντας 5 νίκες και τον τίτλο, ενώ αξίζει να σημειωθεί πως ο ομόσταυλός του Raul Fernandez είχε 8 νίκες, αλλά η αστάθεια του δεν του επέτρεψε να πάρει εκείνος το Πρωτάθλημα. Εν τέλει οι δυο τους θα βρισκόταν και πάλι στην ίδια ομάδα το 2022, με την Tech 3 της KTM, σε μια εξαιρετικά άχαρη για αμφότερους τους αναβάτες -και για την ομάδα- σεζόν, με τον Fernandez να βρίσκεται μια θέση πίσω από τον Remy στην γενική κατάταξη.

Ενώ τώρα η ΚΤΜ ήθελε να κρατήσει τον Fernandez, εκείνος δεν το συζητούσε καν, επιλέγοντας να φύγει για να αγωνιστεί το 2023 με τη δεύτερη -νέα- ομάδα της Aprilia, δίπλα στον Miguel Oliveira που έφυγε επίσης από τους πορτοκαλί. Σημειώστε πως από ότι φαίνεται ο Fernandez δέχθηκε να μην πληρωθεί από την ΚΤΜ για το δεύτερο μισό της σεζόν (300.000 ευρώ) ώστε να συμφωνήσουν να σπάσουν το συμβόλαιο του οι Αυστριακοί!

Κι εκεί που ο Gardner πίστευε πως η ΚΤΜ θα επιλέξει να τον κρατήσει και το 2023, η Tech 3 του έδειξε την πόρτα, χωρίς να του δώσει περιθώρια να αποδείξει την αξία του σε μια δεύτερη χρονιά, όπως είναι εθιμοτυπικό, καθώς το ντεμπούτο - προσαρμογή στο MotoGP είναι πάντα μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση. Όπως σας είχαμε γράψει ο Remy Gardner είχε δηλώσει απογοητευμένος και πληγωμένος από την απόφαση αυτή της ΚΤΜ.

Τώρα η GYTR GRT Yamaha ανακοίνωσε επίσημα την προσχώρηση του Remy Gardner στην ομάδα για τη σεζόν 2023 στο WSBK, στη θέση του Garret Gerloff που την επόμενη χρονιά θα συνεχίσει στο WSBK αλλά ως εργοστασιακός αναβάτης της BMW.

Όσον αφορά στον δεύτερο αναβάτη της GRT, αυτός ακόμα αναμένεται να ανακοινωθεί.

WSBK 2019 Donington Park 1o σκέλος: Η ανατροπή!!

Ηγείται του πρωταθλήματος ο Rea
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

6/7/2019

Σε αντίθεση με τα FP1 και FP2, που έγιναν υπό το φως του ηλίου, τόσο ο καιρός της superpole όσο και του πρώτου σκέλους ήταν πιο άστατος. Κατά τη διάρκεια της superpole οι αναβάτες ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά, όμως το αποτέλεσμα αποφασίστηκε σε στεγνές συνθήκες και με τις μοτοσυκλέτες τους να έχουν ξαναβάλει slick ελαστικά. Όμως, αυτό δεν σημαίνει πως δεν υπήρξαν και πτώσεις, όπως του Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), που έπεσε στην τελευταία στροφή, ενώ λίγο αργότερα τον ακολούθησε και ο Alessandro Delbianco (Althea Mie Racing Team). Τελικά, την Superpole κατέκτησε ο κύριος Superpole Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team), που οι επιδόσεις του ήταν πάρα πολύ δυνατές από χθες στα ελεύθερα δοκιμαστικά. Ο περσινός teammate του, Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) εξασφάλισε τη δεύτερη θέση στη σχάρα εκκίνησης, ενώ την πρώτη σειρά της συμπλήρωσε ο Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK). Φοβερόςστην superpole ήταν και ο Peter Hickman, αντικαταστάτης του Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK Team) που βρέθηκε στην τέταρτη θέση εκκίνησης με τον Baz και τον Bautista να είναι στην ίδια σειρά με αυτόν και να ξεκινούν πέμπτος και έκτος αντίστοιχα.

Μπορεί εμείς εδώ να ψηνόμαστε κυριολεκτικά απ’ τον ήλιο και τη ζέστη, τουλάχιστον όσοι είναι στην παραλία, όμως τα πράγματα στην Αγγλία είναι διαμετρικά αντίθετα. Ο καιρός αντί να καλυτερεύει, χειροτέρεψε και το πρώτο σκέλος ξεκίνησε με βρεγμένη άσφαλτο, όπως και έληξε. Το Donington Park είναι μια αρκετά τεχνική πίστα, όπως πολλοί αναβάτες δήλωσαν, η οποία θέτει όλες τις μοτοσυκλέτες στα όριά τους και η βροχή έκανε τα πράγματα πιο δύσκολα και επικίνδυνα για αυτούς.

Η εκκίνηση του αγώνα ήταν άκρως θεαματική με τους δύο πρώην ομόσταβλους να μάχονται για την πρώτη θέση. Παρότι ο Sykes (ΒΜW Motorrad WorldSBK Team) είχε την pole, δεν κατάφερε να παραμείνει σε αυτή λόγω της εκπληκτικής εκκίνησης του Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK). Ο Rea κατάφερε να πάρει τα ηνία του αγώνα με περίσσεια ευκολία, καθώς η ZX-10RR μετέφερε την ιπποδύναμή της στη βρεγμένη άσφαλτο με τέτοια ακρίβεια που ούτε γλίστραγε, ούτε σηκωνόταν πολύ ο μπροστινός τροχός, με αποτέλεσμα να πετάξει τον Rea σαν βέλος μπρόστα, σε αντίθεση με την S1000RR που έδειχνε τη δυσαρέσκειά της στη βροχή.

Ο ρυθμός του Jonathan Rea ήταν πραγματικά απόλυτος και μας θύμισε για ποιο λόγο δεν πρέπει κανείς να υποτιμάει τον τέσσερις φορές παγκόσμιο πρωταθλητή, καθώς με την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου είχε ήδη μισό δευτερόλεπτο διαφορά απ’ τον Sykes. Ο Rea συνέχισε να ανεβάζει στροφές και ήταν πραγματικά άπιαστος, ενώ με την ολοκλήρωση του όγδοου γύρου είχε φτάσει στο σημείο να έχει επτά δευτερόλεπτα διαφορά απ’ τον Sykes. Αντίστοιχα και ο Sykes έκανε και αυτός με τη σειρά του έναν μοναχικό αγώνα αφού απ’ τη μια ο Rea ήταν 11’’ μπροστά και ο τρίτος ήταν αλλά 11’’ δευτερόλεπτα πίσω του, όποτε τερμάτισε δεύτερος χωρίς κάποια ιδιαίτερη δυσκολία.

Μοιραία το θέαμα απ’ τις μάχες των αναβατών περιορίστηκε στην κατάκτηση της τρίτης θέσης. Στην εκκίνηση ο Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) κατάφερε να παραμείνει τρίτος για τον πρώτο γύρο, όμως ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) έκανε την επίθεσή του και τον προσπέρασε μέχρι το δεύτερο γύρο. Ο Baz παρέμεινε τρίτος μέχρι τον έκτο γύρο, όμως με τη βροχή να δυναμώνει και τον Haslam να διψά για μια θέση στο βάθρο, έχασε τη μάχη και τερμάτισε τέταρτος, πίσω απ’ τον Halsam.

Στον ένατο γύρο είχαμε δύο πτώσεις καρμπόν στην έκτη στροφή της πίστας. Τόσο ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing) όσο και ο Sandro Cortese (GRT Yamaha WorldSBK) έπεσαν με τον ίδιο τρόπο και η μοναδική διαφορά στην πτώση τους ήταν στη γραμμή που επέλεξαν πριν μπουν στη στροφή.

Μετά από 7 γύρους του παγκοσμίου πρωταθλήματος superbike και μια πραγματικά απίστευτη πορεία, ο Bautista (Aruba.IT Ducati – Racing) έχασε την πρωτιά απ’ τον βαθμολογικό πίνακα. Ένα γύρο μετά την πτώση των Torres και Cortese, ο Bautista είχε ένα ήπιο highsiding στην ίδια στροφή με αυτούς, που τον ανάγκασε να αποσυρθεί. Αν ο Bautista δεν είχε πέσει και τερμάτιζε πέμπτος, η θέση που βρισκόταν εκείνη την ώρα, θα εξακολουθούσε να είναι μπροστά στη βαθμολογία με μόλις δύο βαθμούς να τον χωρίζουν απ’ τον Rea. Τώρα, όμως ο Rea ήπιε την πιο γλυκιά σαμπάνια της χρονιάς καθώς ηγείται κατά εννιά βαθμούς απ’ τον βασικό ανταγωνιστή του. Και όλα αυτά τα κατάφερε ο Rea με την σταθερότητα που έχει απ’ την αρχή του πρωταθλήματος και κάθε ευκαιρία που του παρουσιάζεται αφού την αρπάζει απ’ τα μαλλιά χωρίς να αφήνει καμία ανεκμετάλλευτη.

Την πεντάδα τελικά έκλεισε ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), με τον Leonardo Mercado (Orelac Racing VerdNatura) να τερματίζει πίσω του. Εξαιρετικός με βάση την κατάσταση της υγείας του ήταν και ο Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), που με τον φρεσκοεπουλωμένο κάταγμα του δεξιού του καρπού τερμάτισε μέσα στη δεκάδα, πίσω απ’ τον Peter Hickman (BMW Motorrad WorldSBK Team) που ήρθε έβδομος. Ο Alessandro Delbianco (Mie Althea Racing Team) φρόντισε να μας χαρίσει άπλετο θέαμα με ίσως το πιο επικό σώσιμο της φετινής χρονιάς. Συγκεκριμένα, στη δεύτερη στροφή της πίστας είδαμε τον Delbianco να κατευθύνεται έξω απ’ αυτή στο γκαζόν την ώρα που κρεμιόταν απ’ τη μια πλευρά της μοτοσυκλέτας του με μαζεμένα τα πόδια. Με το που πάτησε στο γκαζόν και την ώρα που όλοι είμασταν πεπεισμένοι ότι θα έπεφτε ακαριαία συνέχισε ακάθεκτος να οδηγεί με τον ίδιο τρόπο. Ξανακαβάλησε κανονικά τη μοτοσυκλέτα του και τερμάτισε ένατος, ενώ τη δεκάδα έκλεισε ο Chaz Davies (Aruba.IT Ducati – Racing). Με τον καιρό να παρουσιάζει ένα τελείως διαφορετικό πρόσωπο, ο πολλά υποσχόμενος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) τερμάτισε 13ος και δεν κατάφερε να είναι τόσο ανταγωνιστικός όσο έδειχνε.

Μπορεί στην Αγγλία να βρέχει και η θερμοκρασία να μην είναι στους 40 βαθμούς Κελσίου, όμως τα αίματα έχουν ανάψει για τα καλά μεταξύ του Rea και του Bautista από αδρεναλίνη χωρίς να χρειάζεται η ζέστη. Το σαββατοκύριακο αργεί πολύ να τελειώσει με τοση δράση και με την προσθήκη του τρίτου αγώνα (Tissot Superpole Race) φέτος, τίποτα δεν είναι σίγουρο για το ποιος θα επικρατήσει μετά την λήξη του όγδοο γύρου. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι αυριανοί αγώνες θα είναι γεμάτοι ένταση και άγχος.

  1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK)
  2. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team)
  3. Leon Haslam (Kawasaki Racing Team WorldSBK)
  4. Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha)
  5. Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team)
  6. Leandro Mercado (Orelac Racing VerdNatura)

 

Ετικέτες