SBK Motul -Δοκιμές Phillip Island

Πράσινη και κόκκινη κυριαρχία
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

20/2/2018

Ο Jonathan Rea ήταν πάλι αυτός που στο τέλος έβαλε το όνομά του στην κορυφή τις λίστας με τον ταχύτερο γύρο του διημέρου των επίσημων δοκιμών των Superbike για το 2018 στο Philip Island. Η πράσινη ομάδα φάνηκε ότι θα συνεχίσει έχει τον ρόλο του πρωταγωνιστή και την επόμενη χρονιά, αφού και ο Tom Sykes πέτυχε τον τρίτο καλύτερο χρόνο.

Ανάμεσά τους χώθηκε με επιβλητικό τρόπο ο Marco Melandri με την δικύλινδρη Ducati Panigale R της Aruba.it, που ήταν ο ταχύτερος όλων μέχρι την τελευταία στιγμή. Ο Ιταλός πρωταθλητής ήταν ενθουσιασμένος με τη μοτοσυκλέτα και δήλωσε ότι ουσιαστικά “ανακάλυψαν” ξανά την Panigale. Βέβαια ο Rea ξεκίνησε τις δοκιμές στην Αυστραλία με ένα ζόρικο ατύχημα, αλλά όπως είπε και ο ίδιος: Οι στούκες είναι μέρος της δουλειάς μας! Τον τέταρτο ταχύτερο γύρο πέτυχε η Aprilia του Laverty, που δείχνει και αυτή να ξαναβρίσκει τον παλιό καλό εαυτό της, έστω κι αν μεγάλο βάρος του ενδιαφέροντος της ιταλικής εταιρείας έχει πέσει πλέον στα MotoGP.

Σύμφωνα με τον Ιταλό αναβάτη της Aprilia, κατάφεραν να λύσουν το πρόβλημα πρόσφυσης του πίσω τροχού που είχαν και βρίσκονται σε πολύ καλύτερη κατάσταση από την περσινή χρονιά. Η πεντάδα έκλεισε με άλλη μια Ducati, όχι όμως του Chaz Davis που συνεχίζει να ταλαιπωρείται από τον σοβαρό τραυματισμό του και επικεντρώθηκε κυρίως στη σωματική αντοχή του γράφοντας πάνω από 120 γύρους στην Αυστραλία και τον 11ο ταχύτερο χρόνο, αλλά του Ισπανού Xavi Fores. Στην έκτη και έβδομη θέση πίσω από την Ducati του Xavi Fores ήταν το ζευγάρι των R1 της Pata με την εργοστασιακή υποστήριξη της Yamaha. Μόλις 239 εκατοστά του δευτερολέπτου χώρισαν τον  Michael van der Mark από τον  Alex Lowes. Η Honda έδειξε στασιμότητα, με την πρώτη μοτοσυκλέτα της στη όγδοη θέση στα χέρια του Leon Camier, αλλά ο Βρετανός κοιτάει με αισιοδοξία την νέα σεζόν.

 

1. Jonathan Rea GBR Kawasaki Racing ZX-10RR 1m 30.598s

2. Marco Melandri ITA Aruba.it Racing Ducati Panigale R 1m 30.726s

3. Tom Sykes GBR Kawasaki Racing ZX-10RR 1m 30.804s

4. Eugene Laverty IRE Milwaukee Aprilia RSV4 1m 31.074s

5. Xavi Fores ESP Barni Ducati Panigale R 1m 31.076s

6. Michael van der Mark NED PATA Yamaha YZF-R1 1m 31.131s

7. Alex Lowes GBR PATA Crescent Yamaha R1 1m 31.370s

8. Leon Camier GBR Red Bull Honda CBR1000RR SP2 1m 31.537s

9. Loris Baz FRA Althea BMW S1000RR 1m 31.542s

10. Lorenzo Savadori ITA Milwaukee Aprilia RSV4 1m 31.579s

11. Chaz Davies GBR Aruba.it Racing Ducati Panigale R 1m 31.614s

12. Toprak Razgatlioglu TUR Puccetti Kawasaki ZX-10RR 1m 31.822s

13. Jordi Torres ESP MV Agusta 1000 F4 1m 31.866s

14. Leandro Mercado ARG Orelac Racing VerdNatura Kawasaki ZX-10RR 1m 32.069s

15. Jake Gagne USA Red Bull Honda CBR1000RR SP2 1m 32.288s

16. Troy Herfoss AUS Penrite Honda CBR1000RR SP2 1m 32.297s

17. Yonny Hernandez COL Team Pedercini Kawasaki ZX-10RR 1m 32.453s

18. Roman Ramos ESP Team GoEleven Kawasaki ZX-10RR 1m 32.520s

19. Wayne Maxwell AUS Yamaha Racing Team YZF-R1 1m 32.651s

20. PJ Jacobsen USA TripleM Honda CBR1000RR SP2 1m 32.663s

21. Daniel Falzon AUS Yamaha Racing Team YZF-R1 1m 32.828s

22. Ondrej Jezek CZE Guandalini Yamaha YZF-R1 1m 33.143s

 

 

Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ

Φωτογραφίζει ξεκάθαρα την Ducati Panigale V4 R
motomag Jonathan Rea – Δεν μπορούμε να αφήσουμε μοτοσυκλέτες που κοστίζουν 50.000 να αγωνίζονται εναντίον αυτών που κοστίζουν 20.000 ευρώ
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

23/11/2023

Ο Rea ο οποίος εδώ και μερικές εβδομάδες αποτελεί τον νέο αναβάτη της Pata Yamaha Prometeon WSBK, στην EICMA εξέφρασε τις ανησυχίες του για τον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους ενώ ταυτόχρονα ανέφερε πως η διαφορά κόστους που υπάρχει μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής που χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές μοτοσυκλέτες του θεσμού πρέπει να αντιμετωπιστεί με κάποιον τρόπο από την διοργανώτρια αρχή.

O Ιρλανδός πολυπρωταθλητής αναφερόμενος στον νέο κανονισμό του ελάχιστου συνολικού βάρους αναβάτη/μοτοσυκλέτας που κυρίως πλήττει τον Alvaro Bautista, με τον Ισπανό να πρέπει να προσθέσει 7 κιλά στην Panigale V4 R δήλωσε: “Ο Alvaro έχει πολύ καλή φυσική κατάσταση και με την Ducati θα βρουν μια λύση για να παραμείνουν μπροστά.” Όμως ο Rea έβαλε και ένα ακόμα ζήτημα στην έκθεση του Μιλάνου, εκφράζοντας τις ανησυχίες του σχετικά με τη διαφορά κόστους μεταξύ των μοτοσυκλετών παραγωγής οι οποίες χρησιμοποιούνται ως βάση για τις αγωνιστικές τους μοτοσυκλέτες. “Αποτελεί πρόβλημα που υπάρχουν μοτοσυκλέτες οι οποίες κοστίζουν 50.000 ευρώ και αγωνίζονται ενάντια σε άλλες που κοστίζουν 20.000. Η Dorna σε συνεργασία με την διοργανώτρια αρχή του WSBK πρέπει να βρει μία λύση σε αυτό το ζήτημα ώστε να μειωθεί η ψαλίδα.”

WSBK

Φυσικά οι δηλώσεις του Rea φωτογραφίζουν την Ducati Panigale V4 R (αλλά και την νέα BMW M1000RR που ξεπερνά τα 30.000€) καθώς αυτή είναι η μοτοσυκλέτα που όλοι θέλουν να κερδίσουν στο WSBK, ωστόσο όταν ρωτήθηκε γιατί η Yamaha δεν βγάζει και αυτή στην παραγωγή μία ανάλογη έκδοση δεν είχε να δώσει κάποια απάντηση... Πριν εφαρμοστεί στο WSBK ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης, η Honda έτρεχε με τα RC-30/RC-45 που κόστιζαν όσο δύο Fireblabe, η Yamaha με τα OW-01 και R7 που επίσης είχαν αστρονομικές τιμές και η Kawasaki με τα περιορισμένης παραγωγής και εξίσου πανάκριβα ZXR750RR. Επίσης τότε οι κανονισμοί ήταν πολύ πιο χαλαροί ως προς τις μηχανολογικές επεμβάσεις, με αποτέλεσμα οι εργοστασιακές μοτοσυκλέτες να μην έχουν ούτε μια βίδα ίδια με τις μοτοσυκλέτες παραγωγής. Ο κανονισμός για την τιμή λιανικής πώλησης ήρθε από την κατηγορία Superstock 1000, σε μια εποχή όπου στα WSBK είχαν σοβαρές εργοστασιακές ομάδες μόνο η Aprilia και αργότερα η Kawasaki, με σαφή στόχο να κάνουν φτηνότερους τους αγώνες για τις εταιρείες που ξόδευαν ήδη τεράστια ποσά για τα MotoGP, όπως και έγινε. Μόνο που όταν ο ανταγωνισμός μεγαλώνει, αυτομάτως εκτοξεύεται και το κόστος, διότι στους αγώνες πάντα κερδίζει στο τέλος όποιος δίνει τα περισσότερα λεφτά για R&D, τα περισσότερα λεφτά για δοκιμές, τα περισσότερα λεφτά για καλούς μηχανικούς, τα περισσότερα λεφτά για καλούς αναβάτες... Κι όσο πιο αυστηροί γίνονται οι κανονισμοί, τόσο πιο ακριβή γίνεται στο τέλος μια κατηγορία, διότι όλοι ψάχνουν την διαφορά στις λεπτομέρειες. Αυτό έγινε και στα WSBK τώρα. Έφτιαξαν κανονισμούς που επιτρέπουν ελάχιστες αλλαγές στις μοτοσυκλέτες παραγωγής, οπότε και οι κατασκευαστές δημιούργησαν μοντέλα παραγωγής με αγωνιστική τεχνολογία, τα οποία είναι φυσικά πανάκριβα. Ο Rea λοιπόν, έρχεται και να πει αυτό που λένε όλοι όταν η αγαπημένη τους εταιρεία δυσκολεύεται στους αγώνες (επειδή δεν χώνει τα λεφτά που χώνουν οι πρώτοι...) και ήταν η αιτία που πήγε άπατη η κατηγορία Superstock 1000. Λέει λοιπόν να γίνουν οι μοτοσυκλέτες όσο πιο "normal" γίνεται για να αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των αναβατών. Μόνο που στην πραγματικότητα κανείς δεν θέλει να δει αγώνες με μοτοσυκλέτες που μπορεί να δει και στην καφετέρια της πόλης του. Θέλει να βλέπει εξωτικές μοτοσυκλέτες στους αγώνες! Θέλει δίχρονα V4 να εκτοξεύουν τους αναβάτες στο διάστημα, θέλει τετράχρονα να στροφάρουν στις 20.000 με φτερά και τουρμπίνες... Αν ήθελε normal μοτοσυκλέτες τότε τα Superstock 1000 θα ήταν τώρα ο βασιλιάς των αγώνων και όχι τα MotoGP... Έστω η Moto2 που έχουν όλοι τον ίδιο κινητήρα. Σε κάθε περίπτωση, μπορεί να απέχουμε αρκετούς μήνες από το ξεκίνημα της νέας σεζόν στο WSBK, ωστόσο τα παιχνίδια τακτικής και ψυχολογίας έχουν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.