Scott Redding: “Θα μπορούσα να τρέχω με BMW!”

Οι λόγοι που δεν υπέγραψε
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

15/4/2020

Η καριέρα του Scott Redding είναι γεμάτη σκαμπανεβάσματα με τη μεγαλύτερη κατρακύλα να σημειώνεται πριν από δύο χρόνια. Η πορεία του ξεκίνησε φανταστικά και ήταν γεμάτη επιτυχίες καθώς αποτελεί τον μικρότερο σε ηλικία αναβάτη που στέφθηκε νικητής σε έναν αγώνα της GP125 το 2008. Αργότερα, το 2014, έκανε το ντεμπούτο του στα MotoGP φορώντας τα χρώματα της Gresini, πάνω στη σέλα της Honda και το 2015 στο Misano σημείωσε τον πρώτο του τερματισμό εντός βάθρου. Ένα χρόνο αργότερα, με τα χρώματα της Octo Pramac Racing πλέον, κατέκτησε άλλο ένα βάθρο στο Assen με τη μοτοσυκλέτα της Ducati. Ωστόσο, το 2018 επέστρεψε στην Gresini, η οποία αυτή τη φορά χρησιμοποιούσε τη μοτοσυκλέτα της Aprilia και οι επιδόσεις τους δεν ήταν αρκετά καλές ώστε να συνεχίσει στα MotoGP.

Προς το τέλος του πρωταθλήματος του 2018, ο Scott Reding είχε απασχολήσει τον ειδικό Τύπο με τη συμπεριφορά του εκτός αγώνων, η οποία είχε επηρεαστεί απ’ την επικείμενη αποχώρησή του απ’ τα MotoGP. Όλοι θυμόμαστε το video που o Redding είχε κοινοποιήσει στα social media ραπάρωντας σε μια όχι και τόσο συνειδητή κατάσταση, ενώ αργότερα υπήρξε φυσικός αυτουργός (κατά λάθος) στην εξάρθρωση του ώμου του Marc Marquez όταν ο Ισπανός πανηγύριζε τον έβδομο τίτλο του. Όπως αποδεικνύεται πλέον, η ψυχολογία του Redding είχε κλονιστεί όταν είδε την καριέρα του να οδηγείται σε αδιέξοδο και σε συνδυασμό με τον χαρακτήρα του – θυμίζει λίγο Barry Sheene, πάντα ετοιμόλογος και γυναικάς – πήρε αρκετές λάθος αποφάσεις. Σε αυτό το σημείο να τονίσουμε πώς η συμπεριφορά του δεν είναι αδικαιολόγητη, αφού και η ψυχολογία του Johann Zarco επηρεάστηκε απ’ τον ίδιο λόγο, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που να παλεύει με την κατάθλιψή…

O Redding πανηγυρίζει τον τίτλο του στα BSB το 2019

 

Πλέον όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και ο Redding δείχνει ότι έχει πάρει τον ίσιο δρόμο και είναι πιο αφοσιωμένος από ποτέ στο σκοπό του, που δεν είναι άλλος απ’ το να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής. Αυτό φάνηκε τόσο απ’ τον τίτλο στα BSB (το βρετανικό πρωτάθλημα των Superbike) πάνω στη σέλα Ducati V4R, που ήταν αρκετό για να του αυξήσει το ηθικό κατακόρυφα αλλά και απ’ τις αμέτρητες ώρες που επενδύει στην προπόνηση. Τώρα, έχει επιστρέψει στη παγκόσμια σκηνή με ένα εκρηκτικό ντεμπούτο στα Motul WSBK, όμως τα πράγματα θα μπορούσαν να ήταν πολύ διαφορετικά αν είχε επιλέξει να συνεργαστεί με τη BMW το 2018. Πριν πάρει μέρος στα BSB, η Shaun Muir Racing, που είναι η εργοστασιακή ομάδα της BMW πλέον, του έκανε πρόταση να γίνει ο teammate του Tom Sykes. “Ήμουν πολύ κοντά στο να υπογράψω,” ανέφερε στο speedweek ο πλέον εργοστασιακός αναβάτης της Ducati στα Superbikes. Παράλληλα αποκάλυψε πώς ο λόγος που δεν το έκανε ήταν επειδή κανένας αναβάτης δεν έχει κερδίσει αγώνα με την S1000RR – κάτι που ισχύει μέχρι και σήμερα, αν και ο Sykes έχει τερματίσει συνολικά τέσσερις φορές είτε δεύτερος είτε τρίτος με τα χρώματα της BMW. “Ήθελα να είμαι σίγουρος ότι η μοτοσυκλέτα που θα οδηγούσα, θα ήταν αρκετά ανταγωνιστική ώστε να μπορέσω να παλέψω για τον τίτλο. Ήξερα πως η μοτοσυκλέτα της Ducati είχε αυτή τη δυνατότητα και αυτό είναι κάτι που βοηθά την ψυχολογία σου, επειδή έχεις λιγότερα θέματα να σε προβληματίζουν σε ό,τι αφορά τις επιδόσεις της μοτοσυκλέτας. Έτσι πήρα το ρίσκο και δεν υπέγραψα με τη BMW,” ανέφερε ο Redding.

Το ντεπούτο του Scott Redding ήταν εντυπωσιακό με τρεις τερματισμούς στη τρίτη θέση στον πρώτο αγώνα των Superbikes για το 2020  

 

Οι πλανήτες ευθυγραμμίστηκαν ή καλύτερα τα μηδενικά που προσέφερε η Honda ήταν περισσότερα από αυτά που έδινε η Ducati στον Alvaro Bautista κι έτσι η σέλα της V4R στην Aruba.it – Racing Ducati έμεινε κενή, δημιουργώντας τις κατάλληλες συγκυρίες για την επιστροφή του Redding στη παγκόσμια σκηνή. Μια θέση που του αξίζει και με το παραπάνω, αφού απέδειξε πως έχει το πνεύμα του πρωταθλητή, κερδίζοντας τον τίτλο στα BSB, ενώ αν κρίνουμε απ’ το Phillip Island έχει και τη σταθερότητα που απαιτείται για να είσαι πάντοτε έτοιμος να διεκδικήσεις τη νίκη όταν έχεις την ευκαιρία. Τέλος, ένας απ’ τους λόγους που είναι πολύ πιθανό να απέρριψε τη BMW ο Βρετανός αναβάτης είναι ότι η γερμανική εταιρεία δεν συμμετέχει στα MotoGP, καθώς σε περίπτωση που ο Redding θα ήθελε να επιστρέψει στο κορυφαίο επίπεδο αγώνων, θα ήταν αδύνατο να το κάνει μέσα απ’ αυτήν.

Ετικέτες

Πιθανότητα επιστροφής της Ducati στο WorldSSP!

Με "όχημα" το Panigale V2
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

26/10/2020

Η Ducati, για πρώτη φορά μετά το 2007 όταν και εγκατέλειψε την κατηγορία των SSP στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Supersport, εξετάζει σοβαρά την πιθανότητα να επιστρέψει, εάν και εφόσον οι επικείμενες αλλαγές των κανονισμών της επιτρέψουν να το κάνει, με την "πλατφόρμα" του V2 Panigale.

Πριν από 13 ολόκληρα χρόνια, ήταν η τελευταία φορά που συμμετείχε στην κατηγορία των μεσαίων κυβικών το εργοστάσιο από την Bologna, με τα 748 και 749, καθώς ο αντικαταστάτης τους το 848 ήταν εκτός προδιαγραφών της κατηγορίας. Μέχρι στιγμής, η Ducati δεν διαθέτει κάποιο μοντέλο στην γκάμα της που θα μπορούσε να συμμετάσχει στην κατηγορία με τους υφιστάμενους κανονισμούς, αλλά αυτό πρόκειται να αλλάξει αν το αίτημα για διεύρυνση των ορίων για τον κυβισμό των κινητήρων, γίνει δεκτή.

Προς το παρόν οι προδιαγραφές για τους κινητήρες των WSSP έχουν ως εξής:

Μεταξύ 400 – 600cc, τετρακύλινδροι

Μεταξύ 500 - 675cc, τρικύλινδροι

Μεταξύ 600 – 750cc, δικύλινδροι

Πάντως, με την MV Agusta να πιέζει για την διεύρυνση των ορίων ώστε να μπορεί κι εκείνη να χρησιμοποιήσει το F3 800 (που θα διαδεχθεί το F3 675, το οποίο σύμφωνα με την εταιρεία, έχει φτάσει στα όρια της εξέλιξής του), η Ducati φαίνεται ότι θα εμπλακεί κι εκείνη στην συζήτηση προκειμένου να γίνει μια ακόμη μεγαλύτερη διεύρυνση που θα επιτρέψει στο Panigale V2 των 955cc να τρέξει.

Και ενώ οι συζητήσεις είναι ακόμη σε εξέλιξη, η Ducati σε συνεργασία με την Barni Racing έχει ξεκινήσει τις δοκιμές μια αγωνιστικής έκδοσης του Panigale V2, με τον Παγκόσμιο Πρωταθλητή των WSSP 2019 Randy Krummenacher, για την περίπτωση που καταφέρει να πάρει την ομολογκασιόν.

Παρ' όλα αυτά, οι συζητήσεις για την ριζική αναδιάρθρωση των Supersport έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό, και οι πρώτες ενδείξεις δείχνουν ότι θα δημιουργηθούν αρκετοί τριγμοί ανάμεσα στα εργοστάσια. Οι κανονισμοί που ισχύουν σήμερα ευνοούν μοτοσυκλέτες όπως το R6 της Yamaha (που κυριαρχεί στο grid της κατηγορίας) και το ZX-6 της Kawasaki, ενώ το F3 675 –όπως αναφέραμε και παραπάνω- έχει ξεπεράσει κατά πολύ το… προσδόκιμο ζωής και σίγουρα είναι η μοτοσυκλέτα με την μεγαλύτερη υποστήριξη από πλευράς εργοστασίου. Όμως, η αγορά των μεσαίων supersport παραπαίει και με δεδομένη την απόσυρση της Triumph και της Suzuki (οι μοτοσυκλέτες τους μπορεί να παραμένουν εντός προδιαγραφών αλλά ουσιαστικά είναι εκτός ανταγωνισμού), αλλά και το γεγονός ότι είναι απίθανο η Honda να έχει εκπρόσωπο το 2021 μετά την λήξη της συνεργασίας της με την PTR, είναι εμφανές ότι κάτι πρέπει να γίνει ώστε να ξαναβρεί η κατηγορία την αίγλη της.

Μετά την αντικατάσταση της κατηγορίας SSTK 1000 από την WorldSSP 300 –μια κατηγορία που μαζεύει πολλές συμμετοχές, αλλά έχει μικρό ενδιαφέρον με ελάχιστο θέαμα, η Dorna δεν έχει περιθώρια λάθους σε ότι αφορά τα WSSP.

Ο Marco Barnado, Team Manager της Barni Racing, τονίζει πολύ σωστά ότι αυτή η στασιμότητα στη μεσαία κατηγορία σημαίνει ότι η απόσταση με τα WSBK είναι πολύ μεγάλη για τους νέους αναβάτες. Μια απτή απόδειξη είναι και η φθίνουσα πορεία του Federico Caricasulo, ο οποίος από παιδί-θαύμα της Yamaha κατέληξε να ψάχνει… για δουλειά, μέσα σε 12 μήνες. Οπότε, εύλογα οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι αν η Dorna χρειάζεται ένα κίνητρο για να αναστήσει τα WSSP, τότε η προοπτική της επιστροφής της Ducati στην κατηγορία, είναι ένα από τα πιο ισχυρά που μπορεί να βρει.