Dakar 2020: Νίκη Toby Price - KTM για το πρώτο σκέλος της δεκαετίας

Οδήγησε για αρκετή ώρα και η Honda εμπρός
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

5/1/2020

Εκκίνηση σήμερα για το θρυλικό Dakar, για πρώτη φορά σε ασιατικό έδαφος, αλλά κοντά στο σκηνικό με το οποίο έχτισε τον θρύλο του, σχεδόν 7.500 χιλιόμετρα με 75%  άμμο. Μία δύσκολη πρώτη ημέρα καθώς οι συνθήκες ήταν άγνωστες και ο προσανατολισμός δύσκολος οταν χρειαζόταν να γίνει με στοιχεία της γεωγραφίας, καθότι ολότελα νέος ο αγώνας εκεί και το τοπίο άγνωστο. Ήταν ακριβώς αυτό που χρειάστηκε να κάνει ο Price, να οδηγεί στα τυφλά με βάση την γενική κατεύθυνση και τα σημεία του ορίζοντα, καθώς μόλις 15 χιλιόμετρα μέσα στην ειδική έμεινε από roadbook και δεν ήξερε που πηγαίνει.

Με τον Brabec να οδηγεί την κούρσα, όπως και με άλλους αναβάτες που ήταν πιο μπροστά, ο Price είχε ροδιές να ακολουθήσει και σύννεφα σκόνης να δει. Φτάνει κανείς από τους υπόλοιπους να μην χανόταν.

στιγμιότυπο του Brabec να οδηγεί το πρώτο σκέλος του Dakar...

Ο Brabec όρμησε στην αρχή για την νίκη, που τόσο πολύ θέλει η Honda για να τερματίσει ένα από τα μεγαλύτερα σερί νικών που υπάρχουν στην ιστορία της μοτοσυκλέτας, με την KTM να κερδίζει 18 χρόνια συνέχεια!

Παρά το μεγάλο πρόβλημα προσανατολισμού, ο Price δεν έχανε έδαφος και κατάφερε να περάσει μπροστά, ιδιαίτερα μετά από τον μπόλικο χρόνο που έχασαν οι υπόλοιποι πρωτοκλασάτοι στην διαδρομή προς τον τερματισμό. Το ζήτημα είναι να έχει περάσει καθαρά από όλα τα σημεία και να μην τιμωρηθεί μέχρι το τέλος της ημέρας. Ο ίδιος το φοβάται αυτό, δεν θα έχει γίνει επίτηδες βέβαια και δεν μπορεί να ξέρει αυτή την στιγμή αν είναι όλα ΟΚ, ακριβώς γιατί αν έχει ξεφύγει από την διαδρομή, θα έχει γίνει από λάθος.

O De Soultrait είναι το δεύτερο στοίχημα της Yamaha για μία νίκη, απέναντι στο μεγαθήριο της KTM και την τεράστια επένδυση που έχει κάνει η Honda, στην ομάδα της

Από την αρχή του αγώνα οι αναβάτες της Yamaha που στο κοντινό παρελθόν έχουν φτάσει να καθοδηγούν ολόκληρο το Dakar πριν χάσουν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, δεν μπήκαν στον πειρασμό να πάρουν κάποιο ρίσκο. Κράτησαν έναν προσεκτικό ρυθμό ελέγχοντας τις αποστάσεις, αλλά έχασαν χρόνο στην τελική διαδρομή κοντεύοντας το δεκάλεπτο πίσω από τον Price. Τα δεκάλεπτα δεν είναι σημαντική διαφορά για ένα Rally όπως το Dakar που ένα μικρό λάθος προσανατολισμού ή μία βλάβη, μπορεί να σε βγάλει εκτός ολόκληρο μισάωρο. Από την άλλη δεν είναι και η απόσταση που θέλει να έχει εκείνος που κυνηγά το βάθρο, την πρώτη κιόλας ημέρα.

Αρχικά ο Van Bereven, το μεγάλο όπλο της Yamaha για την πολυπόθητη νίκη, ήταν πέντε λεπτά πίσω από τον Price, όταν ο Αυστραλός της KTM ξανά βρήκε στα σίγουρα τον προσανατολισμό του, σταματώντας να μαλώνει με το Roadbook. Αργότερα όμως η διαφορά αυτή έφτασε τα οκτώ, κι έπειτα σχεδόν τα δέκα λεπτά.

Λίγο πριν συμπληρωθούν τα πρώτα 100 χιλιόμετρα, ο Brabec που τόση ώρα οδηγούσε το Dakar και είχε τον Walkner να ακολουθεί με δευτερόλεπτα διαφοράς και τον Price στον λαιμό τους, θα έχανε την πρώτη θέση. Ο Αυστραλός θα περνούσε και τους δύο και θα έχτιζε σιγά – σιγά διαφορά λεπτών.

Ο Walkner (κεντρική φωτογραφία άρθρου) δεν έκανε ποτέ κάποια επίθεση στον Brabec ακολουθώντας σταθερά και δίχως κάποιο μεγάλο ρίσκο, την ίδια στιγμή που δεν τον πίεζε και κανείς. Πίσω του ήταν ο δικός του Sunderland κι ακόμη κι όταν το μεγάλο αυτό όνομα άρχισε να χάνει δευτερόλεπτο το δευτερόλεπτο και πολύ αργά να μένει πίσω, ο Benavides της Honda που πέρασε στην 4η θέση, δεν μπορούσε να κυνηγήσει τον Walkner.

Πέρα από την άτυχη στιγμή με το αυτοκίνητου του Ρομά Δουμά, που έπιασε φωτιά μόλις 65 χιλιόμετρα από την εκκίνηση, δεν έχει ακόμη ανακοινωθεί κάποιο πιο σοβαρό παρατράγουδο, ή ατύχημα, κι ελπίζουμε να μείνει έτσι.

Στο φετινό Dakar συμμετέχουν 13 γυναίκες και οι δύο από αυτές, η Sanz και η Liparoti είναι καλύτερες από πολλούς άντρες αναβάτες. Η Sanz με τεράστια ευκολία μάλιστα, και το λέμε έχοντας οδηγήσει μαζί της, ή μάλλον ακολουθώντας την για λίγο…

Όλοι τους όμως παραδέχτηκαν πως το φετινό Dakar ξεκίνησε έντονα και πως μέτρησαν ήδη τους κοντινούς ανταγωνιστές, βλέποντας πως θα είναι μία κοντινή μάχη…

 

Θέση
Αναβάτης
ΜΟΤΟ
Χρόνος/Διαφ.
1
Toby Price
KTM
3h19m33s
2
Ricky Brabec
Honda
2m05s
3
Matthias Walkner
KTM
2m40s
4
Kevin Benavides
Honda
4m31s
5
Sam Sunderland
KTM
5m15s
6
Pablo Quintanilla
Husqvarna
5m36s
7
Joan Barreda
Honda
7m51s
8
Luciano Benavides
KTM
8m56s
9
Andrew Short
Husqvarna
9m03s
10
Adrien van Beveren
Yamaha
9m52s

Απευθείας για φυσιοθεραπεία ο Price...

Μία θέση στην δεκάδα θέλει η Laia Sanz...

Husqvarna και Gas Gas υπό το άγρυπνο βλεμα της  KTM...

Ετικέτες

Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες