FIM Endurance World Championship 2023 - Νικήτρια στο Bol d'Or η Suzuki, Πρωταθλήτρια η Yamaha

Δραματικό φινάλε, καθώς η -Πρωταθλήτρια εν τέλει- YART λίγο έλειψε να χάσει τον τίτλο από υπερθέρμανση κινητήρα

FIM Endurance World Championship 2023, Bol d’Or: Νικήτρια η ομάδα της Suzuki, πρωταθλήτρια η ομάδα της Yamaha

Από τον

Γιάννη Τσινάβο

18/9/2023

Η Yamalube YART Yamaha EWC Official Team με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika κατάφερε μετά από έναν αμφίρροπο αγώνα στο Bol d’Or να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής 2023, με τη Suzuki Yoshimura SERT Motul, να κερδίζει για 19η φορά στην ιστορία της τον διάσημο αγώνα αντοχής.

Το ξεκίνημα του τελευταίου αγώνα της χρονιάς για το FIM EWC στην πίστα Paul Ricard της Γαλλίας ήταν συναρπαστικό, καθώς η βροχή που είχε πέσει λίγο πριν την εκκίνηση του αγώνα έκανε την επιλογή ελαστικών σπαζοκεφαλιά. Ομάδες και οδηγοί δεν είχαν αποφασίσει τι ελαστικά θα χρησιμοποιήσουν, ενώ οι ομάδες που ξεκίνησαν με βρόχινα ελαστικά μετά από 15 λεπτά αναγκάστηκαν να επιστρέψουν στα pits ώστε να βάλουν slick ελαστικά καθώς η πίστα είχε στεγνώσει σε μεγάλο βαθμό.

Στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς τον τίτλο του EWC διεκδικούσαν έξι ομάδες, με την Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, να βρίσκεται πιο κοντά σε σχέση με τους υπόλοιπους. Ωστόσο στους αγώνες Endurance πολλά μπορούν να συμβούν και πολλές φορές ο παράγοντας τύχη παίζει καθοριστικό ρόλο. Όσον αφορά την τύχη, στη Γαλλία η ομάδα της YART την είχε με το μέρος της. Με την περσινή πρωταθλήτρια ομάδα της F.C.C. TSR Honda France να τίθεται εκτός αγώνα λόγω μηχανικής βλάβης από πολύ νωρίς, οι μνηστήρες του τίτλου μειώθηκαν με το καλημέρα στους πέντε. Λίγο αργότερα εκτός διεκδίκησης τίτλου θα έβγαινε και η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team καθώς δύο μη προγραμματισμένα pit stop την έθεσαν εκτός. Στην πρωτοπορία του αγώνα είχε βρεθεί η ομάδα της TATI Team Beringer Racing καθώς η απόφαση της στα αρχικά στάδια του αγώνα να χρησιμοποιήσει ενδιάμεσα ελαστικά, της έδωσε το προβάδισμα. Ωστόσο η πρωτοπορία της κράτησε για πολύ λίγο καθώς ένα μηχανικό πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα της Kawasaki οδήγησε την ομάδα σε οριστική εγκατάλειψη.

Η “απόσυρση” της TATI Team Beringer Racing, άνοιξε τον δρόμο για τις ομάδες της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, Suzuki Yoshimura SERT Motul, Honda Viltaïs Racing και BMW Motorrad World Endurance Team. H ομάδα της YART η οποία με έναν τερματισμό μέχρι και την ένατη θέση θα κέρδιζε τον τίτλο, είχε βρεθεί αρκετές φορές στην πρωτοπορία του αγώνα ωστόσο λίγο αργότερα θα αντιμετώπιζε μηχανικά προβλήματα που θα έβαζαν εκ νέου φωτιά στο Πρωτάθλημα. Η Yamaha R1 με το επετειακό livery για τα 25 χρόνια της R1, ανέβαζε ανησυχητικά θερμοκρασία, και ως εκ τούτου χρειάστηκε αρκετές φορές να σταματήσει στα pits, μέχρι να λύσουν οι μηχανικοί το πρόβλημα. Το στραβοπάτημα της YART, εκμεταλλεύτηκε η ομάδα της SERT περνώντας στην πρώτη θέση -σημειώστε πως η SERT επί της ουσίας τις τελευταίες εννέα ώρες του αγώνα είχε δύο αναβάτες, τους Gregg Black και Étienne Masson, καθώς ο Sylvain Guintoli υπέφερε από στομαχικές διαταραχές με αποτέλεσμα ο Γάλλος στον τελευταίο του αγώνα με τα χρώματα της Suzuki να μην μπορεί να βοηθήσει.

Από την άλλη τα βλέμματα όλων ήταν στραμμένα στην ομάδα της YART καθώς μια πιθανή εγκατάλειψη μπορεί να άλλαζε τα δεδομένα όσον αφορά το πρωτάθλημα. Ωστόσο η Yamaha R1, άντεξε μέχρι το τέλος με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να τερματίζουν στην τέταρτη θέση, κατακτώντας ταυτόχρονα το φετινό πρωτάθλημα αντοχής με την ομάδα της YART. Από την άλλη η ομάδα της SERT κατάφερε να κερδίσει το 86ο Bol d'Or, ολοκληρώνοντας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την δύσκολη φετινή χρονιά. Οι Gregg Black, Étienne Masson ήταν χαρούμενοι με την επιτυχία τους μετά το τέλος του αγώνα, ενώ ο καταπονημένος Sylvain Guintoli έκλεισε το κεφάλαιο Suzuki Endurance με νίκη. Στη δεύτερη θέση ολοκλήρωσε τον αγώνα η περσινή νικήτρια του αγώνα ομάδα της Honda Viltaïs Racing με τους Florian Alt, Steven Odenaal Leandro Mercado. Το βάθρο συμπλήρωσε η ομάδα της BMW Motorrad World Endurance Team, με τους Jérémy Guarnoni, Illya Mykhalchyk και Markus Reiterberger. Στην τέταρτη θέση όπως σας είπαμε τερμάτισε η πρωταθλήτρια ομάδα της Yamalube YART Yamaha EWC Official Team, με τους Niccolò Canepa, Marvin Fritz και Karel Hanika να πλέουν σε πελάγη ευτυχίας μετά την επικράτηση τους. Πίσω από τους φετινούς πρωταθλητές στην πέμπτη θέση βρέθηκε η ομάδα της Team Kawasaki Webike Trickstar.

Ετικέτες

endurance

ewc

https://bit.ly/MOTO_681

Υπόλοιπα πρωταθλήματα

John McGuinness: Στα 54 του γράφει ακόμη γύρους 130mph στο Isle of Man TT και το γιορτάζει με επετειακή εμφάνιση

Ο John Warren McGuinness MBE συμμετείχε φέτος για 30ή χρονιά στο Tourist Trophy του Isle of Man με μια Fireblade βαμμένη στα χρώματα της πρώτης του RS250

Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/6/2026

"Ταξιδεύω νοητικώς σε εκείνη την πρώτη μου επίσκεψη με το φέρι, για έναν αγώνα που άλλαξε τη ζωή μου," θυμάται ο McGuinness. "Την πρώτη φορά που έτρεξα εδώ ήρθα με το δικό μου φορτηγάκι, το RS250R δεμένο πίσω δίπλα σε μια φορητή κουζίνα και μερικά κάνιστρα με ντίζελ που είχα δανειστεί από τη βάρκα του πατέρα της Becky [σ.σ. η σύζυγός του]."

Η στιγμή που θυμάται ο Άγγλος θρύλος του ΤΤ είναι το 1996, όταν ο ίδιος ήταν μόλις 24 ετών και έφτανε στο λιμάνι της πόλης Douglas για το πρώτο του TT με μια δίχρονη Honda RS250 και χορηγό έναν προσωπικό του φίλο, τον αείμνηστο Paul Bird.

Προερχόμενος από έξι χρονιές αγώνων σε ερασιτεχνικό επίπεδο και μερικές συμμετοχές στον αγώνα North West 200 (απαιτούμενη προϋπηρεσία για να γίνει κανείς δεκτός στο ΤΤ), ο McGuinness εκκίνησε την καριέρα του με τον αγώνα της κατηγορίας Lightweight το 1996, στον οποίο τερμάτισε 15ος με ταχύτερο γύρο λίγο πάνω από τα 109 μίλια ανά ώρα, ή 175,4 χιλιόμετρα ανά ώρα, κατακτώντας τον τίτλο του Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου (Best Newcomer).

Η συνέχεια έχει γραφτεί με ανεξίτηλα γράμματα στα βιβλία της Ιστορίας: 23 νίκες σε ΤΤ από το 1999 ως σήμερα και σε διάφορες κατηγορίες (βασικά σε όλες, ακόμη και στην, καταργημένη πλέον, ηλεκτρική TT Zero με μοτοσυκλέτες της Mugen), ο πρώτος γύρος στην ιστορία του ΤΤ άνω των 130 mph (209,2 km/h) το 2007 και μια ιστορική νίκη στο Senior TT του 2015 κατά την οποία έγραψε τον πιο γρήγορο γύρο της προσωπικής του καριέρας με 132.701 mph (213,6 km/h).

Η ειδική βαφή στη φετινή του Fireblade ανατρέχει σε εκείνη την πρώτη εμφάνιση με την RS250 και αποτελεί έναν φόρο τιμής που του έγινε από τη Honda Racing UK.

"Η απόδοση του John φέτος είναι αντάξια του παλιού καλού McGuinness," είπε ο Nick Fletcher της Honda Racing Team. "Πάντα χαμογελαστός, πάντα με χρόνο για τις τεράστιες ουρές οπαδών του που στήνονται κάθε φορά που μένει για λίγη ώρα ακίνητος και πάντα το ίδιο γρήγορος και απαλός ως μετάξι στην άσφαλτο."

Τα τελευταία χρόνια ο McGuinness έχει χάσει επαφή με τις νίκες, το άθλημα έχει προχωρήσει λίγο πιο μπροστά. Ενδεικτικά να αναφέρουμε πως ο φετινός νικητής του αγώνα Superbike TT, Dean Harrison, έγραψε στις δοκιμές της κατηγορίας οκτώ γύρους πάνω από τα 133 mph (214 km/h), δηλαδή πάνω από την ταχύτερη επίδοση στην καριέρα του Mc Guinness, ενώ στον αγώνα κέρδισε γράφοντας ταχύτερο γύρο άνω των 135 mph (217,3 km/h). Το δε απόλυτο ρεκόρ γύρου έχει γραφτεί το 2023 από τον Peter Hickman στο Superstock TT με 136,358 mph (219.447 km/h).

Παρόλα αυτά ο John McGuinness παραμένει ένα είδωλο, ένας από τους πιο αγαπητούς αναβάτες στην ιστορία του ΤΤ και φυσικά ένας από τους πολυνίκες του με 23 επισκέψεις το ψηλότερο σκαλί του βάθρου, κάτι που πολύ λίγοι έχουν καταφέρει.

Στα 54 του χρόνια μάλιστα, ο Άγγλος συνεχίζει να είναι πολύ γρήγορος και σταθερός, τερματίζοντας φέτος τον αγώνα των Superbikes στην τιμητικότατη πέμπτη θέση.

Ετικέτες

https://bit.ly/MOTO_681