Η Energica κατέρριψε το ρεκόρ γύρου για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα στη Laguna Seca

Ρεκόρ που κρατούσε από το μακρινό 2011 και την πρωτοποριακή ηλεκτρική Mission R
Energica Laguna Seca
Από το

motomag

24/7/2023

Ο Stefano Mesa με την Energica EVA Ribelle RS της Tytlers Cycle Racing στη Laguna Seca στα πλαίσια του θεσμού Super Hooligan, έσπασε το ρεκόρ ηλεκτρικού γύρου που κρατούσε η Mission R από το 2011.

Ο Κολομβιανός αναβάτης της Tytlers Cycle Racing με το νούμερο #137, έγραψε ιστορία για την Energica, στη Laguna Seca στο Αμερικάνικο Πρωτάθλημα Super Hooligan. Στα πλαίσια του τρίτου γύρου του Πρωταθλήματος, ο Mesa κατάφερε να τερματίσει στην πολύ αξιόλογη πέμπτη θέση, παλεύοντας με τα βενζινοκίνητα naked χιλιάρια, με τον ίδιο να πετυχαίνει ταυτόχρονα ένα σημαντικό ρεκόρ για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα στη διάσημη πίστα. Το Energica Eva Ribelle RS της Tytlers Cycle Racing εξοπλισμένο με το Kit Corsa Clienti έσπασε το ρεκόρ γύρου για ηλεκτρική μοτοσυκλέτα στη Laguna Seca που κρατούσε η Mission R από το 2011, η οποία εφοδιαζόταν με ένα εναλλακτικό σύστημα οπίσθιας ανάρτησης το οποίο είχε σχεδιαστεί από τον προσφάτως εκλιπόντα James Parker.

Από το 2011 αρκετοί κατασκευαστές προσπάθησαν να σπάσουν το συγκεκριμένο ρεκόρ αλλά αυτό τελικά έγινε από την Energica. Ωστόσο υπάρχουν σημαντικές διαφορές που κάνουν το συγκεκριμένο επίτευγμα της Energica ακόμη πιο σπουδαίο. Tότε ο αναβάτης Steve Rapp με την Mission R είχε σημειώσει χρόνο 1:31.376 στις κατατακτήριες δοκιμές με τη μοτοσυκλέτα να έχει ρυθμιστεί για μέγιστη απόδοση, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η αυτονομία, ώστε να πετύχει ρεκόρ γύρου. Με τη μοτοσυκλέτα ρυθμισμένη για να βγάλει τον αγώνα, ο ταχύτερος χρόνος του Rapp ήταν το 1:33.194. Από την άλλη ο Stefano Mesa με την Energica EVA Ribelle RS, σημείωσε το νέο ρεκόρ -1:31.272- στον κυρίως αγώνα και συγκεκριμένα στον έκτο από τους οκτώ γύρους. Ακόμη ένα σημαντικό επίτευγμα ήταν πως τότε η Mission R είχε ολοκληρώσει τον αγώνα των οκτώ γύρων σε χρόνο 12:40.597 ενώ η Energica τώρα ολοκλήρωσε τον αγώνα των οκτώ γύρων 18 δευτερόλεπτα ταχύτερα με 12:22.917.

Energica Laguna Seca

Η Livia Cevolini, CEO της Energica Motor Company δήλωσε: “Τα ρεκόρ είναι για να σπάνε, τα οράματα είναι για να γίνονται πραγματικότητα. Έχουμε γράψει ήδη ιστορία, καθώς ήμασταν οι πρώτοι που αγωνιστήκαμε ενάντια σε μοτοσυκλέτες με κινητήρες εσωτερικής καύσης σε μία πλήρη σειρά αγώνων, τώρα με έναν διαφορετικό τρόπο το κάναμε ξανά -γράψαμε ιστορία-, χάρη στον Stefano Mesa και ολόκληρη την ομάδα της Tytlers Cycle Racing.”

O Giampiero Testoni, Επικεφαλής Τεχνολογίας της Energica Motor Company δήλωσε: “Είμαστε περήφανοι και ενθουσιασμένοι με αυτό το νέο ρεκόρ! Πρόκειται για ένα απίστευτο επίτευγμα, ειδικά αν αναλογιστούμε πόσο λίγο χρόνο στην πίστα είχε ο Mesa για να εξοικειωθεί με την Eva Ribelle RS και ότι η μοτοσυκλέτα δεν έχει υποστεί καμία τεράστια αλλαγή για να σημειώσει ένα τόσο σημαντικό ρεκόρ. Αυτό είναι μια απόδειξη της δουλειάς που γίνεται από την εταιρεία, η οποία διαθέτει μια απίστευτη μοτοσυκλέτα σε όποιον επιθυμεί να εκμεταλλευτεί τον ιδιαίτερο ενθουσιασμό της ηλεκτροκίνητης οδήγησης. Λαμβάνοντας όλα τα πράγματα υπόψη, πιστεύω ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης του συνολικού πακέτου. Τώρα πρέπει να περιμένουμε να δούμε πώς θα τα πάμε στο Όστιν τον Σεπτέμβριο.”

Energica Laguna Seca
Ετικέτες

Takahiro “Tiger” Sohwa - Σκοτώθηκε πέφτοντας από ψηλό κτήριο

Αγωνιζόμενος με βάθρα στο AMA Superbike τη δεκαετία του 1990 - Τα στοιχεία δείχνουν αυτοκτονία
Takahiro Sohwa
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

11/10/2024

Ο 59χρονος Takahiro Sohwa είχε το παρατσούκλι "Tiger" και ήταν πρώην αναβάτης αγώνων ταχύτητας, αφήνοντας το στίγμα του στο πρωτάθλημα AMA Superbike κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, ενώ πριν τον θάνατό του ήταν Team Manager σε ομάδα του Ιαπωνικού Πρωταθλήματος Superbike.

Ο Sohwa έγινε γνωστός αρχικά από τους αγώνες μοτοσυκλέτας του Ιαπωνικού Πρωταθλήματος στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όπου καθιερώθηκε ως ένας από τους ταχύτερους αναβάτες της χώρας μέχρι το τέλος της δεκαετίας. Το 1991 πήρε την τρίτη θέση στο Ιαπωνικό Πρωτάθλημα Superbike, κάτι που του άνοιξε τον δρόμο για να αγωνιστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Στο πρωτάθλημα AMA Superbike ο Takahiro Sohwa συμμετείχε για τρεις σεζόν, όπου στις πρώτες δύο ήταν αναβάτης της Muzzy Kawasaki. Το 1993 τερμάτισε 5ος, με Πρωταθλητή τον Doug Polen, ενώ το 1994 τερμάτισε 3ος γενικής, με Πρωταθλητή τον Troy Corser.

Takahiro Sohwa

Το 1995, όπου το Πρωτάθλημα πήγε στον Miguel DuHamel, ο “Tiger” μεταπήδησε στην ομάδα Ducati Fast by Ferraci, τερματίζοντας πολύ πίσω, μόλις στην 22η θέση, κάτι που σήμανε και το τέλος της καριέρας του στο AMA Superbike. Ο Ιάπωνας είχε καταφέρει να ανέβει στο βάθρο αρκετές φορές, με καλύτερο αποτέλεσμα τη δεύτερη θέση στον αγώνα της Pomona το 1994, πίσω από τον Troy Corser.

Takahiro Sohwa

Στη συνέχεια ο Sohwa επέστρεψε στην Ιαπωνία όπου συνέχισε να ασχολείται με τους αγώνες, αρχικά ως αγωνιζόμενος και κατόπιν από τη θέση του Team Manager αγωνιστικών ομάδων.

Takahiro Sohwa

Ο Τίγρης ήταν ευχάριστος χαρακτήρας, αλλά μιλούσε πολύ λίγα αγγλικά, οπότε οι περισσότεροι δημοσιογράφοι συχνά δεν έκαναν τον κόπο να του πάρουν συνέντευξη, με αποτέλεσμα να μην πάρει ποτέ την αναγνώριση και τη δημοσιότητα που του άξιζε. Μια χιουμοριστική ιστορία για τον Tiger έχει να κάνει με μια ερώτηση δημοσιογράφου στην Daytona. Ο Sohwa είχε μόλις υποστεί ένα ατύχημα και ο δημοσιογράφος τον ρώτησε αν αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει την απόδοσή του στον αγώνα. Κι εκείνος απάντησε: “πέφτω συχνά και παρόλα αυτά συνεχίζω να είμαι γρήγορος.” End of story.

Takahiro Sohwa

Οι πληροφορίες για τον θάνατό του δείχνουν ότι αυτοκτόνησε πηδώντας από ένα κτήριο στην Kamakura της Ιαπωνίας στις 6 Οκτωβρίου, γύρω στις 10:00 μ.μ.

Εκεί, ένας παρευρισκόμενος είδε τον Sohwa να πέφτει στο έδαφος από ψηλά, και ειδοποίησε την αστυνομία. Παρά τις προσπάθειες όσων έσπευσαν να βοηθήσουν, ο Sohwa πέθανε 40 λεπτά αργότερα. Οι αστυνομικοί αναφέρουν πως πριν πηδήξει στο κενό ο Sohwa είχε αφήσει στην οροφή του κτηρίου το κινητό, το πορτοφόλι και το μπουφάν του.

Σε δηλώσεις τους, φίλοι και συγγενείς του Sohwa εξέφρασαν αντιρρήσεις για τον χαρακτηρισμό του θανάτου του Ιάπωνα ως αυτοκτονία, καθώς ήταν επιτυχημένος στη δουλειά του και δεν έδειχνε να τον απασχολεί κάτι.

Όμως όπως έχουμε δει πολλές φορές στο παρελθόν, η κατάθλιψη πολλές φορές δεν ανιχνεύεται από τον περίγυρο του ατόμου, με την αντρική ψυχική υγεία να παραμένει, σε μεγάλο βαθμό, στο περιθώριο μέχρι και σήμερα.

Ετικέτες