Joaquim Rodrigues - Βάζει τέλος στην 35χρονη αγωνιστική του καριέρα

Ένας από τους διασημότερους Πορτογάλους αγωνιζόμενους MX, Enduro και Rally αποσύρεται από το προσκήνιο
JROD Retires
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/3/2024

Το Σάββατο 23 Μαρτίου, ο Joaquim Rodrigues ανακοίνωσε την απόσυρσή του από τους αγώνες μοτοσυκλέτας, μετά από 35 χρόνια εμπλοκής στους χώρους Motocross, Supercross, Enduro και Rally.

O JRod” αγωνίστηκε για 20+ χρόνια στο Motocross αλλά και στο Supercross στις Η.Π.Α., ενώ έκανε το ντεμπούτο του στους αγώνες Rally ως μέλος της εργοστασιακής ομάδας της Hero MotoSports το 2016. Με τη Hero κέρδισε τον αγώνα Baja India το 2017, τον Pan-Africa το 2019, ήταν 3ος στο Abu Dhabi Desert Challenge 2021, και 4ος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Rally του 2021. Στο Rally Dakar καλύτερο αποτέλεσμά του ήταν η 11η θέση τη γενικής το 2021, ενώ είχε νίκη ημέρας (stage) το 2022. Το 2024 εγκατέλειψε μετά από πτώση και τραυματισμό το θρυλικό ράλι, μόλις στην 1η ημέρα του αγώνα.

Ο Joaquim Rodrigues μπροστά στο άγαλμα του Paulo Goncalves

Ο θάνατος του κουνιάδου του, Paulo Goncalves (είχε παντρευτεί την αδελφή του JROD), στο Dakar 2020 στάθηκε μεγάλο πλήγμα για τον Rodrigues.

Jrod

Στην ανακοίνωση για το τέλος της αγωνιστικής του καριέρας, ο JRod αναφέρει μεταξύ άλλων: “Για 35 χρόνια αφιέρωσα τον εαυτό μου ολόψυχα στο Motocross, το Supercross, το Enduro και, πιο πρόσφατα, στα ράλι. Πάντα το έκανα με ένταση και πάθος. Δεν θα είχε νόημα με άλλον τρόπο.
Η αφοσίωση που με οδήγησε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motocross και στη συνέχεια στο πολυαγαπημένο AMA Supercross στις Ηνωμένες Πολιτείες με συνόδευσε σε όλη μου την καριέρα. Η ίδια αφοσίωση και ο ίδιος ενθουσιασμός με τον οποίο αφιέρωσα τον εαυτό μου στους αγώνες ράλι. Δεν ήταν εύκολο, δεν είναι ποτέ εύκολο. Το να φύγεις από το σπίτι σου ως παιδί για να ενταχθείς σε μια επίσημη ομάδα του παγκόσμιου Motocross δίπλα στον δύο φορές παγκόσμιο πρωταθλητή είναι ένα όνειρο για κάθε νεαρό αναβάτη, να ετοιμάζεις τις βαλίτσες σου και να πηγαίνεις στις Ηνωμένες Πολιτείες μόνος σου, χωρίς να ξέρεις τι να περιμένεις από το πιο άγριο πρωτάθλημα supercross στον κόσμο. Ήρθε ένα σημείο όπου, περισσότερο από την έλλειψη κινήτρων, ένιωσα ότι ήταν καιρός να σταματήσω, να αλλάξω πορεία. Ο ενθουσιασμός δεν υπήρχε και πάντα σεβόμουν τις ομάδες, τους χορηγούς και όλους γύρω μου. Αυτό συνέβη και με τ
α Rally-Raids, μέσω των οποίων ερωτεύτηκα την έρημο. Ξεκινήσαμε τις περιπέτειές μας στο Ντακάρ με επιτυχίες, ήττες, χαρές, καλές και όχι και τόσο καλές μέρες, αλλά ποτέ δεν εγκατέλειψα αυτό που είχα βάλει σκοπό να κάνω, γιατί δεν είναι μέσα μου να τα παρατάω. Αλλά ήταν ο πόνος που ένιωσα με το ατύχημα του Πάολο εκείνη την καταραμένη 12η Ιανουαρίου 2020 που μου κόστισε περισσότερο και άλλαξε τα πάντα. Υπέφερα πολύ, αλλά, επίσης εξαιτίας του, επέστρεψα στο Ντακάρ. Ξεπέρασα τους φόβους και τις φοβίες μου και καταφέραμε να κερδίσουμε ένα στάδιο το 2022. Ξέρω ότι δεν ένιωσα ποτέ ξανά ο ίδιος οδηγός. Όχι επειδή φοβάμαι τα ατυχήματα, αλλά μια τόσο τεράστια απώλεια σε κάνει να βάζεις όλα τα υπόλοιπα σε μια άλλη προοπτική και να βλέπεις τη ζωή διαφορετικά. Δεν εγκατέλειψα ποτέ την προπόνηση, δούλεψα σκληρά και αφοσιώθηκα ώστε, μαζί με την ομάδα, να πετύχω τους στόχους που είχαμε θέσει. Όσο περνάει όμως ο καιρός, αρχίζουν να μπαίνουν αμφιβολίες για το αν αυτό είναι πραγματικά το σημείο που θέλουμε να είμαστε, και πρόσφατα αυτές οι αμφιβολίες εντάθηκαν. Πριν λίγο καιρό, παρακολούθησα τον αγώνα του Αμπού Ντάμπι από το περιθώριο και, για πρώτη φορά στην καριέρα μου, ένιωσα καλά που ήμουν εκεί χωρίς να συμμετέχω, χωρίς να θέλω να βάλω πρώτη ταχύτητα και να ξεκινήσω όταν είδα τους συναδέλφους μου στην πίστα. Ένιωσα ότι βρισκόμουν στο σωστό μέρος. Επιστρέψαμε στο σπίτι και μίλησα ανοιχτά με την ομάδα, η οποία αμέσως κατανόησε και αποδέχθηκε την επιθυμία μου να αποχωρήσω από τους αγώνες. Ένιωσα ότι ήταν καιρός να φύγω και ότι έπρεπε να το κάνω με τον ίδιο ειλικρινή τρόπο που πάντα διαχειριζόμουν την καριέρα μου. Δεν ήταν σωστό να είμαι εκεί έξω και να εξαπατώ τους χορηγούς και όσους πάντα με υποστήριζαν, κάνοντας τον εαυτό μου ρεζίλι, όταν το μυαλό μου μου έλεγε ότι ήταν καιρός να σταματήσω. Έτσι αποφάσισα να φύγω τη σωστή ώρα. Ελπίζω όλοι να κατανοήσουν την απόφασή μου. Όλοι πρέπει να ξέρουμε πότε πρέπει να σταματήσουμε και να σεβόμαστε αυτούς που θέλουν να σταματήσουν. Μια στάση δεν είναι αποχαιρετισμός. Ευτυχώς, η Hero έδειξε για άλλη μια φορά ότι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή ομάδα, είναι μια πραγματική οικογένεια, και με κάλεσε να παραμείνω στην ομάδα, την οποία ελπίζω να βοηθήσω, σε άλλο ρόλο πλέον, και να συμβάλω στις μελλοντικές επιτυχίες της.”

Αναμένουμε να δούμε αν ο JRod αποδεχτεί την πρόσκληση της Hero και συνεχίσει την εμπλοκή του με τα ράλι, σε διαφορετικό ρόλο.

Ετικέτες

Red Bull Romaniacs 2026: Αποτελέσματα Πρόλογου – Τι θέση πήραν οι Έλληνες αναβάτες [Photos]

Mario Roman vs Pol Tarrés σημειώσατε άσσο
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

29/7/2026

Η 23η έκδοση του Red Bull Romaniacs «UNSTOPPABLE» ξεκίνησε χτες με τον Πρόλογο, σε μία ειδικά διαμορφωμένη πίστα με πολλά εμπόδια και κάτω από τα βλέμματα εκατοντάδων θεατών.

Gold

Ο Mani Lettenbichler (KTM) πετάχτηκε αμέσως μπροστά από τον Teo Kabakchiev (Sherco) που ήταν σε εξαιρετική φόρμα, με τους αδελφούς Brightmore (GASGAS) να ακολουθούν μαζί από κοντά. Ο Lettenbichler, που είναι ειδικός στη διαχείριση του ρυθμού, κυριάρχησε στο μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, ξεπερνώντας τα εμπόδια με αποτελεσματικότητα, με τον Kabakchiev να είναι πίσω του σταθερά.  Ο Lettenbichler έκανε μια αμφισβητήσιμη επιλογή διαδρομής, μη ακολουθώντας τη «flow line», κάτι που έδωσε στον Kabakchiev την ευκαιρία να μειώσει τη διαφορά. Λίγο πριν τη σημαία του τελευταίου γύρου, ο Kabakchiev άρπαξε την ευκαιρία, προσπέρασε τον Lettenbichler και ανέκτησε το προβάδισμα που κατείχε από την αρχή, ακολουθούμενος από τον Mitch Brightmore, ο οποίος ανέβαινε σταθερά στους τελευταίους γύρους. Με έναν γύρο να απομένει, ο Kabakchiev και ο Brightmore κατάφεραν να διατηρήσουν ταχύτερο ρυθμό και να κατακτήσουν τη νίκη και τη δεύτερη θέση αντίστοιχα, ενώ ο Lettenbichler τερμάτισε τρίτος.

Silver

Η ένταση του αγώνα ξεχώρισε επίσης στην κατηγορία Silver, όπου η ταχύτητα και ο ρυθμός των διαγωνιζομένων ήταν σαφώς ανώτεροι σε σχέση με την κατηγορία Bronze. Ο Jiawei Sun (KTM) κυριάρχησε απόλυτα σε ολόκληρο τον αγώνα, οδηγώντας με δεξιότητα και ακρίβεια, κάνοντάς το να φαίνεται εύκολο. Δεύτερος ήρθε ο Lorenz Steinkellner (GASGAS) και τρίτος ο Sandon Kerswell (KTM). Η Sandra Gomez Cantero (Beta) ως πρώτη των γυναικών κατέλαβε την 5η θέση, ενώ την 15η θέση πήρε ο Έλληνας αναβάτης Γιώργος Οκάογλου με Sherco SE 300. Μάλιστα ο Έλληνας αναβάτης τερμάτισε μια θέση μπροστά από έναν πολύ διάσημο έκτακτο συμμετέχοντα: τον Αυστραλό Remy Gardner, αναβάτη WSBK, παγκόσμιο πρωταθλητή Moto2 (2021) και γιο του θρύλου Wayne Gardner!

Bronze

Η κατηγορία Bronze ήταν επίσης εντυπωσιακή, με τον πρόλογο να χαρακτηρίζεται από τον πατέρα (Jesús) και γιο (Stanislas) Zavala, αμφότεροι με Beta, που έκαναν αντίστοιχα το 1-2, σε μία άκρως οικογενειακή υπόθεση. Τρίτος τερμάτισε ο bastien Garreau (Husqvarna).

Adventure bikes

Ο Pol Tarrés (Yamaha), ο οποίος έχει δείξει στον κόσμο τις δυνατότητες και τα όρια στα οποία μπορούν να φτάσουν αυτές οι μοτοσυκλέτες, ήταν ο φαβορί για τη σημερινή ημέρα. Ωστόσο, η γραμμή εκκίνησης ήταν γεμάτη σκληρό ανταγωνισμό με Kevin Gallas (Yamaha), Mario Roman (CFMOTO), Dieter Rudlof (KTM), Jonny Walker (Triumph) και άλλους - μεταξύ αυτών και ο Adam Rieman, ο Αυστραλός που έχει γίνει γνωστός σε όλον τον κόσμο μέσω των βίντεο της σειράς Motology και ο οποίος δίνει το παρών σε συνεργασία με τη BMW Motorrad καβάλα σε F 900 GS.

Ο Tarrés και ο Gallas εναλλάσσονταν στην πρώτη θέση στους πρώτους δύο γύρους, με τον Roman να ακολουθεί από κοντά. Ο Tarrés έκανε μερικά λάθη, αλλά ήταν μια πτώση που έδωσε στον Roman την ευκαιρία να πάρει το προβάδισμα και να ξεφύγει μπροστά. Ο Mario απέδειξε ότι μπόρεσε να μεταφέρει τον ομαλό και σταθερό τρόπο οδήγησής του στην κατηγορία των Adventure και πίεσε μέχρι τον τερματισμό, κατακτώντας τη νίκη στην κατηγορία Adventure Ultimate. Είναι η πρώτη του νίκη στο Red Bull Romaniacs, παρά τις πέντε φορές που είχε ανέβει στο βάθρο. Ο Tarrés τερμάτισε ακριβώς πίσω του στη 2η θέση και ο Dieter Rudolf στην 3η, ο οποίος επίσης είχε μόλις μεταπηδήσει στην κατηγορία Adventure Bike από την Gold Class.

Mario Roman: “Είναι καταπληκτική αίσθηση, είναι η πρώτη μου νίκη εδώ μετά από δέκα χρόνια. Απόλαυσα τον Πρόλογο, βρήκα τον ρυθμό μου, δεν έκανα λάθη· το νερό ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση, καθώς έκανε τα εμπόδια ολισθηρά. Διατήρησα τη συγκέντρωσή μου και είμαι περήφανος για τη CFMOTO 450ΜΤ μου. Θα είναι μια μακρά εβδομάδα, μια καταπληκτική εβδομάδα και θα δώσω τον καλύτερό μου εαυτό.”

Στην κατηγορία Adventure Core συμμετέχουν και οι Παναγιώτης Κουζής και Γιώργος Κοινωνάς με την ομάδα CFMOTO Hellas Racing Team. Ο Παναγιώτης Κουζής τρέχει με CFMOTO 800MT-X και κατέλαβε την 9η θέση, ενώ ο Γιώργος Κοινωνάς πήρε την 16η θέση πάνω στην σέλα της CFMOTO 450MT.

Από τον αγώνα απουσιάζει ο “δικός μας” Κίμωνας Καράμπελας που εντυπωσίασε πέρυσι, όμως μαζί με την ομάδα του αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν φέτος και διάλεξαν άλλον αγώνα. Σήμερα Τετάρτη η δράση συνεχίζεται και οι αναβάτες θα πρέπει να διανύσουν περίπου 150 χιλιόμετρα διαδρομών.